Η όποια προσπάθεια περιγραφής τού τι ακριβώς συμβαίνει στην «Ακρη του ουρανού» («Τhe edge of heaven») του Φατίχ Ακίν θα έπεφτε στο κενό. Φαντασθείτε μια μικρότερης κλίμακας «Βαβέλ» με διάστημα χρόνου μεγαλύτερο από μία ημέρα και με δύο μόνο χώρες στο δραματουργικό φόντο: τη Γερμανία και την Τουρκία. Μέσα σε δύο περίπου ώρες φέρετρα θα ταξιδέψουν από Ανατολή προς Δύση (και τούμπαλιν), οικογένειες θα διαλυθούν, άνθρωποι θα πεθάνουν, κάποιοι θα κλάψουν, κάποιοι θα μπουν στη φυλακή. Ολοι οι επιζώντες θα προχωρήσουν γιατί η ζωή συνεχίζεται, όπως φωνάζει η ταινία. Για μία ακόμη φορά σε μια πολύ καλή ταινία ο θάνατος θέτει σε λειτουργία τα γρανάζια της ιστορίας. Να όμως που η άφεση προσφέρεται απλόχερα στο γεωμετρικής ακρίβειας σενάριο του τουρκικής καταγωγής γερμανού σκηνοθέτη- στο οποίο έβαλε το χεράκι του ο μεξικανός σεναριογράφος των «21 γραμμαρίων» και της «Βαβέλ» Γκιγέρμο Αριάγα. Η «Ακρη του ουρανού» έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας απαισιόδοξης ταινίας με αισιόδοξο στόχο, ενώ στο σύνολό της μοιάζει με δαιδαλώδη μαθηματική εξίσωση που διψά για λύση αλλά ποτέ δεν αγχώνεται για την ανεύρεσή της.
* Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ το αεροπλάνο ενός γερμανικής καταγωγής αμερικανού πιλότου ( Κρίστιαν Μπέιλ ) καταρρίπτεται στη ζούγκλα του Λάος, ο πιλότος συλλαμβάνεται από τους ντόπιους αντάρτες και αποφασίζει να πείσει τους συγκρατουμένους του ότι πρέπει να αποδράσουν. Χρησιμοποιώντας ως πλοηγό μια αληθινή ιστορία, στην ταινία «Η αυγή της απόδρασης», ο γερμανός δημιουργός τού «Αγκίρε, η μάστιγα του Θεού» και του «Φιτσκαράλντο» Βέρνερ Χέρτσογκ ανιχνεύει και πάλι τα όρια της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση. Στο πρώτο (και καλύτερο) μέρος παρακολουθούμε την αγωνία του στρατιώτη να επιβιώσει στην αφιλόξενη ζούγκλα. Η φυλάκισή του πυροδοτεί ένα νέο κεφάλαιο, με την απόδραση στην καρδιά της ιστορίας. Τότε η ταινία αρχίζει να θυμίζει κάτι ανάμεσα στο επεισόδιο της αιχμαλωσίας του «Ελαφοκυνηγού» και στο «Εξπρές του μεσονυκτίου». Η κάμερα του Πίτερ Τσάιτλινγκερ κάνει θαύματα και ο Κ. Μπέιλ δίνει μία ακόμη γενναία ερμηνεία.
«Το Μέγαρο Γιακουμπιάν»
του Μαραουάν Χαμένι
Φολκλόρ κινηματογραφική μεταφορά του γνωστού μπεστ σέλερ του Αλάα αλ Ασουάνι που κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Πόλις. Το οίκημα που αναφέρεται στον τίτλο είναι ένα συγκρότημα πολυτελών διαμερισμάτων χτισμένο στο Κάιρο στα τέλη της δεκαετίας του 1930, το οποίο κατοικείται από ανθρώπους κάθε τάξης και μόρφωσης. Η ταινία παρακολουθεί με τη λογική της σαπουνόπερας τις ιστορίες ορισμένων από αυτούς.
«Μόλις χώρισα»
του Βασίλη Μυριανθόπουλου
Η απόφαση ενός d.j. να ανακοινώσει τηλεφωνικά στην κοπέλα του ότι αποφάσισε να χωρίσουν προκαλεί μια σειρά αλλόκοτων επεισοδίων καθώς το μήνυμα στον τηλεφωνητή ακούνε γνωστοί και φίλοι της τελευταίας οι οποίοι προσπαθούν να την προστατέψουν την ημέρα των γενεθλίων της. Χαριτωμένη σαχλαμαρίτσα τηλεοπτικής λογικής, όπως οι περισσότερες ελληνικές κωμωδίες της εποχής μας. Παίζουν: Γιάννης Τσιμιτσέλης,Ζέτα Μακρυπούλια,Γιώργος Καραμίχος κ.ά.
