ΡΩΜΗ Καθώς χιλιάδες φιλότεχνοι τιμούν την 400ή επέτειο από τον θάνατο του Μικελάντζελο Μερίζι ντε Καραβάτζιο, κορυφαίοι ιστορικοί τέχνης αμφισβητούν τον ισχυρισμό του Βατικανού ότι βρέθηκε στη Ρώμη ένας νέος πίνακας του εικαστικού μετρ της Αναγέννησης. Η εφημερίδα του Βατικανού «L΄ Οsservatore Romano» ανακοίνωσε την ανακάλυψη του πίνακα «Η Οδός του Μαρτυρίου του Αγίου Λαυρεντίου» ισχυριζόμενη ότι ανήκε σε ιησουίτες μοναχούς. Ωστόσο δεν γράφει από ποιον, πού και πότε μελετήθηκε ο πίνακας. «Εξαρτάται από περαιτέρω αναλύσεις, από τη στυλιστική και κριτική έρευνα σε βάθος για να έχουμε περισσότερες απαντήσεις» είπε η Λίντια Σαλβιούτσι Ινσολέρα, η ιστορικός τέχνης που έγραψε το σχετικό άρθρο. Εκφράζει όμως τη βεβαιότητα ότι είναι έργο του «μαέστρο»: «Σίγουρα ο πίνακας είναι στυλιστικά υπέροχος, πολύ όμορφος, και ανακαλεί άλλα γνωστά έργα του ζωγράφου».
Παρ΄ όλα αυτά, ο σκεπτικισμός φουντώνει. Ο Μαουρίτσιο Μαρίνι, γνωστός μελετητής του «καταραμένου» Καραβάτζιο, είπε ότι ο Αγιος Λαυρέντιος, ο οποίος μαρτύρησε στην πυρά το 258 μ.Χ., δεν ανήκε στη θεματογραφία τού εν λόγω ζωγράφου. «Αμφισβητώ την αυθεντικότητα του έργου. Παρ΄ όλο που το στυλ θυμίζει Καραβάτζιο, πολλοί πίνακες έχουν συχνά λανθασμένα αποδοθεί σε εκείνον. Υπάρχουν μια μοναδική διανοητική οξυδέρκεια και μια μοναδική δύναμη στα έργα του» δήλωσε ο κ. Μαρίνι.
Ο καβγατζής, μέθυσος, εριστικός, ακόμη και δολοφόνος Καραβάτζιο υπολογίζεται ότι έφτιαξε περίπου 100 έργα τα οποία διασώθηκαν ως τις ημέρες μας. Από αυτά ελάχιστα έχουν χαθεί και μάλιστα πιστεύεται ότι όλα τα χαμένα είναι πορτρέτα.
Ο Φρανκ Ντάμπελ, βρετανός ιστορικός τέχνης που ζει και διδάσκει στη Ρώμη, ήταν επίσης σκεπτικός. «Μπορεί να είναι 400 ετών και πολύ όμορφος πίνακας, αυτές οι δύο ιδιότητες όμως δεν τον καθιστούν αυτομάτως έργο Καραβάτζιο» είπε. Και τόνισε: «Υπάρχει βιασύνη να συνδεθεί το έργο με ένα διάσημο όνομα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μπορώ να πω ότι είναι πίνακας του Καραβάτζιο από μία φωτογραφία».
Ο Καραβάτζιο, ο οποίος γεννήθηκε στο Μιλάνο, έφερε επανάσταση στον κόσμο της τέχνης στα τέλη του 16ου αιώνα. Εφθασε στη Ρώμη το 1592 σε ηλικία 22 ετών, όταν η πόλη αναδυόταν από μια μακρά περίοδο πολιτισμικής παρακμής. Με τη χρηματοδότηση της Καθολικής Εκκλησίας επέβαλε τη δραματική χρήση του φωτός, μια τεχνοτροπία γνωστή ως «κιαροσκούρο» (chiaroscuro). Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Μιλάνο όταν μαχαίρωσε και σκότωσε έναν άνθρωπο το 1606 επάνω σε καβγά. Βρήκε καταφύγιο στη Νάπολι και πέθανε τέσσερα χρόνια αργότερα στην παραθαλάσσια πόλη Πόρτο Ερκολε σε ηλικία μόλις 38 ετών.
