Οι ψηφιακές καινοτομίες των τελευταίων ετών, χωρίς αμφιβολία, συνετέλεσαν στην εξυπηρέτηση όλων μας σε θέματα καθημερινότητας, έκδοσης πιστοποιητικών, επαφής με το Δημόσιο, επιτάχυνσης διαδικασιών που αφορούν ποικίλα ζητήματα της οικονομικής μας ζωής, όπως για παράδειγμα η πληρωμή λογαριασμών, οι συναλλαγές μας με τις τράπεζες και πολλά ακόμα.
Αυτές οι ψηφιακές αλλαγές, οι οποίες σε ορισμένους τομείς υπήρξαν σημαντικότατες και εμφανείς, αφορούν και τομείς νευραλγικούς, όπως η Υγεία με την άυλη συνταγογράφηση και η Παιδεία με την εξ αποστάσεως παροχή της εκπαίδευσης. Σημαντικότατα όλα αυτά, απολύτως χρήσιμα και αναγκαία.
Εντούτοις οι αλλαγές αυτές, που στηρίχθηκαν στην τεχνολογία και στις νέες ψηφιακές δυνατότητες που παρέχονται, δεν στάθηκαν ικανές να μεταβάλουν ουσιαστικά και καθοριστικά τη λειτουργία της κρατικής μηχανής, ή άλλως την κατάσταση που επικρατεί σε όλο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης.
Οι παθογένειες, προϊόν πολιτικής δεκαετιών, που στηρίχθηκε στη λογική ενός κράτους που δομήθηκε πάνω σε πελατειακές σχέσεις και συναλλακτικές επαφές πολιτών και πολιτικού συστήματος, παραμένουν αλώβητες σε πολλούς και σημαντικούς τομείς, εμφανίζοντας προβλήματα που δυστυχώς παράγουν εγκληματικές πρακτικές, όπως συνέβη στο τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, όπως συνέβη στην αντιμετώπιση της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι και όπως συμβαίνει άπειρες φορές καθημερινά, όπου αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες αδυνατούν να καλύψουν βασικές και ουσιώδεις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την εικόνα της Πυροσβεστικής και τους απίστευτους διαλόγους την ώρα που καιγόταν το σύμπαν στο Μάτι, με τους πολίτες να ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια και να μην την έχουν;
Ή ποιος μπορεί να συνειδητοποιήσει το αδιανόητο, δύο τρένα να μπουν στην ίδια γραμμή και να συμβεί το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη;
Το πρόσφατο blackout στα αεροδρόμια που αποκαταστάθηκε μεν γρήγορα, ήρθε να ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά του προβληματισμού για την πραγματική κατάσταση της κρατικής μηχανής, τόσο σε επίπεδο υποδομών και τεχνολογικών δυνατοτήτων όσο και στο επίπεδο του ανθρώπινου δυναμικού, με την έννοια της ύπαρξης στελεχικού δυναμικού αξιόπιστου και αξιοκρατικά αξιοποιημένου. Διότι, μία το Μάτι, μία τα Τέμπη, μία τα αεροδρόμια, η εικόνα της κρατικής μηχανής εμφανίζει προβληματικές λειτουργίες εξαιρετικά σοβαρές και επικίνδυνες για την ασφάλεια των πολιτών, κάτι που δεν μπορεί παρά να προβληματίζει και να δημιουργεί αισθήματα ανασφάλειας στην κοινωνία.
Το τι έγινε με τα αεροδρόμια και το blackout αποτελεί ακόμη αντικείμενο έρευνας, και ουδείς προς το παρόν, μετά βεβαιότητας, έχει ξεκαθαρίσει τι έφταιξε και τι το προκάλεσε.
Ωστόσο ένα είναι βέβαιο. Η κρατική μηχανή και το Δημόσιο χρειάζονται ριζικές αλλαγές, ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, αλλαγή πορείας και πλεύσης με σύγχρονα δεδομένα. Οργανισμοί τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου και εκεί αναδείχθηκε η εικόνα ενός κράτους που λειτουργούσε με ακραίους πελατειακούς όρους και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, που ήδη απασχολούν τις δικαστικές αρχές, με όρους συμμορίας και εγκληματικής οργάνωσης, δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν να υπάρχουν.
Οι επικρίσεις, τα πρόστιμα και οι παραπομπές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για σειρά θεμάτων που άπτονται της λειτουργίας του Δημοσίου ενισχύουν την πραγματικότητα της προβληματικής του λειτουργίας. Ειρήσθω εν παρόδω ότι και για τα αεροδρόμια υπήρξαν συστάσεις από ευρωπαϊκής πλευράς για κρίσιμα θέματα προσαρμογής σε σύγχρονα δεδομένα. Μετά ταύτα, είναι χρυσή ευκαιρία, με αφορμή την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση, να τεθούν, να συζητηθούν και, κυρίως, να δρομολογηθούν γρήγορα αποφασιστικές αλλαγές στη δημόσια διοίκηση, γιατί οι εξελίξεις πια τρέχουν με ταχύτητα φωτός και σε λίγα χρόνια αυτό που σήμερα εμφανίζει παθογένειες και δυσλειτουργίες δεν θα μπορεί καν να λειτουργήσει. Θα πέσει στο κεφάλι όλων μας!
