Σήμερα «Το Βήμα» παρουσιάζει για πρώτη φορά στο σύνολό τους τα τρία τετράδια με το ταμείο της 17N, τα οποία ανακάλυψε η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία στο διαμέρισμα της Οργάνωσης στην οδό Πάτμου. Στα τετράδια καταγράφονται τα έξοδά της από το 1990 ως το 1997 αλλά και οι πληρωμές προσώπων που είχαν σχέση με τη 17N. Οι περισσότεροι από τους κατηγορουμένους στην υπόθεση της 17N εμφανίζονται – με τις κωδικές τους ονομασίες – να εισπράττουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα μικρά και μεγάλα ποσά. Μια προσεκτική ανάγνωση των τετραδίων μαρτυρεί ότι η Οργάνωση «αποζημίωνε» και πρόσωπα, τα κωδικά ονόματα των οποίων δεν παραπέμπουν σε κανέναν από τους συλληφθέντες. Σύμφωνα με τις διωκτικές αρχές υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερα πρόσωπα – εκτός των κατηγορουμένων – που είχαν μια σταθερή και μακρά σχέση με την Οργάνωση, χωρίς όμως να έχει εξακριβωθεί πλήρως η ταυτότητά τους. «Λογιστής» και «ταμίας» ήταν, όπως υποστηρίζουν οι συγκατηγορούμενοί του, ο Δημήτρης Κουφοντίνας, ο γραφικός χαρακτήρας του οποίου είναι και ο μοναδικός που υπάρχει στα τρία τετράδια που βρέθηκαν.
Στα τετράδια που βρήκε η Αντιτρομοκρατική βλέπουμε χιλιάδες εγγραφές που συνδέονται με τα χτυπήματα της 17N [«ρολόγια», «όχημα», «κασετόφωνο», «πολύμετρο», «γαντ» (γάντια προφανώς), «σωλ» (σωλήνες), «εργ» (εργαλεία), «σκ» (σκάλα), «μπατ» (μπαταρία)]. Στις 189 σελίδες των τριών τετραδίων έχουν καταγραφεί με μεγάλη σχολαστικότητα τα έξοδα για την προετοιμασία των χτυπημάτων και την παρακολούθηση των στόχων της Οργάνωσης [«εισητ» (εισιτήρια προφανώς), «ταξ» (ταξίδι), «βενζ» (βενζίνη), «ασφ» (ασφάλιστρα μοτοσικλετών)]. Ενδεικτικές είναι οι 80 εγγραφές με την ένδειξη «Ηλ», όπου καταχωρίζονται όλα τα ποσά για τη συντήρηση διαμερίσματος της Οργάνωσης στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης (από κοινόχρηστα και λογαριασμούς ΔΕΚΟ ως επισκευές και ψώνια από το σουπερμάρκετ). Με την ίδια σχολαστικότητα ο «λογιστής» της Οργάνωσης καταγράφει και τα προσωπικά έξοδα των ανθρώπων που μετείχαν ή συνεργάζονταν με την Οργάνωση [«λογαρ. Αλ.», «ΔΕΗ Τα», «κοινόχρ. Σα.», «κράνος Στα.», «κράνος-βαλίτσα Μιχ.», «κουρτίνα Μαρ.», «μετακομ. Σπ.», «μπουφάν Μαν.», «γιατρ.Τα.», «κλειδαριά Σταμ.», «φαρμακ. Στα.», «κλήσεις Τα.»]. Οπως είναι φανερό, οι γιατροί, οι λογαριασμοί αλλά και τα ρούχα, ακόμη και οι κλήσεις, ήταν όλα «υποχρεώσεις» της Οργάνωσης. Οπως επίσης εκείνη πλήρωνε τις «γιορτ» μελών της αλλά και όλες τις ομαδικές εξόδους σε μαγαζιά της Αθήνας (στη «Χαρά» στην Πατησίων, στον «Κάπταιν» στον Πειραιά, στη «Στοά» στο Παγκράτι). Οπως επίσης ανελάμβανε τα έξοδα για την αγορά συναλλάγματος («336 δολ. + λιρρετ. = 200.000» αναφέρει μια ενδιαφέρουσα εγγραφή).
