Ακριβά χειμερινά ψώνια και βαριά θερινά «παλτά»

Και ξαφνικά γίναμε… Λατινική Αμερική. Δεν είναι μόνον η έλευση φημισμένων ποδοσφαιριστών από τις… βιομηχανίες παραγωγής αστέρων της μπάλας στις χώρες της Νότιας Αμερικής, όπως ο βραζιλιάνος διεθνής επιθετικός Μάρτσιο Αμορόζο στον Αρη (έστω και στα 34 του) ή ο αργεντινός διεθνής μέσος Φερνάντο Μπελούτσι στον Ολυμπιακό, αλλά και το γεγονός ότι οι ελληνικοί σύλλογοι – τουλάχιστον οι «μεγάλοι» – δίνουν την εντύπωση ότι το πρωτάθλημα θα ξεκινήσει τώρα, ξοδεύοντας ασυνήθιστα υψηλά ποσά στο μεταγραφικό παζάρι του χειμώνα! Υποτίθεται ότι οι ομάδες έχουν κάνει τον προγραμματισμό τους από το καλοκαίρι και στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου φροντίζουν να καλύψουν κάποιες έκτακτες ανάγκες τους, να ξεφορτωθούν κάποια θερινά «παλτά» ή να εκμεταλλευθούν κάποιες ευκαιρίες που έχουν τυχόν εντοπιστεί. Και όμως στην Ελλάδα οι «μεγάλοι» της Σούπερ Λίγκας αποφάσισαν να επενδύσουν πολύ περισσότερα στους τρεις μήνες που απομένουν για να ολοκληρωθεί το εφετινό πρωτάθλημα, αναλογικά με όσα είχαν ξοδέψει το περασμένο καλοκαίρι εν όψει της αγωνιστικής περιόδου στο σύνολό της.

Φυσικά δεν είναι μόνον οι Λατινοαμερικανοί Φερνάντο Μπελούτσι (7,5 εκατ. ευρώ στη Ρίβερ Πλέιτ για το 50% των δικαιωμάτων του ποδοσφαιριστή και 1 εκατ. ετησίως στον ίδιο) και Μάρτσιο Αμορόζο (1 εκατ. ευρώ ετησίως) που αναμένεται να δώσουν άλλο χρώμα στις 12 αγωνιστικές που απομένουν. Ο Παναθηναϊκός απέκτησε τον 26χρονο πορτογάλο διεθνή επιθετικό Χέλντερ Ποστίγκα από την Πόρτο με τη μορφή δανεισμού, ενώ άρπαξε μέσα από τα χέρια του Ολυμπιακού τον 25χρονο διεθνή αριστερό οπισθοφύλακα Νίκο Σπυρόπουλο πληρώνοντας 2 εκατ. ευρώ στον Πανιώνιο.

Την ίδια στιγμή ο Ολυμπιακός απαντούσε με τον 22χρονο βραζιλιάνο αριστερό μπακ Λεονάρντο από την Πορτουγκέζα αντί 1,8 εκατ. ευρώ, ενώ είχε ήδη συμφωνήσει με τη Λάρισα αγοράζοντας (από τον Ιούνιο) αντί 1 εκατ. ευρώ τον 22χρονο δεξιό οπισθοφύλακα Γιώργο Γκαλίτσιο.

Παράλληλα «μήλον της έριδος» για Ολυμπιακό και ΑΕΚ κατέστη ο 19χρονος διεθνής με τους νέους μέσος του Ηρακλή Γιάννης Παπαδόπουλος, ενώ άρχισε η μάχη ανάμεσα στους ισχυρότερους οικονομικά συλλόγους της χώρας για τον 23χρονο διεθνή με τις Ελπίδες κεντρικό αμυντικό του Αρη Αβραάμ Παπαδόπουλο.

Το γεγονός ότι έχουν γίνει μεταγραφές φτασμένων ποδοσφαιριστών είναι φυσικό να δημιουργεί αρκετές προσδοκίες στο κοινό και κυρίως στους πιστούς οπαδούς των ομάδων. Ακόμη και η ΑΕΚ που μοιάζει να κινείται περισσότερο προσεκτικά μπήκε έστω και την τελευταία στιγμή στο παζάρι αποκτώντας τον 29χρονο Μοχάμεντ Καλόν και κυνηγώντας τον Εντίνιο από την πορτογαλική Σετούμπαλ.

* Πλούσια βιογραφικά και συστάσεις

Κι αν τον 25χρονο Εντίνιο ελάχιστοι τον γνωρίζουν, δεν συμβαίνει το ίδιο με τον Καλόν, ο οποίος, εκτός από αρχηγός της εθνικής ομάδας της Σιέρα Λεόνε, είναι και ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που ανέδειξε ποτέ η ταλαίπωρη χώρα της Δυτικής Αφρικής, ο οποίος αγωνίστηκε μεταξύ άλλων στην Ιντερ και στη Μονακό. Παράλληλα είναι ιδιοκτήτης της ομάδας Καλόν FC, πρωταθλήτριας το 2006 στη Σιέρα Λεόνε, στην οποία έδωσε το επίθετό του το 2002, όταν και την απέκτησε αντί 30.000 δολαρίων!

