«Αυτή είναι η Ελλάδα!». Η φράση του πρωθυπουργού κ. Κ. Σημίτη που δημιούργησε ποικίλες αντιδράσεις και έγινε αφορμή για σχόλια και προβληματισμούς κατάφερε να μας ξυπνήσει από το ηδύ όνειρο του… εκσυγχρονισμού. Στην ουσία ο Πρωθυπουργός δεν έκανε τίποτε παραπάνω από το να υποδηλώσει αυτό που όλοι γνωρίζουμε. Οτι η Ελλάδα είναι μια χώρα στην οποία κυριαρχούν οι αντιθέσεις, μια χώρα όπου ενώ σε ατομικό επίπεδο έχουμε να επιδείξουμε επιτυχίες παγκοσμίου επιπέδου στις επιχειρήσεις, στον αθλητισμό ή στον πολιτισμό, αντίθετα σε επίπεδο κοινωνικής και κρατικής οργάνωσης ναυαγούμε. Στη χώρα μας η πρόοδος συμβαδίζει με την καθυστέρηση, ο ηρωισμός με τον ωχαδελφισμό, το μεγαλείο με τη μικρότητα, η τάξη με το χάος και η επιτυχία με τη μετριότητα. «Το Βήμα» επιχειρεί σήμερα μια σκιαγράφηση των δύο προσώπων της Ελλάδας, η οποία προσπαθεί να κάνει το άλμα προς την ανάπτυξη χωρίς να έχει ακόμα απαλλαγεί από τα περιττά βάρη που την κρατάνε δεμένη στο παρελθόν από το οποίο θέλει να ξεφύγει. Στην κορυφή του κόσμου η ναυτιλία
Εδώ και δεκαετίες παραμένει στις κορυφαίες θέσεις των μεγαλυτέρων ναυτιλιακών δυνάμεων του κόσμου. Η Ελλάδα κατέχει το 50% περίπου του ολικού εκτοπίσματος του στόλου στην Ευρωπαϊκή Ενωση και κατέχει την πρώτη θέση, ενώ βρίσκεται μεταξύ των 12 πρώτων ναυτιλιακών χωρών. Η ελληνική ναυτιλία, αν υπολογίσει κανείς μαζί και τα ελληνικής πλοιοκτησίας με ξένη σημαία πλοία διατηρεί στόλο 3.142 καραβιών συνολικού εκτοπίσματος 71.666.943 κόρων. Καλύπτει δηλαδή περίπου το 16% της παγκόσμιας ναυτιλιακής δύναμης. Στη ναυτιλία απασχολούνται περισσότεροι από 30.000 ναυτικοί, οι οποίοι το 1994 εισήγαγαν στην Ελλάδα 2.015 δισ. δολ. ΗΠΑ (αύξηση 95 εκατ. δολ. σε σχέση με το 1993).
Στον βυθό της θάλασσας η ακτοπλοΐα
Επρεπε να βυθιστεί ένα πλοίο της γραμμής, το «Εξπρές Σάμινα» και να θυσιαστούν 80 άνθρωποι για να μάθουμε όλοι τα χάλια της ακτοπλοΐας. Πλοία γερασμένα με μέσο όρο ηλικίας τα 28 έτη (στη Βόρεια Ευρώπη ο αντίστοιχος μέσος όρος είναι 17 έτη), εταιρείες που μονοπωλούν τις γραμμές χωρίς κανένα ανταγωνισμό, έλεγχοι αξιοπλοΐας που δεν γίνονται από τους αρμόδιους υπαλλήλους. Και ενώ η Δικαιοσύνη αναζητά τα αίτια του τραγικού ναυαγίου και οι διασωθέντες και οι συγγενείς των νεκρών επιβατών ζητούν αποζημιώσεις ύψους 3,3 δισ. δρχ., οι ακτοπλόοι εφοπλιστές αποφάσισαν να «δέσουν» τα καράβια τους στις 27 Οκτωβρίου. Χρησιμοποιούν έτσι ως ομήρους τους κατοίκους των νησιών στην «κόντρα» τους με την πολιτεία, αδιαφορώντας για οτιδήποτε πέραν του κέρδους.
