ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ
«Αν κατάλαβα καλά είπατε να παίρνει το πετρέλαιο αφορολόγητο στην αντλία. Ναι, να αγοράζει όσο θέλει. Αυτό είναι η συνταγή για να εκτοξευθεί το λαθρεμπόριο». Έτσι είχε απαντήσει στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ο πρωθυπουργός μιλώντας στην Βουλή πριν από έναν χρόνο.
Άλλωστε, σε όλη την διάρκεια των αγροτικών κινητοποιήσεων, το «αφορολόγητο πετρέλαιο στην αντλία» ήταν ένα από τα αιτήματα των αγροτών, το οποίο προβαλλόταν ως απόδειξη ότι οι αγρότες παραλογίζονται και ζητούν εξωφρενικά πράγματα.
«Ζητάνε το πετρέλαιο στην αντλία. Το χρωματιστό πετρέλαιο με το οποίο γινόταν, το θυμόσαστε; Θυμόσαστε γιατί καταργήθηκε; Γιατί γινόταν λαθρεμπόριο. Άλλο αίτημα, να πάει στα 7 ευρώ η κιλοβατώρα. Άρα, να πληρώσουμε όλοι μαζί. Δηλαδή, μια τάξη ανθρώπων η οποία επιδοτείται με 3 δισ. να βάλουμε κι άλλα από τον φόρο μας, να επιδοτείται. Γιατί εμείς θα το πληρώσουμε το ρεύμα, δε θα το πληρώσει κάποιος άλλος. Παίρνουν 3 δις. τον χρόνο, για να μην τρελαινόμαστε» έλεγαν οι θερμοί υπερασπιστές, για να το θέσω διακριτικά, της κυβέρνησης και αυτό το επιχείρημα διακινούνταν συστηματικά από τον μηχανισμό του Μαξίμου μόλις τον προηγούμενο μήνα.
Προχθές ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγγειλε αφορολόγητο πετρέλαιο στην αντλία και μάλιστα συν τον ΦΠΑ του ειδικού φόρου, όπως διευκρίνισε ο ίδιος. Εξήγγειλε επίσης μείωση της τιμής της κιλοβατώρας. Τι έγινε τελικά; Τρελαθήκαμε; Ή υποστηρίζουμε το λαθρεμπόριο καυσίμων; Φυσικά τίποτε από όλα αυτά. Απλώς είδαμε άλλο ένα επεισόδιο της κυβερνητικής πολιτικής, για την οποία τα πάντα είναι επικοινωνία. Αποδεικνύεται ότι το αίτημα των αγροτών ήταν δίκαιο (τουλάχιστον για την κυβέρνηση, αφού το δέχθηκε) ή εν πάση περιπτώσει εφικτή η ικανοποίησή του, αλλά χρησιμοποιήθηκε για να τους «εκθέσει» στα μάτια των υπολοίπων.
Όπως χρησιμοποιείται κάθε μέσο προκειμένου να υπάρχουν νίκες στο επίπεδο των εντυπώσεων και όχι της αλήθειας και της ουσίας της πολιτικής. Οι αγροτικές κινητοποιήσεις, που πράγματι ταλαιπωρούν πολύ κόσμο και βλάπτουν την οικονομία, επιχειρήθηκε από την αρχή να αντιμετωπιστούν μέσω του «κοινωνικού αυτοματισμού».
Όπως έδειξαν οι μετρήσεις του Μεγάρου Μαξίμου, αυτό δεν πέρασε καθόλου καλά στους πολίτες, οι οποίοι – για πρώτη φορά σε τέτοιου είδους κινητοποιήσεις – δήλωναν με μεγάλη πλειοψηφία ότι είναι διατεθειμένοι να υποστούν την ταλαιπωρία. Και ήταν λογικό. Εν μέσω των απίθανων πραγμάτων που ακούμε για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι πολίτες πια δεν είναι πρόθυμοι να πιστέψουν κανένα κυβερνητικό αφήγημα.
Και πώς να είναι; Ακούνε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να θέτει όρο για τον διάλογο κυβέρνησης αγροτών τη μη συμμετοχή αγροτών που «ελέγχονται» (δεν φτάσαμε καν στην συζήτηση για τεκμήριο αθωότητας, αποκλείονται όχι μόνο αυτοί οι οποίοι κατηγορούνται για κάτι, αλλά ακόμη κι αυτοί που απλώς ελέγχονται) και την ίδια στιγμή θυμούνται ότι πολύ πρόσφατα η κυβερνητική πλειοψηφία, όταν δεν επρόκειτο για αγρότες αλλά για υπουργούς της, αρνήθηκε να ελεγχθούν, οδηγώντας μάλιστα σε παραγραφή τα φερόμενα ως αδικήματα ορισμένων από αυτούς. Βλέπουν το τσίρκο της εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και μαθαίνουν κι από πάνω ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να καταργήσει την τηλεοπτική μετάδοση ώστε αντί οι εξεταστικές επιτροπές να γίνουν σοβαρές και να μην είναι τσίρκο, απλώς να μην το βλέπουν οι πολίτες. Πώς να θεωρήσουν την κυβέρνηση ειλικρινή;
Και αυτό είναι το πρόβλημα της κυβέρνησης, το οποίο είναι πλέον και πρόβλημα ολόκληρου του πολιτικού συστήματος. Ότι χρησιμοποίησε σε τέτοιο βαθμό και τόσο απροκάλυπτα κάθε πιθανή και απίθανη τεχνική «επικοινωνίας», συγκάλυψης ευθυνών, σπίλωσης όποιου της αντιτίθεται ή και απλώς την κριτικάρει, ώστε πια δεν πιστεύουν τίποτε και τάσσονται, σχεδόν αντανακλαστικά, εναντίον της.