Σε όλες τις περιπτώσεις που τα έξοδα αφορούν άμεσες υποχρεώσεις της Οργάνωσης, οι εγγραφές στα τετράδια γίνονταν χωρίς να υπάρχει κωδικό όνομα («λάμπες φθορίου», «χαρτικά», «έξοδα σούπερ μάρκετ», «δισκέτες», «νερό», «λοστός»), ενώ, όταν τα λεφτά δίνονταν σε πρόσωπα, εκτός από την αιτιολογία υπήρχε πάντα και ο κωδικός του προσώπου («γιατρ Μαρ.», «λογαρ. Γρ.» «μπουφάν Σταθ.», «κρεβατ. Γρηγ.», «για κρέατα Πε.»). Κάποιες φορές τα ποσά φαίνεται να τα μοιράζονται περισσότεροι του ενός. Ο «λογιστής» σε αυτές τις περιπτώσεις σημείωνε τον κωδικό του προσώπου που εισέπραττε το ποσό και σε παρένθεση σημείωνε τους κωδικούς των προσώπων για τους οποίους προοριζόταν το ποσό [«Βαγγ(Μαρ+Βαγγ)», «Στε (Χα+Στε+Σταθ)]. Σε αρκετές περιπτώσεις πάντως τα πρόσωπα φαίνεται να εισέπρατταν ποσά (από 100.000 ως 400.000 δρχ.) σε τακτά χρονικά διαστήματα – συνήθως μία φορά τον μήνα – χωρίς καμία άλλη επεξήγηση. Αυτά τα ποσά είναι και τα μεγαλύτερα που εγγράφονται στα βιβλία της Οργάνωσης. Οι κωδικοί που συνοδεύουν αυτά τα ποσά είναι: «Αλ» (πιθανότατα Αλέκος – κωδικός που ομολόγησε ότι χρησιμοποιούσε ο Τσελέντης). «Αποστ» (πιθανότατα Αποστόλης – κωδικός που σύμφωνα με τον Χριστόδουλο Ξηρό χρησιμοποιούσε ο Γιαβούζ Οζτούρκ). «Αρ» (πιθανότατα Αρης – κωδικός που χρησιμοποιούσε ο Κονδύλης). «Βαγγ» (πιθανότατα Βαγγέλης – κωδικός που σύμφωνα με τον Καρατσώλη χρησιμοποιούσε ο Παύλος Σερίφης). «Λα» (πιθανότατα Λάμπρος – κωδικός που σύμφωνα με τους αδελφούς Ξηρού χρησιμοποιούσε ο Γιωτόπουλος). «Μαν» (πιθανότατα Μανώλης – κωδικός που χρησιμοποιούσε όπως ομολόγησε ο Χριστόδουλος Ξηρός). «Μαρ» (πιθανότατα Μάρκος – κωδικός που χρησιμοποιούσε όπως ομολόγησε ο Τέλιος). «Μιχ» (πιθανότατα Μιχάλης – κωδικός που χρησιμοποιούσε όπως ομολόγησε ο Σάββας Ξηρός). «Νικ» (πιθανότατα Νικήτας – κωδικός που σύμφωνα με τον Παύλο Σερίφη και τον Χριστόδουλο Ξηρό χρησιμοποιούσε ο Νίκος Παπαναστασίου). «Πε» (πιθανότατα Πέτρος – κωδικός που σύμφωνα με τον Τσελέντη χρησιμοποιούσε ο Γιωτόπουλος). «Σπυ» (πιθανότατα Σπύρος – κωδικός που σύμφωνα με τον Βασίλη Ξηρό χρησιμοποιούσε ο Σάββας Ξηρός). «Στ», «Στε», «Στα» και «Σταθ» (πιθανότατα Στέλιος, Σταμάτης και Στάθης – κωδικοί που παραπέμπουν στον Καρατσώλη, στον Τζωρτζάτο και στον Θωμά Σερίφη). «Τα» (πιθανότατα Τάκης – κωδικός που σύμφωνα με τις καταθέσεις του Κονδύλη, του Θωμά Σερίφη και του Τσελέντη χρησιμοποιούσε ο Κουφοντίνας). «Φω» (πιθανότατα Φώτης – κωδικός που σύμφωνα με τον Χριστόδουλο Ξηρό χρησιμοποιούσε ο Ψαραδέλλης). «Χα» (πιθανότατα Χάρης – κωδικός που σύμφωνα με τον Καρατσώλη χρησιμοποιούσε ο Κωστάρης).
