Τον «υπερασπιστή ενός ονείρου» έχασαν οι Ηνωμένες Πολιτείες

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Δεκαπέντε μήνες κράτησε η μάχη του γερουσιαστή Εντουαρντ Κένεντι με τον καρκίνο του εγκεφάλου. Ο «τελευταίος Κένεντι» άφησε την τελευταία του πνοή τη νύχτα της Τρίτης, σε ηλικία 77 ετών, κοντά στην οικογένειά του, στο σπίτι του στο Χιάνις Πορτ, στο νησί Μάρθας Βίνγιαρντ. Το Σάββατο θα ταφεί πλάι στα αδέλφια του Τζον Φιτζέραλντ και Ρόμπερτ Κένεντι, στο εθνικό κοιμητήριο του Αρλινγκτον, κοντά στο Πεντάγωνο.

«Για την οικογένειά τουήταν φρουρός. Για την Αμερικήήταν ο υπερασπιστής ενός ονείρου. Οι ιδέες και τα ιδανικά του έχουν σφραγίσει πολλούς νόμους και ανακλούν στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Η χώρα μας έχασε έναν μεγάλο ηγέτη που πήρε τη σκυτάλη από τους χαμένους αδελφούς τουγια να γίνει ο μεγαλύτερος αμερικανός γερουσιαστής της εποχής μας» δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.

Γνωστός σε όλον τον κόσμο ως «Τέντι», ο εκλιπών ήταν ένας από τους γερουσιαστές των Δημοκρατικών με τη μακρύτερη θητεία, διατηρώντας παράλληλα και τον άτυπο τίτλο του ηγέτη της «αριστερής» (liberal) πτέρυγας του κόμματος. Γεννημένος το 1932 στη Βοστώνη, ήταν ο μικρότερος από τα εννιά παιδιά του «πατριάρχη» Τζόζεφ και της Ρόουζ Κένεντι. Επί σχεδόν μισό αιώνα, από το 1962-όταν εξελέγη στη θέση του αδελφού του Τζον, που είχε εκλεγεί δύο χρόνια νωρίτερα πρόεδρος των ΗΠΑ-, εκπροσωπούσε χωρίς διακοπή την Πολιτεία της Μασαχουσέτης στην αμερικανική Γερουσία. Ο «Τέντι» παρέμεινε για χρόνια στη σκιά των δύο μεγαλύτερων αδελφών του. Ομως οι δολοφονίες τους υποχρέωσαν τον βενιαμίν της οικογένειας να «βγει μπροστά» και να εκπροσωπήσει την πολιτική δυναστεία για τέσσερις συναπτές δεκαετίες. Αν δεν ήταν μάλιστα και το πολυσυζητημένο εκείνο τροχαίο δυστύχημα του 1969, στο οποίο έχασε τη ζωή της η συνεργάτιδά του (και κατά πολλούς ερωμένη του) Μαίρη Τζο Κόπεχνε, μετατρέποντάς τον εν μια νυκτί σε αγαπημένο στόχο της αμερικανικής Δεξιάς, ο Κένεντι θα είχε πιθανότατα φτάσει ως τον Λευκό Οίκο. Από το πόστο του στη Γερουσία, όμως, ο «Τέντι» Κένεντι αφιέρωσε την καριέρα του στην κοινωνική πολιτική, υποστηρίζοντας διαρκώς τις πιο «προωθημένες» θέσεις της αμερικανικής Κεντροαριστεράς. Αμέτρητα είναι τα προοδευτικά, για τα συντηρητικά αμερικανικά δεδομένα, νομοσχέδια που προώθησε: για την ασφάλιση, την εκπαίδευση, τα πολιτικά δικαιώματα των μειονοτήτων, τους μετανάστες, τις αμβλώσεις, ακόμη και για τους γάμους ομοφυλοφίλων. «Λιοντάρι της Γερουσίας» τον φώναζαν φίλοι και αντίπαλοι.

