* Η τηλεοπτική άλωση των Ζωνιανών
To πλέον γελοίο της υπόθεσης των Ζωνιανών είναι η αγωνιώδης προσπάθεια που καταβάλλουν οι Καμπουράκηδες, Παπαδάκηδες, Αυτιάδες κ.λπ. να μας πείσουν ότι δεν είναι ολόκληρη η Κρήτη μια απέραντη χασισοφυτεία, ότι δεν είναι όλοι οι Κρητικοί τραμπούκοι. Αυτό είναι γνωστό, δεν περιμέναμε την τηλεόραση να μας το επισημάνει. Εκείνο που περιμέναμε, για άλλη μία φορά επί ματαίω, ήταν η ενημέρωση πάνω στην (ενδιαφέρουσα ομολογουμένως) υπόθεση. Αυτό όμως που τελικά είδαμε (και εξακολουθούμε να βλέπουμε) παραπέμπει περισσότερο στις ανεκδιήγητες επικές φωσκολιάδες του ελληνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης που παρακολουθούσαμε κατά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 παρά σε δημοσιογραφικό ρεπορτάζ. Το μόνο που έλειπε από τα πλάνα ήταν ένας νέος συνταγματάρχης Βαρτάνης να δίνει το αίμα του για την πατρίδα – αυτή τη φορά όχι γαζώνοντας με το όπλο του τους Γερμανούς αλλά ξεριζώνοντας με την τσάπα του τα χασισόδεντρα.
* Σόου με τα όλα του
Κατά τα άλλα το σόου διέθετε τα πάντα: μυστακοφόρους λεβέντες (;) έτοιμους να λευτερώσουν τη… φουντομάνα Κρήτη, αστυνομικούς να καταδιώκουν τους μυστακοφόρους, πυροβολισμούς, ενέδρες, απειλές και αναθέματα, μυστηριώδεις υψηλά ισταμένους προστάτες των παρανόμων… Κάτι ανάμεσα σε «Λούκι Λουκ» (με τους Ζωνιανούς σε ρόλο αδελφών Ντάλτον) και «Ντάλας» (με τον διεστραμμένο, Ελληνα, Τζέι Αρ να καλύπτει τους… Ντάλτον). Κοντολογίς η επιδρομή της Αστυνομίας στο ορεινό χωριό της Κρήτης μετατράπηκε, με την ευγενική συμβολή της τηλεόρασης, σε φάρσα.
Η… άλωση των Ζωνιανών έγινε πρωτίστως από τις κάμερες και δευτερευόντως από τους αστυνομικούς. Με τα δελτία ειδήσεων να εξαντλούν, με τη γνωστή υπερβολή τους, σχεδόν όλον τον χρόνο τους στο θέμα: βγάζοντας στο αέρα δεκάδες… Ζωνιανολόγους (πού ξεφύτρωσαν τόσοι;). Το ίδιο έκαναν και τα πρωινάδικα. Με τον Γιώργο Αυτιά να μας γνωρίζει, ακόμη, παπά των Ανωγείων «που διεκδικεί μία θέση στο βιβλίο Γκίνες αφού εκτός από παπάς είναι και ζευγάς και ποδοσφαιριστής και δημοσιογράφος», ο οποίος αφού έβγαλε την πιστόλα του και μας έδειξε πόσο καλά σκοπεύει, δήλωσε «η σχέση των Κρητικών με τα όπλα τους είναι ερωτική».
Με τους Γιώργο Οικονομέα και Δημήτρη Καμπουράκη να φιλοξενούν έτερο ιερωμένο, ο οποίος δήλωνε «είναι τιμή μου που είμαι Ζωνιανός και που την Κυριακή η εκκλησία είναι γεμάτη νέους» – η απάντηση του Οικονομέα «και οι μαφιόζοι πάνε στην εκκλησία» ήταν αυθόρμητη και απολαυστική. Με τον Γιώργο Παπαδάκη να παρουσιάζει το θέμα «Ποιο είναι το μυστικό για το πιο νόστιμο κουλούρι της Θεσσαλονίκης» και να δείχνει στο πάνω μέρος της οθόνης, την ίδια ακριβώς στιγμή, ζωντανά πλάνα από τους δρόμους των Ζωνιανών, μπας και άρχιζε κανένα πιστολίδι και εκείνος δεν ήταν εκεί.
* «Αστυνόμος ΣαΪνης»
Τι είδαμε τελικά; Μια αποστολή για τη σύλληψη καλλιεργητών ναρκωτικών να μετατρέπεται σε ένα επεισόδιο του «Αστυνόμου Σαΐνη». Με γκεστ σταρ όλους εκείνους τους παρουσιαστές, δημοσιογράφους και πανελίστες οι οποίοι, τη στιγμή που με όσα έλεγαν γελοιοποιούσαν και την ΕΛ.ΑΣ. και την Κρήτη ολόκληρη, προσπαθούσαν (δήθεν) να σώσουν και τη… χαμένη τιμή του νησιού (από φόβο μπας και τους πάρουν οι Κρητικοί στις μπαλωθιές;) βγάζοντας απίστευτα υποκριτικές κορόνες. Που παρουσίαζαν ξανά και ξανά το απεχθές μοντέλο του βαρύμαγκα με τις πιστόλες και τον καρφωμένο στον Μεσαίωνα εγκέφαλό του, βάζοντάς τον να πυροβολεί στον αέρα μπροστά στις κάμερες για μας επιδείξει τον γελοίο αντρισμό του («πονάνε ορέ τα παλικάρζα;») και χαρακτηρίζοντας «παράδοση» την οπισθοδρομική νοοτροπία του, για να μας διαβεβαιώνουν την ίδια στιγμή «δεν είναι όλοι οι Κρητικοί έτσι». Ετσι είναι όμως αυτοί που αρέσουν στα κανάλια, για ευνόητους λόγους…