Το ΕΚΑΒ μοχθεί διαρκώς για την πρόληψη των τροχαίων…
Θεωρείτε το αλκοτέστ δεδομένο; Μήπως και την επισήμανση των κινδύνων για την οδήγηση από τη λήψη φαρμάκων; Για να γίνει αυτό χρειάστηκαν οι έντονες και διαρκείς προσπάθειες του Τομέα Πρόληψης Ατυχημάτων (ΤΠΑ) του ΕΚΑΒ από το 1994 μέχρι σήμερα. Ο ΤΠΑ (ασχολείται με όλες τις κατηγορίες ατυχημάτων) οργάνωσε προγράμματα πληροφόρησης του κοινού για τη ζώνη ασφαλείας και την ασφαλή μεταφορά των παιδιών, τα οποία για όσο διάστημα λειτούργησαν, βοήθησαν στη μείωση των θανάτων στα τροχαία ατυχήματα. Ελεγξε όλους τους ασφαλτοστρωμένους δρόμους σε σχολεία και παιδικές χαρές στη Σκύρο, στην Κεφαλλονιά και στη Σάμο και εκπόνησε ειδική μελέτη για κάθε νησί με λεπτομερή αναφορά χιλιομέτρου όπου έπρεπε να γίνει παρέμβαση της Νομαρχίας για βελτίωση (σηματοδότηση, στροφές, μπάρες, περιορισμός εύρους οδού από θάμνους, βελτιώσεις επικίνδυνων διασταυρώσεων). Μελετήθηκαν τα τροχαία ατυχήματα στην Αθήνα σε συνεργασία με την Τροχαία Αττικής και στόχο να εντοπισθούν οι πιο επικίνδυνοι δρόμοι και διασταυρώσεις για τους πεζούς και τα δίκυκλα. Επίσης μελετήθηκαν τα ατυχήματα στα οποία διαπιστώθηκε ότι οι οδηγοί είχαν μεγαλύτερο από το επιτρεπόμενο επίπεδο αλκοόλης στο αίμα τους ώστε να γίνουν πιο ουσιώδεις οι προτάσεις προς τους αρμόδιους φορείς για το θέμα αυτό. Και η προσπάθεια για την πρόληψη των ατυχημάτων συνεχίζεται…
…οι υπόλοιποι κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σκοτωνόμαστε
Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Σε έκθεση για την οδική ασφάλεια στις 29 χώρες μέλη του ΟΟΣΑ η Ελλάδα κατέχει το θλιβερό ρεκόρ θανατηφόρων ατυχημάτων και είναι η πιο επικίνδυνη χώρα για τους οδηγούς. Οσοι κυκλοφορούν στους ελληνικούς δρόμους έχουν επτά φορές περισσότερες πιθανότητες να εμπλακούν σε τροχαίο από όσες π.χ. στη Σουηδία που θεωρείται η πιο ασφαλής χώρα τουλάχιστον στον τομέα αυτό. Από τα θύματα των τροχαίων οι πεζοί αποτελούν το 1/4 του συνόλου των νεκρών, ενώ το 50% των παιδικών θανάτων οφείλονται σε τροχαία! Οι οδηγοί συνεχίζουν να αδιαφορούν για τη ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο ή για το κράνος στα δίτροχα. Στο σύνολο των τροχαίων ατυχημάτων του 1999 κατεγράφησαν περίπου 16.650 οδηγοί χωρίς κράνος ή ζώνη και μόνο 3.900 που τα φορούσαν. Επίσης έχει καταγραφεί ότι το 45% των νεκρών ετησίως προέρχεται από δυστυχήματα που προκαλούν οδηγοί, οι οποίοι έχουν καταναλώσει αλκοόλ. Σημαντικό πρόβλημα είναι και η εσφαλμένη οδήγηση των ατόμων τρίτης ηλικίας. Σύμφωνα με μελέτες για τα τροχαία ευθύνεται σε ποσοστό 65% ο ανθρώπινος παράγων, δηλαδή η απροσεξία του οδηγού, η υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, το αντικανονικό προσπέρασμα, η απροσεξία του πεζού, η παραβίαση της προτεραιότητας και ο αδέξιος χειρισμός. Σε αυτά να προστεθούν η ανεπαρκής εκπαίδευση των οδηγών και οι κίνδυνοι που δημιουργούνται από την τακτική ορισμένων υπαλλήλων των νομαρχιών να στέλνουν όπως έχει πολλές φορές καταγγελθεί το δίπλωμα στο σπίτι με το αζημίωτο.
