“Το πραγματικό μπάσκετ το έμαθα από τον Ζοτς”
Αν κάποιος μπει στην ιστοσελίδα του Λάζαρου Παπαδόπουλου (www.lazarospapa-dopoulos.gr) και ψηλαφίσει τα μικρά μυστικά που τον συντροφεύουν στη ζωή του, θα διαπιστώσει ότι ο αγαπημένος τραγουδιστής τού διεθνούς σέντερ της Ρεάλ Μαδρίτης είναι ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Επηρεασμένος προφανώς από τον στίχο… «φοβάμαι όλ’ αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα», ο Λάζαρος αποφάσισε να τα κάνει όλα νωρίς, οδηγώντας λυσσαλέα το άρμα της μοίρας του με οποιοδήποτε κόστος. Παντρεύτηκε μικρός, έγινε πατέρας σε ηλικία μόλις 23 ετών και στα 27 του έχει ήδη δύο κόρες. Αλλά και στην μπασκετική διαδρομή του δεν πάει πίσω. Η Ρεάλ είναι ο πέμπτος σταθμός της καριέρας του (προηγήθηκαν ο ΑΟ Σταυρούπολης, ο Ηρακλής, ο Παναθηναϊκός και η Ντιναμό Μόσχας), ενώ τα τελευταία τρία χρόνια είναι αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών (ΠΣΑΚ), θέση από την οποία πρωτοστατεί στην ανατροπή του status quo που βιώνει ο έλληνας μπασκετμπολίστας. Οραματίζεται κάποια στιγμή να αναλάβει την προεδρία του αγαπημένου του Ηρακλή για να τον βγάλει από το αδιέξοδο, αλλά ως τότε θα βγάζει το… παντεσπάνι του στα παρκέ του μπάσκετ απειλώντας με την τεχνική και το πελώριο κορμί του τους αντιπάλους του, μερικοί από τους οποίους μπορεί να είναι και «κολλητοί» του. Οπως, καλή ώρα, ο Δημήτρης Διαμαντίδης και ο Νίκος Χατζηβρέττας, με τους οποίους θα τεθεί αντιμέτωπος την ερχόμενη Πέμπτη στο ΟΑΚΑ, όταν ο Παναθηναϊκός θα υποδεχθεί τη Ρεάλ Μαδρίτης για την 7η αγωνιστική της Ευρωλίγκας.
– Μήπως ήλθε η ώρα να αποκαλύψεις ποιοι ακριβώς ήταν οι λόγοι που το 2003 σε οδήγησαν στην απόφαση να αποχωρήσεις από ένα «μαγαζί γωνία», όπως είναι ο Παναθηναϊκός, και να επιστρέψεις στον Ηρακλή, σε ένα αβέβαιο εργασιακό περιβάλλον;
«Οπως αντιλαμβάνεστε, οι λόγοι δεν ήταν οικονομικοί. Σε ηλικία 23 ετών εγώ και η σύζυγός μου κάναμε την πρώτη από τις δύο κόρες μας και αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στη Θεσσαλονίκη, ώστε να βρίσκομαι κοντά στους γονείς μου. Γι’ αυτό άλλωστε υπέγραψα μονοετές συμβόλαιο στον Ηρακλή και εν συνεχεία πήρα μεταγραφή στην Ντιναμό Μόσχας, όπου αγωνίστηκα τρία χρόνια. Ο δεύτερος λόγος, και ίσως ο βασικότερος, είχε να κάνει με την καινούργια προσπάθεια που ξεκινούσε τότε ο Ηρακλής, με αμιγώς ελληνική ομάδα και ικανότατο προπονητικό επιτελείο, το οποίο συγκροτούσαν ο Λευτέρης Κακιούσης και ο Δημήτρης Νικολαΐδης. Ηθελα να αποτελέσω μέρος αυτής της προσπάθειας και να συμβάλω με όλες τις δυνάμεις μου».
– Δεν αναρωτιέσαι καμιά φορά πώς μέσα σε τέσσερα χρόνια ο Ηρακλής κατρακύλησε στην Α2 και μάλιστα βολοδέρνει στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας;
«Το χειρότερο είναι η δημιουργία νέων χρεών από τη στιγμή που η ομάδα μπήκε σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Και να φανταστεί κανείς ότι ο Ηρακλής είναι η μοναδική ομάδα που έχει βγάλει τόσους παίκτες επιπέδου εθνικής ομάδας. Ο Διαμαντίδης, ο Χατζηβρέττας, ο Σχορτσανίτης, εγώ, πιο παλιά ο Κακιούσης. Και όμως, αν και όλοι αυτοί οι παίκτες πουλήθηκαν, η ομάδα πνίγηκε στα χρέη».
