Οι μεταμορφώσεις του Οβελίξ

Ζεράρ Ντεπαρντιέ, όπως λέμε… δόκτωρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ. Το απόγευμα ο γάλλος ηθοποιός μοιάζει περισσότερο με τον πρώτο και το βράδυ με τον δεύτερο. Τι εννοούμε; Οτι σε αντίθεση με το αρνητικό προς τους φωτογράφους πρόσωπο του «Οβελίξ» στη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε με αφορμή την ταινία «Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες», στην πρεμιέρα που έγινε το βράδυ της ίδιας ημέρας ο Ντεπαρντιέ ήταν μέσα στα χαμόγελα. Με ιώβειο υπομονή ανέχθηκε την επέλαση των φωτογράφων που τον πολιορκούσαν σε κάθε του βήμα και με γαλατική ευγένεια αντιμετώπισε τις ιαχές «Ζεράρ, Ζεράρ» για την καλύτερη πόζα. Ο εκνευρισμένος Ντεπαρντιέ του απογεύματος, ο οποίος ζητούσε απομόνωση γλιστρώντας μέσα από το πλήθος στη βεράντα του ορόφου του ξενοδοχείου όπου δόθηκε η συνέντευξη, έδωσε τη θέση του σε έναν χαρούμενο Ζεράρ καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδινής πρεμιέρας. Και παρέπεμψε στην παροιμία «χέρι που δεν μπορείς να δαγκώσεις, φίλησέ το».