Το πιο ενδιαφέρον ίσως στοιχείο το οποίο προκύπτει από την προσεκτική μελέτη των τριών τετραδίων της Οργάνωσης που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα «Το Βήμα» είναι ότι υπάρχουν οκτώ πρόσωπα που πήραν λεφτά αλλά οι κωδικοί τους δεν παραπέμπουν σε κανέναν από τους συλληφθέντες. Μάλιστα στις τέσσερις από αυτές τις οκτώ περιπτώσεις οι αμοιβές συνεχίζονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα και δεν μπορούν να θεωρηθούν περιστασιακές ή τυχαίες. Συγκεκριμένα από το 1994 ως το 1997 υπάρχουν 5 εγγραφές με την ένδειξη «Αργ». Από το 1990 ως το 1996 υπάρχουν περισσότερες από 150 εγγραφές με την ένδειξη «Γιανν». H πλειονότητα αυτών αφορά ποσά από 15.000 ως 90.000 και μόνο πέντε φορές ο «Γιανν» εμφανίζεται να εισπράττει 100.000 δρχ. και μία φορά 120.000 δρχ. Δύο φορές ο «Γιανν» φαίνεται να «μοιράζεται» λεφτά (μία με τον «Σταμ» και μία με τον «Σπυ»). 120 εγγραφές υπάρχουν με την ένδειξη «Γρηγ» και «Γρ», οι οποίες επίσης δεν παραπέμπουν σε κανέναν από τους συλληφθέντες. Σε πολλές περιπτώσεις τις εγγραφές «Γρηγ» και «Γ» συνοδεύουν οι επεξηγήσεις «κοινοχρ» και «λογαρ», ενώ εμφανίζεται και η ένδειξη «δαν» και «δάνειο». Το ’90, το ’91 και το ’92 υπάρχουν τέσσερις συνολικά εγγραφές με την ένδειξη «Θα» και «Θαν», οι οποίες δεν παραπέμπουν σε κανέναν από τους συλληφθέντες, ενώ το ίδιο πρόσωπο φέρεται να μοιράζεται λεφτά με τον «M» και τον «Σα». Από τον Δεκέμβριο του 1990 ως τον Αύγουστο του 1991 υπάρχουν 14 εγγραφές (αρκετών δεκάδων χιλιάδων δραχμών κάθε φορά), με την ένδειξη «Μαρι» και «Μαριν», κωδικός που δεν παραπέμπει σε κανέναν από τους συλληφθέντες. Την τριετία 1990-93 υπάρχουν 19 εγγραφές με την ένδειξη «Πωλ», που επίσης είναι ανερμήνευτη. Τα ποσά που δίνονται στον «Πωλ» είναι μικρά (από 4.000 ως 20.000 δρχ.). Ομοίως μικρά ποσά φαίνεται να εισπράττει 9 φορές μέσα στο 1991 ο «Ρουμ», κωδικός που επίσης δεν παραπέμπει σε κανέναν κατηγορούμενο. Από το 1990 ως το 1997 υπάρχουν περί τις 120 εγγραφές με την ένδειξη «Σα», η οποία επίσης είναι ανερμήνευτη για τις διωκτικές αρχές ενώ σε μία περίπτωση (τον Δεκέμβριο του 1990) ο «Σα» εμφανίζεται να εισπράττει λεφτά και για λογαριασμό του «Θαν». Οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές φαίνεται να έχουν προβληματισθεί σοβαρά για τα πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από τους κωδικούς «Γιανν», «Γρηγ», «Μαριν» και «Σα», χωρίς όμως να καταφέρουν να καταλήξουν σε ασφαλή συμπεράσματα για την ταυτότητα των προσώπων. Κάποιες επί μέρους αναφορές ορισμένων εκ των συλληφθέντων για τους «Γιανν», «Γρηγ», «Μαριν» και «Σα» δεν κρίθηκαν επαρκείς για να στοιχειοθετήσουν κατηγορίες.
Στους επτά μήνες που διαρκεί η δίκη, δύο φορές έχει γίνει λόγος για «ασύλληπτα μέλη». Τη μία φορά ήταν ο Κώστας Τέλιος (ο Μάρκος της Οργάνωσης), ο οποίος έχει υποστηρίξει ότι πριν από αυτόν υπήρχε στην Οργάνωση «ένας άλλος Μάρκος», ενώ σε ληστεία που συμμετείχε υπήρχαν και δύο άτομα τα στοιχεία των οποίων αγνοεί. «Δεν ξέρω αν είναι εδώ» ήταν η χαρακτηριστική φράση του. Αντιστοίχως στην απολογία του ο Σωτήρης Κονδύλης ισχυρίστηκε ότι σε ρεμπετάδικο που πήγαιναν μόνο τα μέλη της Οργάνωσης είδε μία φορά και έναν Στέλιο, που δεν έχει σχέση με τους κατηγορουμένους (σύμφωνα με το κατηγορητήριο τον κωδικό «Στέλιος» χρησιμοποιούσε ο Καρατσώλης).