– Την ερχόμενη Πέμπτη επιστρέφεις στο ΟΑΚΑ για να αντιμετωπίσεις τον Παναθηναϊκό. Ποιες σκέψεις σε κυριεύουν;
«Εννοείται ότι θέλω να παίξω καλά απέναντι στο κοινό του Παναθηναϊκού και απέναντι στους “κολλητούς” μου, τον Διαμαντίδη και τον Χατζηβρέττα. Σε αυτό το γήπεδο όμως είναι άλλο πράγμα να το θέλεις και άλλο να το πραγματοποιείς. Ο Παναθηναϊκός είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης και ειδικά στο ΟΑΚΑ δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα! Εχει ενισχυθεί συγκριτικά με πέρυσι, ενώ διαθέτει τον καλύτερο πλέι μέικερ της Ευρώπης, τον Διαμαντίδη, ο οποίος είναι μια ομάδα μόνος του».
– Τι είναι αυτό που καθιστά άτρωτο τον Παναθηναϊκό;
«Είναι μια ομάδα που, λόγω Ζέλικο Ομπράντοβιτς, στηρίζει τη φιλοσοφία της στην άμυνα. Είδατε όμως ότι όποτε θέλει μπορεί να πετυχαίνει και 100 πόντους στην επίθεση και αυτό δείχνει ότι η στρατηγική της δεν είναι μονόπλευρη. Ανεπιφύλακτα, θα χαρακτήριζα τον Παναθηναϊκό φαβορί και για την εφετινή Ευρωλίγκα, όπως φαβορί ήταν και τα προηγούμενα χρόνια, μαζί με τρεις-τέσσερις ακόμη ομάδες. Συχνά βρίσκεται στα φάιναλ φορ και κάθε φορά ή θα κατακτήσει το τρόπαιο ή θα παλέψει ως το τέλος».
– Κάποιοι υποστηρίζουν ακόμη ότι η στάση του κ. Ομπράντοβιτς απέναντί σου σε είχε οδηγήσει στην πόρτα της εξόδου πριν από τέσσερα χρόνια.
«Δεν είναι αλήθεια. Υπάρχει μεγάλος σεβασμός εκ μέρους μου προς το πρόσωπό του. Εβαλε καινούργια στοιχεία στο παιχνίδι μου. Ημουν αργός στην άμυνα και συνηθισμένος να μένω αγκυροβολημένος μέσα στη ρακέτα. Μαζί του άρχισα να κυνηγώ τον αντίπαλό μου και μακριά από το καλάθι, να μαρκάρω τους κοντούς στα “pick and roll” (σ.σ.: συνεργασίες δύο παικτών). Στον Παναθηναϊκό και από τον Ζοτς έμαθα το πραγματικό μπάσκετ».
– Για τον Ολυμπιακό, που είναι ο βασικός αντίπαλος του Τριφυλλιού στην Α1, τι γνώμη έχεις σχηματίσει;
«Είναι αρκετά καλή ομάδα, αν και τον έχω παρακολουθήσει μόνο αποσπασματικά, αφού δεν συμμετέχουμε στον ίδιο όμιλο και δεν έχει χρειαστεί να τον μελετήσουμε εξονυχιστικά. Μιλάω όμως με παίκτες του Ολυμπιακού και γνωρίζω με ποιο τρόπο δουλεύει. Το βέβαιο είναι ότι εμφανίζεται ενισχυμένος σε σχέση με πέρυσι και να ξέρετε ότι είναι μεγάλη προσθήκη ο Τσακαλίδης, ειδικά για την αμυντική λειτουργία της ομάδας. Η παρουσία του στη ρακέτα λύνει τα χέρια του προπονητή, γνωρίζει το ελληνικό πρωτάθλημα και θα δείτε πόσο πολύ θα βοηθήσει στο μέλλον. Περιμένω με ανυπομονησία τους τελικούς».
– Στο ισπανικό «el classico», όμως, τα κάνατε θάλασσα απέναντι στην Μπαρτσελόνα! Εχεις προλάβει να αισθανθείς την αντιπαλότητα των δύο ομάδων;
«Ασφαλώς πρόλαβα και μάλιστα στενοχωρήθηκα πολύ που χάσαμε πριν από δύο εβδομάδες στην Ευρωλίγκα. Ωστόσο σε αυτό το ματς η Μπαρτσελόνα ήταν καλύτερη από εμάς και στο μπάσκετ κερδίζει σχεδόν πάντα ο καλύτερος».
– Από τον χρόνο συμμετοχής σου φαίνεται ότι δεν άργησες να προσαρμοστείς στον τρόπο παιχνιδιού της Ρεάλ. Επαιξε ρόλο και το ότι έχεις παρέα στην ομάδα τον Πελεκάνο;
«Για να είμαι ειλικρινής, περίμενα να αντιμετωπίσω μεγαλύτερες δυσκολίες στην αρχή, καθώς στο ισπανικό πρωτάθλημα το μπάσκετ που παίζεται είναι πιο γρήγορο από ό,τι στη Ρωσία. Με αγκάλιασαν όμως όλα τα παιδιά από την πρώτη στιγμή και σημαντικό ρόλο στη γρήγορη προσαρμογή μου έπαιξε η παρουσία του βετεράνου Ζαν Τάμπακ, που έπαιζε στην ίδια θέση με μένα. Φυσικά αισθάνομαι πιο άνετα έχοντας δίπλα μου έναν Ελληνα και συμπαίκτη στην Εθνική. Με τον Μιχάλη περνάμε πολλές ώρες μαζί και προσπαθούμε να μάθουμε… ισπανικά. Εχουμε μάθημα δύο φορές την εβδομάδα και σιγά σιγά αρχίζουμε να επικοινωνούμε με τους Ισπανούς».
