Αναγκαία συνθήκη για την αύξηση των χρηματοδοτικών ροών προς την πραγματική οικονομία αποτελεί η αποτελεσματική διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Πρόκειται για το κεντρικό μήνυμα των ομιλιών της προέδρου της Εθνικής Τράπεζας Λούκας Κατσέλη και του διευθύνοντος συμβούλου της Λεωνίδα Φραγκιαδάκη, κατά τη διάρκεια δείπνου που παρέθεσαν σε πελάτες του ομίλου στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της ΔΕΘ.
Όπως υπογράμμισε ο κ. Φραγκιαδάκης, ο πρώτος στόχος της τράπεζας είναι «η διοχέτευση της ρευστότητάς μας στην οικονομία, σε δράσεις και επιχειρήσεις που αντλώντας αυτή τη ρευστότητα, θα αυξήσουν τον κύκλο εργασιών τους, και κατ’ επέκταση θα συνεισφέρουν θετικά στην οικονομία και την απασχόληση. Το δεύτερο μέτωπο στο οποίο δουλεύουμε είναι αυτό της ανάκτησης των κεφαλαίων μας και η διευθέτηση των δανείων σε καθυστέρηση».
Όπως υπογράμμισε ο ίδιος, «η επιτυχημένη έκβαση αυτής της προσπάθειας θα οδηγήσει στην αναβάθμιση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου μας και στην απελευθέρωση κεφαλαίων τα οποία θα ενισχύσουν την εκ νέου χρηματοδότηση της οικονομίας».
Πρόσθεσε δε ότι η επίτευξη δίκαιων και αποτελεσματικών λύσεων, θα βοηθήσει επιχειρήσεις και ιδιώτες να επανενταχθούν στο παραγωγικό μέρος της οικονομίας και να συνεισφέρουν θετικά σε αυτό.
«Οι δύο αυτές πτυχές της προσπάθειάς μας είναι αλληλένδετες, και η μία ενισχύει την άλλη, γι’ αυτό και πρέπει να στοχεύουμε και στις δύο ταυτόχρονα» τόνισε ο κ. Φραγκιαδάκης.
Από την πλευρά της η κυρία Κατσέλη τόνισε ότι «κοιτάζοντας μπροστά, η Τράπεζά μας αλλά και όλο το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα, έχει να αντιμετωπίσει άμεσα τρεις μεγάλες και κρίσιμες προκλήσεις:
Πρώτον, την αποτελεσματική διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ιδιαίτερα των επιχειρηματικών, σε πολλά από τα οποία εμπλέκονται περισσότερες από μία τράπεζες.
Σύμφωνα με την κυρία Κατσέλη, η έκβαση του κρίσιμου αυτού στοιχήματος θα εξαρτηθεί από την ταχύτητα με την οποία θα προωθηθούν:
·οι αναγκαίες βελτιώσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένου του πτωχευτικού δικαίου,
·η εναρμόνιση κινήτρων που αφορούν τόσο στους ιδιοκτήτες όσο και στις τράπεζες για την εξεύρεση κοινά αποδεκτών λύσεων,
·ο βαθμός συντονισμού και η τεχνογνωσία των Τραπεζών στην προώθηση καινοτόμων προϊόντων αναδιάρθρωσης που ν’ ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πελατών και βεβαίως,
·η δυνατότητα εκχώρησης μη εξυπηρετούμενων δανείων σε τρίτους, είτε προς διαχείριση είτε προς πώληση.
Αν η διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων γίνει αποτελεσματικά, τότε θα απελευθερωθούν κεφάλαια τα οποία σήμερα είναι δεσμευμένα για την απορρόφηση τυχόν ζημιών και θα διοχετευθούν στην οικονομία για την επανεκκίνηση βιώσιμων επιχειρηματικών μονάδων.
Δεύτερη πρόκληση, αποτελεί η βελτίωση της ρευστότητας και της κερδοφορίας της Τράπεζας μέσω της σταδιακής επιστροφής της καταθετικής βάσης και της επέκτασης δανειοδότησης και συμμετοχών σε κερδοφόρες δραστηριότητες.
Αυτό προϋποθέτει αποκατάσταση της πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας, αποτελεσματική διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων αλλά και εμπέδωση μίας νέας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ τραπεζών –καταθετών, επιχειρήσεων και κράτους».
