Επτά νέες ταινίες από αυτή την εβδομάδα, δύο όμως ξεχωρίζουν: ο αμερικανός «Δικός της» του Σπάικ Τζόνζι και ο «Omar» από την Παλαιστίνη. Και οι δύο ταινίες βρίσκονται στις υποψηφιότητες των εφετινών Οσκαρ.
Θα μπορούσε άραγε ένας μοναχικός, σχετικά αντικοινωνικός αλλά καλόψυχος άνδρας (ένας εξαιρετικός Χοάκιν Φίνιξ) να ερωτευθεί τη φωνή ενός κομπιούτερ; Και όμως μπορεί να συμβεί, εφόσον η φωνή έχει το πάθος, τη συμπόνια και την ερωτική ζεστασιά που λείπουν από τη ζωή του –συν το ότι είναι της Σκάρλετ Τζοχάνσον. Μήπως όμως ο εθισμός του Θίοντορ στη γυναικεία φωνή ενός λειτουργικού συστήματος δεν είναι παρά μια γλυκιά παραίσθηση; Αυτό αναρωτιέται η ευαίσθητη και μελαγχολική ταινία του Σπάικ Τζόνζι με τον μινιμαλιστικό τίτλο «Δικός της» («Her», ΗΠΑ, 2013). Βυθισμένη μέσα στις αποχρώσεις του κόκκινου, η ταινία προβάλλει έναν γνήσια ρομαντικό ήρωα και διαθέτει μια περίεργη ονειρική διάθεση που σε υπνωτίζει. Δικαίως διεκδίκησε το Οσκαρ σεναρίου γραμμένου κατευθείαν για την οθόνη. Ενα από τα πέντε που διεκδικεί, μαζί με τα καλύτερης ταινίας, μουσικής, τραγουδιού και σκηνικών.
- «Omar»
Από τον Χάνι Αμπούντ Ασαντ, δημιουργό της εξαιρετικής παλαιστινιακής ταινίας «Παράδεισος τώρα», έρχεται ο «Omar» (Παλαιστίνη, 2013), επίσης ταινία που ασχολείται με το παλαιστινιακό ζήτημα, και πάλι μέσα από μια καθαρά ανθρώπινη και συναισθηματική σκοπιά. Ενας νεαρός παλαιστίνιος αντιστασιακός (Ανταμ Μπακρί) αναγκάζεται να γίνει διπλός πράκτορας τροφοδοτώντας πληροφορίες τους Ισραηλινούς αλλά, προσέξτε, ο πολιτικός χαρακτήρας της ταινίας επισκιάζεται από το ουσιαστικό θέμα της, που είναι η εμπιστοσύνη και η προδοσία με μια ευρύτερη έννοια. Ο «Οmar», από τον οποίο δεν απουσιάζει το χιούμορ, είναι υποψήφιος για το Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
- «Η χαρά και η θλίψη του σώματος»
Η προδοσία βρίσκεται στην καρδιά και της κυπριακής ταινίας «Η χαρά και η θλίψη του σώματος» (Eλλάδα, Kύπρος, 2012) του Ανδρέα Πάντζη, στην οποία ένας πρώην κατάδικος για πλαστογραφία αναζητεί τα ίχνη του βούλγαρου γκάνγκστερ για χάρη του οποίου μπήκε στη φυλακή χωρίς να τον προδώσει. Ο αθώος κεντρικός ήρωας (Χάρης Αμπράζης) θα βρει τον εαυτό του πιασμένο στη φάκα ενός κυνικού κόσμου όπου η φιλία και η συντροφικότητα είναι άγνωστες λέξεις. Το κοινωνικό δράμα συνδυάζεται με το θρίλερ και ο Γιώργος Χωραφάς κλέβει την παράσταση υποδυόμενος τον γκάνγκστερ.
