Στις 21.30 ακριβώς, το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, ο Πρίγκιπας του Χόμπουργκ, λευκοντυμένος και ξυπόλυτος, διέσχισε την εξέδρα που είχε στηθεί κατά μήκος της πλατείας (ανάμεσα στα καθίσματα), και με κόκκινα τριαντάφυλλα στα χέρια έφθασε στη σκηνή. Ενδειξη ότι η πρεμιέρα του έργου του Χάινριχ φον Κλάιστ στο Κοτοπούλη-Ρεξ άρχισε. Ο Νίκος Κουρής, που υποδύεται τον πρίγκιπα Φρειδερίκο Αρθούρο Χόμπουργκ, ονειροπαρμένος και αλαφροΐσκιωτος -σε έναν ρόλο που είχε ερμηνεύσει ο Ζεράρ Φιλίπ -, παρέσυρε το κοινό στην ατμόσφαιρα όπου εξελίχθηκε στη συνέχεια (και για 135 λεπτά, χωρίς διάλειμμα) η νέα παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου η οποία φέρει την υπογραφή του Λευτέρη Βογιατζή: κλασική, με ονειρικά και ποιητικά στοιχεία ενταγμένα στην πραγματικότητα ενός έργου που γράφτηκε στις αρχές του 19ου αιώνα (1809
-1810), η παράσταση διαθέτει υψηλή αισθητική, ποιότητα και ερμηνείες.
Μαζί με τις πρώτες νιφάδες του χιονιού αποκαλύφθηκε και ο υπόλοιπος θίασος να κατεβαίνει από το επικλινές που έχει στηθεί επί σκηνής, το οποίο περιστρεφόμενο απεδείχθη πολλαπλά χρήσιμο και λειτουργικό (Γιώργος Πάτσας) καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου. Παράλληλα οι καθρέφτες-πόρτες πολλαπλασίαζαν τις εντυπώσεις: απέναντι στον ρομαντικό Πρίγκιπα ένας ολόκληρος «στρατός», ντυμένος στα γκρι και στα μαύρα, με τον κόμη Χοεντσόλερν (Γιάννης Τσορτέκης) να προΐσταται.
Ο εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου Φρειδερίκος Γουλιέλμος (Δημήτρης Λιγνάδης), συνοδευόμενος από την Αρχόντισσα (Λυδία Φωτοπούλου), την πριγκίπισσα Ναταλία της Οράγγης (Εμιλυ Κολιανδρή) και την κυρία των τιμών (η Στεφανία Γουλιώτη δέχθηκε έναν ρόλο εντυπωσιακά μικρό μόνο και μόνο για να είναι παρούσα στις πρόβες με τον Βογιατζή), έδωσε το στίγμα της αντιπαράθεσης: ανάμεσα στους δύο κόσμους του «Πριγκιπάτου Χόμπουργκ» ξεπρόβαλε ολοκάθαρα και ο κόσμος του ίδιου του Κλάιστ, αυτός που τον οδήγησε στην αυτοκτονία – αφού πρώτα σκότωσε, με τη θέλησή της, την ερωμένη του «για να μην τους χωρίσει ούτε ο θάνατος». Ο νόμος και η πειθαρχία, ο πόλεμος και ο έρωτας, η δίψα για ζωή και ο φόβος του θανάτου, η στρατιωτική τιμή και το συναίσθημα έκαναν πολλές φορές τον κύκλο στη δραματική εξέλιξη του έργου, η οποία ωστόσο δεν κατέληγε σε τραγωδία. Η σοφόκλειος «Αντιγόνη» έμοιαζε να έχει τροφοδοτήσει την υπόθεση – από τη μία ο Πρίγκιπας, ως άλλη Αντιγόνη, και από την άλλη ο Εκλέκτορας, ως άλλος Κρέων. Η θανατική ποινή όμως παρέμεινε ως το τέλος απειλή (του Εκλέκτορα) ή επιλογή (του Πρίγκιπα) καθώς το φως νίκησε το σκοτάδι.
