Μέσα από το εκλογικό Βατερλό της ιταλικής Αριστεράς και μέσω της συμμαχίας με την αποσχιστική και ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά επανήλθε στην εξουσία στην Ιταλία ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Στον αντί
ποδα της μεγάλης ανόδου της Λέγκας, η έκπληξη των εκλογών ήταν αναμφισβήτητα η «εξ ευωνύμων» καθίζηση, ιδίως η αποτυχία της παράταξης Αριστερά- Ουράνιο Τόξο, στην οποία συνενώθηκαν τα δύο
κομμουνιστικά κόμματα και οι Πράσινοι, μετά τη διάσπαση του κεντροαριστερού συνασπισμού υπό τον
Ρομάνο Πρόντι και τη δημιουργία του Δημοκρατικού Κόμματος από τον Βάλτερ Βελτρόνι.
Τ ο Ουράνιο Τόξο δεν φάνηκε τελικά ποτέ στον κοινοβουλευτικό ουρανό της Ιταλίας. Συγκέντρωσε μόλις το 3% των ψήφων και έμεινε εκτός Βουλής (το όριο εισόδου είναι 4%). Την ευθύνη για την ήττα ανέλαβε αμέσως ο ηγέτης της παράταξης- και παλαιότερα της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης-, πρώην πρόεδρος της Βουλής Φάουστο Μπερτινότι, ο οποίος παραιτήθηκε το βράδυ της Δευτέρας. «Ο ρόλος μου ως ηγέτη τελειώνει εδώ· είμαι συντετριμμένος για την ήττα» ανέφερε ο κ. Μπερτινότι, ο οποίος, σύμφωνα με την «Corriere della Sera», « πλήρωσε με το κεφάλι του » την αμφιλεγόμενη συνεργασία του με την κυβέρνηση Πρόντι. Εκτός Βουλής μένουν και οι έτεροι δύο ηγέτες της Αριστεράς, ο επικεφαλής του ΚΚ Ιταλίας Ολιβιέρο Ντιλιμπέρτο και ο επικεφαλής των Πρασίνων- και πρώην υπουργός Περιβάλλοντος Αλφόνσο Πεκοράρο Σκάνιο .
Ετσι, το… τρις εξαμαρτείν έγινε πραγματικότητα στην Ιταλία, με τον «Καβαλιέρε» να αναλαμβάνει στα 71 του χρόνια και πάλι την πρωθυπουργία- με μια πανίσχυρη πλειοψηφία τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία. Από την πρώτη στιγμή ξεκαθάρισε ότι τους Ιταλούς τους περιμένουν άμεσα «κάποιοι δύσκολοι μήνες», τονίζοντας ότι θα ασχοληθεί «τάχιστα» με δύο κρίσιμα προβλήματα: την πώληση της χρεοκοπημένης αεροπορικής εταιρείας Αlitalia στη συμμαχία Αir France-ΚLΜ, η οποία ως γνωστόν έχει «παγώσει» εδώ και μερικές εβδομάδες, και τη δυσώδη κρίση με τα «μαφιόζικα» σκουπίδια (οι παράνομες χωματερές ανήκουν στο οργανωμένο έγκλημα) στη Νάπολι.
«Θα κυβερνήσω για πέντε χρόνια,αλλά οι επόμενοι μήνες θα είναι δύσκολοι και θα απαιτήσουν μεγάλο θάρρος από πλευράς των Ιταλών» τόνισε μιλώντας στην τηλεόραση της RΑΙ.
Προανήγγειλε μάλιστα αυστηρότερα μέτρα για τη λαθρομετανάστευση και την αστυνόμευση. «Ενα από τα πρώτα πράγματα που θα κάνουμε είναι να κλείσουμε τα σύνορα και να φτιάξουμε περισσότερους καταυλισμούς ώστε να εξακριβώνουμε την ταυτότητα των ξένων που δεν έχουν δουλειά και σπρώχνονται στο έγκλημα. Δεύτερον, με την τοπική αστυνομία, θα συγκροτήσουμε έναν “στρατό του Καλού” στις πλατείες και στους δρόμους, για να προστατεύσει τον ιταλικό λαό από τον “στρατό του Κακού”» δήλωσε.
Ο ηγέτης της Κεντροδεξιάς υποσχέθηκε να συνεργαστεί με την αντιπολίτευση για τις μεταρρυθμίσεις και προανήγγειλε πως η κυβέρνησή του θα έχει μόνο 12 υπουργεία, εκ των οποίων τα τέσσερα θα στελεχωθούν από γυναίκες.
Η Λέγκα του Βορρά- η οποία διπλασίασε το ποσοστό της, φθάνοντας στο 8,3% από 4,5% στις προηγούμενες εκλογές- θα «επιβραβευθεί» για τη στήριξή της με «τουλάχιστον» δύο υπουργικά χαρτοφυλάκια.
Το ένα εξ αυτών, το κομβικό υπουργείο Μεταρρυθμίσεων, μάλλον θα το αναλάβει προσωπικά ο ξενόφοβος ηγέτης της Ουμπέρτο Μπόσι – ο ίδιος που πριν από λίγες ημέρες απειλούσε ότι θα κατεβεί με το τουφέκι στη Ρώμη.
Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, ο κεντροδεξιός συνασπισμός του Μπερλουσκόνι συγκεντρώνει ποσοστό 46,81% ή 340 από τις 617 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων έναντι 37,54% και 239 εδρών για τον συνασπισμό της Κεντροαριστεράς υπό τον κ. Βελτρόνι. Οι χριστιανοδημοκράτες του UDC εξασφαλίζουν 5,6% και 36 έδρες και το λαϊκό κόμμα του Τιρόλου SVΡ δύο έδρες. Στα νούμερα αυτά δεν περιλαμβάνονται οι 12 βουλευτές που εκλέγονται από το εξωτερικό και από την περιφέρεια της Κοιλάδας της Αόστας που θα ανακοινωθούν αργότερα.
Στη Γερουσία η ιταλική Κεντροδεξιά εξασφαλίζει επίσης την απόλυτη πλειοψηφία με 47,32% και 168 έδρες έναντι 38,1% και 130 εδρών για τον συνασπισμό της Αριστεράς και τριών εδρών που εξασφαλίζει το Κέντρο (UDC). Στα αποτελέσματα δεν περιλαμβάνονται οι έξι γερουσιαστές που εκλέγονται από τις ψήφους του εξωτερικού.
Ιδού και μερικά πρωτοσέλιδα: για « θρίαμβο του Μπερλουσκόνι » γράφει η «Corriere della Sera», ενώ η «Stampa» κάνει λόγο για την « τρίτη φορά του Μπερλουσκόνι ». Για τη «Repubblica», πάλι, η επιλογή των Ιταλών αναγγέλλει τη γέννηση μιας « τρίτης δημοκρατίας », αμερικανικού τύπου, αφού προτιμήθηκαν οι δύο μεγάλοι συνασπισμοί έναντι των μικρών κομμάτων.
