Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ μελών της ιταλικής Μαφίας, που εξαπατούν με διάφορες παράνομες μεθόδους τους έλληνες αλιείς και κυρίως τους ιχθυοκαλλιεργητές , φαίνεται να αναδεικνύεται από την εξέταση της μυστηριώδους υπόθεσης της εξαφάνισης, από τις 28 Νοεμβρίου 1997, του 45χρονου επιχειρηματία Σταύρου Νικολαΐδη και της 30χρονης φίλης του Αθαν. Καλαθάκη. Για την υπόθεση αυτή έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις εναντίον του Παν. Κράμπη, που φέρεται ως ένας εκ των εκτελεστών του άτυχου ζευγαριού καθώς και εναντίον των Μ. Ασημάκη, Θ. Κράλλη και Μ. Χωραΐτου που φέρονται να γνώριζαν το σχέδιο δολοφονίας και να συμμετείχαν στη διαδικασία εξαργύρωσης των επιταγών των «θυμάτων». Σύμφωνα όμως με νεότερα στοιχεία που προκύπτουν από τον φάκελο της δικαστικής διερεύνησης της υπόθεσης, καταδεικνύεται η παρουσία κάποιων νέων προσώπων, οι οποίοι συμμετείχαν στο «ιταλικό» κύκλωμα για την κλοπή πολλών δισεκατομμυρίων δραχμών από έλληνες ιχθυοκαλλιεργητές και οι οποίοι, όπως φαίνεται, με πρωταγωνιστή τον καταζητούμενο Παν. Κράμπη παρέσυραν τον άφαντο (και πιθανόν δολοφονηθέντα) επιχειρηματία.
* Οι «ιταλοί φίλοι»
Στη διάρκεια των καταθέσεων που εδόθησαν στην Ασφάλεια Αθηνών και ακολούθως στην 7η τακτική ανακρίτρια κυρία Παρασκευή Λεών από φίλους και συνεργάτες του πρωταγωνιστή της αναφερόμενης απαγωγής Παν. Κράμπη, προέκυπτε ότι «εγκέφαλοι» της εγκληματικής πράξης κατά των Νικολαΐδη – Καλαθάκη ήταν «κάποιοι ιταλοί φίλοι του από το εμπόριο των ψαριών». Περί τίνος λοιπόν επρόκειτο;
Ο Γ. Νικολαΐδης την περίοδο 1991-92, μετά από παραίνεση του «μεσολαβητή» για την εξαγωγή στην Ιταλία προϊόντων από ιχθυοκαλλιέργειες Ι. Λαγκαδιανού, χρηματοδότησε την παραγωγή ενός αλιέα από τη Σύμη (σ.σ.: Τό όνομά του είναι στη διάθεση της εφημερίδας). Ο Λαγκαδιανός, σύμφωνα με τις μαρτυρικές καταθέσεις που υπάρχουν στον φάκελο της υπόθεσης, ήταν στενός φίλος, από σειρά ετών, του Παν. Κράμπη καθώς και συνεργάτης του στο δούναι και λαβείν» με τους ιταλούς μαφιόζους του ψαριού.
Οι συνεργάτες του διαμεσολαβητή έδωσαν στον Νικολαΐδη και στον αλιέα πλαστές επιταγές και η απώλεια χρημάτων ήταν της τάξης των 250 εκατομμυρίων δραχμών. Οπως προκύπτει από τον φάκελο αυτής της υπόθεσης, μέλη του ιταλικής προέλευσης κυκλώματος ήταν ο Μπλατίνα Τζιοβάνι, του οποίου η εταιρεία είχε έδρα το νησί Λαμπεδούσα κοντά στη Σικελία, καθώς και ο Λούκα Καρότσα.
«Αποφάσισα να πάω στη Ρώμη, όπου έμενε ο ιδιοκτήτης της εταιρείας και ο οποίος φιλοξενούσε τον Λαγκαδιανό. Εκεί συνειδητοποίησα τι σημαίνει ιταλική Μαφία. Υπάρχουν πρόσωπα που προστατεύουν τους λαθρέμπορους της αλιείας, οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούν ένα από τα τμήματα της Κόζα Νόστρα. Οταν συνάντησα τον Τζιοβάνι και ζήτησα τα λεφτά μου, δεν δίστασε να μου βγάλει περίστροφο και να μου δώσει να καταλάβω ότι αν επέμενα θα με σκότωνε!» αναφέρει στο «Βήμα» ο ιχθυοκαλλιεργητής από τη Σύμη. Σημειώνεται ότι ανάμεσα στους εξαπατηθέντες από την εταιρεία Τζιοβάνι ήταν και ο ιδιοκτήτης σειράς εστιατορίων στην Αθήνα και στον Πειραιά, και άλλοι έμποροι από την ιχθυόσκαλα Κερατσινίου. Ακόμη αγωγή εναντίον αυτής της ελληνοϊταλικής εταιρείας εξαγωγής αλιευμάτων έχουν καταθέσει προσφάτως και οι ιδιοκτήτες της εταιρείας ιχθυοκαλλιεργειών ΕΚΑΛ στην περιοχή της Φωκίδας.
