από metereologos.gr
Σάββατο 26 Μαΐου 2018
 
 

Στα μαθηματικά υπάρχει Θεός

Ευρωπαίοι μαθηματικοί απέδειξαν έπειτα από 40 χρόνια τη θεωρία περί της ύπαρξης του Θεού του Γκέντελ με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή
Στα μαθηματικά υπάρχει Θεός
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Υπάρχει Θεός; Το ερώτημα αυτό απασχολεί τους φιλοσόφους και τους θεολόγους εδώ και δεκάδες αιώνες. Ξαφνικά πριν από λίγους μήνες εμφανίστηκε η είδηση ότι δύο ευρωπαίοι μαθηματικοί, χρησιμοποιώντας έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και τη σχετική θεωρία του αυστριακού μαθηματικού Κουρτ Γκέντελ, κατάφεραν να αποδείξουν μαθηματικά την ύπαρξη του Θεού! Το τι ακριβώς απέδειξαν και με ποιον τρόπο σχετίζεται άμεσα με την κατανόηση της Μαθηματικής Λογικής και των κανόνων που τη διέπουν.

Το θεώρημα του Θεού
Λίγο πριν από τον θάνατό του ο μεγάλος αυστριακός μαθηματικός Κουρτ Γκέντελ (Kurt Gödel) δημοσιοποίησε μια μαθηματική απόδειξη για την ύπαρξη του Θεού την οποία επεξεργαζόταν επί 30 χρόνια. Η απόδειξη αυτή βασίζεται στη σύγχρονη αξιωματική θεμελίωση των Μαθηματικών, η οποία με τη σειρά της αποτελεί συνέχεια της αρχαιοελληνικής μαθηματικής παράδοσης και της Γεωμετρίας του Ευκλείδη. Σε αυτόν τον τρόπο θεμελίωσης ξεκινάμε με τη διατύπωση αξιωμάτων, δηλαδή υποθέσεων που δεν αποδεικνύονται αλλά φαίνονται προφανείς. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια των αξιωμάτων και της Μαθηματικής Λογικής, μπορούμε να αποδείξουμε θεωρήματα και να οικοδομήσουμε μια ολόκληρη θεωρία. Για παράδειγμα, ένα από τα πέντε αξιώματα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας είναι το ότι όλες οι ορθές γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους. Ο Γκέντελ προσπάθησε να «αποδείξει» την ύπαρξη του Θεού ως ένα θεώρημα ξεκινώντας από ένα σύνολο πέντε αξιωμάτων που φαίνονται «προφανή» στο πλαίσιο της Μαθηματικής Λογικής.

Η «απόδειξη» αυτή φάνηκε εξαρχής ότι είχε δύο αδύνατα σημεία. Πρώτον, είναι άραγε τα αξιώματα όντως προφανή και, δεύτερον, είναι άραγε συμβατά μεταξύ τους ώστε να μην έχουν κρυφές ασυνέπειες; Για το πρώτο δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα, αφού τα αξιώματα στα Μαθηματικά μπορεί να φαίνονται «λογικά» αλλά κατά τα άλλα είναι αυθαίρετα, οπότε ο Θεός υπάρχει αν τα αξιώματα αυτά αληθεύουν. Το δεύτερο όμως αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας για πάνω από 40 χρόνια επειδή έπρεπε να αποδειχθεί ότι τα πέντε αυτά αξιώματα δεν περιέχουν κρυφές αντιφάσεις και άρα είναι αυτοσυνεπή.

Το κατόρθωμα των δύο ευρωπαίων μαθηματικών, του Γερμανού Κρίστοφ Μπεντζμίλερ (Christoph Benzmüller) και του Αυστριακού Μπρούνο Βολτσενλόγκελ Παλέο (Bruno Woltzenlogel Paleo), ήταν ότι κατάφεραν να αναπαραστήσουν τα αξιώματα του Γκέντελ και τους συλλογισμούς του με μαθηματικά σύμβολα. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια εξειδικευμένου λογισμικού που χειρίζεται έννοιες λογικής σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, μπόρεσαν αφενός μεν να διαπιστώσουν ότι τα αξιώματα δεν περιέχουν κρυφές αντιφάσεις και αφετέρου να επιβεβαιώσουν την απόδειξη του θεωρήματος.

