Δυνατοί άνεμοι, 40 βαθμοί Κελσίου υπό σκιάν, στην κάψα του μεσημεριού, πέτρα και ξεραΐλα. Είναι γεγονός, δεν νοείται ελληνικό καλοκαίρι χωρίς τις «πρώτες ύλες» που παρέχουν σε αφθονία τα κυκλαδίτικα νησιά. Οταν το αρχιτεκτονικό γραφείο k-studio των αδελφών Καραμπατάκη κλήθηκε, λοιπόν, να αναμορφώσει τον χώρο της παλιάς ταβέρνας Ακρη στην παραλία Φτελιά της Μυκόνου, έλαβε υπόψη όλους αυτούς τους παράγοντες.
Κατ’ αρχάς, φρόντισε να συνεργαστεί με τον ιδιοκτήτη, προκειμένου να διαπιστωθεί τι είδους ύφος θα ήθελε να διέπει την επιχείρησή του, στην οποία έδωσε το πρωτότυπο όνομα «Αλεμάγκου». «Αλεμάγκου στην παλιά μυκονιάτικη διάλεκτο θα πει “επιτέλους, κάτι συμβαίνει”» εξηγεί ο Δημήτρης Καραμπατάκης. Αυτό που επιτέλους συνέβη στη βορινή παραλία της Μυκόνου είναι ένα μπαρ-εστιατόριο, με «καθαρά ελληνική κουζίνα, φτιαγμένη με ντόπια υλικά, όπως αρμυρίκια, μάραθο, μυκονιάτικα αλλαντικά ή όπως θα λέγαμε revisited» και με θέα στην υπέροχη θάλασσα, μέσα από ένα κτίριο το οποίο κατακτά την υψηλή αισθητική ακολουθώντας τους αλάνθαστους νόμους της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, αισθητικής και την τεχνογνωσία των ντόπιων τεχνιτών και μαστόρων.
«Μπήκαμε σε μια ανάλογη διαδικασία με τον ιδιοκτήτη και τον σεφ και αρχίσαμε να μελετάμε την παράδοση: τις παλιές τοιχοποιίες, τις ξερολιθιές, τα στάχυα που χρησιμοποιούνταν για μόνωση, τον ασβέστη για καθαρισμό και απολύμανση» εξηγεί ο Καραμπατάκης. Αγαπημένη λεπτομέρεια, «το αναποδογυρισμένο χωράφι» όπως το χαρακτηρίζει, δηλαδή η οροφή αποτελούμενη από φύλλα μακούτι. «Θέλαμε να σκιάσουμε χωρίς να μπλοκάρουμε τον ήλιο, θέλαμε απλώς να τον φιλτράρουμε, γι’ αυτό αφήσαμε μικρά κενά μεταξύ των φύλλων ώστε να θροΐζουν με τον αέρα. Αυτό το θρόισμα είναι και το σάουντρακ του χώρου».
Βέβαια, είναι και οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, υιοθετημένες και αυτές από τη σοφή και πρωτότυπη χρήση των υλικών που συναντώνται στην τοπική παράδοση. Παράδειγμα; «Οι κολοκύθες οι οποίες παραδοσιακά γίνονταν φωτιστικά και παγούρια ή οι βράχοι που χρησιμοποιούνται ως νιπτήρες στην τουαλέτα».
Ας σαλπάρει, λοιπόν, το πλοίο…
