Ποτέ οι ευρωεκλογές δεν είχαν τόσο ενδιαφέρον για την Ελλάδα όσο αυτές του 2014. Η ανασύνταξη των σοσιαλιστικών δυνάμεων της Ευρώπης ανοίγει τον δρόμο για ανακατατάξεις και στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό. Στην πρόσφατη επίσκεψή του στις Βρυξέλλες ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ κ. Φ. Κουβέλης βρέθηκε με ωμό τρόπο, από κορυφαίους σοσιαλιστές συνομιλητές του, ενώπιον του διλήμματος να αναλάβει και τις υποχρεώσεις μαζί με τα δικαιώματα της συμμετοχής στο ΕΣΚ. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η στρατηγική των συνεχιζόμενων προσκλήσεων του κ. Ευ. Βενιζέλου προς τη ΔΗΜΑΡ για κοινή κάθοδο στις ευρωεκλογές.
Πώς δικαιολογείται δύο κόμματα που κινούνται στον ίδιο πολιτικό χώρο και στηρίζουν τον ίδιο υποψήφιο για πρόεδρο της Κομισιόν να ζητούν χωριστή ψήφο; Οι Σοσιαλιστές θα επιχειρήσουν να αυξήσουν τη δύναμή τους περιορίζοντας την επιρροή των συντηρητικών δυνάμεων.
Οι πολιτικοί συσχετισμοί στην Κομισιόν «Μπαρόζο ΙΙ» μιλούν από μόνοι τους. Στους 27 επιτρόπους οι 13 ανήκουν στον σκληρό πυρήνα του Λαϊκού Κόμματος, οι 8 στους Φιλελεύθερους, οι οποίοι σε όλα τα μεγάλα θέματα εκφράζονταν από κοινού με το Λαϊκό Κόμμα, και μόνο 6 επίτροποι ανήκουν στην Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.
Η πλήρης κυριαρχία των συντηρητικών δυνάμεων είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι ότι στη δύναμη των Σοσιαλιστών συγκαταλέγονται πολιτικοί με πιο συντηρητικό προφίλ, όπως η βρετανίδα ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ λαίδη Κάθριν Αστον, ο επίτροπος Ανταγωνισμού Χοακίν Αλμούνια και τρεις επίτροποι από τις χώρες της πρώην Σοσιαλιστικής Ευρώπης (ο Σλοβάκος Μάρος Σεβτσόβιτς, ο Τσέχος Στέφαν Φούλε και ο Ούγγρος Λάσλο Αντορ). Η ελληνίδα επίτροπος Μαρία Δαμανάκη ήταν για πολλούς μήνες μια μοναχική φωνή που επέμενε στην ανάγκη πολιτικών με κοινωνικά χαρακτηριστικά και αναπτυξιακό περιεχόμενο ως το ενδεδειγμένο αντίδοτο για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Η ΔΗΜΑΡ προσανατολίζεται να στηρίξει το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα –η σχετική απόφαση αναμένεται να ληφθεί στο συνέδριο του κόμματος, το οποίο ακούγεται ότι θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο –αλλά δεν πρόκειται για μια μονομερή απόφαση. Το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα απαιτεί στήριξη της πλατφόρμας του και του υποψηφίου του για την προεδρία της Κομισιόν.
Η πρόσκληση του κ. Βενιζέλου για κοινή κάθοδο των κεντροαριστερών δυνάμεων στις ευρωεκλογές, όπως διευκρίνισε ο ίδιος, δεν απευθύνεται στην κορυφή αλλά στη βάση της κοινωνίας. Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ θεωρεί ότι έχουν βρει στέγη στη ΔΗΜΑΡ άτομα που ανήκουν ιστορικά στο ΠαΣοΚ και δημιουργούν σύγχυση με τον «περίεργο πολιτικό τυχοδιωκτισμό» τους, όπως είπε. «Εμείς εκφράζουμε μια παράταξη και έχουμε συνείδηση μεγάλου κόμματος, δεν θέλουμε να εγκλωβιστούμε σε έναν ρόλο ο οποίος είναι δεύτερος ή τρίτος. Η ΔΗΜΑΡ έχει άλλη διαδρομή. Μπορεί να αρκείται στον ρόλο ενός μικρού κόμματος, προσεγγίζει τα πράγματα στη μικρή κλίμακα με κομματικά χαρακτηριστικά, έχει έναν κομματικό υπερπατριωτισμό» τόνισε.