Η «ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΚΕΝΕΝΤΙ» ΣΕ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Από τα έντεκα πρόσωπα που εμφανίζονται στην οικογενειακή φωτογραφία του 1938, του ζεύγουςΤζόζεφ και Ρόζμαρι Κένεντικαι των εννέα παιδιών τους, μόνον ηΤζιν Κένεντι Σμιθ(καθιστή, δεύτερη από αριστερά) ζει ακόμη, μετά τους διαδοχικούς θανάτους του βενιαμίνΤέντι(το αγοράκι στο μέσον) και της αδελφής του Γιούνις(καθιστή, πρώτη αριστερά), η οποία πέθανε μόλις πριν από δύο εβδομάδες. Η μοίρα των περισσότερων Κένεντι υπήρξε τραγική, γεννώντας την προσφιλή στην αμερικανική πολιτική φιλολογία αντίληψη για την «κατάρα των Κένεντι». Το 1941 η Ρόζμαρι, η μεγαλύτερη κόρη (όρθια, πρώτη από αριστερά), που αντιμετώπιζε διανοητικά προβλήματα, υποβλήθηκε σε λοβοτομή και πέρασε την υπόλοιπη ζωή της, ως το 2005, σε ίδρυμα. Το 1944 ο μεγαλύτερος γιος Τζόζεφ Τζούνιορ (όρθιος, πρώτος από δεξιά) σκοτώθηκε σε ηλικία 29 ετών, όταν καταρρίφθηκε το αεροσκάφος του πάνω από τη Μάγχη. Το 1948 η Καθλίν (καθιστή, πρώτη από δεξιά) σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στη Γαλλία, σε ηλικία 28 ετών. Το 1963 δολοφονήθηκε στο Ντάλας ο δευτερότοκος Τζον Φιτζέραλντ (όρθιος, κέντρο), ενώ έναν χρόνο αργότερα ο Τέντι σώθηκε από θαύμα, όταν συνετρίβη το αεροσκάφος του. Το 1968 δολοφονείται και ο Μπόμπι (καθιστός, τρίτος από αριστερά). Η κατάρα «μεταφέρθηκε» στα αρσενικά της επόμενης γενιάς: το 1984 πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών ο Ντέιβιντ, γιος του Ρόμπερτ, ενώ το 1997 σκοτώθηκε, ενώ έκανε σκι, ο αδελφός του Μάικλ. Δύο χρόνια αργότερα η τελευταία μεγάλη ελπίδα της δυναστείας, ο «πρίγκιπας» Τζον Κένεντι Τζούνιορ, γιος του προέδρου Κένεντι, χάθηκε για πάντα με το αεροπλάνο του, ενώ πετούσε προς το κοσμικό νησάκι Μάρθας Βίνγιαρντ στον Ατλαντικό. (ΑΡ/ΒΟSΤΟΝ GLΟΒΕ)

Μετά την εισβολή στο Ιράκ μάλιστα, το 2003, ο Κένεντι ήταν ο πρώτος που κατηγόρησε ανοικτά τον Τζορτζ Μπους ότι υπερέβαλε την ιρακινή απειλή για να δικαιολογήσει τον πόλεμο, συγκρίνοντάς τον ευθέως με τον αλήστου μνήμης Ρίτσαρντ Νίξον και χαρακτηρίζοντας το Ιράκ «νέο Βιετνάμ». Η σπουδαιότερη στιγμή του όμως ήρθε πέρυσι, όταν – άρρωστος ήδη από την επάρατο νόσο- έριξε όλο το ειδικό του βάρος πίσω από την υποψηφιότητα του Μπαράκ Ομπάμα, πραγματοποιώντας σειρά εμφανίσεων όπου συνέκρινε τον μαύρο υποψήφιο με τον μακαρίτη αδελφό του Τζον- κρίνοντας ουσιαστικά τη μάχη για το προεδρικό χρίσμα σε βάρος της Χίλαρι Κλίντον και επιβεβαιώνοντας τον τίτλο του «kingmaker» των Δημοκρατικών, του ανθρώπου που «κατασκευάζει βασιλείς».

Ακόμη και ο Ρεπουμπλικανός πρώην πρόεδρος Τζορτζ Μπους ο νεότερος- τον οποίο ο μακαρίτης είχε επανειλημμένα γελοιοποιήσει με δηλώσεις του- έκανε λόγο για την «ακούραστη προσφορά του στα κοινά»: «Ο γερουσιαστής ήταν μια δημιουργική προσωπικότητα στη Γερουσία – ένας ηγέτης που έκανε το καθήκον του επί 47 χρόνια. Ο θάνατός του κλείνει ένα σημαντικό κεφαλαίο στην ιστορία του Σώματος » συμπλήρωσε ο Μπους. «Ανθρωπο με πίστη και χαρακτήρα» τον χαρακτήρισε και ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας- και σύζυγος της Μαρίας Σράιβερ, ανιψιάς του Κένεντι- Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ είπε πως ο γερουσιαστής «ήταν ένας άνθρωπος που προκαλούσε τον θαυμασμό σε ολόκληρο τον κόσμο, τονίζοντας ότι ενσάρκωνε τις αξίες της ισότητας, της δικαιοσύνης και των ίσων ευκαιριών».

Ηγέτες απ΄ όλον τον κόσμο απέστειλαν συλλυπητήρια τηλεγραφήματα στην οικογένεια Κένεντι: ανάμεσά τους και η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, η οποία τον χαρακτήρισε «μια από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της αμερικανικής πολιτικής τις τελευταίες δεκαετίες» και «αφοσιωμένο υπέρμαχο της δικαιοσύνης και της ειρήνης», και ο ιταλός πρόεδρος Τζιόρτζιο Ναπολιτάνο , ο οποίος τόνισε ότι ο εκλιπών «δικαιούται την αναγνώριση όλου του ελεύθερου κόσμου».