Η Ιστορία βεβαίως δείχνει ότι ούτε τα χρήματα που δαπανά μια ομάδα, ούτε τα πλούσια βιογραφικά, ούτε οι εξαιρετικές συστάσεις ενός ποδοσφαιριστή αρκούν για να θεωρηθεί μια μεταγραφή επιτυχημένη. Το πώς και πόσο βοηθά ένας παίκτης την ομάδα του φαίνεται μόνο στο γήπεδο. Αυτό κάνει και το ρίσκο των χειμερινών μεταγραφών ακόμη πιο μεγάλο, καθώς ούτε προετοιμασία υπάρχει ούτε φιλικά για να «δέσει» ο νεοαποκτηθείς με τους υπόλοιπους.

Η αλήθεια είναι ότι, όσο πιο ακριβή είναι μια μεταγραφή και όσο πιο «βαρύ» ένα συμβόλαιο ποδοσφαιριστή, τόσο πιο μεγάλος είναι και ο κρότος της ενδεχόμενης αποτυχίας του. Βεβαίως το ρίσκο που παίρνουν οι σύλλογοι είναι σαφώς μικρότερο από το να ποντάρουν σε έναν άσημο ποδοσφαιριστή. Ακόμη και στο ελάχιστα ανταγωνιστικό και φτωχότατο σε απόλυτους αριθμούς ελληνικό πρωτάθλημα υπάρχουν οι φωτεινές εξαιρέσεις με μεταγραφές σουπερστάρ οι οποίοι έκαναν ή εξακολουθούν να κάνουν καριέρα, όπως ο Ριβάλντο.

* Παράδειγμα προς αποφυγήν

Αντιστοίχως υπάρχουν και τα παραδείγματα προς αποφυγήν, όπως αυτό του Ραούλ Μπράβο. Του ισπανού διεθνούς αμυντικού του Ολυμπιακού, ο οποίος το περασμένο καλοκαίρι έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής της Ρεάλ Μαδρίτης που μετακομίζει απευθείας σε ελληνικό σύλλογο. Ο Ολυμπιακός αναζητούσε έναν αμυντικό που θα μπορούσε να δώσει στην ομάδα την απαραίτητη θωράκιση στο ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά και, πολύ περισσότερο, στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οταν υπάρχει στο παζάρι ισπανός διεθνής αμυντικός της Ρεάλ Μαδρίτης σε ηλικία 26 ετών, τον οποίο μπορεί να αποκτήσει ελληνική ομάδα, τότε μιλάμε για την απόλυτη ευκαιρία. Ο τεχνικός διευθυντής των Ερυθρολεύκων κ. Ιλια Ιβιτς, ο οποίος πιστώνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου τον μεταγραφικό σχεδιασμό του Ολυμπιακού, έκανε όλες τις απαραίτητες κινήσεις και ο παίκτης υπέγραψε «ηγεμονικό» συμβόλαιο (ως το 2011) που θα του αποφέρει 1,2 εκατ. ευρώ ετησίως, μετατρέποντάς τον στον πιο ακριβοπληρωμένο ποδοσφαιριστή του Θρύλου.

Ως εκεί όλα πήγαιναν υπέροχα… Ακόμη και παρά το γεγονός ότι χρειάστηκε να περιμένουν μερικές αγωνιστικές οι φίλοι του Ολυμπιακού για να τον δουν να (ξεπερνά τα προβλήματα θλάσεων και να) αγωνίζεται με τη φανέλα του Θρύλου. Εκανε το ντεμπούτο του στην αναμέτρηση με τον ΟΦΗ για τη 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος. Επειτα από τέσσερα «γεμάτα» 90λεπτα ο Ραούλ Μπράβο έγινε αλλαγή για λόγους τακτικής στα ματς εναντίον της Ρεάλ στη Μαδρίτη και του Εργοτέλη στην Κρήτη.

Εχοντας παίξει 90 λεπτά και εναντίον του ΠΑΟΚ, ο ισπανός αμυντικός τραυματίζεται στο ματς απέναντι στην πρώην ομάδα του, τη Ρεάλ, στο «Γ. Καραϊσκάκης» και έκτοτε αρχίζει το θέατρο του παραλόγου. Από τη μία προκύπτει δυσαρέσκεια, καθώς ο Μπράβο έχει αγωνιστεί μόλις στα 8 από τα 27 ματς του Ολυμπιακού (σε 5 αγώνες πρωταθλήματος και 3 του Τσάμπιονς Λιγκ), ενώ από την άλλη πλευρά ο ποδοσφαιριστής δικαιώθηκε όταν διαπιστώθηκε ιατρικώς ότι εξακολουθεί να έχει πρόβλημα που θα τον κρατήσει τουλάχιστον ως τα μέσα Φεβρουαρίου εκτός αγωνιστικών χώρων.