Η ΔΗΜΑΡ, από την άλλη πλευρά, επιμένει ότι το ΠαΣοΚ έχει πολλά ανοιχτά ζητήματα στο εσωτερικό του και αν δεν τα λύσει δεν μπορεί να καλεί σε διάλογο. Τα στελέχη της Αγίου Κωνσταντίνου αναφέρονται προφανώς στις αναταράξεις που έχει προκαλέσει στο ΠαΣοΚ η δημοσιοποίηση των στοιχείων για την οικονομική διαχείριση των ετών 2003 – 2012 και στις απειλές για διάσπαση από την πλευρά παπανδρεϊκών στελεχών. Ωστόσο, αν συμπέσουν οι ευρωεκλογές με τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, όπου υπάρχει προηγούμενο επιτυχημένων συνεργασιών των δύο κομμάτων (Γ. Καμίνης στην Αθήνα, Ι. Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη κ.ά.), κάτι που αναμένεται να επαναληφθεί, η ΔΗΜΑΡ κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε ένα εκλογικό παράδοξο.
Το ψυχροπολεμικό κλίμα ανάμεσα στην πρώην και στη νυν ηγεσία του ΠαΣοΚ συντηρείται και εξαιτίας της πρόθεσης του κ. Βενιζέλου να συμμετάσχει ενεργά στην Προοδευτική Συμμαχία, ένα νέο σοσιαλιστικό δίκτυο το οποίο, όπως είπε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ, δεν θα δρα ως υποκατάστατο κάποιου άλλου διεθνούς θεσμού, αλλά ως ένα νέο φόρουμ, προκειμένου να συνεργαστούν τα σοσιαλιστικά, σοσιαλδημοκρατικά και εργατικά κόμματα με οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, αλλά και με κινήσεις και κόμματα που δεν αυτοχαρακτηρίζονται σοσιαλιστικά. Το ΠαΣοΚ είναι ιδρυτικό μέλος της Προοδευτικής Συμμαχίας από τον Δεκέμβριο του 2012 και στη Λειψία, στο περιθώριο των εκδηλώσεων για τα 150 χρόνια από την ίδρυση του SPD, θα υπογράψει την επίσημη διακήρυξη του νέου δικτύου. Στις εκδηλώσεις αυτές εκτός από τον κ. Βενιζέλο και την αντιπροσωπεία του ΠαΣοΚ (Συλβάνα Ράπτη, Χριστίνα Μανωλοπούλου) θα παραστεί από την Ελλάδα και η Αννα Διαμαντοπούλου, ως επικεφαλής του think tank «Το Δίκτυο».
Από το περιβάλλον του κ. Γ. Παπανδρέου εκφράζεται δυσφορία για τις εξελίξεις και για την αμφισβήτηση της παρεμβατικότητας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στη χρηματοπιστωτική κρίση, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημη αντίδραση. Παρ’ ότι από την ίδρυση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς υπήρχε αμφισβήτηση για το μέγεθος που θα έπρεπε να έχει (σήμερα συμμετέχουν 160 κόμματα), ο κύβος για το νέο δίκτυο ερρίφθη στο Κέιπ Τάουν, όταν οι Γάλλοι και οι Γερμανοί υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Σουηδής Μόνα Σάλιν για τη θέση της γενικής γραμματέως απέναντι στον αμετακίνητο από το 1989 στη θέση αυτή Λουίς Αγιάλα. Στη Λειψία θα συζητηθούν και οργανωτικά ζητήματα του νέου δικτύου, προφανώς και η χρηματοδότησή του, σε μια στιγμή όπου ευρωπαϊκά σοσιαλιστικά κόμματα έχουν μειώσει σημαντικά τις εισφορές τους στη Σοσιαλιστική Διεθνή και την απειλούν με οικονομικό στραγγαλισμό. Η ένταση είναι τόση ώστε είναι αμφίβολο αν θα ταξιδέψει ο κ. Παπανδρέου στη Λειψία παρ’ ότι έχει κληθεί ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Η πλευρά Παπανδρέου υποστηρίζει ότι θα έπρεπε να στηρίζεται περισσότερο από το κόμμα του ένας Ελληνας που κατέχει διεθνές πόστο. Από την Ιπποκράτους απαντούν ότι το ΠαΣοΚ έδωσε αγώνα ώστε να μην υπάρξει ανταγωνιστική υποψηφιότητα για την προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
«Μνημόνιο» στην Ιπποκράτους
