Θητεία βουλευτών, νεποτισμός, παραγοντισμός…

Οι αποκαλύψεις για σκάνδαλα στον πολιτικό χώρο διαρκώς κλιμακώνονται.Πρόσωπα που θεωρούνται άτεγκτα,ηθικά εμπλέκονται,κατηγορούνται. Το ,αν είναι αθώα ή όχι θα αποδειχτεί στην πορεία,όμως ,ας δούμε το πρόβλημα στις διαστάσεις που του αρμόζει.Δηλαδή,το γεγονός πως μπορούν νάναι βουλευτές για πολλές δεκαετίες τα ίδια άτομα ,αυτομάτως, αυξάνει τις πιθανότητες να εκδηλώσουν αλαζονικές τάσεις,να συναναστραφούν με τους ισχυρούς της ελληνικής κοινωνίας ,να αποτελέσουν μια ελίτ που θα αποκοπεί από την ελληνική κοινωνία.

Μια τέτοια ελίτ είναι ευάλωτη ,νιώθει ισχυρή ,μειώνονται οι φραγμοί της,διότι θεωρεί τον εαυτό της ξεχωριστό σώμα από την υπόλοιπη κοινωνία,θεωρεί τον εαυτό της αλώβητο,άτρωτο ,κάτι που συντελεί να υποπέσει σε πράξεις όχι συμφέρουσες για το κοινό καλό. Είναι νομοτελειακό ,όταν ΄΄μπαίνουν΄΄στην πολιτική νέοι άνθρωποι να΄διακατέχονται από ρομαντισμό,ο οποίος δίνει τη θέση του στον πραγματισμό και στην πορεία με το πέρασμα των χρόνων αυτό να μετουσιώνεται σε κυβερνητισμό και παραγοντισμό. Για να μειωθούν αυτά τα φαινόμενα δεν θα πρέπει τα ίδια πρόσωπα για πολλά χρόνια νάχουν τη δυνατότητα να εκλέγονται βουλευτές.

Οι τρεις τετραετίες είναι ικανός χρόνος να προσφέρουν αυτά που μπορούν και στην πορεία να ΄΄έρχονται΄΄άλλοι που έχουν και διάθεση να προσφέρουν ,αλλά και να αναδειχτούν. Το να υπάρχουν -σήμερα-βουλευτές με πάνω από 25 χρόνια θητεία μάς παραπάμπει σε κοινωνίες τριτοκοσμικές,σε κοινωνίες που το πεπρωμένο και το ΄΄ελέω θεού θέλημα΄΄αποτελεί και θέσφατο και σταθερά. Μια πρόχειρη μελέτη θα δείξει,πως είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με τέτοια μακροβιότητα σε θητείες βουλευτών. Μακροβιότητα βουλευτών που είναι λογικό να γεννά φαινόμενα αλαζονείας,νεποτισμού,κυβερνητισμού,καμαρίλας και ανοιχτοσύνη σε συναλλαγές γκρίζες.

Η ανάγκη για επανακοθορισμό της θητείας των βουλευτών είναι και επιτακτική ,αλλά και άξονας για μια διαφορετική οπτική σε όσους θέλουν να έχουν ενασχόληση με τα κοινά ,η οποία θα έχει -κατά βάση-ιεραποστολικό ρόλο.