Δημοσκόπηση της «Washington Post» στις αρχές της εβδομάδας δείχνει ότι η δημοτικότητα του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα εξακολουθεί να είναι μεγάλη, 51% υπέρ και μόνο 44% εναντίον του, παρά την «πνιγηρή ατμόσφαιρα» που επικρατεί στην Ουάσιγκτον από τις αρχές του μήνα, όταν ήρθαν στην επιφάνεια τρεις υποθέσεις τις οποίες οι πολιτικοί αντίπαλοί του σκόπιμα μεγιστοποιούν και ονομάζουν σκάνδαλα, έστω και αν για καμία από αυτές δεν έχει ο ίδιος άμεση ευθύνη. Οι τρεις υποθέσεις κατάφεραν πλήγμα στο κύρος του αμερικανού προέδρου, ύψωσαν εμπόδια στην ψήφιση μέτρων από το Κογκρέσο και έδωσαν εφόδια στους πολιτικούς αντιπάλους του να αμφισβητήσουν και πάλι τον πατριωτισμό του και την πολιτική ευθυκρισία του.
Τρία είναι τα σκάνδαλα για τα οποία εγκαλείται ο πρόεδρος Ομπάμα. Πρώτον, ότι δεν προστάτευσε τον αμερικανό πρεσβευτή στη Λιβύη που δέχτηκε επίθεση και δολοφονήθηκε πέρυσι τον Σεπτέμβριο στη Βεγγάζη. Δεύτερον, ότι η Υπηρεσία Φόρων κυνήγησε οργανώσεις με βάση τα πολιτικά φρονήματά τους. Και τρίτον, ότι ελέγχονταν μυστικά οι τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές επαφές δημοσιογράφων του πρακτορείου Associated Press.
Το πρώτο, η Βεγγάζη, είναι μια πλεκτάνη, ένα άτεχνο κατασκεύασμα των Ρεπουμπλικανών. Στρέφεται περισσότερο εναντίον της κυρίας Χίλαρι Κλίντον με στόχο να της σβήσει τις ελπίδες αν αναζητήσει το χρίσμα των Δημοκρατικών στις προεδρικές εκλογές του 2016 παρά εναντίον του προέδρου. Ο Μπαράκ Ομπάμα κατηγορείται ότι έστειλε στη Λιβύη διπλωμάτη «εν γνώσει του ότι η εκεί κατάσταση ήταν χαώδης», χωρίς να λάβει πρόσθετα μέτρα ασφαλείας, ότι εν όψει των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου 2012 «κουκούλωσε» την υπόθεση της επίθεσης των εξεγερμένων της Βεγγάζης εναντίον του εκεί αμερικανικού προξενείου και ότι «εμφάνισε την επίθεση ως κάτι το εντελώς αναπάντεχο», ενώ «έπρεπε να ήταν γνωστή αυτή» από καιρό. Η στάση του προέδρου είναι απόδειξη της «έλλειψης πατριωτισμού», «ένα ακόμη δείγμα της πολιτικής ανεπάρκειάς του», και άλλα στοιχεία τα οποία «ίσως πρέπει να οδηγήσουν το Κογκρέσο να τον φέρει υπόδικο για καθαίρεση» –λέγουν οι ακραίοι των νεορεπουμπλικανών. Το κατασκεύασμα έφερε πάλι στην επιφάνεια το Κόμμα του Τσαγιού, η δημοτικότητα του οποίου, στον χώρο των Συντηρητικών, έκανε άλμα από το 16,6% τον Απρίλιο στο 41% στις αρχές Μαΐου.
Οι άλλες δύο υποθέσεις είναι σοβαρές. Η Φορολογική Υπηρεσία βρέθηκε εφέτος εμπρός σε μέγα όγκο «εποχικών» πολιτικών μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) που δημιουργήθηκαν λόγω των προεδρικών εκλογών του περασμένου Νοεμβρίου, με κυμαινόμενα ποσοστά φορολογίας ανά κατηγορία. Γι’ αυτό κατέφυγε σε ένα «πρακτικό» αλλά εντελώς απαράδεκτο μέτρο. Κατέταξε τις φορολογούμενες ομάδες ανάλογα με τον (ιδεολογικό) τίτλο που αυτοκαθορίζονταν, σε «Κόμμα του Τσαγιού», «πατριωτικό» κ.λπ. Οταν διέρρευσε αυτό και άρχισαν οι διαμαρτυρίες η Υπηρεσία διεύρυνε τον χαρακτηρισμό, ανάλογα με τον τίτλο που έφερε η φορολογική δήλωση!
