Κάθε αγώνας και… καημός. Μια μύτη κόκκινη σαν παντζάρι, χώρια ο κίνδυνος να στραβώσει και να του χαλάσει την παροιμιώδη «clean cut» φυσιογνωμία. Για τον Ιμπραήμ Κουτλουάι, το τελευταίο βράδυ στην Ινδιανάπολη έμοιαζε με την απόλυτη λύτρωση. «Επιτέλους αισθάνομαι ασφαλής» εκμυστηρεύθηκε ανακουφισμένος προς «Το Βήμα». Και συνέχισε: «Βαρέθηκα όλες αυτές τις μέρες εδώ. Σε κάθε αγώνα, κάποιος αντίπαλος πήγαινε να με μαρκάρει καθώς προσπαθούσα να βγω από τα σκριν και μου κτυπούσε τη μύτη. Ούτε σημάδι να την είχαν βάλει».
Ο «Ιμπο» φωτίζει τη μία – την απολύτως προσωπική – πλευρά του προβλήματος που αντιμετώπισε στο 14ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάσκετ, καθώς η συλλογική σηκώνει πολλή κουβέντα: «Η ένατη θέση δεν ανταποκρίνεται ούτε στους στόχους που είχαμε βάλει, ούτε στις πραγματικές δυνατότητές μας. Χάσαμε αγώνες με απίστευτο τρόπο, αποκλεισθήκαμε από την οκτάδα και από εκεί και πέρα ήταν δύσκολο να σταθούμε όρθιοι. Ευτυχώς, όμως, σώσαμε την αξιοπρέπειά μας, καταλαμβάνοντας την ένατη θέση και τώρα κοιτάζουμε μπροστά, στο Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας».
Εκτός από τη μύτη του, στην Ινδιανάπολη ο «Ιμπο» διέσωσε και ένα ακόμη βασικό – το βασικότερο – σκέλος της γοητείας του: τα μαύρα κορακάτα μαλλιά του! Σε πείσμα των έντεκα συμπαικτών του, οι οποίοι – δίκην όρκου στον βωμό της ομαδικότητας και της αλληλεγγύης – έβαψαν την κώμη τους ξανθιά προς το πλατινέ, ο σούτινγκ γκαρντ του Παναθηναϊκού παρέμεινε πιστός στο στυλ του. «Ε, όχι και κίτρινο χρώμα! Ενας παίκτης που ανδρώθηκε στη Φενέρμπαχτσε δεν θα τολμούσε ποτέ να υιοθετήσει τα μισητά χρώματα της Γαλατάσαραϊ. Ποτέ, το εννοώ» αποκαλύπτει, γελώντας, το μυστικό του…
Το 14ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανήκει στην ιστορία, ο «Ιμπο» δεν κρύβει την απογοήτευσή του για τις άδειες εξέδρες («φαντάσου ότι ένας ταξιτζής με ρώτησε αν θα παίξουμε με τους Λέικερς, τόσο ανενημέρωτος ήταν ο κόσμος»), ούτε τη χαρά του («γιατί ο ”αδελφός μου” ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα έπαιξε καταπληκτικά στον τελικό και οδήγησε τη Γιουγκοσλαβία στον θρόνο»), αλλά πλέον κάθε κατεργάρης επιστρέφει στον πάγκο του. Και ελόγου του επέστρεψε πριν από λίγες ημέρες στην Αθήνα, αλλά δεν σκοπεύει να καθίσει στον πάγκο, ούτε να αναζητεί από εδώ και από εκεί το φάντασμα του φίλου του, ο οποίος μετακόμισε στη Βαρκελώνη, κληροδοτώντας του το απόλυτο φετίχ: την (πράσινη) φανέλα με το Νο 10!
Προφανώς και η τουρκική θυμοσοφία αποδέχεται ότι «δεν κάνουν τα ράσα τον παπά» (και κατά περίσταση, τον ιμάμη!), αλλά ο τούρκος σταρ δεν συμβιβάζεται πλέον με δεύτερους ρόλους. «Η απώλεια του Ντέγιαν είναι μεγάλη και αυτό το αντιλαμβάνεται ο καθένας. Πρόσφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες στον Παναθηναϊκό, αλλά τώρα πλέον και αυτός και εμείς πρέπει να κοιτάξουμε τον ορίζοντα μπροστά μας. Αν είμαι έτοιμος να αναλάβω τον ρόλο του; Αυτό θα το αποφασίσει ο προπονητής, αλλά εγώ αισθάνομαι και ικανός και έτοιμος να γίνω ο ηγέτης αυτής της νέας ομάδας και να την οδηγήσω σε νέες κορυφές. Εύχομαι μόνο να είμαι υγιής και να μην περάσω τη μισή χρονιά στα νοσοκομεία και στα φυσιοθεραπευτήρια, όπως πέρυσι. Κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί πώς ένιωσα όταν τραυματίσθηκα για δεύτερη φορά, την παραμονή του δεύτερου ημιτελικού με τον Ολυμπιακό και δεν μπόρεσα να βοηθήσω την ομάδα μου» ανατρέχει με πίκρα στον (ούτως ή άλλως θλιβερό για τον Παναθηναϊκό) επίλογο της περυσινής χρονιάς, μετά τον θρίαμβο στην Μπολόνια, όπου ο ίδιος έβαλε φαρδιά – πλατιά την υπογραφή του…
Τι βλέπει μπροστά του τώρα; «Το triple crown είναι ένας μεγαλεπήβολος στόχος, μια πρόκληση, που μας συναρπάζει όλους. Ο Παναθηναϊκός άλλαξε πλέον σελίδα, όμως έμεινε ο Ομπράντοβιτς, ο οποίος γνωρίζει τη συνταγή των μεγάλων ομάδων και καθένας από εμάς αναζητεί τον δικό του ρόλο» καταλήγει ο Κουτλουάι, αποφασισμένος να διεκδικήσει ένα μεγάλο κομμάτι στην πίτα αυτού του νέου Παναθηναϊκού. Από αύριο κιόλας, στην πρώτη πάνδημη συγκέντρωση, ο «Ιμπο» θα εμφανιστεί οπλισμένος και με μάτι που γυαλίζει! Αρκεί να μην του χαλάσει κανείς τη μύτη!
