Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004
● Ε-mail: epistoles@tovima.gr
▅ Υπέρ ευρώ
Ο κ. Γεώργιος Οικονομίδης, οικονομικός αναλυτής,γράφει:
Το 2009 είναι το έτος των δεκάχρονων γενεθλίων του ευρώ, του νομίσματος που σήμερα χρησιμοποιούν 16 από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο διεθνής έγκυρος Τύπος και τα ΜΜΕ συμφωνούν ότι το κοινό νόμισμα αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία που έφερε οικονομική σταθερότητα στις χώρες της ευρωζώνης. Τη μόνη παραφωνία αποτελούν τα φερέφωνα της άκρας Αριστεράς και άκρας Δεξιάς και οι κοινοβουλευτικοί τους εκπρόσωποι που δεν χάνουν την ευκαιρία να επιτεθούν στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Αν μερικές από τις 17 χώρες αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, η αιτία δεν είναι το ευρώ ή η ΕΕ αλλά η παγκόσμια οικονομική κρίση και η ανικανότητα των πολιτικών να πάρουν απαραίτητα διαρθρωτικά μέτρα που θα έκαναν τις οικονομίες τους πιο ανταγωνιστικές. Η σπουδαιότητα του ευρώ αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η Δανία, η οποία δύο φορές ψήφισε εναντίον του Μάαστριχ και του ευρώ, προσπαθεί μέσω ενός τρίτου δημοψηφίσματος να εισέλθει στην ΟΝΕ. Ακόμη και το ευρωσκεπτιστικό Ηνωμένο Βασίλειο αρχίζει να βλέπει το ευρώ ως ελκυστική εναλλακτική λύση, κυρίως μετά την κατάρρευση της στερλίνας. Οι εχθροί της ΕΕ και της ΟΝΕ, από τα αριστερά και τα δεξιά, ας σκεφθούν πού θα ευρίσκετο η Ελλάδα σήμερα αν χρησιμοποιούσε ακόμη τη δραχμή, ενώ έχει ένα υπέρογκο δημόσιο χρέος και έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
▅ Μαρκεζίνης
Ο κ. Ιωάννης Κ. Γεωργίου, από την Αθήνα,γράφει:
Εις την εφημερίδα «Το Βήμα» της 6ης Ιανουαρίου δημοσιεύθηκε ιστορικό άρθρο του κ. Γιώργου Ρωμαίου με θέμα «Ελλάδα μια ζωή χρεωμένη» και κατά το οποίο, όπως ορθώς αναφέρεται, από ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους η ιστορία μας είναι ιστορία δανείων. Με την παρούσα επιστολή μου θα ήθελα να σταθώ εις τον οικονομολόγο πολιτικό Σ. Μαρκεζίνη, ο οποίος ακροθιγώς αναφέρεται εις το άρθρο, και εις το οικονομικό θαύμα το οποίον επέτυχε με την αναπροσαρμογή της δραχμής την 9η Απριλίου του 1953, θεωρούμενο ισάξιο εκείνου των Αντενάουερ – Ερχαρτ της Γερμανίας. Πράγματι η νομισματική αυτή μεταρρύθμιση υπήρξε κατά γενική ομολογία η μόνη παγκοσμίως επιτυχούσα, είχε δε τέτοια δυναμική ώστε η αξία του δολαρίου-δραχμής παρέμεινε σταθερή για 20 χρόνια. Η αναπροσαρμογή του Μαρκεζίνη και η εξ αυτής νομισματική σταθερότητα επέτυχε διότι συνοδεύθηκε και από άλλα μέτρα κυρίως της ισοσκέλισης του προϋπολογισμού της απελευθέρωσης των εισαγωγών, της ηρωικής ισοτιμίας δραχμής- δολαρίου 30.00/1 και εν συνεχεία 30/1 και τέλος με την έκδοση επιτυχημένου εσωτερικού λαχειοφόρου δανείου ύψους 300 εκατομμυρίων δραχμών. Το οικονομικό επίτευγμα του Μαρκεζίνη μέσα στα ελαχιστότατα τα οποία έχει να επιδείξη το Ελληνικό Εθνος από της ιδρύσεώς του, και μάλιστα ύστερα από έναν παγκόσμιο και έναν μακροχρόνιο εμφύλιο πόλεμο, δεν μπορεί να σκιασθεί από τις μεταγενέστερες επιλογές του για τις οποίες θα κριθεί από την ιστορία.
