Υπήρξε ο πρώτος σόουμαν με παγκόσμια απήχηση. Με τρικ όπως η «Κονσέρβα γάλακτος» όπου μέσα σε μια δεξαμενή νερό μπορούσε να απελευθερωθεί από αλυσίδες, κρατώντας την αναπνοή του για παραπάνω από πέντε λεπτά, ή το «Κελί βασανιστηρίων με το κινεζικό νερό», το χαρακτηριστικότερο νούμερό του όπου έκανε το ίδιο πράγμα αλλά τοποθετημένος ανάποδα στη δεξαμενή, ο Χάρι Χουντίνι κέρδισε με το σπαθί του τον τίτλο του «μάγου της απόδρασης». Και βέβαια, ήταν όλα ψέματα. Πολλές φορές το κλειδί του λουκέτου της αλυσίδας έβγαινε ως διά… μαγείας από το στόμα του, χωρίς να τον βλέπει κανένας…
Κάτι παραπάνω από μισό αιώνα μετά την πρώτη κινηματογραφική ταινία για τον Χουντίνι στην οποία τον μάγο υποδύθηκε ο Τόνι Κέρτις ο μύθος του ταχυδακτυλουργού ζογκλέρ αναβιώνει στην ταινία «Αψηφώντας τον θάνατο» («Death defying acts») της Αυστραλέζας Γκίλιαν Αρμστρονγκ, η οποία από την περασμένη Πέμπτη προβάλλεται στις αίθουσες. Ωστόσο, μια ακόμη φορά σε σύγχρονη κινηματογραφική παραγωγή, βλέπουμε ότι το σενάριο ακολουθεί τη «χρυσή» συνταγή που επιτρέπει την ένωση μυθοπλασίας με αυθεντικά πρόσωπα και γεγονότα.
Στο Εδιμβούργο του 1926 ο Χάρι Χουντίνι (Γκάι Πιρς) καταχειροκροτείται ενώ αναδύεται από τα νερά του λιμανιού χωρίς τις αλυσίδες με τις οποίες ήταν δεμένος. Την ίδια ώρα μια ανύπαντρη μητέρα (Κάθριν Ζέτα Τζόουνς) και η 11χρονη κόρη της (Σαοΐρς Ρόναν) προετοιμάζονται για το δικό τους σόου: παρατηρούν τους πελάτες στην ουρά του ταμείου στο «McTavish’s Music Hall» ώστε να «συλλέξουν» χρήσιμα στοιχεία που θα τις βοηθήσουν στη «μεταφυσική» παράστασή τους. Μάνα και κόρη συνθέτουν ένα αχτύπητο ντουέτο ψευδομέντιουμ, στο στόχαστρο του οποίου θα μπει και ο Χουντίνι που θέλει να επικοινωνήσει με το φάντασμα της… μητέρας του. Τα πράγματα όμως θα πάρουν παράξενη τροπή αφού η γυναίκα θα νιώσει να ελκύεται πραγματικά από τον Χουντίνι και το αντίθετο.
Αρχική ιδέα της ταινίας υπήρξε η σχέση ανάμεσα στη μητέρα και στην κόρη. Μάλιστα, ο Χουντίνι ως ήρωας μπήκε στην ιστορία αργότερα, όταν οι σεναριογράφοι Τόνι Γκρισόνι και Μπράιαν Γουόρντ άρχισαν να καλλιεργούν την ερωτική σχέση ανάμεσα στον Χουντίνι και στο μέντιουμ. Η σχέση υπήρξε προϊόν της φαντασίας των σεναριογράφων. Στην πραγματικότητα ο Χουντίνι παρέμεινε πιστός στην Μπεατρίς Ράνερ, μια τραγουδίστρια και χορεύτρια την οποία παντρεύτηκε το 1893. Από τότε η Μπεατρίς υπήρξε πιστή βοηθός στις παραστάσεις του.