Το μνημειώδες έργο των Σπάτων…
Το διεθνές αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» έχει χαρακτηριστεί το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο της Ευρώπης. Το συνολικό κόστος του θα φθάσει τα 658 δισ. δρχ. χωρίς να υπολογίζονται οι επενδύσεις της Ολυμπιακής Αεροπορίας και της Ελλληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας για τις εγκαταστάσεις τους. Το αεροδρόμιο διαθέτει δύο παράλληλους διαδρόμους για ταυτόχρονες προσγειώσεις και απογειώσεις αεροσκαφών και πλήρες σύστημα τροχοδρόμησης αεροσκαφών για την εξυπηρέτηση ως και 65 κινήσεων αεροπλάνων ανά ώρα στους διαδρόμους. Θα υπάρχουν επίσης 73 θέσεις στάθμευσης αεροσκαφών, 24 γέφυρες επιβίβασης, 13 μονάδες παραλαβής αποσκευών και 3.200 θέσεις στάθμευσης οχημάτων. Σε όλα τα συστήματά του έχει χρησιμοποιηθεί τεχνολογία αιχμής. Το αεροδρόμιο θα παραδοθεί τον Μάρτιο του 2001 και θα μπορεί να εξυπηρετεί αρχικά μέχρι 16 εκατ. επιβάτες τον χρόνο και μελλοντικά ως 50 εκατ. Εκτιμάται ότι η λειτουργία του θα δημιουργήσει περισσότερες από 30.000 νέες θέσεις εργασίας και ότι στα Μεσόγεια θα δημιουργηθεί μια ολόκληρη πόλη 350.000 κατοίκων.
…απροσπέλαστο λόγω μποτιλιαρίσματος
Πώς θα πηγαίνουν οι επιβάτες στο αεροδρόμιο των Σπάτων; Το ερώτημα απασχόλησε τους αρμοδίους αφού είχε ξεκινήσει ήδη η κατασκευή του αεροδρομίου. Εψαξαν λοιπόν και βρήκαν ότι η λεωφόρος Μεσογείων, η μόνη πρόσβαση προς το αεροδρόμιο, είναι κορεσμένη (ανά ώρα αιχμής και ανά κατεύθυνση κυκλοφορούν 4.000 αυτοκίνητα, ενώ καθημερινά κινούνται επί της λεωφόρου 40.000 αυτοκίνητα). Και έτσι αποφάσισαν να επιταχύνουν την κατασκευή της Αττικής οδού. Το πρώτο τμήμα της από την Παλλήνη μέχρι την είσοδο του αεροδρομίου μήκους 18 χιλιομέτρων αναμένεται να παραδοθεί στην κυκλοφορία μία ημέρα πριν από την επίσημη λειτουργία του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος». Οταν ολοκληρωθεί ολόκληρο το έργο το 2003 θα εξυπηρετεί περισσότερα από 300.000 οχήματα και θα συνδέει 30 δήμους και κοινότητες και τους δύο εθνικούς δρόμους με κεντρικούς οδικούς άξονες της Αττικής ενώ στη μέση του δρόμου κατασκευάζεται νησίδα για τον προαστιακό σιδηρόδρομο. Θα έχει τη μορφή αστικού αυτοκινητόδρομου μήκους 70 χιλιομέτρων με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και λωρίδα έκτακτης ανάγκης. Ο προϋπολογισμός του έργου ξεπερνά τα 600 δισ. δρχ.
Πρότυπες βιολογικές μονάδες
Μαμαλάκης Μαθιός. Ενας από τους δύο καλλιεργητές που έφτιαξαν μια μικρή συνεταιριστική μονάδα στην πεδιάδα της Μεσσαράς στην Κρήτη. «Καλλιεργούμε βιολογικά προϊόντα, λάδι, ελιές, φρούτα χωρίς να χρησιμοποιούμε φυτοφάρμακα. Είμαστε η μόνη συνεταιριστική ομάδα της Κρήτης που πήρε έγκριση από τη διεύθυνση Γεωργίας, υπάρχει όμως μεγάλη αντίδραση για την αναγνώριση μικρών συνεταιρισμών όπως ο δικός μας από τους συνδικαλιστές της ΠΑΣΕΓΕΣ, γιατί τους χαλάμε το «παιχνίδι». Εμείς ξεκινήσαμε το 1992 και προσπαθήσαμε να πληρούν τα προϊόντα μας όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές: τα τυποποιήσαμε, κάνουμε τους ελέγχους που απαιτεί η Ευρωπαϊκή Ενωση με γεωπόνους και συνεχείς εξετάσεις στα φύλλα και το έδαφος. Ετσι καταφέραμε να εξάγουμε τα προΐόντα μας στην Ευρώπη και τελευταία στην Αμερική. Ως αγρότες είδαμε και πάθαμε για να… κάνουμε τους εμπόρους. Μόνο με το πείσμα τα βγάλαμε πέρα. Μας βοήθησε και το παγκόσμιο βραβείο που πήραμε το 1995 στην έκθεση της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Βιοκαλλιεργητών που έγινε στην Κοπεγχάγη. Δεν θα πηγαίναμε αλλά μας προσέφερε η Συνομοσπονδία ένα περίπτερο δωρεάν και το αποφασίσαμε. Επειτα, ήρθαν οι Ευρωπαίοι και ζήτησαν την παραγωγή μας».