Αλλωστε και στο βούλευμα 2869/2002, με το οποίο παραπέμφθηκαν σε δίκη οι πρώτοι 18 κατηγορούμενοι ως μέλη της 17N, επισημαίνεται ότι «υπάρχουν ακόμη ασύλληπτοι συνεργάτες της Οργάνωσης», ενώ στο βούλευμα με το οποίο παραπέμφθηκε ο Ανέστης Παπαναστασίου «ονοματίζονται» ως ασύλληπτα μέλη η «Αννα», ο «Πάρκινσον» και ο «Πόντιος». Σύμφωνα με τις αστυνομικές αρχές – και τη μαρτυρία του Κονδύλη – ο «Πόντιος» είναι ο Κώστας Αβραμίδης, για τον οποίο αναμένεται το βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου.
Στα τρία τετράδια του ταμείου που καλύπτουν το διάστημα από το 1990 ως το 1997 «δικαιολογούνται» συνολικά έξοδα περίπου 240 εκατ. δραχμών. Από αυτά τα 150 εκατ. συνοδεύονται με κωδικές ονομασίες προσώπων ενώ τα υπόλοιπα 90 εκατ. αφορούν «λειτουργικά έξοδα». Αν δεχθούμε τους ισχυρισμούς των αστυνομικών αρχών, οι ληστείες που έχουν διαπράξει τα μέλη της 17N από το 1984 (με τη ληστεία της Εθνικής Τράπεζας Ανω Πετραλώνων) ως το 2002 (με τη ληστεία της χρηματαποστολής του ΟΤΕ στα Πατήσια) έχουν «φέρει» στην Οργάνωση 1 δισ. 200 εκατ. δραχμές. Αν τα συνολικά έξοδα μιας επταετίας ήταν 240 εκατ. δρχ., μπορούμε να υποθέσουμε ότι αντιστοίχως τα έξοδα της 18ετίας θα πρέπει να ήταν 600 – 700 εκατ. δραχμές. Σε αυτά τα χρήματα αναφέρθηκε στην αγόρευσή του ο αναπληρωτής εισαγγελέας Βασίλης Μαρκής εκτιμώντας ότι «τα λεφτά που διακινούνται μέσω των τετραδίων που βρέθηκαν στη γιάφκα είναι απειροελάχιστα σε σχέση με αυτά που έκλεβαν». Πράγματι ένα μέρος των χρημάτων της Οργάνωσης – όχι πάντως το μεγαλύτερο – φαίνεται ότι «εκινείτο» χωρίς να εγγράφεται στα τρία τετράδια. Στην ίδια αγόρευση ο εισαγγελέας Μαρκής εκτίμησε ότι τα χρήματα αυτά – που απουσιάζουν – βοηθούν στην πολυτελή και πολυμελή υπεράσπιση. H φράση αυτή την Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου ξεσήκωσε τους συνηγόρους υπεράσπισης, με πρώτο από όλους τον Ιωάννη Ραχιώτη που μίλησε για «τα ρούβλια της Μόσχας που γίνονται τώρα λεφτά των ληστειών». Δεν ήταν βεβαίως η πρώτη φορά που τα χρήματα προκαλούσαν ένταση στη δίκη. Μετά την απολογία του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου ο νομικός παραστάτης των Αμερικανών Ηλίας Αναγνωστόπουλος, θέλοντας να αμφισβητήσει ότι ο κατηγορούμενος ζούσε μόνο με τα έσοδα από τη μεταφραστική εργασία του, υπολόγισε ότι θα πρέπει τα 30 αυτά χρόνια να έχει μεταφράσει 40.000 σελίδες. «Και πού είναι το κολοσσιαίο αυτό μεταφραστικό έργο;» αναρωτήθηκε και πρόσθεσε: «Αυτός θα είναι ο θησαυρός που θα πρέπει να αναζητηθεί».
