Φωτογραφικόν Πρακτορείον «Δ. Α. Χαρισιάδης». Ιδρύθηκε το 1949 και διατηρήθηκε ως το 1985. Δημιουργός του ήταν ένας από τους σημαντικότερους έλληνες φωτογράφους, του οποίου το έργο, από τα πρώτα ερασιτεχνικά ενσταντανέ του Μεσοπολέμου και την εικονογράφηση της ανασυγκρότησης της χώρας μετά τον πόλεμο ως τις καθαρά φορμαλιστικές συνθέσεις του της δεκαετίας του ΄60, υπήρξε αφενός μια καταγραφή της σύγχρονης ιστορίας του τόπου και αφετέρου μια εξαιρετική συμβολή στον τομέα της φωτογραφίας. Αυτή η μακρόχρονη πορεία παρουσιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη σε μια έκθεση που περιλαμβάνει 220 φωτογραφίες από τις χιλιάδες που υπήρχαν στο αρχείο του, το οποίο έχει περιέλθει στο μουσείο από το 1997. «Ακρίβεια,απεριόριστη κλίμαξ τόνων και οπτική σύλληψις στιγμιαία» . Αυτό υπήρξε, κατά τον Χαρισιάδη, το τρίπτυχο των φωτογραφικών αρετών μιας καλλιτεχνικής φωτογραφίας, έτσι ώστε να αξίζει μια θέση δίπλα στις εικαστικές τέχνες. Και το δικό του έργο πράγματι τις τήρησε. «Μαζί με τη διαισθητική του παρατηρητικότητα και την αδιαπραγμάτευτη εμμονή στην υψηλή ποιοτική στάθμη,αυτή η ποιητική καλαισθησία αποτελεί κατά την ομόφωνη γνώμη των συγχρόνων τουτο διακριτό γνώρισμα της φωτογραφικής του Χαρισιάδη» γράφει η ιστορικός της τέχνης κυρία Αλεξάνδρα Μόσχοβη στον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση. Ο Δημήτριος Χαρισιάδης γεννήθηκε στην Καβάλα το 1911. Ο πατέρας του κατασκεύαζε και εμπορευόταν προϊόντα από καπνό. Το 1920, όταν μετέφερε την οικογένειά του στην Αθήνα, ίδρυσε το πρώτο εργοστάσιο πλαστικών στην Ελλάδα. Ο Χαρισιάδης αποφοίτησε από τη Λεόντειο Σχολή το 1929 και συνέχισε τις σπουδές του στη Λωζάννη στον τομέα της χημείας. Η επιστράτευσή του το 1940 στο αλβανικό μέτωπο έγινε η αφορμή για τις πρώτες επαγγελματικές του λήψεις: ως έφεδρος αξιωματικός και επίσημος φωτογράφος του Στρατού απαθανάτισε τη ζωή των στρατιωτών και την επέλαση της ελληνικής στρατιάς. Κατέγραψε όμως και σκηνές της Κατοχής, ενώ στο τέλος του πολέμου εργάστηκε για λογαριασμό της βρετανικής και στη συνέχεια της αμερικανικής αποστολής.
Στο πλαίσιο της εμπορικής φωτογράφισης ειδικεύτηκε στη βιομηχανική φωτογραφία και στη διαφήμιση, ενώ ως φωτογράφος του Εθνικού Θεάτρου αποτύπωσε μεγάλες στιγμές της ιστορίας του. Στις περιοδείες του με κυβερνητικά στελέχη αποτύπωσε στιγμές από τον Εμφύλιο, ακολουθούσε τη βασίλισσα Φρειδερίκη στις επισκέψεις της στις παιδουπόλεις, ενώ παράλληλα κατέγραφε με τον φακό του την ανασυγκρότηση της χώρας μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ. Συμμετείχε σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και ήταν ο μόνος έλληνας φωτογράφος που έλαβε μέρος στην έκθεση «Τhe Family of Μan» στη Νέα Υόρκη το 1955.
Από το 1956 το Φωτογραφικόν Πρακτορείον «Δ. Α. Χαρισιάδης» απέκτησε ιδιόκτητη στέγη στην οδό Πανεπιστημίου 16 και αυξήθηκε σε ανθρώπινο δυναμικό. Η εξαιρετική ποιότητα της δουλειάς του ίδιου και των κατά καιρούς συνεργατών του συνέβαλε ώστε δημόσιοι οργανισμοί, τράπεζες, τα Ελληνικά Ναυπηγεία, το Αλουμίνιον της Ελλάδος, η ΕΤΒΑ, ο ΕΟΤ να προτιμούν τις υπηρεσίες του πρακτορείου. Την ίδια εποχή το πρακτορείο υπήρξε ανταποκριτής του τηλεοπτικού δικτύου των Ηνωμένων Πολιτειών CΒS, για το οποίο οι συνεργάτες του κινηματογραφούσαν και έστελναν θέματα από την τρέχουσα επικαιρότητα.