▅ Οι περιβαλλοντολόγοι
Από την Ενωση Πτυχιούχων Περιβαλλοντολόγων Ελλάδας η παρακάτω επιστολή:
Οι πρώτοι επιστήμονες Περιβαλλοντολόγοι υπάρχουν στην Ελλάδα από το 1991. Εκτοτε όλες οι αποφάσεις των αρμοδίων γνωμοδοτικών οργάνων (ΓΕΜ) αναγνωρίζουν το δικαίωμα στους Περιβαλλοντολόγους να κατέχουν και μελετητικό πτυχίο στο αντικείμενο της κατηγορίας 1 Χωροταξικές και Ρυθμιστικές Μελέτες του Ν.
716/77 και ΠΔ 541/78 που συμπληρώθηκε με το ΠΔ 256/98. Σύμφωνα με αυτές τις αποφάσεις, οι Περιβαλλοντολόγοι ιδρύουν μελετητικά γραφεία και εργάζονται ως μελετητές του Δημοσίου υλοποιώντας μελέτες και έχοντας επενδύσει μεγάλα ποσά για την προμήθεια εξοπλισμού, απασχόληση εξειδικευμένου προσωπικού κτλ. Επιπλέον, σύμφωνα με τα ισχύοντα στο Νόμο-Πλαίσιο για τον Χωροταξικό Σχεδιασμό και την Αειφόρο Ανάπτυξη Ν. 2742/1999, «ο χωροταξικός σχεδιασμός έχει ως πρωτεύοντα στόχο να συμβάλλει στην προστασία και αποκατάσταση του περιβάλλοντος, στη διατήρηση των οικολογικών και πολιτισμικών αποθεμάτων κτλ.». Στο αντικείμενο του Χωροταξικού Σχεδιασμού και της Αειφόρου Ανάπτυξης η ειδικότητα του Περιβαλλοντολόγου είναι από τις πιο κατάλληλες, διότι συνδυάζει γνώσεις περί διατήρησης του περιβάλλοντος και του πολιτισμικού αποθέματος σε ισορροπία με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Προσφάτως η επιτροπή ΓΕΜ με την αρνητική γνωμοδότησή της για ανανέωση ή/και προαγωγή ισχυόντων πτυχίων Περιβαλλοντολόγων που νόμιμα κατέχουν, όπως έχει συνηγορήσει η ιδία επιτροπή στο παρελθόν, αντιβαίνει στις αρχές της ισονομίας και της χρηστής διοίκησης δημιουργώντας αθέμιτο ανταγωνισμό μιας και, όπως είναι φυσικό, πολλοί Περιβαλλοντολόγοι από τα 1.000 και πλέον μέλη της Ενωσής μας έχουν ήδη δρομολογήσει επαγγελματική πορεία στηριζόμενοι σε προηγούμενες θετικές γνωμοδοτήσεις της ίδιας επιτροπής. Ζητούμε αποκατάσταση της νομιμότητας, όπως αυτή στο παρελθόν ορθά είχε εφαρμοστεί.
