Η ΑΕΚ βρίσκεται πιθανότατα στην πιο άσχημη κατάσταση της τελευταίας τετραετίας. Ο κόσμος της «βράζει», όλα δείχνουν στον αέρα και η επόμενη μέρα μοιάζει δύσκολη. Η Ενωση πλήρωσε φέτος πιο ακριβά από ποτέ τα ίδια λάθη που έκανε κάθε χρόνο. Τις εκπτώσεις στις μεταγραφές, τις επιλογές σε πρόσωπα που έμοιαζαν με «στοιχήματα» και την ανοργανωσιά στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Νομοτελειακά αυτό που βιώνει τώρα θα ερχόταν. Το ποδόσφαιρο δεν συγχωρεί και η ΑΕΚ δεν δικαιούται συγχώρηση. Η ευθύνη βαραίνει τους πάντες. Με πρώτη την ηγεσία. Μιας και όλες οι αποφάσεις έρχονται από εκεί. Και βάδιζαν στην ίδια λογική, χρόνια τώρα. Κάθε χρόνο και νέος προπονητής Σχεδόν κάθε χρόνο η ΑΕΚ αλλάζει προπονητή και τεχνικό διευθυντή. Δεν δίνει πίστωση χρόνου ή απλά κάνει λάθος επιλογές. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της νοοτροπίας στην Ενωση ήταν η επιστροφή του Μανόλο Χιμένεθ που οδήγησε και στην απομάκρυνση του Ιλια Ιβιτς. Του μοναδικού ίσως «κανονικού» τεχνικού διευθυντή που πέρασε από τα Σπάτα τα τελευταία χρόνια. Αποδείχθηκε όμως πως το μοντέλο λειτουργίας που έχει στο μυαλό του δεν κολλούσε με εκείνο της διοίκησης. Ο Ιβιτς ήθελε πρωτοβουλία κινήσεων χωρίς παρεμβάσεις. Και τέτοιες δυστυχώς είχε πολλές στο έργο του. Τότε ο Ιβιτς είχε κλείσει δύο προπονητές, όμως η διοίκηση αποφάσισε να τον παρακάμψει για να εμπιστευτεί ξανά τον ισπανό τεχνικό. Μια απόφαση απόλυτα αποτυχημένη. Παίκτες-λαχεία και εκπτώσεις Και στο αγωνιστικό σκέλος όμως η λογική της ΑΕΚ δεν απείχε πολύ. Η ΑΕΚ σε κάθε μεταγραφική περίοδο άφηνε εκκρεμότητες. Δεν έκανε στο φινάλε την επιπλέον κίνηση που θα τη θωράκιζε και θα την ενίσχυε. Και, ως συνήθως, αυτά πληρώνονται. Ακόμα και για τις βασικές ανάγκες της όμως η Ενωση δεν έκανε υπερβάσεις. Πήγαινε σε επιλογές που έμοιαζαν περισσότερο με λαχεία. Ηταν στη λογική «κι αν μας βγει, μας βγήκε». Στο ποδόσφαιρο όμως έτσι είναι αδύνατο να προοδεύσεις. Μονόδρομος οι αλλαγές Η χρονιά πήγε… περίπατο από τον Φλεβάρη και είναι σαφές πως πρέπει να παρθούν γενναίες αποφάσεις ώστε η ομάδα να ορθοποδήσει. Είναι επίσης ξεκάθαρο πως ο Αργύρης Γιαννίκης αδυνατεί να γυρίσει το χαρτί. Η ΑΕΚ δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι και οι αλλαγές μοιάζουν με μονόδρομο. Ωστόσο, δεν είναι ακόμα σαφές το πώς θα προχωρήσει η ΑΕΚ. Αν δηλαδή θα πάει σε μια υπηρεσιακή λύση ώστε μέχρι το καλοκαίρι να κάνει την προεργασία για τον «εκλεκτό». Ή θα αναζητήσει τώρα στην αγορά μια τέτοια λύση. Ακόμα δεν έχουν φανεί οι προθέσεις της διοίκησης. Υπάρχει έντονος προβληματισμός και κάποια πράγματα δείχνουν κλειδωμένα στο μυαλό του Δημήτρη Μελισσανίδη. Είναι βέβαιο όμως πως έρχονται σαρωτικές αλλαγές. Πέρα από το θέμα του προπονητή. Τα στελέχη που τον πλαισιώνουν αποδείχθηκαν επίσης ανεπαρκή. Κονέ και Παπαδημητρίου δεν έχουν εξασφαλισμένη θέση στην επόμενη μέρα της ομάδας. Ενώ ίσως οι αλλαγές που θα έρθουν περιλαμβάνουν κι άλλα πρόσωπα. Το στοίχημα του γηπέδου και η δυσπιστία των οπαδών Η φετινή χρονιά μπορεί να πήγε χαμένη, όμως το καλοκαίρι η Ενωση έχει μπροστά της την προοπτική της επιστροφής στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εκεί όπου θα πρέπει να παρουσιάσει μια ομάδα αντάξια της ιστορίας της, ένα ρόστερ ανταγωνιστικό που θα κάνει τον κόσμο να το εμπιστευτεί και να το στηρίξει. Αυτή τη στιγμή οι φίλαθλοι του Δικεφάλου δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στη συγκεκριμένη ομάδα. Ούτε στους ανθρώπους που την πλαισιώνουν. Ενώ είναι περιττό να αναφέρουμε πως για το ρόστερ υπάρχει πλήρης απαξίωση. Ισως σε άδικο βαθμό μέχρις ενός σημείου, όμως έτσι συμβαίνει όταν τα αποτελέσματα είναι σαν τα τελευταία. Πλέον όλα στην ΑΕΚ θα κριθούν από τις αποφάσεις. Η εβδομάδα που έρχεται ίσως φέρει εξελίξεις. Θα εξαρτηθεί αυτό και από το αποτέλεσμα του σημερινού ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Διότι σε περίπτωση νέας ήττας, μόνο με θαύμα η Δευτέρα θα βρει στα Σπάτα τα πρόσωπα που είναι και σήμερα.