Ο τελευταίος γύρος των κρίσιμων διαπραγματεύσεων της Ελλάδας με τους διεθνείς πιστωτές της, όπως εκτιμάται ευρέως στην αγορά, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια στην Αθήνα. Στελέχη του City του Λονδίνου «βλέπουν» όξυνση του πολιτικού κινδύνου καθώς οι πολιτικές διεργασίες θα καθορίσουν το επόμενο διάστημα τις νέες ισορροπίες, την ώρα που αρκετοί θεσμικοί επενδυτές παρακολουθούν μάλλον με απάθεια τις εξελίξεις στο «ελληνικό ζήτημα» και δηλώνουν έτοιμοι για παν ενδεχόμενο.
Για την Bank of America Merrill Lynch η κυβέρνηση δεν χειρίζεται καλά τις προοπτικές ενός συμβιβασμού. Ετσι μπορεί η αγορά να εμφανίζεται αισιόδοξη καθώς πλησιάζουμε στο τέρμα, τα πράγματα όμως μπορεί να χειροτερέψουν πριν γίνουν καλύτερα, ενώ κατά τη διάρκεια κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει στον δρόμο ένα «ατύχημα».
Την ίδια ώρα η ομαδοποίηση των τεσσάρων δόσεων του Ιουνίου προς το ΔΝΤ (συνολικού ύψους 1,6 δισ. ευρώ περίπου) ώστε να πληρωθούν όλες στις 30 του μήνα θεωρήθηκε από την αγορά ότι αποδυναμώνει κι άλλο τη διαπραγματευτική θέση της χώρας και επιβαρύνει το κλίμα στις διαπραγματεύσεις αυξάνοντας τους κινδύνους, κάτι που αποτυπώθηκε και στις πωλήσεις στα ελληνικά ομόλογα (στο 24,5% ανήλθε η απόδοση του τριετούς ομολόγου) και τις μετοχές.
Τρίτη παράταση
Η μεταβλητότητα μάλιστα στις τελευταίες βρίσκεται στα ύψη καθώς έχουν χάσει και έχουν κερδίσει από 6 ως 11 δισ. ευρώ μέσα σε ελάχιστες συνεδριάσεις αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες.
Πάντως, με ή χωρίς τελεσίγραφο από τους δανειστές, αρκετοί αναλυτές αναμένουν πως μια συμφωνία, η οποία θα μπορούσε τουλάχιστον να καλύπτει τις χρηματοδοτικές ανάγκες στην Ελλάδα το καλοκαίρι, θα πρέπει να ολοκληρωθεί τον Ιούνιο, ενώ, σύμφωνα με το Reuters, που επικαλείται μάλιστα αξιωματούχους της ευρωζώνης, η Ελλάδα ίσως χρειαστεί τρίτη παράταση του Μνημονίου για να λάβει την οικονομική βοήθεια που απομένει.
Μια συμφωνία της Ελλάδας με τους διεθνείς πιστωτές, που συγκεντρώνει πιθανότητες 75% και θα μπορούσε να καλύπτει τις χρηματοδοτικές ανάγκες στην Ελλάδα τουλάχιστον το καλοκαίρι, θα πρέπει να ολοκληρωθεί τον Ιούνιο, εκτιμά ο Sean Shepley της Credit Suisse. Πάντως η Βουλή των Ελλήνων θα μπορούσε να απορρίψει, όπως εκτιμά, τη συμφωνία προκαλώντας πολιτική κρίση στην Ελλάδα και δυνητικά μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα κυβέρνηση συνασπισμού ή σε νέες εκλογές. Σε περίπτωση συμφωνίας της Ελλάδας με τους διεθνείς δανειστές της ο στρατηγικός αναλυτής της Deutsche Bank Γιώργος Σαραβέλος διαβλέπει τρεις πολιτικές διεργασίες για τη συνέχεια.
Δυσαρέσκεια
Στην πρώτη η συμφωνία επικυρώνεται από τη Βουλή με πιθανή υποστήριξη και από αντιπολιτευτικά κόμματα και αλλαγή του κυβερνητικού συνασπισμού καθώς 10-40 βουλευτές εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους με την παρούσα κατάσταση.