Πρωτοβουλία από τον Βόλο για «διατραπεζικές δράσεις»
Ο κ. Απόστολος Παπατόλιας, νομάρχης Μαγνησίας,γράφει:
Με αφορμή το άρθρο του καθηγητή Π. Γκλαβίνη («Το Βήμα», 8.1.2009) για την έλλειψη ανάληψης συλλογικής δράσης από τις τράπεζες με σκοπό την έξοδο από την κρίση τους, θέλω να δημοσιοποιήσω μια πρωτοβουλία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μαγνησίας προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση. Σήμερα, όχι μόνο διαπιστώνουμε ότι οι τράπεζες δεν έχουν καταθέσει κοινή λύση για την αντιμετώπιση, έστω και μερικώς, ενός δικού τους προβλήματος, εκ παραλλήλου ή συμπληρωματικά με το κράτος, αλλά επιπλέον βιώνουμε την όξυνση του μεταξύ τους ανταγωνισμού, εις τρόπον ώστε από τη μια μεριά να εναποθέτουν το πρόβλημά τους εξ ολοκλήρου στο υπερχρεωμένο Δημόσιο, ενώ από την άλλη επιδίδονται σε έναν ακόμη πιο έντονο μεταξύ τους ανταγωνισμό, που επιδεινώνει τους όρους πρόσβασης των επιχειρήσεων στον τραπεζικό δανεισμό. Γι΄ αυτό, πριν από έναν μήνα, προτείναμε στις τράπεζες του Νομού Μαγνησίας, και δι΄ αυτών στις κεντρικές διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών και στην Ελληνική Ενωση Τραπεζών, δύο συγκεκριμένες διατραπεζικές δράσεις:
α) Δημιουργία ενός συντονιστικού πυρήνα, σε επίπεδο νομού, στον οποίο θα μπορεί να απευθύνεται όποιος δανειολήπτης ζητήσει να του χορηγηθεί δάνειο από μια τράπεζα που, λόγω του ύψους του, η εν λόγω τράπεζα θα του το αρνηθεί. Για τον επιμερισμό των κινδύνων του δανείου αυτού, η συντονιστική μονάδα θα αναλαμβάνει να ενημερώνει και να κινητοποιεί όλες τις τοπικές τράπεζες με σκοπό τη χορήγηση του δανείου μέσα από μια κοινοπρακτική δανειακή σύμβαση. Οι τράπεζες έχουν την εμπειρία σύναψης κοινοπρακτικών δανείων, για μεγάλα ιδίως δάνεια, θα πρέπει τώρα να μπορούν να την εφαρμόσουν και για μικρά, ώστε να επιμερίζουν μεταξύ τους τον κίνδυνο σε μια περίοδο που δεν είναι πρόθυμες να αναλάβουν ξεχωριστά η καθεμία εκτεταμένους κινδύνους. Η συντονιστική μονάδα θα στηθεί από τρίτους, προκειμένου να διασφαλίζονται οι κανόνες του ανταγωνισμού. Θα πρόκειται για υπηρεσία που θα παρέχει το Δημόσιο στις επιχειρήσεις. Εδώ θα μπορούσε να συνεργασθεί κάθε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση με τα τοπικά επιμελητήρια, αλλά οι τράπεζες θα πρέπει να ανταποκριθούν. β) Για την αποκατάσταση της διατραπεζικής πίστης προς όφελος των δανειοληπτών με τη συμμετοχή των ίδιων των τραπεζών συλλογικά, προτείνεται η δημιουργία ενός εγγυοδοτικού χαρτοφυλακίου, που θα το διαχειριστεί το ΤΕΜΠΜΕ για να ενισχύσει την παροχή εγγυήσεων ή αντεγγυήσεων υπέρ των μικρών επιχειρήσεων. Οι τράπεζες μπορούν να παράσχουν εγγύηση στο ΤΕΜΠΜΕ, με την έκδοση μιας εγγυητικής επιστολής πρώτης ζήτησης υπέρ του ΤΕΜΠΜΕ, για τη συγκρότηση του κοινοπρακτικού εγγυοδοτικού χαρτοφυλακίου. Κάθε συμμετέχουσα τράπεζα θα μπορεί στη συνέχεια να κάνει χρήση του εγγυοδοτικού χαρτοφυλακίου για να παρέχει χρηματοδοτήσεις στους δανειολήπτες της (ή και περισσότερες τράπεζες σε κοινοπρακτικό επίπεδο, όπως το αποφασίσουν κάθε φορά) στο μέτρο και μέχρι του ύψους της συμμετοχής της στη συγκρότηση του εγγυοδοτικού χαρτοφυλακίου. Συνεγγυοδοτικά χαρτοφυλάκια μπορούν να συστήνονται για συγκεκριμένους κλάδους επιχειρηματικής δραστηριότητας ή και για συγκεκριμένες περιφέρειες της χώρας.
