Ο γνωστός παρουσιαστής Κόναν Ο’Μπράιαν δήλωσε με το χαρακτηριστικό, περιπαικτικό του ύφος πως ίσως, επιτέλους, αυτό να είναι το άλμπουμ με το οποίο το συγκρότημα «θα τα καταφέρει μετά από δεκαετίες στην αφάνεια». Το κοινό, στο οποίο βρίσκονταν οι Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Μπαζ Λούρμαν, ξέσπασε σε γέλια.
Αφορμή για το παραπάνω σχόλιο ήταν, φυσικά, ο νέος δίσκος των Rolling Stones. Το απόγευμα της Τρίτης (5/5) στη Νέα Υόρκη, τα μέλη της μπάντας συγκέντρωσαν φίλους, δημοσιογράφους και συναδέλφους καλλιτέχνες για την παρουσίαση του επερχόμενου 25ου άλμπουμ τους, με τίτλο «Foreign Tongues» το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 10 Ιουλίου.
Με επτά δεκαετίες καριέρας και περισσότερα από 250 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων, οι Stones δεν έχουν να αποδείξουν το παραμικρό. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια το γκρουπ λειτουργεί ως τριμελές μετά τον θάνατο του ντράμερ Τσάρλι Γουάτς το 2021. Έτσι, προέκυψαν μερικά ερωτηματικά· δεν υφίστανται πια.
Με το άλμπουμ του 2023, «Hackney Diamonds» οι Stones επέστρεψαν στον παραδοσιακό τους ήχο και έτσι, στο «Foreign Tongues», η μπάντα συνεργάζεται και πάλι με τον παραγωγό Άντριου Γουότ (Lady Gaga, Τζάστιν Μπίμπερ), καθώς και με μια σειρά από εκλεκτούς καλεσμένους, όπως ο Στιβ Γουίνγουντ, ο Πολ Μακάρτνεϊ, ο Ρόμπερτ Σμιθ των Cure και ο Τσαντ Σμιθ των Red Hot Chili Peppers.
Στην εκδήλωση της Νέας Υόρκης, ο Μικ Τζάγκερ ανέφερε ότι τα 14 τραγούδια του «Foreign Tongues» καλύπτουν πολυάριθμα είδη: «Το θέμα με αυτόν τον δίσκο είναι ότι οι Stones είναι μια ροκ μπάντα που έχει επίσης την ικανότητα να παίζει μπαλάντες, κάντρι ή χορευτική μουσική. Οπότε δεν εγκλωβιζόμαστε σε ένα μόνο στιλ».
«Όταν κάτι δεν λειτουργεί, τότε φέρνουμε τον διαιτητή», είπε ο Κιθ Ρίτσαρντς, δείχνοντας τον Γουότ, ο οποίος γελούσε. «Μας δίνει μια κλωτσιά στον πισινό». Ο Τζάγκερ περιέγραψε το νέο τραγούδι «Ringing Hollow» ως μια «κάντρι μελωδία» εμπνευσμένη από τη δια βίου αγάπη του ίδιου και του Ρίτσαρντς για τον Χανκ Γουίλιαμς, ενώ το «Beautiful Delilah» αντλεί στοιχεία από τα μπλουζ – πιο συγκεκριμένα των delta blues.
Ο τραγουδιστής προανήγγειλε επίσης το «Hit Me in the Head», «ένα καθαρόαιμο πανκ κομμάτι» με μέρη που ηχογραφήθηκαν από τον Γουάτς πριν από τον θάνατό του.
«Τα σπάει», είπε ο Ο’Μπράιαν για το νέο άλμπουμ, προσθέτοντας ότι θυμίζει το κλασικό «Exile on Main St» του 1972 και ότι έχει ακούσει τον δίσκο «25 φορές» από τότε που τον παρέλαβε πριν από λίγες ημέρες. «Υπάρχει μια ζωντάνια, μια αίσθηση του κατεπείγοντος σε αυτόν».
Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι το άλμπουμ ηχογραφήθηκε σε περίπου έναν μήνα, εξήγησε ο Τζάγκερ: «Το ότι είχαμε μόνο τέσσερις εβδομάδες μας έδωσε μια ώθηση. Τις περισσότερες φορές περνάμε καλά στο στούντιο, αλλά απαιτείται και μεγάλη συγκέντρωση – πρέπει πραγματικά να κάνεις κάθε λεπτό του τραγουδιού να μετράει».
Όταν ρωτήθηκε πώς διατηρεί τη φωνή του σε αυτό το επίπεδο, ο Τζάγκερ απάντησε ειρωνικά: «Έπαιρνα πολλά ναρκωτικά το 1968… οπότε είναι θέμα εξάσκησης».
«Τα riff δεν μπορείς να τα ζορίσεις», είπε ο Ρίτσαρντς. «Έρχονται μόνα τους». Εν τω μεταξύ, ο κιθαρίστας Ρόνι Γουντ παρομοίασε την αλληλεπίδραση με τον συνάδελφό του κιθαρίστα με «μια αρχαία μορφή υφαντικής».
Το εξώφυλλο του «Foreign Tongues» είναι ένας πίνακας του καλλιτέχνη Ναθάνιελ Μέρι Κουίν με έδρα τη Νέα Υόρκη. «Εγώ το λέω “Κύριο Άσχημο”», αστειεύτηκε ο Τζάγκερ. «Δεν είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης», πρόσθεσε, προκαλώντας επιφωνήματα και χειροκροτήματα από το κοινό.
Η μπάντα αναφέρθηκε επίσης στην απώλεια του επί σειρά ετών ντράμερ τους, Γουάτς. «Ο Τσάρλι παρέδωσε τη σκυτάλη στον Στιβ Τζόρνταν», είπε ο Γουντ για τον νέο ντράμερ των Stones. Ο Ρίτσαρντς ήταν πιο απότομος, λέγοντας: «Όταν ο Τσάρλι κατάλαβε ότι πέθαινε, είπε: “Ο Στιβ είναι ο άνθρωπός σας”».
Με περισσότερα από 60 χρόνια καριέρας, τα μέλη του συγκροτήματος δήλωσαν ότι είναι σημαντικό για αυτούς να ανακαλύπτουν συνεχώς νέα πράγματα. «Δεν θέλεις απλώς να επαναπαύεσαι σε όσα έχεις κάνει στο παρελθόν», συλλογίστηκε ο Ρίτσαρντς. «Το φτιάξαμε μαζί, λατρεύουμε να το κάνουμε, και πάντα υπάρχει κάτι παραπάνω».
