Σήμερα ολοκληρώνεται το συνέδριο του ΠαΣοΚ και απομένει να ακολουθήσει το συνέδριο της ΝΔ ώστε να κλείσει ο κύκλος των προεκλογικών συνεδρίων.
Κάπως έτσι γίνεται αντιληπτό και από τους πλέον δύσπιστους ότι μπαίνουμε στην τελευταία φάση της κυβερνητικής τετραετίας. Από εδώ και πέρα, όλα παίζουν για όλους.
Φυσικά κανένα κομματικό συνέδριο δεν κέρδισε ποτέ τις εκλογές. Ούτε καμία εκλογή κρίθηκε ποτέ από ένα κομματικό συνέδριο.
Ακόμη περισσότερο που καμία αξιόλογη ανατροπή δεν καταγράφουν έως τώρα οι δημοσκοπήσεις.
Τα «παλαιά κόμματα» κουράζουν αλλά αντέχουν ενώ τα υπό δημιουργία ή με υποσχετική «νέα κόμματα» ακόμη και όταν ενδιαφέρουν, δεν ενθουσιάζουν. Η «ριζοσπαστική Αριστερά» απλώς διαλύεται.
Σε αυτές τις συνθήκες τίποτα δεν δείχνει προδιαγεγραμμένο. Ακόμη περισσότερο όταν και οι μέχρι πρότινος βεβαιότητες για τις επιδόσεις του ενός ή του άλλου έχουν ρευστοποιηθεί.
Συνηθισμένο. Στη χώρα μας άλλωστε έχουμε πάγια παράδοση να εκδίδουμε εκλογικά αποτελέσματα πολύ πριν γίνουν οι εκλογές. Για να διαψευστούν στη συνέχεια.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η κυβέρνηση θα έχει να αντιμετωπίσει τη διεθνή αβεβαιότητα και τις επιπτώσεις της ενώ η αντιπολίτευση θα προσπαθήσει να επωφεληθεί από διάφορες αμφιλεγόμενες «υποθέσεις» που αγγίζουν την κυβέρνηση.
Προς το παρόν όμως φαίνεται να λείπει από την εκλογική ατζέντα το «μεγάλο θέμα» που θα κρίνει και την έκβαση των εκλογών. Προφανώς δεν είναι «μεγάλο θέμα» αν θα πάρει τρίτη τετραετία ο Μητσοτάκης, ούτε πώς θα καταφέρει να ξεμπλέξει ο Ανδρουλάκης από τον Δούκα.
Αλλωστε ακόμη και θέματα που φαίνεται να απασχολούν σοβαρά την κοινή γνώμη, όπως η ακρίβεια, δεν είναι σαφές τι εκλογικό αποτύπωμα φέρουν.
Για ένα πράγμα όμως υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα. Κανείς δεν θέλει να συνεργαστεί με κανέναν.
Κι αυτό δεν είναι καλό για τη δημοκρατία μας. Μπορεί να μη δημιουργεί αξεπέραστα προβλήματα σε συνθήκες ομαλότητας, αλλά θα αποδειχθεί καταστροφικό σε μια δύσκολη στιγμή.
Δεν είναι τυχαίο πως μόνο δύο(!) κόμματα δέχθηκαν να ενημερωθούν από τον Πρωθυπουργό για τον πόλεμο στο Ιράν.
Ολα αυτά δεν προδιαθέτουν για μια ήρεμη και εποικοδομητική προεκλογική περίοδο. Ακόμη περισσότερο που οι περισσότεροι πολιτικοί χώροι βιώνουν συνθήκες εσωτερικής σύγκρουσης και αστάθειας.
Προφανώς υπάρχουν εισηγήσεις στον Μητσοτάκη για μια επίσπευση των εκλογικών ημερομηνιών. Αλλά προς το παρόν δεν φαίνεται να του προκαλούν σοβαρό προβληματισμό.
Ακόμη περισσότερο που η κοινοβουλευτική πλειοψηφία παραμένει λειτουργική και η αντιπολίτευση δεν ασκεί σοβαρή πολιτική πίεση.
Τι μένει; «Τα γεγονότα, καλό μου παιδί, τα γεγονότα!».