Αθεράπευτη η γεωργία
Μέτρα για την ανάκαμψή της ανακοινώνονται κάθε τρεις και πέντε αλλά ο ασθενής δεν θεραπεύεται. «Ο αγρότης έχει χάσει πλέον τα χαρακτηριστικά του, δεν έχει πια την ψυχολογική δύναμη που χρειάζεται για να επιβιώσει επιχειρηματικά» εξηγεί ο κ. Σπ. Καχριμάνης, πρόεδρος της Ενωσης Νέων Αγροτών Ελλάδας. «Από τα πρώτα στοιχεία που η ιστορία και η γνώση μάς διδάσκει σχετικά με τη γεωργία είναι ότι ποτέ και πουθενά δεν λειτούργησε και δεν απέδωσε χωρίς συνεταιρισμούς. Οι λόγοι είναι προφανείς με κύριο αυτόν που αφορά «στη συγκέντρωση της διάσπαρτης προσφοράς αγροτικών προϊόντων εκ μέρους των χιλιάδων αγροτών, έναντι της συγκεντρωμένης ζήτησης εκ μέρους των εμπόρων και το αντίστροφο». Αν θα κατηγοριοποιούσα τα προβλήματα και τις ανάγκες της ελληνικής υπαίθρου θα έβαζα ως «πρώτο και κύριο» τη συλλογική δράση με όλες τις προεκτάσεις που αυτή μπορεί να λάβει. Αυτό έχει και κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις και με βάση μια άλλη αρχή που λέει «διαίρει και βασίλευε» είναι εν μέρει κατανοητό γιατί υπάρχει σε τέτοιο βαθμό έλλειψη συλλογικής-συνεταιριστικής ιδέας, πίστης και δράσης».
Μεμονωμένες πρωτοποριακές επιχειρήσεις
Τον περασμένο Ιούνιο τιμήθηκε στο Παρίσι από την Deutsche Bank μαζί με τις μεγαλύτερες εταιρείες μόδας και ειδών πολυτελείας όπως οι Louis Vouitton, Gucci, Bulgari, Hugo Boss. Η Folli Follie με παρουσία σε δέκα χώρες στην Ευρώπη, στη Νοτιοανατολική Ασία (και στην Ιαπωνία) και 124 σημεία πώλησης των προϊόντων της. Το 1999 ο τζίρος και τα κέρδη προ φόρων ανήλθαν στα 30 εκατ.. ευρώ και 9,4 εκατ.. ευρώ αντίστοιχα. Το πρώτο τρίμηνο του 2000 ο τζίρος αυξήθηκε στα 11,6 εκατ.. ευρώ και τα κέρδη προ φόρων στα 3,7% εκατ.. ευρώ παρουσιάζοντας αύξηση 194% και 216% αντίστοιχα. Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας της; «Είχαμε ένα πρωτοποριακό προϊόν και προσήλωση στο όραμά μας. Και καταφέραμε να το προωθήσουμε βασιζόμενοι στη δική μας φιλοσοφία» εξηγεί ο αντιπρόεδρος της εταιρείας κ. Τζ. Κουτσολιούτσος. «Η Ελλάδα λειτούργησε για μας ως αγορά-βαρόμετρο γιατί αν και μικρή έχει τα χαρακτηριστικά της διεθνούς αγοράς. Το κράτος μάλλον εμπόδια βάζει στους εξαγωγείς παρά βοηθά. Ευτυχώς εμείς δεν το χρειαστήκαμε».
Ο αδιάκοπος κατήφορος των εξαγωγών
Αντιθέτως με την επιτυχία που μπορεί να σημειώνουν μεμονωμένοι επιχειρηματίες, οι ελληνικές εξαγωγές στο σύνολό τους βρίσκονται σε καθοδική τροχιά. Αν και αποτελούν έναν από τους πρωταρχικής σημασίας τομείς για την οικονομία, η μέριμνα του κράτους είναι μάλλον ανεπαρκής όπως δείχνουν και οι αριθμοί.
Αν συγκρίνει κανείς τα προσωρινά στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας για την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 1999 με τα αντίστοιχα των δύο προηγούμενων ετών, θα δει ότι οι ελληνικές εξαγωγές που έφθαναν περίπου τα 9,3 δισ. δρχ. το 1997 έπεσαν στα 8,6 δισ. δρχ. το 1998 και στα 8,2 δισ. δρχ. το 1999.
Αλλά και σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά.
Είμαστε η μόνη χώρα που παρουσίασε μείωση των εξαγωγών το 1998 και που ο αγροτικός τομέας εμφανίζεται ιδιαίτερα αδύναμος με πολλά εκατ. να χάνονται από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ενωσης τα οποία δεν απορροφώνται.
