ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ με έναν πυροβολισμό και θα τελειώσει με ουρλιαχτά και λυγμούς. Η κούρσα θα κρατήσει κάτι παραπάνω από 10 δευτερόλεπτα, κι ας έχουν χρειασθεί ώρες προετοιμασίας και ποτάμια ιδρώτα για να προετοιμασθεί. Τα πιο γρήγορα γυναικεία πέλματα της υφηλίου θα οργώσουν το ταρτάν και θα επιχειρήσουν να καταρρίψουν το 10.49, το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα, που ανήκει στη Φλόρενς Γκρίφιθ – Τζόινερ εδώ και δέκα χρόνια. Κάπως έτσι έχει σχεδιάσει στο μυαλό της η πολυσύνθετη Αμερικανίδα Μάριον Τζόουνς τον τελικό των 100 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000. Θέλει πέντε χρυσά μετάλλια στην Ολυμπιάδα
«Ο ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ μου σκοπός είναι να κερδίσω πέντε χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Πιθανόν στα αγωνίσματα των 100 μ., των 200 μ., στο μήκος και στις σκυταλοδρομίες 4Χ100 μ. και 4Χ400μ.» δήλωσε πρόσφατα η Μάριον Τζόουνς από την Κίνα, όπου μετείχε σε διεθνές μίτινγκ και όπου σημείωσε στα 100 μ. χρόνο 10.71, που είναι ο δεύτερος καλύτερος όλων των εποχών, μετά το 10.49 της Γκρίφιθ που είχε σημειωθεί στις 16.7.1988 στην Ινδιανάπολη. «Ηταν καλός χρόνος αλλά ξεκίνησα αργά. Μπορώ να πάω γρηγορότερα. Σε δύο χρόνια θα είμαι σε θέση να απειλήσω τα παγκόσμια ρεκόρ της Γκρίφιθ στα 100 μ. και στα 200 μ. Αυτή τη χρονιά θα είμαι ευχαριστημένη αν κατεβάσω την επίδοσή μου στα 10.60». Αυτά δήλωσε η Τζόουνς μετά τη δεύτερη ταχύτερη κούρσα όλων των εποχών στο κατοστάρι των γυναικών. Η γρηγορότερη γυναίκα της γης αυτή τη στιγμή, μετά το σπουδαίο κατόρθωμά της στο Τσιενγκντού της Κίνας, θεωρείται πλέον η διάδοχος της Γκρίφιθ και η μοναδική αθλήτρια που φαίνεται ότι έχει τη δυνατότητα να απειλήσει τα απλησίαστα παγκόσμια ρεκόρ στα 100 μ. και στα 200 μ.
Αν επιτευχθεί ο στόχος της Τζόουνς και πάρει πέντε χρυσά μετάλλια στο Σίδνεϊ, το 2000, θα γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά της στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, αφού κανένας αθλητής ή αθλήτρια δεν το έχει κατορθώσει ποτέ. Μόνο ο Καρλ Λιούις στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες το 1984 κατέκτησε τέσσερα χρυσά μετάλλια (100 μ. με χρόνο 9.99, 200 μ. με χρόνο 19.80, μήκος με άλμα 8,54 μ., 4Χ100 μ. με χρόνο 37.83, επίδοση που ήταν τότε παγκόσμιο ρεκόρ) και η 23χρονη αθλήτρια θα επιδιώξει να σπάσει το ρεκόρ του.
* Το «μαύρο άτι» στην Αθήνα
Η πρώτη επιτυχία της Τζόουνς σε μεγάλους αγώνες σημειώθηκε πέρυσι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας, όταν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. (10.83) και στα 4Χ100 μ. Ηταν παρούσα και στον τελικό του μήκους, όπου όμως δεν τα κατάφερε να ανεβεί στο βάθρο.
Το «μαύρο άτι» πριν από μία εβδομάδα έγραψε ιστορία στους Παναμερικανικούς Αγώνες Στίβου αφού κατάφερε να επικρατήσει σε τρία αγωνίσματα (στα 100 μ. με χρόνο 10.72, στα 200 μ. σταμάτησε το χρονόμετρο στα 22.24 με αντίθετο άνεμο 0,6 μέτρα ανά δευτερόλεπτο και στο μήκος με άλμα στα 7,21 μ. αλλά με ευνοϊκό άνεμο 2,8 μ. ανά δευτερόλεπτο), κάτι που συνέβη για τελευταία φορά από αμερικανίδα αθλήτρια πριν από 50 χρόνια! Το είχε πετύχει τέσσερις φορές η Στέλλα Γουόλς, την πρώτη το 1930 και την τελευταία το 1948, ενώ στους άνδρες ο Καρλ Λιούις το πέτυχε το 1983 στην Ινδιανάπολη. Η 23χρονη Τζόουνς απέδειξε με την τριπλή επιτυχία της αλλά και με τις σπουδαίες επιδόσεις που σημείωσε ότι βαδίζει στα βήματα του θρυλικού Καρλ Λιούις.