* Το «βρώμικο» χρήμα
«Οι ιταλικές σπείρες της εκμετάλλευσης των ελλήνων ιχθυοκαλλιεργητών θεωρούνται ένα από τα πλέον κερδοφόρα παραρτήματα της ιταλικής Μαφίας, με τζίρο πολλών δισ. Εμφανίζονται συνεπείς στις πληρωμές των αρχικών εξαγωγών και ύστερα εκδίδουν ακάλυπτες επιταγές ή δεν πληρώνουν καθόλου» σημειώνει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Θαλασσοκαλλιεργειών κ. Αριστείδης Μπελλές. Μάλιστα, σύμφωνα με καταγγελίες άλλων ιχθυοκαλλιεργητών, «το κύκλωμα του ψαριού πολλές φορές ξεπλένει χρήματα της Μαφίας». Τα τιμολόγια που εκδίδουν οι ελληνικές εταιρείες αλλοιώνονται και τα ποσά αυξάνονται για την πλύση των λιρετών με… αλμυρό νερό! Εταιρείες ιταλών «παρεμπόρων» του ψαριού, όπως αυτές των Μ. Μαντσίνι, Α. Πεσκερέντζι, Ανταφράνκο, ή κοινοπραξίες με έδρα τη Νάπολι, τη Σικελία, τη Ρώμη και τη Γένοβα, λυμαίνονται τις ελληνικές ιχθυοκαλλιέργειες την τελευταία εξαετία. Με δεδομένη ασφαλώς την υψηλή «προστασία» της Μαφίας.
Προτού ακόμη ο Γ. Νικολαΐδης διαπιστώσει ότι η συναλλαγή με τους ιταλούς αγοραστές των αλιευμάτων αποτελούσε μια αποτυχημένη «επένδυση» είχε ήδη γίνει η γνωριμία του, μέσω του Λαγκαδιανού, με τον κατηγορούμενο για την απαγωγή και τη δολοφονία του Παν. Κράμπη. Ο Κράμπης, ο οποίος εμφανιζόταν και με τα ονόματα «Γαρμπής» ή «Γραμπής», είχε αρχίσει και αυτός την τελευταία πενταετία το «γαϊτανάκι» της εξαγωγής ψαριών στα μέλη της ιταλικής Μαφίας. Οι μεγαλύτερες ποσότητες των προϊόντων των ιχθυοκαλλιεργειών δεν αποπληρώνονταν ποτέ, αφού φρόντιζε να εκδίδονται ακάλυπτες επιταγές. Ανάμεσα στους εξαπατηθέντες είναι οι εταιρείες «Starfish» στον Πειραιά υπήρξε προσφάτως αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της καθώς και ένας ιχθυοκαλλιεργητής στη Λάρυμνα που έχασε περίπου 10 εκατ. δρχ. Μάλιστα πριν από μερικούς μήνες είχε εκδοθεί για τη συγκεκριμένη ιχθυοκαλλιέργεια ένταλμα προσωποκράτησης του Κράμπη, ο οποίος είχε ζητήσει από την Ιταλία έκτακτη οικονομική ενίσχυση προκειμένου να μη φυλακισθεί.
Ο Κράμπης πραγματοποιούσε διαρκώς ταξίδια στην Ιταλία και η συνεργασία του με την ιταλική Μαφία ήταν αγαστή. Ταυτόχρονα επιζητούσε διαρκώς από τον Γ. Νικολαΐδη οικονομική βοήθεια για την ενίσχυση των δραστηριοτήτων του.