Στη δεύτερη ένα επιτυχές δημοψήφισμα θα παρείχε στον έλληνα πρωθυπουργό ισχυρότερη πολιτική υποστήριξη να περάσει μια συμφωνία από το Κοινοβούλιο, αλλά συνολικά είναι ασαφές αν ένα δημοψήφισμα θα ήταν επιτυχές και αν οι πιστωτές –και η ΕΚΤ –θα επιθυμούσαν να επεκτείνουν το τρέχον πρόγραμμα διάσωσης υπό μια τέτοια αβεβαιότητα.
Στην τρίτη έχουμε προσφυγή σε πρόωρες εκλογές αλλά πιθανώς ο έλληνας πρωθυπουργός να μπορέσει να περάσει τη συμφωνία από το Κοινοβούλιο με την υποστήριξη κομμάτων της αντιπολίτευσης δημιουργώντας ισχυρά κίνητρα για μια στροφή σε έναν πιο μετριοπαθή κυβερνητικό συνασπισμό έναντι μιας νέας εκλογικής εκστρατείας που θα ακολουθούσε μια οδυνηρή υπαναχώρηση με τους ευρωπαίους πιστωτές.
Ατύχημα στον «δρόμο»
Η επίτευξη συμφωνίας αποτελεί το πιο πιθανό αποτέλεσμα, αλλά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει κάποιο ατύχημα στον «δρόμο» προς αυτήν, παρατηρεί η Bank of America Merrill Lynch, σημειώνοντας πως ο χρόνος έχει περιοριστεί σημαντικά καθώς οι δύο πλευρές θα πρέπει να συμφωνήσουν μέσα σε μία-δύο εβδομάδες. Εξάλλου χωρίς συμφωνία η Ελλάδα δεν θα κατορθώσει να αποπληρώσει το ΔΝΤ στις 30 Ιουνίου αλλά και τις συνολικές υποχρεώσεις της το καλοκαίρι. Παράλληλα θα πρέπει ως το φθινόπωρο να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις και για ένα τρίτο πακέτο διάσωσης που θα καλύπτει την Ελλάδα για τα επόμενα δύο ως τρία χρόνια.
Αν και, όπως εκτιμάται, οι δανειστές θέλουν να αποφύγουν μια ελληνική χρεοκοπία, η οποία πιθανότατα θα κατέληγε σε Grexit, θέτοντας έτσι προηγούμενο για την έξοδο κρατών-μελών, εν τούτοις τα ρίσκα έχουν αυξηθεί και για τη UBS ο κίνδυνος των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων κυμαίνεται πια στο 40%-50%, ενώ ο κίνδυνος εξόδου της χώρας από το ευρώ επί του παρόντος παραμένει στο 20%-30%.
Τα στοιχήματα της εξόδου από το ευρώ
Περιορισμένη απόδοση, μόλις 1,33, δίνει η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ βάσει της μεγαλύτερης βρετανικής εταιρείας στοιχημάτων William Hill. Η χώρα μας έρχεται πρώτη στη σχετική λίστα «αποχωρήσεων», ενώ ακολουθούν με συγκριτικά υψηλές αποδόσεις (και άρα με μικρότερες πιθανότητες αποχώρησης) με 6 η Μ. Βρετανία, με 13 η Κύπρος και με 17 η Ιταλία και η Ισπανία.
Αν και η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ συγκεντρώνει πιθανότητες 20%-30% στους υπολογισμούς των ξένων τραπεζών, εν τούτοις το «φάντασμα» της ελληνικής χρεοκοπίας συνεχίζει να απασχολεί τους επενδυτές.
Ορισμένοι δε βλέπουν σοβαρή ζημιά και απορρίπτουν τη συζήτηση για μια σύγκριση με την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008. Η βασική διαφορά μεταξύ της Lehman και της Ελλάδας επικεντρώνεται στον παράγοντα έκπληξη: η κατάρρευση της Lehman ήταν απροσδόκητη και έσπειρε πανικό, ενώ δεν υπάρχει έκπληξη σχετικά με την Ελλάδα.
Αλλοι εκτιμούν ότι μπορεί η άμεση επίδραση να είναι μικρή, εν τούτοις δεν μπορεί να αποκλειστεί μια απροσδόκητη διασυνοριακή εξάπλωση που θα αυξήσει το κόστος δανεισμού. Παράλληλα ίσως οδηγήσει τις αγορές να αναρωτιούνται ποιος θα είναι ο επόμενος, με αποτέλεσμα η φερεγγυότητα της Νομισματικής Ενωσης να πληγεί σημαντικά.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