Οι τράπεζες θα ενθαρρύνουν έτσι τη ροή χορηγήσεων και με δική τους συλλογική εγγύηση. Αν για την υλοποίηση της πρότασης αυτής απαιτηθεί τροπολογία στο Ν. 3066/2002 που διέπει το ΤΕΜΠΜΕ, δεν βλέπω γιατί η Βουλή θα αρνηθεί να την προωθήσει. Θα πρέπει, όμως, και εδώ να το θέλουν και να ανταποκριθούν οι ίδιες οι τράπεζες.
Ο Μανωλιός και τα ρούχα του
Ο κ. Παναγιώτης Αποστόλου, από το Μαρούσι της Αθήνας, γράφει:
Ο επί τετραμήνου θρυλούμενος ανασχηματισμός της κυβέρνησης τελικά έγινε και ως αποτέλεσμα είχαμε «να αλλάξει ο Μανωλιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς», όπως λέει και η λαϊκή ρήση. Δεν άλλαξε τίποτε σε πρωτοκλασάτα υπουργεία, η διοίκηση των οποίων έχει επιφέρει τη μεγάλη φθορά στην κυβέρνηση της ΝΔ και τα δεινά στον τόπο μας. Στο υπουργείο Εσωτερικών παρέμεινε ο κ. Παυλόπουλος για να διαφεντεύει την αναρχία και την ανασφάλεια των αθηναίων πολιτών και όχι μόνο, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα. Γιατί, κύριε υπουργέ, δεν επιβαρύνονται τα κόμματα της Βουλής το κόστος των κατεστραμμένων καταστημάτων από την επιχορήγηση του 2009 που θα λάβουν τις αμέσως επόμενες ημέρες; Πάλι ο φορολογούμενος λαός θα πληρώσει την αδυναμία σας να περιφρουρήσετε τα κατοχυρωμένα δικαιώματα των πολιτών; Στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας άλλαξε ο κ. Αλογοσκούφης με τον αντ΄ αυτού μέχρι πρότινος κ. Παπαθανασίου, ο οποίος μην ξεχνάμε ότι διετέλεσε πρόεδρος του ΕΒΕΑ. Θα αλλάξει η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης με αυτή την αλλαγή; Θα αποδώσει αυτή η αλλαγή έστω κάποια παραπάνω ευρώ στις τσέπες των συνεχώς αυξανόμενων φτωχών πολιτών της χώρας; Στο υπουργείο Εξωτερικών παρέμεινε η κυρία Μπακογιάννη, γόνος της «ιερής οικογενείας». Οι Τούρκοι ως τα μέσα του 1985 δημιουργούσαν θέμα στην Ελλάδα με την υφαλοκρηπίδα. Μέχρι πρότινος δημιουργούσαν γκρίζες ζώνες σε ξερονήσια του Αιγαίου μας (π.χ. Ιμια). Τώρα πλέον εγείρουν ζητήματα και για κατοικημένα νησιά μας. Οι παραβιάσεις του εναερίου χώρου μας είναι καθημερινές από τα μαχητικά τουρκικά αεροπλάνα, τα οποία έχουν φθάσει ως την Ανδρο. Δεν καταλαβαίνει η κυρία υπουργός ότι με την οσφυοκαμπτική εξωτερική πολιτική δεν κερδίζουμε τίποτε; Είναι δυνατόν να δηλώνει αισιόδοξη για τη μελλοντική στάση των γειτόνων μας και να ελπίζει ακόμη στη φιλία και στην καλή γειτονία τους, παραμένοντας λάτρης και υπέρμαχος της εισόδου της Τουρκίας στην ΕΕ; Δεν διδάχθηκε τίποτε από την Ιστορία (όχι βέβαια της κυρίας Ρεπούση), που κάθε 30-40 χρόνια έχουμε μια εθνική καταστροφή από τους Τούρκους (Μικρασιατική καταστροφή το ΄22, Σεπτεμβριανά το ΄55, Κύπρος το ΄74);