Δεν ξέρω αν υπάρχει χρόνος για να αναστραφεί αυτή η εικόνα, γιατί φιλοτεχνήθηκε επί πολύ καιρό και με κάθε τρόπο και πλέον χρειάζονται ριζικά, απτά και πειστικά μέτρα για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία. Αλλά αν δεν γίνει, αν η κυβέρνηση εξακολουθήσει να δίνει την μάχη της «επικοινωνίας» αντί της ουσιαστικής πολιτικής, όσο κι αν καταφέρει να συγκρατήσει δυνάμεις, το πολιτικό πρόβλημα δεν θα λυθεί. Ούτε με τους αγρότες ούτε με κανέναν άλλο.
***
To δώρο του Μητσοτάκη
Μεγάλη μέρα η χθεσινή για τις Ένοπλες Δυνάμεις με την έλευση της φρεγάτας Κίμων, η οποία υπερπροβλήθηκε από την κυβέρνηση. Αν και όλα γίνονται πλέον ψηφιακά, χωρίς το χαρτί και το… μολύβι, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να δώσει ένα all time classic δώρο στον κυβερνήτη του Κίμωνα. Ένα στυλό, ειδική έκδοση, στα χρώματα της ελληνικής ναυτιλίας. Και έλαβε ως αντίδωρο ένα αντίτυπο του θυρεού του πλοίου.
***
Η υπενθύμιση του Τασούλα
Στην τελετή ήταν και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας που έχει διατελέσει και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας. Μάλιστα κάποια στιγμή ενώ ήταν μαζί με τον Πρωθυπουργό, κοιτάζοντας το «Αβέρωφ» είπε στον Κυριάκο Μητσοτάκη: «Αυτό το πλοίο διπλασίασε την Ελλάδα». Βέβαια, περνώντας από τα τυπικά στα ουσιαστικά, παλιό κομματικό στέλεχος της κυβερνητικής πλειοψηφίας έλεγε πως η έλευση της φρεγάτας Κίμων δεν έχει σημασία μόνο για το εσωτερικό αλλά και για να τα βλέπουν και να τα ακούνε οι… απέναντι. Γιατί καλά είναι τα ήρεμα νερά, αλλά κανείς δεν ξέρει μέχρι πότε θα διατηρηθεί η ηρεμία.
***
Κέρδισε τις εντυπώσεις το ΥΕΘΑ
Θετική εντύπωση έκανε ο σχεδιασμός του ΥΕΘΑ με τις προσκλήσεις σε μέλη του Κοινοβουλίου, οι οποίοι ανέβηκαν στην φρεγάτα. Έδειξε έτσι, ότι ο «Κίμων» αφορά όλους τους Έλληνες και όχι μόνο την κυβέρνηση που υπέγραψε την συμφωνία. Το παρών στην φρεγάτα έδωσαν οι δύο πρώην υπουργοί Νίκος Παναγιωτόπουλος και Ευάγγελος Αποστολάκης, ο Σταύρος Μιχαηλίδης από το ΠαΣοΚ, η Νίνα Κασσιμάτη από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Βασίλης Βιλιάρδος από την Ελληνική Λύση, και ο Ανδρέας Βορύλλας από την Νίκη.
***
Το ήξεις αφήξεις του Αποστολάκη
Μιλώντας για τον ναύαρχο Αποστολάκη, ο οποίος είναι πλέον ανεξάρτητος, εκτίμησε, όταν ρωτήθηκε από την ΕΡΤ αν θα είναι υποψήφιος, ότι θα είναι, λέγοντας ότι έχουν ενδιαφέρον τόσο το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα όσο και αυτό της Μαρίας Καρυστιανού. «Δεν αποκλείω κανέναν» είπε ο πρώην υπουργός, «θα είμαι στον προοδευτικό χώρο», πρόσθεσε, υποστηρίζοντας ότι με τον Αλέξη Τσίπρα δεν έχει γίνει κουβέντα.