– Το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας θα γίνει στη Μαδρίτη. Αυτό το γεγονός φορτώνει με πίεση τη Ρεάλ; Και ποιες ομάδες πιστεύεις ότι θα επισκεφθούν τα… λημέρια σου τον ερχόμενο Μάιο;
«Οταν υπέγραψα στη Ρεάλ, πίστευα ότι η πίεση θα ήταν μεγαλύτερη. Τελικά είναι φυσιολογική. Εχουμε καλή ομάδα και η πίεση μοιράζεται σε πολλούς παίκτες. Οσο για την τετράδα του φάιναλ φορ, θεωρώ ότι εκτός από τον Παναθηναϊκό και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που είναι ομάδες τίτλου, σημαντικές πιθανότητες έχουν και οι άλλες δύο ομάδες του φάιναλ φορ της Αθήνας, δηλαδή η Ταουγκρές και η Ουνικάχα Μάλαγα. Επίσης ο Ολυμπιακός, η Μπαρτσελόνα, ίσως και κάποιες άλλες που θα ανεβάσουν στροφές στη συνέχεια, και φυσικά και η δική μου ομάδα, η Ρεάλ».
«Στη Μαδρίτη η εθνική ομάδα δεν απέτυχε»
– Οταν περπατάς στους δρόμους της Μαδρίτης δεν στενοχωριέσαι λίγο για την αποτυχία της Εθνικής να σκαρφαλώσει στο βάθρο και στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας;
«Στην 3η αγωνιστική του ισπανικού πρωταθλήματος έτυχε να αντιμετωπίσουμε την Εστουδιάντες στο “Παλάθιο ντε λος Ντεπόρτες”, όπου διεξήχθη η τελική φάση του Ευρωμπάσκετ. Μπαίνοντας στα αποδυτήρια με τον Πελεκάνο θυμηθήκαμε τις στιγμές που ζήσαμε πριν από μερικούς μήνες, τις πλάκες που κάναμε με τον Διαμαντίδη και με τα άλλα παιδιά της Εθνικής. Ποιος είπε, όμως, ότι η πορεία μας ήταν αποτυχημένη; Βρείτε μου εσείς άλλη εθνική ομάδα που έχει αγωνισθεί σε τρεις τελικούς σε τρία χρόνια και θα σας παραδεχτώ. Γιατί και ο μικρός τελικός στην Ισπανία λογίζεται ως τελικός, αφού κρινόταν ένα μετάλλιο. Η ομάδα πήγε πάρα πολύ καλά. Εδειξε συνέπεια και διάρκεια. Διαφωνώ με την άποψη περί αποτυχίας».
– Κάποιοι έριξαν τις ευθύνες στις συνδικαλιστικές κινήσεις των διεθνών. Τώρα, με καθαρό μυαλό, τι λες για όλα αυτά;
«Δεν θα ήθελα να αναφερθώ σε γεγονότα του παρελθόντος. Θέλω μόνο να επαναλάβω ότι, εκτός από παίκτες, είμαστε και άνθρωποι. Και ο Σύνδεσμός μας έχει στόχο την ανάπτυξη του μπάσκετ στην Ελλάδα και την προσέλκυση των υγιών φιλάθλων. Θέλουμε να ξαναδούμε οικογένειες στα γήπεδα. Και φυσικά να επιστρέψουμε ένα κομμάτι της αγάπης που παίρνουμε από τον κόσμο. Αμέσως μετά το Ευρωμπάσκετ παίξαμε για τους πυρόπληκτους και τα Χριστούγεννα ετοιμάζουμε τρεις εκδηλώσεις: δύο στην Αθήνα και μία στη Θεσσαλονίκη».
– Βρήκατε πρόσφορο έδαφος για την επίλυση των προβλημάτων του κλάδου σας στο γραφείο του νέου υφυπουργού Αθλητισμού κ. Γιάννη Ιωαννίδη, τον οποίο προσφάτως επισκέφθηκε αντιπροσωπεία του ΠΣΑΚ;
«Το σημαντικό είναι ότι ο κ. Ιωαννίδης είναι άνθρωπος του μπάσκετ και γνωρίζει τα προβλήματά μας. Ηταν το πρώτο ραντεβού μαζί του και πιστεύω ότι τέθηκαν οι σωστές βάσεις για τα επόμενα που θα προγραμματιστούν για το εγγύς μέλλον».
