«Με τον κ. K. Καραμανλή είμαστε σχεδόν σαν μία οικογένεια» εκμυστηρεύθηκε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε μακρά συνέντευξή του, πριν από τρεις ημέρες, στην κρατική NET. Και προφανώς δεν αναφερόταν μόνο στην κουμπαριά από τον γάμο του γιου του, αλλά και στην ιδεολογική συγγένεια και τη φιλική σχέση που είχε αναπτυχθεί μεταξύ των δύο πολιτικών από την εποχή που ο δικός μας Πρωθυπουργός ήταν στην αντιπολίτευση…
Χαίρομαι αυτές τις φιλικές σχέσεις και τις «οικογενειακές» συναναστροφές, όπως χαιρόμουν και τις ανάλογες σχέσεις του Γιώργου Παπανδρέου με τον Τζεμ, όταν και οι δύο ήταν υπουργοί των Εξωτερικών. Εχουμε παρακολουθήσει πολλές ειδυλλιακές εικόνες από τις συναντήσεις και των πρωθυπουργών και των υπουργών, οι οποίες μετέδιδαν έντονα μηνύματα αισιοδοξίας για την επίλυση των διαφορών μας και την εδραίωση σταθερής και ισότιμης φιλίας χωρίς τις καθημερινές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου. Περιμέναμε ότι το τσάμικο των δύο υπουργών και οι εναγκαλισμοί των δύο πρωθυπουργών θα οδηγούσαν σε κάποια συναινετική διαδικασία για τη διευθέτηση των διαφορών στο Αιγαίο… Θα περιμέναμε ότι τα αποτυπωμένα σε αναμνηστικές φωτογραφίες χαμόγελα θα έφερναν κάποια συμφωνία στην αμοιβαία μείωση των εξοπλιστικών δαπανών, που απομυζούν σημαντικό μέρος του εθνικού μας εισοδήματος και πλουτίζουν τους παραγωγούς και τους εμπόρους των οπλικών συστημάτων…
Ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει τον απολογισμό της μακράς πορείας της λεγόμενης ελληνοτουρκικής προσέγγισης, που άρχισε από την κυβέρνηση του κ. Σημίτη. Ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει ποια θα είναι τα οφέλη της χώρας μας από την εμμονή μας στην υποστήριξη του αιτήματος της Τουρκίας για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Σωστή και γενικά αποδεκτή η στρατηγική της ελληνοτουρκικής προσέγγισης μέσω του πολιτικού διαύλου. Καλά κάναμε και δεν γίναμε η αιχμή του δόρατος κατά της λεγόμενης ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας, όπως επεδίωκαν κάποιοι κοινοτικοί εταίροι που βγάζουν σπυράκια σε μια τέτοια προοπτική, αλλά λόγω των οικονομικών συμφερόντων με τη γείτονα δεν τολμούν να πουν το ΟΧΙ!
Το τελευταίο δεκαήμερο σε όλες τις χώρες της EE το κύριο θέμα συζήτησης στα κοινοβούλια, στα κόμματα και στα MME είναι η θετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ορισθεί ημερομηνία έναρξης διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Εχουμε και εμείς τους ίδιους λόγους προβληματισμού που έχουν διχάσει τους ευρωπαίους εταίρους, αλλά και πρόσθετους, το Κυπριακό και τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο. Και όμως, απόλυτη σιγή ακολούθησε τη δημοσίευση της έκθεσης-πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Εχουν περάσει δέκα ημέρες και μόνο οι αναγνώστες ορισμένων εφημερίδων έχουν πληροφορηθεί ότι, με την ανοχή της κυβέρνησης, Κυπριακό και ελληνοτουρκικές διαφορές μένουν έξω από τις ευρωτουρκικές διαπραγματεύσεις.