Το καθυστερημένο θαύμα του μετρό
Το μετρό κατάφερε να πείσει τους Αθηναίους να επιστρέψουν στα δημόσια μέσα μεταφοράς. Ακόμη και οι πιο κακόπιστοι δεν μπορούν παρά να παραδεχτούν ότι είναι ίσως το πιο σύγχρονο έργο της Αθήνας. Για την ολοκλήρωσή του χρειάστηκε να εργαστούν 3.500 άτομα σε 41 εργοτάξια. Σήμερα βρίσκονται σε λειτουργία γραμμές 18 χλμ. ενώ τον Νοέμβριο αναμένεται να δοθεί στο κοινό και η τρίτη γραμμή Σύνταγμα-Δάφνη.
Κόστισε 530 δισ. δρχ. και τις πρώτες οκτώ εβδομάδες λειτουργίας του το χρησιμοποίησαν πάνω από 7 εκατ. επιβάτες. Οταν ολοκληρωθεί υπολογίζεται ότι θα μεταφέρει 140 εκατ. επιβάτες τον χρόνο. Γρήγορο και άνετο, κάνει καθημερινά λίγο ευκολότερη τη ζωή χιλιάδων κατοίκων της πρωτεύουσας. Μπορεί να μην κατάφερε να φέρει την αναμενόμενη ανακούφιση στο κυκλοφοριακό πρόβλημα της πρωτεύουσας, αλλά σίγουρα ανακούφισε τις καθημερινές διαδρομές μας.
Απαράδεκτες πάντα οι δημόσιες μεταφορές
Από τον Εθνικό μας Αερομεταφορέα ως τα ολιγοπώλια των θαλασσών, ως τα τρένα και τα λεωφορεία, οι δημόσιες μεταφορές στη χώρα μας είναι στην καλύτερη περίπτωση απαράδεκτες.
Η Ολυμπιακή Αεροπορία πραγματοποιεί το επώδυνο άλμα από τον δημόσιο τομέα στην ελεύθερη αγορά εις βάρος των επιβατών της. Είμαστε η μοναδική χώρα με αφύλακτες σιδηροδρομικές διαβάσεις στις οποίες χάνουν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι κάθε χρόνο.
Η πρόσφατη ναυτική τραγωδία στην Πάρο έφερε στο φως με τον πλέον οδυνηρό τρόπο τη ζοφερή κατάσταση που επικρατεί στην εμπορική ναυτιλία. Οσο για τα αστικά μέσα μαζικής μεταφοράς μπορούν να υπερηφανεύονται για έναν γηρασμένο στόλο ο οποίος αγκομαχά μέσα στο κυκλοφοριακό κομφούζιο που επικρατεί πλέον όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στις περισσότερες επαρχιακές πόλεις.
Ενα πρότυπο σχολείο-όαση
Η Βαρβάκειος Σχολή είναι ένα δημόσιο σχολείο που μπορεί να υπερηφανεύεται για ένα εντυπωσιακό ποσοστό επιτυχίας στις πανελλήνιες. Συγκεκριμένα από τους 117 μαθητές που έδωσαν εξετάσεις κατάφεραν να περάσουν οι 108, δηλαδή ένα ποσοστό επιτυχίας 92%. Να σημειωθεί ότι μερικοί από τους αποτυχόντες είχαν βαθμό απολυτηρίου 19, αλλά δεν συμπλήρωσαν το μηχανογραφικό σωστά και έμειναν εκτός. «Το σχολείο είναι ένας ζωντανός οργανισμός που προσπαθεί να προσαρμοστεί στις όποιες καταστάσεις θεσμικού πλαισίου δημιουργεί η πολιτεία. Το δίκαιο, το παιδαγωγικά σωστό, το αντικείμενο του συστήματος των εξετάσεων δεν αντανακλά πάντα στον αριθμό των εισακτέων. Ενα ευέλικτο σχολείο μπορεί να δώσει καλά ποσοτικά αποτελέσματα ακόμη και με ένα εξαντλητικό αψυχολόγητο σύστημα εξετάσεων, ένα σύστημα οπως το περυσινό που καταταλαιπώρησε το σχολείο, το μετέβαλε σε εργοτάξιο εξετάσεων και κατάργησε την ευχέρεια ανάπτυξης παιδαγωγικών σχέσεων που εμπεδώνει αβίαστα τη γνώση μεταξύ μαθητών και καθηγητών. Ετσι και στο σχολείο μας μαθητές και καθηγητές προσπάθησαν να αγωνιστούν σε αυτές τις συμπληγάδες, στους σκοπέλους και στους υφάλους των συνεχών διαγωνισμών και να επιτύχεουν τουλάχιστον την εισαγωγή των μαθητών σε ΑΕΙ η ΤΕΙ της προτίμησής τους» επισημαίνει η κυρία Κυριακή Βλησίδου – Δρόσου, διευθύντρια της Βαρβακείου Σχολής.
