Κυκλοφορίες
Κυκλοφόρησε στη μακρινή Βοστώνη το ενδέκατο τεύχος της επιθεώρησης γραμμάτων και τεχνών «Harvard Review» που διευθύνει ο έλληνας πεζογράφος Στρατής Χαβιαράς. Μάλιστα ο Χαβιαράς είχε βρεθεί πρόσφατα αρχές του φθινοπώρου στην Ελλάδα. Στο καινούργιο τεύχος του περιοδικού (που εκδίδεται πλέον δύο φορές τον χρόνο) δημοσιεύεται μεταξύ άλλων ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, μεταφρασμένη στα αγγλικά από τον Martin McKinsey. Οπως είναι γνωστό, ο Ελύτης τιμήθηκε με το Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1979. Στα περιεχόμενα του φθινοπωρινού τεύχους του «Harvard Review» δημοσιεύονται επίσης ποιήματα του Charles Simic, ενός ποιητή πολιτογραφημένου στην αμερικανική λογοτεχνία αλλά γιουγκοσλαβικής καταγωγής. Ο Simic θεωρείται ιδιαίτερα ταλαντούχος, λέγεται δε ότι δεν αποκλείεται να τον δούμε να τιμάται μελλοντικά με το Νομπέλ.
Βραβεία
Τα φετινά λογοτεχνικά βραβεία δόθηκαν χωρίς να υπάρξουν μείζονες διαφωνίες ανάμεσα στα μέλη της επιτροπής. Ετσι γλιτώσαμε από την παλαιότερη παραφιλολογία των διαδρόμων περί πόλωσης και «άνωθεν» παρεμβάσεων. Τα Ηκιστα πληροφορούνται πάντως ότι προβληματισμός ανάμεσα στα μέλη της επιτροπής υπήρξε (και σε ορισμένες περιπτώσεις εξακολουθεί να υπάρχει) για το βραβείο διηγήματος, για το οποίο, εκτός από τον (βραβευθέντα) Δημήτρη Καλοκύρη, συζητήθηκε και το όνομα του Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου.
Απουσίες
Αληθεύει ότι η Μαρία Κωνσταντακάκη που είχε την επιμέλεια των εξωφύλλων των εκδόσεων Καστανιώτη δεν εργάζεται πλέον στην οδό Ζαλόγγου; Πάντως η εικαστική εμφάνιση της χειμερινής παραγωγής του οίκου δεν είναι εφάμιλλη των παλαιότερων εκδόσεών του. Κάποτε οι εκδόσεις Καστανιώτη δημοσίευαν καταχωρήσεις σε λογοτεχνικά περιοδικά υπαινισσόμενες (όχι εντελώς άδικα) ότι άλλοι αθηναίοι εκδότες αντιγράφουν το ύφος των βιβλίων τους. Τώρα οι μιμητές τις έχουν ξεπεράσει.
Λέξεις
ΑρκιοίΩ ΛειψοίΩ ΑγαθονήσιΩ ΜαράθιΩ Λεβίδα. Λέξεις ονόματα τόπων που θα μπορούσαν να έχουν τη θέση τους σε ένα ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη. Πρόκειται για μικρά νησιά των Βορείων Δωδεκανήσων. Για την ενίσχυση της υποδομής τους (κυρίως δε την αγορά μικρού νοσοκομειακού σκάφους που να τα συνδέει με τα μεγάλα νησιά) συλλέγει χρήματα η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία Υετούσα που εδρεύει στο Αγαθονήσι. Μεταξύ των δραστηριοτήτων της και η έκδοση συλλεκτικών χριστουγεννιάτικων καρτών με τις οποίες μπορείτε εφέτος να ευχηθείτε αιγαιοπελαγίτικα.
Επιτυχίες
Εύφημος μνεία στις εκδόσεις Ολκός (που γνωρίζουν και από χειμερινή κολύμβηση) και στον ζωγράφο Γιάννη Ψυχοπαίδη για το καλαίσθητο λεύκωμα «Τα κάτω άκρα». Τα εισαγωγικά κείμενα είναι του ποιητή Γιάννη Κοντού και της ιστορικού τέχνης Ελγκα Γιάνσεν.
Εικονογραφήματα
Το ελληνικό κόμικ ζει! Καρπός συνεργασίας του Τάσου Αποστολίδη (που είχε εργασθεί παλαιότερα για τη διασκευή κωμωδιών του Αριστοφάνη σε εικονογραφήματα) και της σχεδιάστριας Μαρίας Ζογλοπίτου είναι το λεύκωμα «Χαμένο φάσμα» (εκδόσεις Κώμος) το οποίο αφηγείται μια σύγχρονη ερωτική ιστορία στη Θεσσαλονίκη σε 930 εικόνες.
Ελεύσεις
Ζωντανεύει η Στοά του Βιβλίου και όχι μόνο από τις επισκέψεις των σχολείων. Ολο και περισσότεροι είναι οι διαβάτες που σταματούν μπρος στις προθήκες των εκθετηρίωνΩ αξιοσημείωτο είναι δε ότι οι φυσιογνωμίες τους είναι νεανικές. Εδώ που τα λέμε, δεν υπάρχει άλλος χώρος στο κέντρο της Αθήνας με τόσο πολλά βιβλία.
Αλκοόλ
Η ροπή των συγγραφέων προς το αλκοόλ είναι γνωστή από παλιά μάλιστα οι Αμερικανοί αρέσκονται να αποκαλούν τη λογοτεχνία «διψασμένη μούσα». Τώρα ένα νέο βιβλίο στη Γαλλία φέρνει ξανά το θέμα στο προσκήνιο, αν και απηχεί τον νεοπουριτανισμό της δεκαετίας του ’90: στο βιβλίο του Jean Pierre Dufreigne «Boire» («Πίνοντας», Grasset) το μεν αλκοόλ δεν έχει τίποτε το ελκυστικό, η δε κατάχρησή του εφιαλτικές συνέπειες. Σχολιάζοντας το θέμα ένας από τους αρθρογράφους του εβδομαδιαίου «Nouvel Observateur» υπενθυμίζει τη βρετανικού φλέγματος φράση του Γκρέιαμ Γκριν «δεν πρέπει κανείς να μένει στον πάτο του μπουκαλιού».
Υστεροφημίες
Με ποιες φωτογραφίες θα πρέπει να απεικονίζεται ένας ποιητής μετά τον θάνατό του: αυτές της νεότητας ή του γήρατος; Φωτογραφίες του Αγγελου Σικελιανού σε ώριμη ηλικία που συνόδευαν πρόσφατα δημοσιεύματα εφημερίδων για το έργο του δεν ήταν αντιπροσωπευτικές του ποιητή, κατά την κυρία Αννα Σικελιανού. Ετσι, η κυρία Σικελιανού υπέδειξε διακριτικά στους συντάκτες φωτογραφίες από την εποχή της νεότητας του δημιουργού τού «Θαλερού». Πάντως σε ό,τι αφορά ειδικά τον Σικελιανό το θέμα δεν είναι καινούργιο. Το σχολίαζε ήδη από το 1955 ο Νίκος Καζαντζάκης παρατηρώντας ότι «δεν είναι σωστό να “διαιωνίζεται” έτσι ένας τόσο όμορφος άντρας».