Ο «θηλυκός Καρλ Λιούις», λοιπόν, που ακούει στο όνομα Μάριον Τζόουνς με τις εφετεινές επιδόσεις της έχει δώσει το δικαίωμα σε πολλούς να στοιχηματίζουν για το πότε η αμερικανίδα αθλήτρια θα σταματήσει το χρονόμετρο κάτω από τα ρεκόρ της Γκρίφιθ που είναι 10.49 στα 100 μ. και τα 21.34 στα 200 μ. (το δεύτερο σημειώθηκε στις 29.9.1988 στους Ολυμπιακούς της Σεούλ). Εδώ και δέκα χρόνια κανένας δεν τολμούσε να πει ότι τα παγκόσμια ρεκόρ της Γκρίφιθ απειλούνται με κατάρριψη. Τώρα όμως και η ίδια η Τζόουνς δεν το κρύβει ότι μακροπρόθεσμα ο στόχος της είναι τα παγκόσμια ρεκόρ τής «Φλο-Τζο».
Οι επιδόσεις της Γκρίφιθ στα 100 μ. και στα 200 μ. μπορούν να συγκριθούν μόνο με το παγκόσμιο ρεκόρ του Μπομπ Μπίμον (8,90 μ. στο μήκος το 1968 στους Ολυμπιακούς του Μεξικού) που κράτησε για 23 χρόνια, ώσπου να το καταρρίψει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόκιο το 1991 ο Αμερικανός Μάικ Πάουελ. Τα 22 εκατοστά του δευτερολέπτου που πρέπει να καλύψει η Τζόουνς για να προσεγγίσει το ρεκόρ της Γκρίφιθ στα 100 μ. είναι μια διαφορά που δεν καλύπτεται εύκολα. Η Τζόουνς όμως εμφανίζει ακόμη αδύνατα σημεία τα οποία, αν τα βελτιώσει, θα αποτελέσουν τη δύναμή της για να πλησιάσει αργότερα τη συμπατριώτισσά της.
* Η σκυτάλη της Ντρέσλερ
Στους Ολυμπιακούς της Σεούλ η Γκρίφιθ κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια (100 μ., 200 μ., 4Χ100 μ.) και ένα αργυρό (4Χ400 μ.). Τώρα είναι η σειρά της Τζόουνς να κυνηγήσει τα μετάλλια ενώ η «Φλο-Τζο» μπορεί να απολαμβάνει τη συνταξιοδότησή της, μη κοιτώντας καν πίσω. Αλλωστε πολλοί τη θυμούνται για τα μακριά κόκκινα νύχια της και την απότομη αποχώρησή της από τους στίβους. Οι ψίθυροι σε βάρος της θα μπορούσαν να μην ήταν τόσο δυνατοί αν η μεταμόρφωσή της από μια απλά καλή αθλήτρια σε ιστορική φιγούρα δεν ήταν τόσο ξαφνική.
Η Τζόουνς όμως δεν παίρνει τη σκυτάλη μόνο από την Γκρίφιθ αλλά και από τη Γερμανίδα Χάικε Ντρέσλερ. Η αμερικανίδα αθλήτρια είναι η μοναδική που μπορεί να αγωνίζεται εξίσου καλά στις ταχύτητες αλλά και στο μήκος, όπως άλλωστε και η Ντρέσλερ στα… νιάτα της, όταν έτρεχε τα 100 μ. σε 10.91, τα 200 μ. σε 21.71 (παγκόσμιο ρεκόρ τότε) και ξεπερνούσε άνετα τα 7 μέτρα στο μήκος (ατομικό ρεκόρ 7,48 μ.), ενώ έχει τρέξει και σκυταλοδρομία 4Χ100 με ομάδα της τότε Αν. Γερμανίας που σημείωσε χρόνο 41.79.