Η ώρα μηδέν για τη δημόσια παιδεία
Η παιδεία είναι ένα από τα πλέον ακανθώδη προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Η μία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση διαδέχεται την άλλη προκαλώντας σύγχυση σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα κονδύλια που διατίθενται για την Παιδεία δεν επαρκούν με αποτέλεσμα να υπάρχουν τρομερές ελλείψεις σε κτίρια και σχολικές αίθουσες. Αυτό σημαίνει ότι γίνονται διπλοβάρδιες στα σχολεία και ότι υπάρχει αυξημένος αριθμός μαθητών κατά τμήμα. Στα ΤΕΕ υπάρχει μεγάλη έλλειψη εργαστηριακού εξοπλισμού και πολλά εργαστηριακά μαθήματα δεν γίνονται γιατί δεν υπάρχουν εργαστήρια. Η έλλειψη σωστής οργάνωσης έχει αποτέλεσμα να ξεκινά η χρονιά με ελλείψεις σε καθηγητές και βιβλία και να έχουμε χαμένες ώρες μαθημάτων. Η ΟΛΜΕ υποστηρίζει ότι σήμερα υπάρχουν περίπου 3.500 κενές θέσεις εκπαιδευτικών από τις οποίες οι 2.000 εντοπίζονται στα ΤΕΕ όπου παρατηρούνται και μεγάλες ελλείψεις και στα βιβλία. Παρόμοιες ελλείψεις εντοπίζονται και σε γυμνάσια-λύκεια της χώρας κυρίως στα βιβλία των κατευθύνσεων και στα Μαθηματικά, τη Φυσική, τη Χημεία και τα Αρχαία.
Δεν είναι τυχαίο ότι η εκπαίδευση μέρα με τη μέρα περνά στα χέρια των ιδιωτών, αφού όλο και περισσότεροι γονείς έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη τους στα δημόσια σχολεία στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά και σε φροντιστήρια.
Ο προσωπικός ηρωισμός ενός ανθρώπου με προβλήματα…
Ο Οδυσσέας Σαββόπουλος πριν από 17 χρόνια έχασε το δεξί του πόδι σε ένα ατύχημα και από τη μία μέρα στην άλλη βρέθηκε στη ζοφερή πραγματικότητα των ΑΜΕΑ. Δεν το έβαλε όμως κάτω. Η αγάπη του για τον αθλητισμό τον οδήγησε στην προσαρμοσμένη άθληση: άλμα εις μήκος και δρόμους ταχύτητας. Το 1997 εκπροσώπησε τη χώρα μας στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κινητικά Αναπήρων. Εχει διοργανώσει επανειλημμένα ποδηλατικούς γύρους της Κρήτης και πρόσφατα ταξίδεψε με το ποδήλατό του ως την Κωνσταντινούπολη. Ενας από τους λίγους στόχους που δεν κατάφερε να επιτύχει είναι να ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή της Θεσσαλονίκης. «Η σχολή αυτή έχει παντού φοβερές σκάλες. Πώς θα τις ανέβαινα για να πάω στις τάξεις; Με κουράζανε όλα αυτά τα σκαλιά. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ίσα δικαιώματα στη μόρφωση όταν δεν μπορείς να φτάσεις μέχρι την τάξη σου» λέει επισημαίνοντας τα τρομερά προβλήματα προσπελασιμότητας που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που έχουν ειδικές ανάγκες σε όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες.
…και η αδιαφορία για τα άτομα με ειδικές ανάγκες
Είναι πραγματικά εντυπωσιακή η αδιαφορία με την οποία η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει τα ΑΜΕΑ. Ακόμη και σήμερα δίνονται στο κοινό δημόσια έργα στα οποία τίποτε δεν έχει προβλεφθεί για τα άτομα αυτά. Περιθωριοποιημένοι και κοινωνικά αποκλεισμένοι από τις περισσότερες δραστηριότητες της κοινωνικής ζωής αναγκάζονται καθημερινά να επιβιώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον σχεδιασμένο και οργανωμένο για να εξυπηρετεί αποκλειστικά άτομα με πλήρη αυτοδυναμία. Οι όποιες προσπάθειες γίνονται τον τελευταίο καιρό δεν επαρκούν για να καλύψουν τα τεράστια κενά που υπάρχουν.
