Με αιτήματα αποζημιώσεων των αγροτών που επλήγησαν από θεομηνίες
ΑΡΧΙΣΕ, επιτέλους, ο ουσιαστικός διάλογος μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων φορέων «με διευρυμένη σύνθεση» για την κατάσταση και τις προοπτικές της ελληνικής γεωργίας με τη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Αγροτικής Πολιτικής.
Πάντως ο διάλογος (μεταξύ των δεκάδων αρμοδίων, συναρμοδίων και αναρμοδίων που διεξήχθη σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών) αν και άνοιξε τον δρόμο για την αντιμετώπιση εν καιρώ των διαρθρωτικών προβλημάτων της ελληνικής γεωργίας, δεν έδωσε απάντηση σε δύο βασικά ερωτήματα που απασχολούν τον έλληνα φορολογούμενο και συγκεκριμένα: ποιος θα πληρώσει τελικά τις ζημίες που υπέστη η ελληνική οικονομία από τον αποκλεισμό των εθνικών οδών πριν από τα Χριστούγεννα και ώς πότε θα ρυθμίζονται τα αγροτικά χρέη.
Το πρώτο ερώτημα πρέπει να απαντηθεί διότι ζημίες υπέστησαν παραγωγοί, κατασκευαστές, εξαγωγείς, έμποροι, μεταφορείς, ενώ παράλληλα εθίχθη και η εξαγωγική αξιοπιστία της χώρας λόγω ακύρωσης παραγγελιών από το εξωτερικό.
Σε ό,τι αφορά τη ρύθμιση των χρεών στον αγροτικό τομέα, υπενθυμίζεται ότι πριν από μερικούς μήνες (31.3.1996) η κυβέρνηση αποφάσισε τη ρύθμιση όλων των ληξιπρόθεσμων οφειλών ώς το τέλος του 1993, όλων των αγροτικών εκμεταλλεύσεων. Με τη ρύθμιση αυτή απηλλάγησαν οι οφειλέτες από τόκους υπερημερίας (κόστος για το Δημόσιο περίπου 50 δισ. δρχ.).
Υπενθυμίζεται ότι προηγουμένως (Εγκύκλιος 50/94 της Αγροτικής Τράπεζας) είχαν ρυθμισθεί χρέη κτηνοτρόφων συνολικού ύψους 83,1 δισ. δρχ.
Τώρα, ενώ πρόκειται να γίνει και νέα ρύθμιση, αναμένεται η υποβολή «Υπομνήματος» από το υπουργείο Γεωργίας προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να χορηγηθούν κοινοτικά κονδύλια για την καταβολή αποζημιώσεων στους έλληνες αγρότες των οποίων η παραγωγή υπέστη ζημίες.
Στο «Υπόμνημα» θα αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: η καταβολή των κοινοτικών επιδοτήσεων θα πρέπει να γίνεται απευθείας στους βαμβακοπαραγωγούς και όχι μέσω εκκοκκιστηρίων, να περιορισθεί η συνυπευθυνότητα (πρόστιμα για την υπέρβαση των κοινοτικών ορίων παραγωγής), ενίσχυση της καπνοπαραγωγής κλπ.
Το «Υπόμνημα» ή «Μνημόνιο», όπως χαρακτηρίστηκε, δεν είναι στην πραγματικότητα υπόμνημα με την κλασική έννοια του όρου, όπως ήταν δηλαδή το αντίστοιχο που οδήγησε εδώ και πολλά χρόνια στα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ). Απλώς πρόκειται για καταγραφή των ζημιών που υπέστη η ελληνική γεωργία από την κακοκαιρία και πρόταση να εξευρεθούν κονδύλια μέσω της ανακατανομής των ποσών που αφορούν το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (ΚΠΣ).
Σε ό,τι αφορά ειδικά την ανακατανομή των ανωτέρω κονδυλίων η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν πρόκειται να φέρει αντιρρήσεις διότι ούτως ή άλλως το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας έχει ήδη δρομολογήσει τις διαδικασίες μετά τη διαπίστωση ότι το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για τη γεωργία εφαρμόζεται ικανοποιητικότατα και η απορρόφηση κεφαλαίων είναι επαρκής, κάτι που δεν συμβαίνει με άλλα προγράμματα.
Ετσι, μπορούν να μεταφερθούν κονδύλια από προγράμματα που δεν «προχωρούν» σε εκείνο της γεωργίας. Το θέμα είναι αν και κατά πόσον τα κονδύλια αυτά θα χρησιμοποιηθούν για τον εκσυγχρονισμό της γεωργίας ή για την κάλυψη τρεχουσών αναγκών.
