ΔΕΝ ΕΧΕΙ τίποτε που να θυμίζει τη Μαντλίν Ολμπράιτ ο Μπιλ Ρίτσαρντσον, ο άνθρωπος που τη διεδέχθη ως αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Εθνη. «Σπάνια θα ακούσεις τη λέξη “όχι” από τον Μπιλ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι ενδοτικός και υποχωρητικός. Κάθε άλλο. Εχει όμως ένα δικό του τρόπο να επιβάλλει τη γνώμη του και να πετυχαίνει αυτό που θέλει», λέει ένας γνωστός του στο Κογκρέσο.
Σωματώδης, 103 κιλά, αλλά πολύ γυμνασμένος, με πλούσια κατάμαυρα μαλλιά, 49 ετών, ο Δημοκρατικός βουλευτής του Νιου Μέξικο Μπιλ Ρίτσαρντσον έχει σπουδάσει στο «φυτώριο» των αμερικανών διπλωματών, στη Διπλωματική Σχολή Φλέτσερ του Πανεπιστημίου Ταφτς, και είχε την ευκαιρία στο παρελθόν να ασχοληθεί με θέματα εξωτερικής πολιτικής στο γραφείο της Επιτροπής Εξωτερικών της Γερουσίας. «Η διπλωματία», λέει, «μου χρειάστηκε στην καθημερινή πράξη, στην εκλογική μου περιφέρεια». Η περιφέρειά του στο Νιου Μέξικο, όπου εκλέγεται συνεχώς επί 16 χρόνια, είναι 44% αγγλόφωνοι, 34% ισπανόφωνοι και 20% Ινδιάνοι 28 διαφορετικών αυτοδιοικούμενων φυλών. Γιος μεξικάνας μητέρας και αμερικανού πατέρα, που ήταν στέλεχος της Citibank, ο Μπιλ δεν είχε ποτέ πρόβλημα γλώσσας.
Γνωστός στο Κογκρέσο ως ο ανεπίσημος «διαπραγματευτής» για την απελευθέρωση ομήρων όπου και αν αυτοί κρατούνται, ο Μπιλ Ρίτσαρντσον βρισκόταν σε μια τέτοια αποστολή όταν ο πρόεδρος Κλίντον ανακοίνωσε την τοποθέτηση της Ολμπράιτ στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ χωρίς να ανακοινώσει το όνομα του διαδόχου της στον ΟΗΕ. (Γεγονός που έδωσε την ευκαιρία στον γνωστό μας Χόλμπρουκ να «διαρρεύσει» την πληροφορία ότι εκείνος θα έπαιρνε τη θέση της). Ο Κλίντον είχε ήδη επιλέξει τον Ρίτσαρντσον αλλά εκείνος το αγνοούσε. Εκείνη την ώρα ο Μπιλ βρισκόταν «κάπου στο Σουδάν», σε μια σκηνή, καθισμένος απέναντι από τον αρχηγό των ανταρτών Κερουμπίνο Κβανιίν Μπολ, τριγυρισμένος από παιδάκια οπλισμένα με Καλάσνικοφ ΑΚ-47 και συζητώντας τα λύτρα της απελευθέρωσης τριών αμερικανών υπαλλήλων του Ερυθρού Σταυρού. Ο Μπολ ζητούσε 2,5 εκατ. δολάρια και «στο χέρι». Υστερα από πέντε ωρών συζήτηση, στη διάρκεια των οποίων ήπιε ένα απαίσιο στη μυρωδιά κίτρινο ξινισμένο γάλα καμήλας, το «ντιλ» έγινε: ο Μπολ δέχτηκε αντί για τα 2,5 εκατ. δολάρια πέντε τόνους ρύζι, τέσσερα τζιπ, εννέα ραδιόφωνα, κάτι ιατρικά όργανα και την υπόσχεση του Ρίτσαρντσον ότι «η Αμερική θα εξετάσει προσεκτικά το πολιτικό πρόβλημα του Σουδάν».
Μόλις πριν από ένα μήνα είχε μία άλλη επιτυχία. Βρισκόταν στη Βόρεια Κορέα, για τις συνομιλίες σχετικά με τον πυρηνικό αντιδραστήρα, όταν ένας μεθυσμένος αμερικανός στρατιώτης έπεσε στο ποτάμι που χωρίζει τις δύο Κορέες και τα νερά τον παρέσυραν στη Βόρεια, όπου συνελήφθη και θεωρήθηκε κατάσκοπος. Ο Ρίτσαρντσον χρειάστηκε 48 ώρες για να τον ελευθερώσει. Στο ενεργητικό του καταγράφονται παρόμοιες επιτυχίες στο Μπαγκλαντές, στην Κούβα, στη Βιρμανία και στο Ιράκ. Στο Ιράκ από άγνοια πρόσβαλε τον ίδιο τον Σαντάμ Χουσεΐν και η απελευθέρωση ενός Αμερικανού παραλίγο να ματαιωθεί. Οπως καθόταν απέναντι στον Σαντάμ και συζητούσαν τους όρους, ο Ρίτσαρντσον έβαλε το ένα πόδι του πάνω στο άλλο και η σόλα του παπουτσιού στράφηκε να «βλέπει» τον ουρανό. Μεγάλη ύβρις για τους ισλαμιστές. Ο Σαντάμ διέκοψε τη συζήτηση και οργισμένος απεχώρησε. Δόθηκαν φυσικά εξηγήσεις, ο Σαντάμ επέστρεψε μετά από δύο ώρες, η συζήτηση συνεχίστηκε και κλείστηκε η συμφωνία. Ο Αμερικανός θα αφηνόταν ελεύθερος χωρίς λύτρα ή τίποτε άλλο. Μόνο μία φωτογραφία του Ρίτσαρντσον με τον «χασάπη του Ιράκ». «Αυτή η φωτογραφία μπορεί να μου κοστίσει την επανεκλογή», είπε στον Σαντάμ. «Αν νομίζεις ότι κι εγώ θα καλοπεράσω…», του απάντησε εκείνος.
