* Ενας χρόνος κύλησε από την ανάθεση στην Αθήνα (και στην Ελλάδα) εκείνη τη μαγική βραδιά της 5ης Σεπτεμβρίου 1997, στη Λωζάννη, των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Πολλοί αναρωτιούνται τι έγινε, από ουσιαστικής πλευράς, αυτό το δωδεκάμηνο. Μια απάντηση επιχειρήθηκε να δοθεί από τον διευθύνοντα σύμβουλο της οργανωτικής επιτροπής των Αγώνων κ. Μπακούρη στη διάρκεια ομιλίας του στη διημερίδα με θέμα το 2004, που έγινε πριν λίγο καιρό στη Φλώρινα, στην ευφήμως γνωστή εκδήλωση (που ήδη είναι θεσμός) «Πρέσπες» (ή Πρέσπεια). Σε διάφορα θέματα αναφέρθηκε ο κ. Μπακούρης δίνοντας έμφαση στην «κατανόηση του εγχειρήματος και τη μελέτη των συμβατικών υποχρεώσεων προς τη ΔΟΕ κλπ.». Αλλά τώρα προχωρεί ο δεύτερος χρόνος και η πίεση είναι ευνόητη. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπεται έστω και μερική βραδυπορία.
*Οι άξονες πάνω στους οποίους θα κινηθεί ο μηχανισμός της εταιρείας (που φέρει και την όλη οργανωτική ευθύνη) είναι η ολοκλήρωση του κατευθυντηρίου σχεδίου (Master Plan) που πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως την άνοιξη του 1999 και η επεξεργασία του στρατηγικού σχεδίου marketing το οποίο πρέπει να είναι έτοιμο για υλοποίηση το καλοκαίρι του 1999. Γύρω από αυτούς τους άξονες θα περιστραφούν και θα αντιμετωπισθούν και άλλα σοβαρά θέματα που αφορούν τους διάφορους τομείς της τεχνολογίας, της φιλοξενίας και διαμονής των ξένων, το κυκλοφοριακό, τη διακίνηση, την ασφάλεια και τα περιβαλλοντικά ζητήματα. Και βέβαια την προώθηση των μεγάλων έργων. Ο κατάλογος είναι μακρύς και πολλά τα αγκάθια…
*Και σε αυτά φρόντισε να αναφερθεί ο κ. Μπακούρης και θα λέγαμε δίχως φραστικές αναστολές. Το μέλλον θα δείξει αν οι παράγοντες, τα εξωγενή αίτια, τα βραχυκυκλώματα και οι καθυστερήσεις θα εξουδετερωθούν έγκαιρα και αποτελεσματικά. Γιατί τι άλλο εννοεί όταν αναφέρεται «στο πρώτο κρίσιμο θέμα, δηλαδή τη δυστοκία της κρατικής μηχανής, και πιο συγκεκριμένα την απουσία της αίσθησης του χρόνου, τη λατρεία στην τυπική διαδικασία, αντί της ουσίας, την αποφυγή ευθύνης και κατά συνέπεια την καθυστέρηση ή και τη μη λήψη αποφάσεων. Με λίγα λόγια, η μη αποτελεσματική λειτουργία του ζωτικού αυτού φορέα». Να υποθέσουμε ότι πρόκειται για προειδοποιητικό σήμα (ας ελπίσουμε όχι κινδύνου).
*Αναφέρθηκε (ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας «Αθήνα 2004») και στην ανάγκη πολιτικής εκεχειρίας γύρω από τα θέματα των Ολυμπιακών Αγώνων. Είπε: «Χρειαζόμαστε την υποστήριξη όλων των πολιτικών δυνάμεων, κάτι που θα αποτελέσει παράδειγμα για όλους τους Ελληνες και θα θέσει τις βάσεις για ομοψυχία και συστράτευση». Πάει καλά. Αλλά το μεγάλο ζητούμενο είναι πώς θα πεισθούν οι εκτός λεκανοπεδίου Αττικής ότι το «2004» είναι πρόκληση και ορόσημο για όλους τους Ελληνες, σύμπασα την Ελλάδα. Ζητείται απάντηση και μάλιστα πειστική.
*Στην ειδησεογραφία πριν από ημέρες καταγράφηκε «κόντρα» μεταξύ Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και ΕΣΑΚΕ, δηλαδή του φορέα των επαγγελματικών ομάδων μπάσκετ. Και μετά από λίγο η διαφορά διευθετήθηκε. Πολύ ωραία. Αλλά έχουμε την εντύπωση ότι γραμματολογικά (τουλάχιστον) δεν υπήρχε διάσταση. Και τούτο περιλαμβανόταν στην αρχική ανακοίνωση του ΕΣΑΚΕ ότι «οι προς έγκριση κανονισμοί που έχουν κατατεθεί από την ΕΟΚ επ’ ουδενί δεν αφορούν τη διοργάνωση του επαγγελματικού πρωταθλήματος». Αλλά στοιχειώδης γνώση του συντακτικού βεβαιώνει ότι δύο αρνήσεις συνιστούν μία κατάφαση. Αρα οι κανονισμοί αφορούν το επαγγελματικό μπάσκετ… Και καλώς επήλθε ρύθμιση (Καλά τα καρφώματα αλλά ας μην ξεχνάμε και το συντακτικό).
