Ο κ. Γιώργος Σουφλιάς ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών που διαθέτουν ευρύτερη αποδοχή. Ο Ανδρέας Παπανδρέου σε αρκετές περιπτώσεις ανέφερε «μακάρι να είχα έναν Σουφλιά». Ωστόσο, ο εκ Λαρίσης πολιτικός δεν διαθέτει δική του ομάδα ούτε αναμείχθηκε ποτέ στις αλλεπάλληλες ομαδοποιήσεις στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Δεν έκρυψε ποτέ πάντως τις φιλοδοξίες του, τις οποίες, όπως τονίζει, «θα τις υπηρετήσω με βάση τις αρχές μου. Διότι ένα από τα βασικά προβλήματα της πολιτικής μας ζωής είναι ότι οι πολιτικοί δεν δημιουργούν αξιοπιστία, εφόσον δεν ακολουθούν στις πράξεις τους τους κανόνες και αρχές που διακηρύσσουν».
Ως υποψήφιος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας αισθάνεται αυτή τη φορά σε πολύ καλύτερη θέση από το 1993. Η στήριξη του κ. Μάνου τον ευνοεί, όπως επίσης πιστεύει ότι τον ενισχύει «η ανάγκη αποπολωτικών και ενωτικών λύσεων στη Νέα Δημοκρατία».
Κύριε Σουφλιά, υπάρχει το θέμα του απολογισμού. Για την ήττα της Νέας Δημοκρατίας ευθύνεται ο κ. Εβερτ ή γενικότεροι παράγοντες;
«Κατ’ αρχήν ο κ. Εβερτ έκανε μια πολύ σωστή πράξη, η οποία διευκολύνει και τις εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία: δήλωσε το βράδυ των εκλογών ότι αναλαμβάνει την ευθύνη και παραιτείται. Πράγματι, πάντοτε ο αρχηγός του κόμματος έχει ευθύνη, όταν ένα κόμμα εξουσίας καταλήγει στην ήττα. Θα ήθελα όμως να επισημάνω ότι οι λόγοι της ήττας δεν είναι μόνο αυτών των τελευταίων ετών ή της προεκλογικής περιόδου. Από πολλά χρόνια η Νέα Δημοκρατία δεν κατάφερε να περάσει στον ελληνικό λαό τη δύναμη της ιδεολογίας της, τη δύναμη των σύγχρονων φιλελεύθερων πολιτικών που επικράτησαν σε όλο τον κόσμο και μόνο αυτή εξέφραζε στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό. Δεν μπόρεσε, τέλος, να περάσει ούτε τη δύναμη της προσφοράς και του έργου της, με αποτέλεσμα μάλιστα να φτάσει να αφήσει ως μονοπώλιο στα άλλα κόμματα την κοινωνική ευαισθησία και να χαρακτηρίζεται ανάλγητη. Την ώρα όπου είναι δεδομένο και εγώ αυτό πιστεύω και εκφράζω ότι η κοινωνική ευαισθησία είναι ακρογωνιαίος λίθος της οικονομικής αλλά και της γενικότερης πολιτικής της ΝΔ».
Αν λοιπόν ο κ. Εβερτ ανέλαβε τις ευθύνες, είναι δυνατόν να διεκδικήσει εκ νέου την ηγεσία;
«Πιστεύω κατ’ αρχήν ότι δεν έπρεπε εκείνο το βράδυ να βιαστεί. Μπορούσε να πει ότι “σταματώ, δεν θα είμαι πρόεδρος της ΝΔ και τις επόμενες ημέρες θα ανακοινώσω με ποια διαδικασία θα γίνει η εκλογή νέου προέδρου”. Εν πάση περιπτώσει, όμως, το έκανε. Αυτή τη στιγμή, έτσι όπως ο ίδιος έχει τοποθετηθεί, ναι, δεν είναι πολιτικά παραδεκτό να ζητά την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας σε μη μεταβατική κατάσταση».
Σύμφωνα με τις θέσεις σας ότι το κόμμα εδώ και δέκα χρόνια ζει έναν εσωτερικό διχασμό, θα λέγατε ότι οι υποψηφιότητες του κ. Εβερτ και της κυρίας Μπακογιάννη διαιωνίζουν τον διχασμό;
«Φαίνεται καθαρά ότι πλέον πάμε σε σύγκρουση των δύο πλευρών, που με μαθηματική βεβαιότητα θα έχει αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του κόμματος και τον εσωτερικό διχασμό του. Δημιουργούνται δε και κίνδυνοι διάσπασης. Θα πρέπει να αναλογιστούν λοιπόν όλοι τις ευθύνες τους, γιατί η πορεία της ΝΔ επηρεάζει την πορεία της πολιτικής μας ζωής και επομένως του τόπου. Η εκλογή προέδρου πρέπει να γίνει με γνώμονα να εκλεγεί ο καταλληλότερος για την πορεία της παράταξης και όχι ποια πλευρά θα νικήσει την άλλη».