* Αποτυχίες στο σκάουτινγκ

Ετσι οι Ερυθρόλευκοι μόνο «χρεωμένοι» μπορούν να αισθάνονται από τη μεταγραφή του Ραούλ Μπράβο, ο οποίος έχει αγωνιστεί όλα κι όλα 632 αγωνιστικά λεπτά, στοιχίζοντας κάτι παραπάνω από 1.900 ευρώ για καθένα από αυτά στα οποία φόρεσε τη φανέλα του Ολυμπιακού… Αντιθέτως, για τον (επανακάμψαντα στην πατρίδα του) αργεντινό χαφ Χαβιέρ Αρτσούμπι, ο οποίος είχε αποκτηθεί αντί 600.000 ευρώ δανεικός από τη Λανούς και ουδέποτε έπεισε για την αξία του και τη φήμη που τον ακολουθούσε, οι λόγοι της αποτυχίας εντοπίζονται στο σκάουτινγκ των Ερυθρολεύκων.

Κάτι ανάλογο συνέβη στον Παναθηναϊκό με την περίπτωση του νιγηριανού σέντερ μπακ Τζόζεφ Ενακαρίρε (δανεικός από την Ντιναμό Μόσχας), ο οποίος διαπιστώθηκε ότι πάσχει από χονδροπάθεια και έφυγε από τους Πράσινους έχοντας αγωνιστεί μόλις σε δύο ματς. Πολύ περισσότερα ματς έχει παίξει ο αργεντινός αριστερός μπακ της ΑΕΚ Μάρτιν Αρουαμπαρένα, ωστόσο ουδέποτε επιβεβαίωσε ότι αξίζει το 1 εκατ. ευρώ που στοιχίζει ετησίως στην Ενωση, ενώ το πιο βαρύ θερινό «παλτό» της ΑΕΚ αποδείχθηκε ο αργεντινός κεντρικός αμυντικός Φεντερίκο Ασκάρατε.


Το ρίσκο κάθε μεταγραφής και η διαχείρισή της

Από το ελληνικό ποδόσφαιρο έχουν περάσει αρκετοί παίκτες που συνόδευαν τις πλούσιες εμπειρίες και τις ποδοσφαιρικές ικανότητές τους με υψηλά κασέ, χωρίς να καταφέρουν να αποδείξουν την αξία τους είτε λόγω τραυματισμών είτε επειδή δεν μπόρεσαν ποτέ να εγκλιματιστούν. Από τον Πάουλο Σόουζα του ετήσιου συμβολαίου 1 δισ. δρχ. (κάτι λιγότερο από 3 εκατ. ευρώ δηλαδή), τον Φλάβιο Κονσεϊσάο και τον Ιγκόρ Μπίστσαν στον Παναθηναϊκό, τους Ζλάτκο Ζάχοβιτς, Χόρχε Μπερμούντες, Μπρούνο Αλβες και Ντάνι Γκαρσία στον Ολυμπιακό, ως τους Ντράγκαν Τσίριτς και Ερικ Ραμπεσαντρατανά στην ΑΕΚ.

Αυτό είναι όμως και το ρίσκο σχεδόν κάθε μεταγραφής. Αλλης σε μικρότερο ποσοστό, άλλης σε μεγαλύτερο. Ακόμη και για κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών όπως ο Ντιέγκο Μαραντόνα, ο οποίος έπεσε θύμα τραυματισμού (δολοφονικού τάκλινγκ για την ακρίβεια) και πρόσφερε ελάχιστα στη θητεία του στην Μπαρτσελόνα, ή ο Ρονάλντο που βρίσκεται ήδη έναν χρόνο στη Μίλαν και έχει αγωνιστεί μόλις σε 16 ματς των πρωταθλητών Ευρώπης, θυμίζοντας ελάχιστα τον παλιό, καλό εαυτό του.

Εκεί όπου διαφοροποιούνται οι ομάδες βέβαια είναι στη διαχείριση μιας τέτοιας μεταγραφής. Αλλοι σύλλογοι έχουν την υπομονή και υποδομή με το κατάλληλο ιατρικό επιτελείο που θα φροντίσει και θα προσέξει τον ποδοσφαιριστή ετοιμάζοντάς τον για το μέλλον. Αλλοι αναζητούν σχεδόν αμέσως αγοραστή για το… παλτό που φόρεσαν, είτε λόγω τραυματισμού, είτε λόγω μη προσαρμογής του παίκτη, είτε λόγω υπερτιμημένης ποδοσφαιρικής αξίας την οποία πλήρωσαν!