***
Το Ραμαζάνι και η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Τουρκία
Σας έγραφα μόλις χθες για το πόσο προσεκτικοί είναι οι διπλωμάτες στις λέξεις που χρησιμοποιούν, παραπέμποντας στην εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών, η οποία επεσήμανε ότι για το ταξίδι Μητσοτάκη στην Άγκυρα θα υπάρξουν ανακοινώσεις το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.
Δεν πέρασαν παρά μόνο λίγες ώρες και η έμμεση επιβεβαίωση ότι αυτό που αναζητείται είναι μόνο η ημερομηνία ήρθε και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου. Πριν από το Ραμαζάνι είπε ο Φιντάν, δηλαδή πριν από τις 18 Φεβρουαρίου, εντός Φεβρουαρίου είπε και ο Παύλος Μαρινάκης. Άρα αυτό που μένει είναι η επίσημη ανακοίνωση. Εγώ απλώς να θυμίσω ότι τον Σεπτέμβριο είχε ανακοινωθεί και μέρα και ώρα της συνάντησης Μητσοτάκη- Ερντογάν, η οποία τελικά ελέω… προγράμματος δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
***
Οι χαμηλοί τόνοι της Αθήνας
Θα μείνω όμως λίγο στο θέμα της γλώσσας και των διατυπώσεων γιατί μέσω αυτού εξάγεται το συμπέρασμα ότι πράγματι αυτά που απομένουν για τη διεξαγωγή του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας είναι οι λεπτομέρειες. Η Αθήνα από την πλευρά της κρατά εδώ και εβδομάδες πολύ χαμηλά τους τόνους.
Για παράδειγμα ούτε για τις αυξανόμενες παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου υπήρξε κάποια αντίδραση, ούτε για τα γνωστά της Άγκυρας περί «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη. Αυτό όμως που έκανε εντύπωση στους διπλωματικούς κύκλους της ελληνικής πρωτεύουσας είναι ότι κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του στη Μαδρίτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αναφέρθηκε ούτε εμμέσως στις αγαστές αμυντικές σχέσεις της Ισπανίας με την Τουρκία και τη διαρκή αβάντα όσον αφορά τη συμμετοχή της Άγκυρας στο εγχείρημα της ευρωπαϊκής αμυντικής αυτονομίας.
Σε συνέχεια αυτών, ο Φιντάν μίλησε χθες περί προτεραιότητας επίλυσης «του προβλήματος του Αιγαίου», ενώ το μόνο που βρήκε να καταλογίσει στην Ελλάδα είναι ότι η πολιτική τάξη αντιμετωπίζει την εξωτερική πολιτική με εσωτερικούς όρους. Που όμως δεν συμβαίνει αυτό;
***
Ξέχασε τη… Γροιλανδία!
Ακόμα και αν κινδυνεύω να χαρακτηριστικό εμμονικός θα παραμείνω στις διατυπώσεις. Αλλά θα αλλάξω χώρα ενδιαφέροντος και θα πάω στα πιο δύσκολα. Κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του με τον Ολλανδό υπουργό Εξωτερικών, ο Γιώργος Γεραπετρίτης επέλεξε να μην αναφέρει τη λέξη «Γροιλανδία». Κι αυτό παρά το γεγονός ότι λίγες ώρες μετά στο Λευκό Οίκο ίσως να κρινόταν το μέλλον της… πολυπόθητης Αρκτικής.
Ο υπουργός Εξωτερικών έπαιξε έξυπνα και στάθηκε στην αδήριτη ανάγκη διατήρησης της συνοχής του ΝΑΤΟ, η οποία αν προφανώς στις μέρες μας διακυβεύεται αυτό συμβαίνει εξαιτίας του αμερικανικού επεκτατισμού έναντι εδάφους συμμαχικής χώρας. Είναι φανερό ότι η Αθήνα δεν θέλει να μπει στο μάτι του Τραμπ. Συνομιλητής μου συζητούσε με έμπειρο κοινοβουλευτικό, ο οποίος του είπε το εξής αμίμητο: «Οι Αμερικανοί δεν μας θεωρούν και πολύ… Ευρώπη, όπως τους Γερμανούς, τους Γάλλους κλπ. Άρα δεν είναι ανάγκη να κάνουμε πράγματα που θα μας μετατοπίσουν προς τα εκεί»!
***
Η πίτα του Γερουλάνου
Ο Παύλος Γερουλάνος την ερχόμενη Τρίτη κόβει την πίτα του και το γραφείο του έχει ξεκινήσει μεγάλη κινητοποίηση καθώς έκλεισε μία αίθουσα στο ξενοδοχείο Κάραβελ, εκεί δηλαδή που πηγαίνει και το ΠαΣοΚ για να κάνει για τις εκδηλώσεις του. Στη Χαριλάου Τρικούπη μαθαίνω πως παρακολουθούν τις κινήσεις του, γιατί δεν ξεχνούν πως σε κάποια άλλη εκδήλωση που ήταν ομιλητής, είχε πει για τη βελόνα και από τότε κόλλησε και η βελόνα της εσωκομματικής συζήτησης.