Ο μόνος που μίλησε και εξέφρασε, όπως πάντα, τις εθνικές ανησυχίες ήταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Στεφανόπουλος. H Αγκυρα, είπε, θα πρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, κατά την ενταξιακή της πορεία, όπως είναι η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οικουμενικότητα του Πατριαρχείου, η Σχολή της Χάλκης και οι περιουσίες των Ελλήνων. Ιδού η απάντηση του Ερντογάν:
«Αυτά είναι θέματα διαφορετικά, που δεν έχουν σχέση με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Κανείς δεν ξέρει αν αυτά τα ζητήματα θα λυθούν με τον καιρό, αλλά ας αφήσουμε κάποια πράγματα στον χρόνο, να τα διευθετήσουμε με την πάροδο του χρόνου. H λύση των προβλημάτων βασίζεται στην αντίληψη “κερδίζω και κερδίζεις”»!
«Δίκαιο» ηχεί το δόγμα Ερντογάν «κερδίζω και κερδίζεις», αλλά η στρατηγική και τακτική της Τουρκίας ακολουθεί άλλο δόγμα: «Και τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου». Και ό,τι από τα δικά μας δεν μπορεί να πάρει τώρα, ας το αφήσουμε «να το διευθετήσουμε με την πάροδο του χρόνου»!
Στην τελική διαπραγμάτευση του σχεδίου Αναν «τα πήρε όλα» η Τουρκία είτε διότι η ελληνική πλευρά αδιαφόρησε, είτε γιατί δεν έδωσε την πρέπουσα μάχη, είτε διότι ήθελε το τελικό σχέδιο να δικαιολογεί το ΟΧΙ… Και στις Βρυξέλλες εγκαταλείψαμε το κεκτημένο του Ελσίνκι και ούτε την άμεση αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία διεκδικήσαμε! Είναι μοναδική περίπτωση στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ενωσης να αρχίζουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις με μία χώρα, η οποία δεν έχει αναγνωρίσει ένα κράτος-μέλος, την Κύπρο! H αναγνώριση παραπέμπεται στο στάδιο των διαπραγματεύσεων…
Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις υπάρχει η γενικόλογη αναφορά ότι η προοπτική της ένταξης πρέπει να οδηγήσει στη βελτίωση των διμερών σχέσεων της Τουρκίας και των γειτόνων της «στη γραμμή της αρχής της συμφιλίωσης, πάνω στην οποία έχει βασισθεί η EE». Πότε; Επειτα από δέκα-δεκαπέντε χρόνια που προβλέπεται να διαρκέσουν οι διαπραγματεύσεις!.
Οταν, στη συνεδρίαση του Κολεγίου των Επιτρόπων για την έγκριση του τελικού κειμένου της πρότασης για την Τουρκία, κάποιοι επίτροποι έθεσαν το θέμα της απόσυρσης των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, ο αρμόδιος επίτροπος Φερχόιγκεν απείλησε ότι θα μαζέψει τα χαρτιά του και θα φύγει αν υπάρξει εμμονή στο αίτημα… Το αίτημα απεσύρθη και η τουρκική κατοχή νομιμοποιήθηκε και με τη σφραγίδα, μετά τον ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο κ. Φερχόιγκεν είναι Γερμανός και στην πρόσφατη επίσκεψή του στη Γερμανία ο κ. Ερντογάν παρήγγειλε 240 γερμανικά άρματα Λέοπαρντ, χωρίς να φοβάται παραπομπή σε εξεταστική επιτροπή… Και στις 26 Οκτωβρίου έχει προγραμματισθεί τριμερής συνάντηση Σρέντερ – Σιράκ – Ερντογάν στο Βερολίνο για την υπογραφή αγοράς 40 αεροσκαφών Airbus για τις τουρκικές αερογραμμές!.
Ο «κουμπάρος» Ταγίπ τα πήρε όλα και σε εμάς έμεινε το ντονέρ και το κεμπάπ του Μπαϊρακτάρη. Καλή μας όρεξη…