Παρ’ ότι ο αριθμός των ατόμων που φοιτούν σε ειδικές εκπαιδευτικές μονάδες (ΣΜΕΑ) σημειώνει τα τελευταία 10 χρόνια σημαντική αύξηση, υπάρχουν ακόμη σημαντικά προβλήματα που περιορίζουν τη συμμετοχή των ατόμων αυτών στην εκπαίδευση, κυρίως στην τριτοβάθμια, όπου δεν έχει ληφθεί καμία σχεδόν μέριμνα για να μπορούν τα ΑΜΕΑ να παρακολουθούν τα μαθήματα και τις υπόλοιπες εκπαιδευτικές δραστηριότητες.
Οι εθελοντές δασοπυροσβέστες…
Απόσπασμα από ανακοίνωση του υπουργείο Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, 19/5/2000: «Η κυβέρνηση δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην υποστήριξη του εθελοντισμού και γι΄ αυτό το υπουργείο έχει εξαγγείλει το πρόγραμμα «Δημήτρης Καραμολέγκος». Το πρόγραμμα έχει προϋπολογισμό για το 2000, 500 εκατ. δρχ. προκειμένου να ενισχυθούν οι υπάρχουσες αλλά και οι νέες εθελοντικές ομάδες δασοπροστασίας και δασοπυρόσβεσης. Κατά την πρώτη φάση του προγράμματος οι εθελοντές δασοπυροσβέστες θα εκπαιδευτούν από υπαλλήλους του Πυροσβεστικού Σώματος και των Δασικών Υπηρεσιών. Για τον εξοπλισμό των οχημάτων και μηχανημάτων και γενικότερα για την αντιμετώπιση των λειτουργικών δαπανών των Εθελοντικών Δασοπυροσβεστικών Σταθμών που θα δημιουργηθούν σε κάθε περιοχή οι δήμοι θα εγγράφουν στον ετήσιο προϋπολογισμό τους τις αναγκαίες πιστώσεις. Το υπουργείο Εσωτερικών αναλαμβάνει τη δαπάνη για τα είδη ιματισμού και εξάρτησης και οι δήμοι την ευθύνη της ανεύρεσης χώρων».
…και το δασοκτόνο άρθρο
Από τη μία η κυβέρνηση αποφασίζει να ενισχύσει τον εθελοντισμό για την προστασία του δάσους και από την άλλη προτείνει τροποποίηση του άρθρου 24 του Συντάγματος, με την οποία ανοίγουν οι πύλες για τον αποχαρακτηρισμό και την οικοπεδοποίηση των δασών! Οι φωνές διαμαρτυρίας εναντίον της πρότασης που έχει κατατεθεί από τον εισηγητή της πλειοψηφίας έχουν πυκνώσει και αποκτούν συντονισμό. Η κριτική που ασκείται εστιάζεται στα ακόλουθα σημεία: δεν αποσαφηνίζεται ότι το περιβάλλον είναι προέχον κριτήριο έναντι της ποιότητας ζωής. Στην πρόταση αναφέρεται ότι ο νόμος θα ορίζει και την έννοια των δασών, αν και η προηγούμενη εμπειρία δείχνει ότι οι νόμοι έτειναν μονίμως στον περιορισμό της έννοιας του δάσους ώστε να επιτρέπονται οι παρεμβάσεις. Επίσης, προβλέπει την αλλαγή χρήσης για τα δημόσια και τα ιδιωτικά δάση όχι μόνο για λόγους δημοσίου συμφέροντος αλλά και εξαιτίας χωροταξικού, πολεοδομικού και οικιστικού σχεδιασμού. Λάδι στη φωτιά ρίχνουν και οι αντιδράσεις ανωτάτων δικαστών οι οποίοι θεωρούν ότι επιχειρείται με την αναθεώρηση η κατάλυση της προστασίας του δάσους από το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Η εξαίρεση του Γενικού Κρατικού…
Οσοι επιχειρούν να δώσουν μια απάντηση σε όσους λένε ότι δεν έχουμε νοσοκομεία φέρνουν για παράδειγμα το Γενικό Κρατικό. Με καλούς γιατρούς, άνετους ανθρώπινους χώρους, εξυπηρετικό και φιλικό προσωπικό είναι το νοσοκομείο που φαίνεται να προτιμούν οι περισσότεροι έλληνες πολιτικοί. Το γεγονός αυτό μαζί με το ότι για πολλά χρόνια πρόεδρος του νοσοκομείου ήταν ο κ Κρεμαστινός είχαν σαν αποτέλεσμα το νοσηλευτικό αυτό ίδρυμα να απολαμβάνει ιδιαίτερης προσοχής από την πολιτική εξουσία. Καθώς είναι ένα από τα ελάχιστα νοσοκομεία στα οποία επικρατούν ανθρώπινες συνθήκες, αποδεικνύει ότι αν υπάρχει πολιτική βούληση τότε μπορούμε να έχουμε ακόμη και αξιοπρεπή νοσηλευτικά ιδρύματα. …και ο Μεσαίωνας των διαδρόμων
Το Γενικό Κρατικό δεν είναι σίγουρα το μόνο καλό νοσοκομείο της χώρας, αλλά η αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα είναι κλασσικά παραδείγματα της Ελλάδας στην οποία αναφερόταν ο κ. Σημίτης όταν έλεγε: «Αυτή είναι η Ελλάδα». Ράντσα με ασθενείς στους διαδρόμους, φακελάκια και χρηματισμοί, ανεπαρκές και πολλές φορές αδιάφορο νοσηλευτικό προσωπικό, τριτοκοσμικές συνθήκες υγιεινής είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που κάνουν τα ελληνικά νοσοκομεία τόπους περαιτέρω εξαθλίωσης και όχι χώρους θεραπείας. Και αν στα γενικά νοσοκομεία η κατάσταση είναι επιεικώς απαράδεκτη, εκεί που τα πράγματα είναι εντελώς μεσαιωνικά είναι στα ψυχιατρικά νοσηλευτικά ιδρύματα, όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια υποβιβάζεται για χιλιάδες ασθενείς που αποτελούν τους παρίες του συστήματος υγείας της χώρας μας.