Νέο αίμα για τον βηματισμό
Ο κ. Δημήτρης Ελ.Παυλίδης, από την Αθήνα,γράφει:
Νέο αίμα σε αρκετούς τομείς της κυβερνητικής δραστηριότητας. Επίσης αλλαγή θέσεων υπουργικών που να ταιριάζουν περισσότερο στα πρόσωπα. Για παράδειγμα, αναφέρω τον Αρη Σπηλιωτόπουλο, για τον οποίο νομίζω ότι όλοι πιστεύουν πως προπαντός είναι πιο κοντά στους νέους μας. Εξάλλου η επάνοδος του Αντώνη Σαμαρά στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, λόγω του ειδικού πολιτικού βάρους του, αξίζει συγχαρητηρίων. Θυμάμαι που έτυχε να πληροφορηθώ, περί το τέλος της δεκαετίας του 1980, την εκτίμηση που είχε από δύο πολύ αξιόλογους Ελληνες: από τον ευπατρίδη πολιτικό Ευάγγελο Αβέρωφ και τον νομπελίστα Οδυσσέα Ελύτη. Ακόμη και η πρόσφατη δημοσκόπηση της GΡΟ κατ΄ εντολήν του Μega δείχνει με ποσοστό 47,4% (μεγαλύτερο του ποσοστού των ψήφων της ΝΔ στις τελευταίες εκλογές) ότι με τον ανασχηματισμό η κυβέρνηση θα βελτιώσει τη θέση της. Επίσης, τη διαπίστωση του υψηλού ποσοστού συμπάθειας που έχει ο Σαμαράς. Το 64,4% του συνόλου των ψηφοφόρων κρίνει θετικά την είσοδό του στην κυβέρνηση, ενώ το ποσοστό των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας που έχει την ίδια θετική άποψη φθάνει στο 71%. Ελπίζουμε βάσιμα ότι η Νέα Δημοκρατία του μεσαίου κυρίως πολιτικού χώρου, η παράταξη του αυξημένου πατριωτισμού και της κοινωνικής ευαισθησίας, ξαναβρίσκει τον βηματισμό της και, παρά την παγκόσμια οικονομική κρίση, προχωρεί στην ολοκλήρωση του έργου της.
Ή ακατάλληλος ή υπεύθυνος
Ο κ. Ευάνθης Χατζηβασιλείου γράφει:
Τελικά ο καταλληλότερος προέβη σε σαρωτικές αλλαγές. Πήρε τον έναν υπουργό από ΄δώ, τον έβαλε εκεί… και βέβαια τιμώρησε τους κακούς! Αυτούς που έριξαν τη χώρα έξω στην οικονομία, αυτούς που έκλεψαν ή διαπλέχθηκαν με συμφέροντα της Siemens και του Βατοπεδίου (τους άλλους με τους κουμπάρους τους τιμώρησε παλαιότερα). Ε, και; Αλλαξε κάτι; Στη θέση του Αλογοσκούφη έβαλε τον άμεσο συνεργάτη του, πρώην υφυπουργό Γιάννη Παπαθανασίου. Αραγε η οικονομική πολιτική που ασκούσε ο Αλογοσκούφης ήταν αποκλειστικά δική του επιλογή και απόφαση; Ο καταλληλότερος δεν είχε καμία συμμετοχή; Αν όντως ήταν αμέτοχος, τότε λειτούργησε επί μία πενταετία ως ανεύθυνος πρωθυπουργός και συνεπώς ακατάλληλος για τη θέση. Αλλιώς είναι και ο ίδιος υπεύθυνος και πρέπει να δώσει εξηγήσεις όχι στο κόμμα του αλλά στον ελληνικό λαό. Στο ζήτημα των σκανδάλων και κυρίως του Βατοπεδίου (τα άλλαυποκλοπές, Ζαχόπουλος, κουμπάροι, Siemens, ομόλογα, καταστροφή της Αρχαίας Ολυμπίας ξεχάστηκαν) δεν τιμώρησε όσους κατηγορήθηκαν για εμπλοκή αλλά απλά τους απομάκρυνε από την επικαιρότητα. Σε αντάλλαγμα έβαλε στην