Εκανε και κάτι άλλο απαράδεκτο. Εδειχνε «κατανόηση» σε ΜΚΟ Φιλελεύθερων, κεντροαριστερών τάσεων, γεγονός το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις από όλους τους αντικρατιστές. Ο πρόεδρος Ομπάμα μίλησε για «απαράδεκτες και αδικαιολόγητες ενέργειες» και έδειξε την έξοδο στον επικεφαλής της Φορολογικής Υπηρεσίας, ο οποίος παραιτήθηκε στις 15 Μαΐου. Και για να κατευνάσει τα πνεύματα δήλωσε ότι «θα συνεργαστεί στενά» με το Κογκρέσο για να θεσμοθετηθούν «ασφαλιστικά μέτρα ώστε να μην επαναληφθούν τέτοιες πράξεις».
Και εκεί που φαινόταν ότι θα καθάριζε το πολιτικό τοπίο στην Ουάσιγκτον, οι Ρεπουμπλικανοί είχαν ένα ακόμη «δώρο» –ένα πραγματικό, μεγάλο σκάνδαλο. Αποκαλύφθηκε ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης παρακολουθούσε και συγκέντρωνε τις τηλεφωνικές συνομιλίες και τα e-mail δημοσιογράφων του πρακτορείου Associated Press οι οποίοι ασχολούνταν με θέματα τρομοκρατίας.
Οι δημοσιογράφοι δεν είναι τα πιο αγαπητά πρόσωπα στην αμερικανική κοινωνία, αλλά η μυστική παρακολούθηση της εργασίας τους έφερε στη μνήμη τις ανάλογες «βρωμοδουλειές» του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον. Ακόμη και πολλοί Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο έδειξαν τη δυσφορία τους και μαζί με τους Ρεπουμπλικανούς ζητούν «να έρθουν όλα στο φως», όπως γράφουν οι «New York Times».
Αντεπίθεση
Ψυχροπολεμική ρητορεία από τους Ρεπουμπλικανούς
Οι Ρεπουμπλικανοί δεν δείχνουν πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τη σκανδαλολογία, τη στιγμή μάλιστα που δεν έχουν κάτι σοβαρότερο για να αντικρούσουν την πολιτική του προέδρου Ομπάμα. Τα «σκάνδαλα» ασφαλώς θα αποτελέσουν τη συνθηματολογία τους στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου 2014. Εχοντας αυτό υπόψη οι μηχανισμοί του Λευκού Οίκου προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή του κόσμου σε άλλα θέματα και το πιο δοκιμασμένο όπλο για μια τέτοια επιχείρηση είναι η Ρωσία. Ως και ορολογία του Ψυχρού Πολέμου ανασύρθηκε. Οι ρωσικοί πύραυλοι που στέλνονται στον Μπασάρ αλ Ασαντ είναι «ενίσχυση της αιματοχυσίας» αλλά η «βοήθεια σε χρήμα και πολεμικό υλικό» που στέλνουν η Ευρώπη και τα Εμιράτα στους «εξεγερμένους» είναι δικαιολογημένη. Η «Ρωσία του Πούτιν» κατηγορείται αυτές τις ημέρες ότι «κατονόμασε τον πράκτορα της CIA στη Μόσχα» ενώ ο «κώδικας των μυστικών υπηρεσιών» το απαγορεύει. Αλλά δεν ήταν η Αμερική που αποκάλυψε πρώτη, πριν από ενάμιση χρόνο, τα ονόματα των δέκα ρώσων πρακτόρων που συνέλαβε και απέλασε;
Ψυχροπολεμική ρητορεία από τους Ρεπουμπλικανούς
Οι Ρεπουμπλικανοί δεν δείχνουν πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τη σκανδαλολογία, τη στιγμή μάλιστα που δεν έχουν κάτι σοβαρότερο για να αντικρούσουν την πολιτική του προέδρου Ομπάμα. Τα «σκάνδαλα» ασφαλώς θα αποτελέσουν τη συνθηματολογία τους στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου 2014. Εχοντας αυτό υπόψη οι μηχανισμοί του Λευκού Οίκου προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή του κόσμου σε άλλα θέματα και το πιο δοκιμασμένο όπλο για μια τέτοια επιχείρηση είναι η Ρωσία. Ως και ορολογία του Ψυχρού Πολέμου ανασύρθηκε. Οι ρωσικοί πύραυλοι που στέλνονται στον Μπασάρ αλ Ασαντ είναι «ενίσχυση της αιματοχυσίας» αλλά η «βοήθεια σε χρήμα και πολεμικό υλικό» που στέλνουν η Ευρώπη και τα Εμιράτα στους «εξεγερμένους» είναι δικαιολογημένη. Η «Ρωσία του Πούτιν» κατηγορείται αυτές τις ημέρες ότι «κατονόμασε τον πράκτορα της CIA στη Μόσχα» ενώ ο «κώδικας των μυστικών υπηρεσιών» το απαγορεύει. Αλλά δεν ήταν η Αμερική που αποκάλυψε πρώτη, πριν από ενάμιση χρόνο, τα ονόματα των δέκα ρώσων πρακτόρων που συνέλαβε και απέλασε;
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