Μάχη για τα οικονομικά του κόμματος
«Σύντροφοι, μην πυροβολείτε τον αγγελιαφόρο!». Με τη φράση αυτή ο γενικός διευθυντής του ΠαΣοΚ κ. Ν. Σαλαγιάννης άρχισε να «πυροβολεί» τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου με τα στοιχεία των επίσημων ισολογισμών του κόμματος. Ακολούθησε μια βαριά σιωπή, καθώς έσπαγε το τελευταίο απόστημα του ΠαΣοΚ, η ανέμελη οικονομική διαχείριση των ετών 2003 – 2012 που τώρα απειλεί την ίδια την υπόσταση του κόμματος. Τα δεδομένα σκιαγραφούν μια δραματική εικόνα: Κάθε χρόνο το ΠαΣοΚ σώρευε χρέος 10 εκατ. ευρώ. Ο δανεισμός από 12,5 εκατ. ευρώ το 2003 εκτοξεύθηκε στα 133,5 εκατ. ευρώ το 2012. Για τις μετακινήσεις στελεχών τα έτη 2006 – 2010 ξοδεύτηκαν 53 εκατ. ευρώ, ενδεικτικά αντιστοιχούν περίπου 40.000 ευρώ σε αεροπορικά εισιτήρια κατ’ έτος. Το κόστος μισθοδοσίας για τους συνολικά (κεντρικά και στις ΝΕ) 356 εργαζομένους ήταν 6 εκατ. ευρώ ετησίως (435.000 τον μήνα). Σήμερα αμείβονται 120 υπάλληλοι με μηνιαίο κόστος 85.000 ευρώ τον μήνα. Οι λειτουργικές δαπάνες του 2012 (πλην μισθοδοσίας και τόκων) ήταν 6 εκατ. ευρώ, ενώ ο μέσος όρος των τελευταίων πέντε ετών ήταν 3,5 εκατ. ευρώ. Οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 στοίχισαν 4 εκατ. ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες του 2009 στοίχισαν 24 εκατ. ευρώ.
Μάχη για τα οικονομικά του κόμματος
«Σύντροφοι, μην πυροβολείτε τον αγγελιαφόρο!». Με τη φράση αυτή ο γενικός διευθυντής του ΠαΣοΚ κ. Ν. Σαλαγιάννης άρχισε να «πυροβολεί» τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου με τα στοιχεία των επίσημων ισολογισμών του κόμματος. Ακολούθησε μια βαριά σιωπή, καθώς έσπαγε το τελευταίο απόστημα του ΠαΣοΚ, η ανέμελη οικονομική διαχείριση των ετών 2003 – 2012 που τώρα απειλεί την ίδια την υπόσταση του κόμματος. Τα δεδομένα σκιαγραφούν μια δραματική εικόνα: Κάθε χρόνο το ΠαΣοΚ σώρευε χρέος 10 εκατ. ευρώ. Ο δανεισμός από 12,5 εκατ. ευρώ το 2003 εκτοξεύθηκε στα 133,5 εκατ. ευρώ το 2012. Για τις μετακινήσεις στελεχών τα έτη 2006 – 2010 ξοδεύτηκαν 53 εκατ. ευρώ, ενδεικτικά αντιστοιχούν περίπου 40.000 ευρώ σε αεροπορικά εισιτήρια κατ’ έτος. Το κόστος μισθοδοσίας για τους συνολικά (κεντρικά και στις ΝΕ) 356 εργαζομένους ήταν 6 εκατ. ευρώ ετησίως (435.000 τον μήνα). Σήμερα αμείβονται 120 υπάλληλοι με μηνιαίο κόστος 85.000 ευρώ τον μήνα. Οι λειτουργικές δαπάνες του 2012 (πλην μισθοδοσίας και τόκων) ήταν 6 εκατ. ευρώ, ενώ ο μέσος όρος των τελευταίων πέντε ετών ήταν 3,5 εκατ. ευρώ. Οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 στοίχισαν 4 εκατ. ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες του 2009 στοίχισαν 24 εκατ. ευρώ.
Τα μισθώματα μειώθηκαν κατά 50%: Στην Ιπποκράτους από 67.000 ευρώ τον μήνα το ενοίκιο έπεσε στις 35.000 ευρώ και στη Χαρ. Τρικούπη από 11.500 στις 5.000 ευρώ. Το ΠαΣοΚ ως το φθινόπωρο του 2012 κατέβαλλε συνολικά (ΙΣΤΑΜΕ και ΝΕ Αττικής) 95.000 ευρώ τον μήνα για ενοίκια. Αν σε αυτά προστεθούν οι αναλήψεις εκατομμυρίων από το κομματικό ταμείο χωρίς παραστατικά και τα υπέρογκα έξοδα για ταξίδια (π.χ. τετραήμερο ταξίδι στο Βελιγράδι και στη Μυτιλήνη στοίχισε 650.000 ευρώ!), η εικόνα γίνεται εφιαλτική. Σήμερα οι λειτουργικές ανάγκες του ΠαΣοΚ έχουν μειωθεί μόλις στο 5% σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
