Η ισχύς του ράλι των ριψοκίνδυνων αξιών και ιδίως των κυκλικών κλάδων το τελευταίο διάστημα έδινε την εντύπωση ότι μια ανάκαμψη των οικονομιών σε σχήμα «V» έρχεται οσονούπω. Ωστόσο τέτοιας μορφής βίαιη ανάκαμψη είναι απίθανη, σύμφωνα με την πλειονότητα των οικονομολόγων, οι οποίοι αναμένουν μάλλον μια ασθενή ανάκαμψη καθώς οι χρηματοοικονομικές συνθήκες θα παραμείνουν σχετικά περιοριστικές για την οικονομία, ενώ και η διαδικασία της εξυγίανσης των οικονομικών των νοικοκυριών δείχνει να βρίσκεται στην αρχή της. Η όποια ανάκαμψη πιθανότατα θα είναι χλιαρή και με κίνδυνο να χάσει την κεκτημένη της ταχύτητα μέσα στα επόμενα 1-2 χρόνια, καθώς μας περιμένει μια περίοδος αρκετών ετών με μείωση της δανειακής εξάρτησης (deleveraging), τόσο στον τραπεζικό κλάδο όσο και στα νοικοκυριά. Και ενώ στο τραπεζικό σύστημα η διαδικασία μείωσης της δανειακής εξάρτησης έχει προχωρήσει αρκετά, στα νοικοκυριά μόλις τώρα αρχίζει.
Παράλληλα το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα ενδέχεται να παραμείνει για χρόνια σε κατάσταση κεφαλαιακής στενότητας. Οι απομειώσεις του χρηματοοικονομικού κλάδου ανήλθαν πλέον στο 1,5 τρισ. δολ., ενώ οι αυξήσεις κεφαλαίων υπολείπονται κατά 300 δισ. δολ., στα 1,2 τρισ. δολάρια.
Πολλοί αναλυτές είπαν μάλιστα ότι τα «τεστ αντοχής» δεν ήταν αρκετά αυστηρά και ότι οι τράπεζες θα χρειαστούν πολύ περισσότερα κεφάλαια από αυτά που υπολογίστηκαν.
Καθώς δε η ανεργία εκτινάσσεται και η αγορά ακινήτων αλλά και η οικονομία στο σύνολό της χρειάζεται χρόνο για να βγει από την ύφεση, η περαιτέρω άνοδος των πιστωτικών απωλειών δεν μπορεί να αποκλειστεί. Γενικώς οι εξελίξεις δείχνουν ότι η χορήγηση δανείων θα είναι πιο συγκρατημένη τα επόμενα δέκα χρόνια σε σχέση με τα προηγούμενα δέκα, και αυτό θα περιορίσει την όποια επάνοδο της ανάκαμψης, σημείωνε η JΡ Μorgan. Την ίδια ώρα, ενώ τα περιοριστικά δημοσιονομικά μέτρα αναμένεται να κυριαρχήσουν τα επόμενα 2-3 χρόνια, οι ισολογισμοί του δημόσιου τομέα έχουν λυγίσει υπό το βάρος των υποχρεώσεων του ιδιωτικού τομέα που ανέλαβαν οι κυβερνήσεις.
Ετσι τα πράγματα δείχνουν ότι, ενώ το 2009 η δημοσιονομική τόνωση λειτουργεί ως ούριος άνεμος, από το 2010 και μετά δεν αποκλείεται να στραφεί σε αντίθετο άνεμο, κάτι που θα αποτυπωθεί φυσικά και στο επενδυτικό σκηνικό.