Το ερώτημα είναι πόσο γρηγορότερα μπορεί να τρέξει από τα 10.71 στα 100 μ. και τα 21.76 στα 200 μ. και πόσο μακρύτερα από τα 7,31 μ. μπορεί να πηδήξει στο μήκος αφού αυτές είναι μέχρι στιγμής οι ατομικές επιδόσεις της. Στα 23 της χρόνια η Τζόουνς σίγουρα έχει τον χρόνο με το μέρος της. Εχει επίσης απόθεμα φυσικού ταλέντου, από όπου μπορεί να αντλήσει δυνάμεις και το οποίο έφερε στην επιφάνεια με επαγγελματική προπόνηση μόλις 14 μηνών. Στις σχολικές της ημέρες στην Καλιφόρνια η Τζόουνς ήταν το γρηγορότερο κορίτσι του κόσμου. Στα 16 της έτρεχε τα 100 μ. σε 11.14 και τα 200 μ. σε 22.58, προτού σταματήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, επιδιώκοντας να γίνει ένας «θηλυκός Τζόρνταν».
Προς το παρόν από το «μαύρο άτι» λείπει η πείρα. Το σπριντ γίνεται όλο και περισσότερο ένα αγώνισμα το οποίο απαιτεί χρόνο ώσπου να φθάσεις στο απόλυτο των δυνατοτήτων σου. Ο Βρετανός Λίντφορντ Κρίστι και η Τζαμαϊκανή Μέρλιν Οτι έφθασαν στις μεγάλες επιδόσεις τους όταν έγιναν 30 ετών. Η τεχνική και η αυτοσυγκέντρωση δεν μαθαίνονται παρά με την πάροδο του χρόνου.
Η 23χρονη πρώην μπασκετμπολίστρια έχει ορισμένα μεγάλα πλεονεκτήματα, ξεκινώντας από τις διαστάσεις της και από τα κιλά της. Με 1,78 μ. ύψος και 68 κιλά βάρος, η Αμερικανίδα είναι μια αθλήτρια προικισμένη από τη φύση. Στα 16 της χρόνια, προτού ακόμη προσανατολισθεί στο μπάσκετ, κατείχε τα (επίσημα) παγκόσμια ρεκόρ της κατηγορίας της και, αν δεν είχε οικειοθελώς εγκαταλείψει τον στίβο, θα μπορούσε να είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης το 1992.
* Ξεκίνημα από τα 200μ.
Ο προπονητής της Τρέβορ Γκράχαμ προέβλεψε ότι η αθλήτριά του θα κυνηγήσει σύντομα το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μέτρα, αν και ο χρόνος της είναι μόλις ο δέκατος καλύτερος όλων των εποχών (21.76). Ο Γκράχαμ παρουσιάζει ενδιαφέροντα επιχειρήματα. «Οταν σημείωσε τα 21.76, θα μπορούσε ήδη να επιτύχει το ρεκόρ με έναν πιο ευνοϊκό άνεμο και χωρίς ορισμένα λάθη. Επιπλέον, στα χαρτιά, αυτό το ρεκόρ είναι το λιγότερο δύσκολο. Το παγκόσμιο ρεκόρ των ανδρών στα 200 μ. είναι 19.32, γεγονός που επιβάλλει στις γυναίκες να φέρουν χρόνο περίπου 20.80 – 20.90». Πάντως, η Τζόουνς δήλωσε πως θα ήταν πολύ ευχαριστημένη με ένα χρόνο 21.60 στα 200 μ. γι’ αυτή την αγωνιστική περίοδο.
Υπάρχει, όμως, κι άλλο ένα ρεκόρ που είναι δυσπρόσιτο με την πρώτη ματιά αλλά που θα ήθελε πολύ να κατακτήσει: το παγκόσμιο ρεκόρ (7,52 μ.) στο μήκος που κατέχει από τις 11.6.1988 (Λένινγκραντ) η Ρωσίδα Γκαλίνα Τσιστιάκοβα είναι ακόμη πολύ μακριά αλλά, αλλά αν βελτιώσει την τεχνική της, τότε η Τζόουνς είναι ικανή να το απειλήσει και αυτό. Πάντως, και η ίδια δείχνει να έχει ιδιαίτερη αδυναμία σε αυτό το αγώνισμα. «Το μήκος με ευχαριστεί πολύ και με κινητοποιεί περισσότερο το γεγονός ότι είναι κάτι καινούργιο για μένα». Το αν και το πότε θα καταρρίψει κάποιο από τα παγκόσμια ρεκόρ που στοχεύει επαφίενται αποκλειστικά σε αυτήν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο παγκόσμιος αθλητισμός είναι έτοιμος να υποδεχθεί έναν νέο «θηλυκό Καρλ Λιούις».
