Ο νέος πόλεµος του Κόλπου έκλεισε µία εβδοµάδα και ο Τραµπ παιανίζει ήδη ότι είναι νικητής. ∆εν θα επέτρεπε τίποτα λιγότερο στον εαυτό του.
Ούτως ή άλλως πάντως το Ιράν δοκιµάζεται σκληρά.
Η ηγεσία του έχει αποδεκατιστεί, η αεράµυνα διαλυθεί και οι αντεπιθέσεις του σε γειτονικές χώρες περισσότερο προκαλούν το δέος των τηλεθεατών παρά πραγµατικές ζηµιές.
Ο πόλεµος όµως έχει τη λογική του. Τελειώνει όταν τελειώσουν οι πολεµιστές ή τα πολεµοφόδια. Και προς το παρόν δεν µπορούµε ακόµη να προβλέψουµε το τέλος, αν και όλοι µπορούν να το
προεξοφλήσουν.
Στην ελληνική Βουλή όλα τα κόμματα, κομματίδια και κομματάκια που την αποτελούν συμφώνησαν κυρίως ότι δεν θέλουν την εμπλοκή της Ελλάδας. Δεν ήταν και δύσκολη συμφωνία. Κανείς στον κόσμο δεν ζητάει την εμπλοκή μας.
Ουδείς την περιμένει. Και κανένας δικός μας δεν την έχει υποσχεθεί.
Η Τεχεράνη λοιπόν θα χρειαστεί να ηττηθεί χωρίς τις λεγεώνες του Δένδια.
Επιδείξαμε φυσικά μια αυτονόητη αλληλεγγύη στην Κύπρο, μαζί με άλλες μη εμπλεκόμενες ευρωπαϊκές χώρες. Λογικό και δικαιολογημένο. Απλώς απορώ μερικές φορές με τα αντίθετα
μυαλά που κυκλοφορούν.
Μόνο που για να είμαστε ειλικρινείς, ούτε η Κύπρος κινδύνευσε ιδιαίτερα να εμπλακεί. Απλώς είναι πιο κοντά από τις άλλες χώρες της Ευρώπης στην πρώτη γραμμή του μετώπου και
μπορεί να προκύψει καμιά στραβή.
Από εκεί και πέρα χρειάζεται η υψηλή κομμουνιστική βεβαιότητα και το ακατάβλητο αντινατοϊκό φρόνημα του συντρόφου Κουτσούμπα για να απειληθεί
η Σούδα.
Με τόσες αμερικανικές βάσεις στη γειτονιά και με ολόκληρο σχεδόν τον αμερικανικό στόλο στα πόδια τους χρειάζεται μεγάλη δόση αγωνιστικής αισιοδοξίας για να δεχθεί κανείς ότι οι
Ιρανοί αποφάσισαν να επιτεθούν σε ένα λιμάνι στα… Χανιά!
Αν υποθέσουμε ότι είχαν ποτέ την επιχειρησιακή δυνατότητα να κάνουν κάτι τέτοιο.
Κάπου εδώ όμως τελειώνουν τα καλά νέα.
Φυσικά κανείς δεν θα βάλει τα κλάματα αν ένα φριχτό αναχρονιστικό καθεστώς ηττηθεί και καταρρεύσει. Ούτως ή άλλως, όλοι οι σοβαροί αναλυτές θεωρούν ότι αποτελεί τον βασικό τροφοδότη και υποκινητή της αποσταθεροποίησης στην περιοχή.
Δεν θα είναι ζημιά να ξεμπερδεύουμε.
Ούτε θα είναι όμως εύκολο να εξαφανιστούν από προσώπου γης οι μουλάδες και οι Φρουροί της Επανάστασής τους και να εκλείψει ένα καθεστώς που μετράει ήδη σχεδόν μισό αιώνα ζωής.
Την ίδια στιγμή που οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου είναι (ακόμη) ανυπολόγιστες και το κόστος του θα κληθούν να καταβάλουν πρώτα οι κοινωνίες όλων των ευρωπαϊκών χωρών.
Είτε εμπλακούν στον πόλεμο είτε όχι.