κυβέρνηση, για να τους επιβραβεύσει προφανώς, όσους βουλευτές συμμετείχαν στην Εξεταστική Επιτροπή και με υπερβάλλοντα ζήλο αγωνίστηκαν νύχτα και μέρα για τη συγκάλυψη των ευθυνών. Η συνταγή είναι δοκιμασμένη. Εκείνο που έχει σημασία είναι να κάνουμε τους καλούς, όχι να είμαστε. Ετσι, αλλάζοντας την ατζέντα της επικαιρότητας, τα σκάνδαλα ξεχνιούνται και συνεχίζουμε το θεάρεστο έργο μας. Και στο ζήτημα όμως αυτό ο καταλληλότερος ήταν απών. Δεν άκουσε, δεν ήξερε, δεν ρώτησε και όταν ρώτησε του είπαν ψέματα! Ποιοι άραγε ήταν αυτοί που τον παραπλάνησαν; Γιατί δεν τους αποκαλύπτει στη χλεύη του λαου; Ηταν μόνο ο Ρουσόπουλος; Ε, τότε, μπράβο του που κατάφερε για μία πενταετία να κυβερνά μόνος του τον τόπο, στο όνομα ενός ανύπαρκτου πρωθυπουργού. Αν έτσι συνέβη, τότε δεν φταίει ο Ρουσόπουλος, ή όποιος Ρουσόπουλος, αλλά αυτός που του εκχώρησε εν λευκώ την εξουσία στο όνομα του λαού. Στην περίπτωση αυτή ο καταλληλότερος απλώς δεν κατάλαβε και οδηγηθήκαμε εδώ που οδηγηθήκαμε, για ακόμη μία φορά. Αν πάλι γνώριζε αλλά συγκάλυπτε, τότε η ευθύνη τον βαρύνει άμεσα. Ας διαλέξει να πάρει: Αθώος και ακατάλληλος για πρωθυπουργός ή ένοχος και υπεύθυνος για το έγκλημα;
Τέλος, σε σχέση με την καταπάτηση του κανόνα «σεμνά και ταπεινά», τη νύφη «πλήρωσε»- τρόπος του λέγειν- ο Στυλιανίδης και μόνο, αφού μετακινήθηκε από ένα κρίσιμο υπουργείο (Παιδείας) σε ένα «ασήμαντο». Βέβαια δεν πέρασαν απαρατήρητες οι σπουδαίες αλλαγές στο υπουργείο Παιδείας, όπου ο νέος ΥΠΕΠΘ δήλωσε ανοιχτός στον διάλογο με τους νέους. Πραγματικά αναρωτιέμαι: Πότε η κυβέρνηση της ΝΔ έλεγε αλήθεια; Οταν αποκαλούσε όλους τους νέους συλλήβδην κουκουλοφόρους, εγκληματίες, ή τώρα που τους καλεί σε διάλογο; Και ας υποθέσουμε ότι ο καταλληλότερος κατάλαβε και αυτό το λάθος του. Σε ποιον διάλογο με τους νέους αναφέρεται; Σε αυτόν που διεξάγουν τα ΜΑΤ έπειτα από κάθε διαδήλωση ή στον διάλογο μέσω του Διαδικτύου στον οποίο κάλεσε τους «νέους» ο Αρης; Αν αυτό δεν είναι κίνηση με επικοινωνιακό και μόνο στόχο, τι είναι; Η κίνηση του καταλληλότερου με τον ανασχηματισμό δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας στον λαό. Η αποτυχημένη πολιτική της κυβέρνησης σε όλους τους τομείς, όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, δεν μπορεί να αλλάξει με τις περιορισμένες διευθετήσεις σε επίπεδο υπουργών. Είναι ανάγκη να αλλάξει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και μάλιστα σύντομα. Η προσφυγή στις κάλπες είναι η μόνη θετική υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει στον λαό.
Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004
● Ε-mail: epistoles@tovima.gr