Ο ταπεινός αρχιμανδρίτης…
Γερβάσιος Ραπτόπουλος: Είναι ένας ταπεινός αρχιμανδρίτης από την Χαλκιδική που εδώ και 22 χρόνια κάνει ένα πραγματικά χριστιανικό έργο. Χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανφάρες μέσα στο διάστημα αυτό έχει αποφυλακίσει 5.652 κρατούμενους η διωκόμενους για μικροποσά, όχι μόνο από τις ελληνικές αλλά και από φυλακές άλλων χωρών. Τα χρήματα για την προσπάθεια αυτή συγκεντρώθηκαν από εισφορές άλλων φτωχών ανθρώπων και το θεάρεστο αυτό έργο έμεινε τόσα χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η «Διακονία Αποφυλακίσεως Απόρων Κρατουμένων και Φυγόποινων» που δημιούργησε ο παπα – Γερβάσιος ενημερώνεται για τους φυλακισμένους αυτούς από τις κοινωνικές υπηρεσίες των φυλακών, αλλά και τα αστυνομικά τμήματα που αναζητούν άπορους φυγόποινους. Οι εξαγοράσιμες ποινές πληρώνονται στα πρωτοδικεία και οι υπηρεσιακές βεβαιώσεις στέλνονται στα αρμόδια αστυνομικά τμήματα. «Είναι σημαντικό πράγμα να δίνεις χαρά. Γεμίζεις τη ζωή σου» απαντά όταν τον ρωτούν για το κίνητρο της προσπάθειάς του. Ο παπα-Γερβάσιος δεν είναι ο μόνος ιερωμένος που κάνει θεάρεστο έργο, αλλά σίγουρα είναι ένα από τα πλέον φωτεινά παραδείγματα.
…και ο ανένδοτος των ταυτοτήτων
Δυστυχώς ο παπα-Γερβάσιος αποτελεί μια φωτεινή εξαίρεση μέσα στο γκρίζο τοπίο της υπόλοιπης Εκκλησίας. Σύσσωμη σχεδόν η ηγεσία της ιεραρχίας οδηγούμενη από έναν αρχιεπίσκοπο, ο οποίος καθημερινά από άμβωνος ξιφουλκεί εναντίον των πάντων, έχει ριχτεί με όλες της τις δυνάμεις στον «ανένδοτο αγώνα» των ταυτοτήτων αδιαφορώντας πλήρως για την πνευματική απίσχναση του ποιμνίου.
Εν Χριστώ αδελφοί αποκλεισμένοι στο δικό τους χρυσοποίκιλτο σύμπαν μιλάνε για νέες μητροπόλεις, εμπλέκονται σε σκανδαλιστικές ιστορίες, επιδίδονται σε άτυπα δημοψηφίσματα και μεταχειρίζονται τη ρητορική και τα τερτίπια των πολιτικών για να αντιμετωπίσουν πνευματικά προβλήματα.
Με ανέκδοτα και λεκτικούς αφορισμούς, με δημόσιες εμφανίσεις γεμάτες προκλητική χλιδή, με λαοσυνάξεις και με συλλογές υπογραφών δίνουν καθημερινά μάχες σε όλα τα «κοσμικά» μέτωπα για μια εξουσία που κάθε άλλο παρά πνευματική μπορεί να χαρακτηριστεί.
Ενίοτε δεν διστάζουν να επιστρατεύσουν εθνικά και χριστιανικά σύμβολα προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις επιδιώξεις τους κάνοντας την Εκκλησία να χάνει καθημερινά κάτι από τον πνευματικό της χαρακτήρα.