Θα συμφωνούσατε επομένως με τον κ. Μάνο ότι θα ήταν καλύτερο να μην υπάρξουν οι υποψηφιότητες του κ. Εβερτ και της κυρίας Μπακογιάννη;
«Εγώ δεν θέλω να υποβάλω σε κανέναν να παραιτηθεί, και νομίζω μάλιστα ότι δεν έχω το δικαίωμα αυτό. Ο καθένας σε ένα δημοκρατικό κόμμα έχει την ελευθερία να θέσει την υποψηφιότητά του. Επιμένω, όμως, σε ένα πράγμα: ότι άλλο η υποψηφιότητα ενός προσώπου και άλλο το κλίμα και η αντίληψη σύγκρουσης των δύο πλευρών. Πρέπει να καταλάβουν οι δύο πλευρές ότι η σύγκρουσή τους πλέον δημιουργεί τεράστια προβλήματα στο κόμμα και είναι ευθύνη τους να την αποφύγουν».
Λέγεται, κ. Σουφλιά, ότι η Νέα Δημοκρατία έχει κρίση ταυτότητας, ότι διεμβολίστηκε από το ΠαΣοΚ κλπ. Συμφωνείτε σε αυτό;
«Είναι δεδομένο και αυτό είναι το σταθερό προσωπικό ιδεολογικό μου στίγμα ότι οι σύγχρονες φιλελεύθερες πολιτικές είναι αυτές που δημιουργούν πρόοδο, εθνικό εισόδημα και ανάπτυξη. Η Νέα Δημοκρατία δεν κατάφερε να διαλύσει την ομίχλη των αλλεπάλληλων ιδεολογικών μεταλλάξεων του ΠαΣοΚ. Το ΠαΣοΚ τις σύγχρονες φιλελεύθερες πολιτικές ούτε πραγματικά τις ενστερνίστηκε, ούτε τις κατανόησε, ούτε τις εφάρμοσε, ούτε μπορεί να τις εφαρμόσει, λόγω των αγκυλώσεών του. Δεν πιστεύει κατ’ αρχήν στο μικρότερο και καλύτερο κράτος. Το λέει δειλά, αλλά δεν το κάνει, ούτε πρόκειται να το κάνει. Διαβάστε το πρόγραμμά του για τις αποκρατικοποιήσεις. Οταν τελειώσετε με το πλήθος των εξαιρέσεων, θα δείτε ότι δεν μένει τίποτα για αποκρατικοποίηση. Και υπό την έννοια όχι μόνο της πώλησης επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και υπηρεσίες που παράγει ο ιδιωτικός τομέας δεν δέχεται να τις αγοράζει το κράτος από τον ιδιώτη αλλά δημιουργεί ένα σωρό νέους κρατικούς οργανισμούς.
Καμιά πραγματικά νέα ιδέα ή πολιτική μιας «νέας εποχής» δεν κομίζει το ΠαΣοΚ του κ. Σημίτη».
Εσείς, κ. Σουφλιά, γιατί πιστεύετε ότι είστε σε θέση να αντιμετωπίσετε καλύτερα τον κ. Σημίτη;
«Πρώτον, διότι πιστεύω ότι μπορώ να ενώσω το κόμμα. Δεν συμμετείχα ποτέ σε αυτές τις αρνητικές καταστάσεις, ούτε ήμουν μέλος ποτέ καμιάς ομάδας. Η πορεία μου είναι σε όλους γνωστή. Δεύτερον, διότι πιστεύω ότι μπορώ να διευρύνω τον πολιτικό ορίζοντα του κόμματος και να έχει η Νέα Δημοκρατία διείσδυση και σε άλλους χώρους. Να αποκτήσει δηλαδή εκ νέου, μετά από μια συρρίκνωση, την ευρύτητα της παράταξης. Τρίτο και βασικό, γιατί πιστεύω ότι μπορώ να καταστήσω αξιόπιστες ορισμένες αλήθειες και βασικά στοιχεία της ιδεολογίας και της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Οτι δηλαδή η ΝΔ είναι ο καλύτερος εκφραστής των σύγχρονων φιλελεύθερων πολιτικών, στις οποίες κινείται με αγκυλώσεις το ΠαΣοΚ και δεν θα καταφέρει ποτέ να τις εφαρμόσει. Πιστεύω ταυτόχρονα ότι αυτές οι πολιτικές μπορούν να εφαρμοστούν με κοινωνική ευαισθησία. Και για έναν άλλο λόγο: δεν θα λειτουργήσω και αυτό είναι απόφασή μου με συμβιβασμούς, για να καθήσω όσο το δυνατό περισσότερο στην καρέκλα του προέδρου. Αλλά ξεκινώ με την απόφαση να ηγηθώ μιας μεγάλης προσπάθειας για την αναγέννηση της Νέας Δημοκρατίας και του τόπου».