Μπορεί το ίδιο το περιστατικό της γνωριμίας του Χουντίνι με το ψευτομέντιουμ να ήταν προϊόν της φαντασίας των σεναριογράφων, όχι όμως και το πλαίσιο στο οποίο η ιστορία της ταινίας τοποθετείται. Αληθεύει τόσο το ότι ο Χουντίνι βρέθηκε στη Σκωτία στα μέσα της δεκαετίας του 1920 όσο – το κυριότερο – το πάθος του με τη μητέρα του Σεσίλια. Μετά τον θάνατό της ο Χουντίνι άρχισε να προκαλεί μέντιουμ και ψευτοεπιστήμονες σε όλον τον κόσμο να έρθουν σε επαφή με το πνεύμα της. Σημειωτέον ότι η ταινία της Αρμστρονγκ επισημαίνει ότι ο Χουντίνι ήταν μέλος του συμβουλίου του επιστημονικού περιοδικού «Scientific American» το οποίο έδινε πριμ 10.000 δολαρίων σε όποιον μπορούσε να ανακαλύψει τα τελευταία λόγια της πεθαμένης μητέρας του Χουντίνι τα οποία μόνο ο ίδιος γνώριζε. Πολλά από τα μέντιουμ που ο μάγος επισκέφθηκε είχαν ήδη εξαπατήσει επιστήμονες και ακαδημαϊκούς. Απώτερος στόχος του ήταν να αποδείξει την απάτη τους. Ηξερε πώς να το κάνει γιατί κατείχε τη γνώση της «κουζίνας» της απάτης. Σε πολλές περιπτώσεις ο Χουντίνι επισκέφθηκε τα μέντιουμ μεταμφιεσμένος και συνοδεία αστυνομικών ή δημοσιογράφων. Ξεσκέπασε πολλούς απατεώνες, ενίοτε μπροστά σε κινηματογραφικές κάμερες. Το διασημότερο μέντιουμ που έπεσε «θύμα» του Χουντίνι ήταν η Μίνα Κράντον από τη Βοστώνη, η δράση της οποίας αποτέλεσε και το θέμα του βιβλίου του, «Α magician among spirits» («Ενας μάγος ανάμεσα σε πνεύματα»).
Η δράση του Χουντίνι ως «γκοστμπάστερ» στοίχισε τη φιλία του με τον συγγραφέα Αρθουρ Κόναν Ντόιλ, δημιουργό του ιδιωτικού ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς. Ενθερμος υποστηρικτής του «πνευματισμού» (spiritualism) o Κόναν Ντόιλ αρνούνταν να πιστέψει την απάτη που ο Χουντίνι ξεσκέπαζε. Μάλιστα ο συγγραφέας υποστήριξε ότι ο ίδιος ο Χουντίνι είχε δυνατότητες πνευματισμού, μέσω των οποίων εμπόδιζε το έργο των πνευματιστών που επισκεπτόταν για να επικοινωνήσει με τη μητέρα του. Αυτή η θεωρία του Κόναν Ντόιλ αναφέρεται στο βιβλίο του «The edge of the unknown» («Η κόψη του αγνώστου») που εκδόθηκε το 1931 ενώ ο Χουντίνι είχε πεθάνει.
Ανορθόδοξη ζωή, ανορθόδοξος θάνατος
Ο Χάρι Χουντίνι γεννήθηκε ως Εριχ Βάις στις 24 Μαρτίου του 1874 στη Βουδαπέστη. Τέσσερα χρόνια αργότερα ο ραβίνος πατέρας του αποφάσισε να μεταναστεύσει στην Αμερική, όπου μάλιστα έγινε ο πρώτος ραβίνος της πόλης Απλετον του Γουισκόνσιν. Η επαγγελματική ενασχόληση του Χουντίνι με τη μαγεία άρχισε το 1891. Ως τότε έκανε πολλές δουλειές, είτε πουλώντας εφημερίδες είτε λουστράροντας παπούτσια στη Νέα Υόρκη όπου μετακόμισε στα 13 του. Εγινε όνομα όταν απελευθερώθηκε κρεμασμένος ανάποδα και σφιχτοδεμένος με αλυσίδες μέσα σε έναν θάλαμο γεμάτο νερό. Το 1916 έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο του και υπήρξε πρωταγωνιστής έξι ταινιών. Δύο τις σκηνοθέτησε ο ίδιος («The Soul of Bronze» και «The Haldane of the Secret»). Η λεωφόρος του Χόλιγουντ φέρει αστέρι του.
Ο θάνατος του Χάρι Χουντίνι τον οποίο η ταινία περιγράφει με ζωηρά χρώματα υπήρξε το ίδιο αλλόκοτος όσο και ο βίος του. Λίγο πριν από τη διάλεξη που επρόκειτο να δώσει σε ένα πανεπιστήμιο του Καναδά ο μάγος ζήτησε από κάποιον να τον κτυπήσει στην κοιλιά με όλη τη δύναμη που διέθετε. Ηταν κάτι που ζητούσε συχνά από το κοινό του προκειμένου να αποδείξει την αντοχή του στον πόνο. Ο εθελοντής που τον κτύπησε όμως ήταν επαγγελματίας μποξέρ και το πλήγμα ήρθε προτού ο Χουντίνι προλάβει να προετοιμαστεί. Δεν ανάρρωσε ποτέ από το κτύπημα αλλά δεν σταμάτησε τις περιοδείες. Κατέρρευσε στο Ντιτρόιτ όπου μπήκε στο νοσοκομείο για να πεθάνει μια εβδομάδα αργότερα από περιτονίτιδα. Φημολογείται ωστόσο ότι ο πόνος του κτυπήματος από τον μποξέρ κάλυψε εκείνον της σκωληκοειδίτιδας από την οποία ο Χουντίνι στην πραγματικότητα πέθανε (δεν διεγνώσθη επισήμως). Ηταν μόλις 52 ετών.
* Η ταινία «Αψηφώντας τον θάνατο» προβάλλεται στις αίθουσες.
