Α, τώρα καταλάβαμε γιατί η τελευταία πολυσυζητημένη έρευνα έβγαλε ότι ένα κύμα «ρατσισμού» σαρώνει αυτή τη χώρα. Ο Μίμης Θεοδωράκης, συνθέτης του «Μαουτχάουζεν», είναι μάλλον… φιλοναζιστής, αντισημίτης, αν λάβουμε στα σοβαρά τις αντιδράσεις κάποιων Ελλήνων Εβραίων και… αμερικάνων (δεν κοιτάνε καλύτερα το Ιράκ;) αξιωματούχων, επειδή τόλμησε να καταγγείλει τις βιαιότητες κατά των Παλαιστινίων (όπως όλοι θα πρέπει να καταγγέλλουμε και τους φονιάδες μουσουλμάνους καμικάζι που σκοτώνουν στα τυφλά αθώα εβραιόπουλα).
Ενα ακόμη κρούσμα τρομερού ρατσισμού ξέσπασε κατά της ημιευγενούς τάξεως των μπάτλερ, η οποία, λόγω των δημοσιευμάτων περί πρίγκιπα Καρόλου, θεωρείται σωρηδόν ύποπτη για τουλάχιστον αμφισεξουαλική συμπεριφορά. Δεν τολμάς δηλαδή να πεις στην παρέα ή στη δουλειά σου ότι ο μπάτλερ σου σού έφερε το πρωινό στο κρεβάτι, και αμέσως όλοι σου κλείνουν το ματάκι και σου τσιμπούν το μαγουλάκι. H μόνη ευτυχής συγκυρία είναι ότι δεν υπάρχουν αρκετοί μπάτλερ στην Ελλάδα για να υποστούν ρατσιστικές επιθέσεις. Ασε το άλλο: Πόσο κοστίζει το gay φιλί σε χασαποταβέρνα και πόσο στην TV;
Τελευταίο και χειρότερο περιστατικό ρατσισμού σε μία μόνο εβδομάδα ήταν η επίθεση Πάγκαλου, ο οποίος χαρακτήρισε τον πρόεδρο της ΝΔ ανεπάγγελτο, «που δεν έχει διοικήσει ούτε περίπτερο». Πρόκειται για απερίγραπτη χυδαιότητα και συκοφαντία κατά των περιπτερούχων· μιας τόσο συμπαθούς και σκληρά εργαζόμενης τάξης Ελλήνων που περνά όλη της την ημέρα σε ένα κουτί 1,5X1,5 και όχι σε βίλες, γραφειάρες και κλαμπ. Μια τάξη που ξέρει πολύ καλά πώς βγαίνει το ευρώ και είναι συνδεδεμένη με θεμελιώδεις οικογενειακές αξίες, ήθη και παραδόσεις της φυλής. (Πόσοι δεν έχουν πει «πάω μέχρι το περίπτερο για τσιγάρα» αντί το στυγερό και κυνικό «θέλω διαζύγιο»;) H μόνη ομοιότητα που έχουν με τον κ. K. Καραμανλή είναι ότι και τα περίπτερα είναι οικογενειακές επιχειρήσεις σαν τη ΝΔ.
Για να γίνει περαιτέρω κατανοητή η ρατσιστική αντιμετώπιση των περιπτερούχων ας προσπαθήσει να έλθει κανείς στη θέση τους. Εφεξής, όταν ρωτούν, π.χ., ένα παιδάκι στο σχολείο τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς του και αυτό απαντά «έχει περίπτερο», θα αντιμετωπίζεται σαν γιος κάποιου αργόσχολου γραφικού κληρονόμου. Τα τραύματα που θα δημιουργηθούν στις τρυφερές ψυχές αυτών των παιδιών τα σκέφτηκε ο Θ. Πάγκαλος προτού πει ότι «ο Καραμανλής δεν μπορεί να διοικήσει ούτε περίπτερο»;
Επιπλέον όμως ο παραλληλισμός αδικεί και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και υποψήφιο πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή, τον οποίο πρέπει να υπερασπιστούμε ανεξαρτήτως πολιτικών απόψεων. Είναι υπερβολικό και εμπεριέχει προφανή σκοπιμότητα να προκαλείς κάποιον που έτυχε να μην έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του, γιατί έγινε… ηγέτης κληρονομικώ δικαίω, να διοικήσει άμεσα εδώ και τώρα μια σύνθετη επιχείρηση με τόσα προϊόντα και τέτοιες ευθύνες όσες ένα περίπτερο. Γνωρίζετε ότι υπάρχουν περίπτερα με τζίρο κάποιων εκατομμυρίων την ημέρα; Πώς θα αναθέσεις σε έναν τόσο ασυνήθιστο και αμαθή στις ευθύνες και στις υποχρεώσεις ανεπάγγελτο νέο τέτοια δουλειά; Δεν είναι πιο σωστό να του δοθεί πρώτα η ευκαιρία να δοκιμασθεί σε κάτι απλούστερο, και αν τα καταφέρει να προχωρήσει και σε υψηλότερες μορφές μάνατζμεντ; Αν, π.χ., ο Πάγκαλος πρότεινε στον κ. K. Καραμανλή να γίνει κούριερ, λαχειοπώλης ή (λόγω εποχής) σαλεπιτζής και κατάφερνε σε αυτή την πρώτη υπεύθυνη δουλειά της ζωής του να δει πώς βγαίνει το ψωμί, τότε, ναι, να του πει «δοκίμασε να διοικήσεις περίπτερο». Αλλά έτσι, με το καλημέρα, είναι σκληρό, υποτιμητικό και επικίνδυνο τόσο για τον ίδιο όσο και για τους ανυποψίαστους πελάτες του περιπτέρου. Ζητάς, π.χ., ασπιρίνη για το παιδί και σου δίνει σοκολατοφουντούνια. Τι γίνεται; Ειδικά οι πασόκοι, οι οποίοι, άγνωστοι κάποτε στον θυρωρό τους, «κουτσοί, στραβοί», κατάφεραν χάρη στον Παντελεήμονα Ανδρέα να γίνουν σούπερ τεχνοκράτες υπουργοί που θεωρούνται πια σχεδόν αναντικατάστατοι, θα πρέπει να έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία στους ανεπάγγελτους φαφλατάδες της εποχής μας. Ετσι ξεκίνησαν και αυτοί κάποτε. Το αν έχουμε ή όχι την πολυτέλεια να ξαναξοδέψουμε άλλα 20 χρόνια ώσπου και ο ανεπάγγελτος «ανεψιός» να μάθει μια δουλειά, είναι δικό μας θέμα, όχι δικό τους.
