Κύριε διευθυντά

Ανοδο της συμμετοχής στις φοιτητικές εκλογές ανακοινώνουν κάθε χρόνο οι φοιτητικές παρατάξεις, και είναι το μόνο στο οποίο συμφωνούν, έστω και αν κάθε μία δίνει διαφορετικό ποσοστό αύξησης, διότι αποδεικνύει αφενός τη «δυναμική» του φοιτητικού κινήματος και αφετέρου νομιμοποιεί τις ίδιες ως εκπροσώπους των φοιτητών. Αν όλες οι κατ΄ έτος αναγγελλόμενες αυξήσεις 5%-10% (οι απόλυτοι αριθμοί αποφεύγονται) ήσαν αληθείς, προ πολλού θα έπρεπε να συμμετέχει στις εκλογές το 100% των φοιτητών- αλλά πρέπει να ήσαν περί τους 150.000 οι συμμετέχοντες φέτος, δηλαδή λιγότεροι από το 30% των εγγεγραμμένων. Διαβάζουμε συχνά ειρωνικά σχόλια για την ποιότητα της δημοκρατίας στις ΗΠΑ, επειδή το ποσοστό συμμετοχής στις προεδρικές εκλογές είναι της τάξεως του 50%, αλλά σε ό,τι αφορά τα φοιτητικά πράγματα συνήθως διθυράμβους διαβάζουμε για την «αγωνιστικότητα» και την «ωριμότητα» του φοιτητικού κινήματοςόποτε συμβαίνουν έκτροπα, η ευθύνη αποδίδεται σε «ανεύθυνες μειοψηφίες» ή σε «εξωφοιτητικά στοιχεία» και οι παρατάξεις συνεχίζουν ακηλίδωτες και με το κεφάλι ψηλά την ιδανική τους πορεία. Δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι ότι οι παρατάξεις είναι μικρές ομάδες που η δραστηριότητά τους ενδιαφέρει πρωτίστως τα κόμματα και όσους καθηγητές έχουν πρυτανικές φιλοδοξίες, διότι γνωρίζουν ότι από την ψήφο των συνδικαλιστών εξαρτάται η εκλογή τους. Δυστυχώς επίσης, αυτές οι μικρές ομάδες συνήθως είτε θέλουν να καταστρέψουν το πανεπιστήμιο για να μην παραδοθεί στους εμπόρους είτε θέλουν να κατακτήσουν το πανεπιστήμιο για να το παραδώσουν στο κόμμα που ανήκουν. Και έτσι, συνήθως τα πανεπιστήμια τραβούν την κατηφόρα.