- «Το δέντρο και η κούνια»
«Το δέντρο και η κούνια» (Ελλάδα, 2013) της Μαρίας Ντούζα είναι μία ακόμη ελληνική κινηματογραφική παραγωγή που πραγματεύεται μια δυσλειτουργική οικογένεια με ιστό της ιστορίας της τη σχέση μιας ελληνίδας γιατρού που ζει στο Λονδίνο (την υποδύεται η Μυρτώ Αλικάκη) με τον γκρινιάρη αλλά ορθολογιστή πατέρα της (Ηλίας Λογοθέτης). Η ταινία παίρνει μπροστά όταν ο πατέρας της αποκαλύπτει ότι η αλλοδαπή oικιακή βοηθός του είναι στην πραγματικότητα κόρη του από σέρβα γυναίκα. Την τελευταία υποδύεται η σέρβα ηθοποιός Μιργιάνα Καράνοβιτς, πρωταγωνίστρια στο «Underground» του Εμίρ Κουστουρίτσα.
- «Μαντέλα: Ο δρόμος προς την ελευθερία»
Οι σημαντικότερες στιγμές από τη ζωή του Νέλσον Μαντέλα, από τότε που παιδί μεγάλωνε στις ζούγκλες της Νότιας Αφρικής ως την εποχή που έγινε ηγέτης της χώρας του, περνούν μέσα από την ταινία «Μαντέλα: Ο δρόμος προς την ελευθερία» («Mandela: Long way to freedom», Νότια Αφρική, Αγγλία, 2013) του Τζάστιν Τσάντουικ που εστιάζει στην προσπάθειά του να αντισταθεί απέναντι στον ρατσισμό των λευκών, γεγονός που τον οδήγησε στη φυλακή επί σειρά ετών. Κλασικά φτιαγμένη βιογραφία εκπαιδευτικού κυρίως χαρακτήρα, βλέπεται με ενδιαφέρον και δίνει την ευκαιρία στον βρετανό ηθοποιό Ιντρις Ελμπα –γνωστό από την τηλεοπτική σειρά «Luther» –να πλάσει με πειθώ τον θρύλο της Νότιας Αφρικής.
- «Robocop»
Με έναν σχετικά διαφορετικό και σίγουρα πιο θορυβώδη τρόπο ο συνδυασμός μηχανήματος – συναισθήματος δίνει το παρών και στο «Robocop» (ΗΠΑ, 2014), το εκσυγχρονισμένο ριμέικ της κλασικής ταινίας φαντασίας του Πολ Βερχόφεν, παραγωγής του 1987. Ενας αστυνομικός του Ντιτρόιτ (Τζόελ Κίνεμαν) που έχει μείνει μισός ύστερα από επίθεση που δέχθηκε συναρμολογείται εκ νέου με τεχνικά εξαρτήματα και μετατρέπεται στον τέλειο αστυνομικό. Τελικά όμως θα πέσει θύμα εκμετάλλευσης της εταιρείας που τον έφτιαξε, ιδιοκτήτης της οποίας είναι ο Μάικλ Κίτον (σε ρόλο αλαζόνα). Η ταινία διανθίζεται με την παρουσία αρκετών καλών ηθοποιών σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους: ο Σάμιουελ Λ. Τζάκσον ως κυνικός ρεπόρτερ, ο Γκάρι Ολντμαν ως ανθρωπιστής γιατρός και η Αμπι Κόρνιτς ως γυναίκα του αστυνομικού.
- «Delivery man: Δεν τα φέρνει τα παιδιά ο πελαργός»
Τέλος, στο μενού των ταινιών της εβδομάδας βρίσκεται και το «Delivery man: Δεν τα φέρνει τα παιδιά ο πελαργός» (ΗΠΑ, 2013) του Κεν Σκοτ, το αμερικανικό ριμέικ της ταινίας «Daddy Cool, ο μπαμπάς του παιδιού μου» του ιδίου, σύμφωνα με την οποία ένας σαραντάρης ανακαλύπτει ότι ως δωρητής σπέρματος είναι πατέρας 140 και βάλε παιδιών. Το μόνο θετικό στοιχείο της ταινίας είναι ο πάντα ευπρόσδεκτος κωμικός Βινς Βον, τον οποίο ωστόσο έχουμε δει σε πολύ καλύτερα πράγματα.
Δημοσιεύτηκε στο helios plus στις 5 Φεβρουαρίου 2014
HeliosPlus