Οπως αναφέρει στην κατάθεσή του στις 3 Απριλίου 1998 ο Μάριος Ασημάκης, που κατηγορείται για συνέργεια στην απαγωγή και δολοφονία του επιχειρηματία, «ο Κράμπης είχε τον Σεπτέμβριο του 1997 δηλαδή λίγες εβδομάδες πριν από την εξαφάνιση του Νικολαΐδη συνάντηση στην Ιταλία με έναν συνεργάτη του, που είχε το όνομα Πιέτρο Φιορέτα». Τη συγκεκριμένη συνάντηση επιβεβαίωσε στην κατάθεσή της και η φίλη του Μαρία Χωραΐτου. Μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια κατάθεση, μόλις ο Νικολαΐδης εξαφανίστηκε ο Κράμπης μαζί με τη συνοδό του ανεχώρησαν αμέσως για τη Ρώμη, όπου είχε συναντήσεις με άλλα μέλη του κυκλώματος.
* Ο ρόλος του «γιατρού»
Παράλληλα η ανακρίτρια κυρία Λεών επιχειρεί ακόμη να διερευνήσει τον ακριβή ρόλο του φερόμενου ως συνεργάτη του Παν. Κράμπη, Θεόδωρου Κράλλη. Ο τελευταίος είχε καταδικασθεί για σύσταση συμμορίας κλοπών ΙΧ και εκβιασμών των ιδιοκτητών τους την περίοδο 1992-94. Συνεργάτης του ήταν ο 34χρονος Ζαχαρίας Βιβιλάκης που συνελήφθη προ μερικών μηνών για τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού σε ξένη τράπεζα. Τον Σεπτέμβριο, λίγες εβδομάδες μετά την αποφυλάκισή του, ο Κράλλης είχε πυροβοληθεί έξω από νυκτερινό κέντρο. Αρνήθηκε όμως να αποκαλύψει τους δράστες τής εναντίον του επίθεσης.
Τέλος, τις διωκτικές Αρχές απασχολεί η εξακρίβωση της ταυτότητας του ατόμου με το ψευδώνυμο «γιατρός», που φαίνεται ότι ήταν ο φυσικός αυτουργός της πιθανολογούμενης εκτέλεσης του ζεύγους Νικολαΐδη – Καλαθάκη. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, ο «γιατρός» είναι γνωστός ποινικός που σχετιζόταν με τους Κράλλη, Κράμπη και ίσως έχει εμπλακεί και σε άλλες εγκληματικές ενέργειες. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι ο «Φάνης», που προμήθευσε το φερόμενο ως όπλο του φόνου Νικολαΐδη – Καλαθάκη, είναι ο 32χρόνος φωτογράφος Μουσταϊτζής Φανούριος, ο οποίος ήταν κουμπάρος του Κράμπη αλλά και γνωστός του Νικολαΐδη!
Είχε μεγάλα κέρδη από το Χρηματιστήριο
ΟΠΩΣ προκύπτει από τον δικαστικό φάκελο της υπόθεσης, ο 45χρονος επιχειρηματίας Γ. Νικολαΐδης (φωτογραφία) ήταν μέτοχος της εταιρείας «Πετροχέμκα», με ποσοστό 40%, ενώ ταυτόχρονα είχε μετοχές στις εταιρείες «Ξυλοπλάστ», «Σόλκαμ», «Erlicon», «Μύλοι Αγ. Γεωργίου», «Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης» και άλλες. Σύμφωνα με τις καταθέσεις των συνεργατών του, ήταν καλός «παίκτης» του Χρηματιστηρίου και φρόντιζε να έχει μεγάλα κέρδη αγοράζοντας μετοχές εταιρειών με μελλοντική απόδοση. Ταυτόχρονα συμμετείχε σε πλειστηριασμούς ακινήτων αλλά και σε διάφορες τραπεζικές συναλλαγές. Διατηρούσε αποθήκη στην οδό Πρωτοπαπαδάκη 28, όπου τοποθετούσε κατασχεθέντα μηχανήματα και οικοσυσκευές. Μάλιστα, σύμφωνα με την κατάθεση στις 8.1.98 του λογιστή του κ. Ευ. Αυγέρη, η περιουσία του όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των φορολογικών δηλώσεών του ανερχόταν σε 3,4 δισ.! Σύμφωνα με έγγραφο που απέστειλε το Καζίνο Λουτρακίου, το ζευγάρι των εξαφανισθέντων έδινε εκεί συχνά παρών, χωρίς όμως να παίζει τεράστια ποσά. Τέλος, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η έκδοση στις 14.1.94 εγγυητικής επιστολής, ύψους 66 δισ., από το κατάστημα της οδού Πατησίων 152 της Εμπορικής Τράπεζας, στο όνομα του Νικολαΐδη για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τεχνικής Εταιρείας Βόλου που δραστηριοποιείται στον κατασκευαστικό τομέα.