Με τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κωστή Στεφανόπουλο, πιστό θεατή του Εθνικού και του θεάτρου, συνοδευόμενο από την κόρη του, να κάθεται στην πρώτη σειρά της πλατείας και προσκεκλημένους ανθρώπους της τέχνης, του πνεύματος και των ΜΜΕ η πρεμιέρα δεν είχε τη λάμψη που θα περίμενε κανείς. Η παράσταση εκτυλίχθηκε σε σπάνια ησυχία (από πλευράς κοινού) για να καταλήξει σε θερμό χειροκρότημα για όλους – και ένα παραπάνω για τον 34χρονο πρωταγωνιστή. Ανάμεσα στο κοινό οι Γιώργος Βέλτσος, Δημήτρης Μαρωνίτης, Σταύρος Μπένος, Πέτρος Μάρκαρης, Γρηγόρης Βαλτινός, Νικαίτη Κοντούρη, Θωμάς Μοσχόπουλος, Ιωάννα Παππά, Γιώργος Κατσαρός, Χρήστος Λούλης, Γιάννης Βογιατζής, Γιώργος Κουρουπός, Διαγόρας Χρονόπουλος, Σπύρος και Κατερίνα Ευαγγελάτου.
Ο οικοδεσπότης του Εθνικού Γιάννης Χουβαρδάς συνοδευόμενος από την Εφη Θεοδώρου (αναπληρώτρια καλλιτεχνική διευθύντρια) έδειχνε πάντως ικανοποιημένος από την ανταπόκριση των θεατών και δεν έκρυβε τη χαρά του καθώς αγκάλιαζε ζεστά τα παιδιά του θιάσου – οι περισσότεροι είναι συνεργάτες από τα παλιά. Ιδιαίτερα ευτυχής ο χορηγός του «Πρίγκιπα του Χόμπουργκ» κ. Γιάννης Σαββάκης ο οποίος, ως φανατικός θεατρόφιλος, θέλησε να στηρίξει τη δουλειά του Λευτέρη Βογιατζή και με μεγάλη υπερηφάνεια φωτογραφήθηκε στα καμαρίνια με τους συντελεστές. Παρά το κλίμα ευφορίας και αισιοδοξίας που επικράτησε σε αυτή την πρεμιέρα, δεν έλειψαν και οι διαφορετικές απόψεις, εκείνων που διαφώνησαν με το ίδιο το έργο (παλιό και ξεπερασμένο), που κουράστηκαν από τους ρυθμούς της παράστασης, ή δεν ένιωσαν συγκίνηση από την ποιητική διάσταση του έργου – στην εξαιρετική μετάφραση της Τζένης Μαστοράκη.
Απών ο σκηνοθέτης από την υπόκλιση καθώς την ίδια ώρα βρισκόταν στο δικό του θέατρο, ολοκληρώνοντας άλλον έναν μονόλογο της «Ημερης» του Ντοστογέφσκι. Αλλωστε από το Ρεξ είχε αποχωρήσει μόλις λίγα λεπτά από την πρεμιέρα καθώς έκανε πρόβα μέχρι τέλους. Επέστρεψε όμως μετά τα μεσάνυχτα και παρά τη βροχή για να δει τους ηθοποιούς του. Εκεί δέχθηκε τα συγχαρητήρια όσων είχαν απομείνει στο φουαγέ του θεάτρου, ενώ το κινητό του δεν έπαψε να χτυπά – ανάμεσα στις κλήσεις και αυτή του Γιώργου Λούκου, ο οποίος βρισκόταν στο Παρίσι μαζί με τον Ματίας Λάνχοφ. Ο ίδιος ο Λευτέρης Βογιατζής, κουρασμένος και αγχωμένος, ρωτούσε να μάθει για την πορεία της παράστασης και ανέμενε τα σχόλια, έτοιμος για κάθε κριτική.