Ιδέα με αρχαίες βάσεις
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, πέρα από το καθαρά μαθηματικό μέρος, η βάση της απόδειξης του Γκέντελ περί της υπάρξεως του Θεού δεν ήταν εντελώς καινούργια αφού έμοιαζε με το επιχείρημα του άγγλου θεολόγου και φιλοσόφου του 11ου αιώνα Ανσέλμου του Καντέρμπουρι, το οποίο, με τη σειρά του, βασίζεται στη μέθοδο της «εις άτοπον απαγωγής» των αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων και μαθηματικών. Ο συλλογισμός του Ανσέλμου ήταν ο εξής:

1. Ο Θεός είναι η υπέρτατη ύπαρξη.

2. Η ιδέα του Θεού υπάρχει στη σκέψη μας.

3. Μια ύπαρξη που υπάρχει τόσο στη σκέψη όσο και στην πραγματικότητα είναι ανώτερη από μια ύπαρξη που υπάρχει μόνο στη σκέψη.

4. Αν ο Θεός υπήρχε μόνο στη σκέψη μας, τότε θα μπορούσαμε να συλλάβουμε την ιδέα μιας ανώτερης ύπαρξης η οποία υπάρχει και στην  πραγματικότητα.

5.  Αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε μια ύπαρξη ανώτερη από τον Θεό.

6. Αρα ο Θεός υπάρχει στην πραγματικότητα.

Η βασική συνεισφορά του Γκέντελ ήταν η μαθηματική περιγραφή του παραπάνω συλλογισμού και ειδικά των σημείων 3 και 4. Εκεί χρησιμοποίησε την έννοια της πιθανής αλήθειας μιας πρότασης, η οποία επεκτείνει την αριστοτελική λογική που δέχεται ότι μια πρόταση είναι είτε αληθής είτε ψευδής.

1+1 κάνουν 2;
Ο Γκέντελ έγινε διάσημος σε νεαρή ηλικία όταν διατύπωσε το περίφημο «θεώρημα της μη πληρότητας». Συνέπεια του θεωρήματος αυτού είναι ότι, στο πλαίσιο της «Απλής Αριθμητικής» των ακεραίων αριθμών, η οποία βασίζεται σε αξιώματα όπως το γνωστό «1+1=2», υπάρχουν προτάσεις που δεν είναι δυνατόν να διαπιστώσουμε αν αληθεύουν ή όχι βασιζόμενοι μόνο στα αξιώματα αυτά. Οι προτάσεις αυτές χαρακτηρίζονται από μια αυτοαναφορά και το πιο γνωστό ανάλογό τους στο πλαίσιο της απλής λογικής είναι το παράδοξο του αρχαίου έλληνα φιλοσόφου Ευβουλίδη, σύμφωνα με το οποίο «αν κάποιος παραδεχθεί ότι ψεύδεται, αυτό που λέει είναι αλήθεια ή ψέμα;». Η πρόταση αυτή οδηγεί σε φαύλο κύκλο, αφού αν η πρόταση είναι αληθής συμπεραίνουμε ότι ο συνομιλητής μας ψεύδεται ενώ αν η πρόταση είναι ψευδής συμπεραίνουμε ότι ο συνομιλητής μας λέει την αλήθεια. Το θεώρημα της μη πληρότητας του Γκέντελ είχε σοβαρότατες συνέπειες στη θεμελίωση των Μαθηματικών με βάση την αξιωματική μέθοδο, η οποία στη δεκαετία του 1920 φαινόταν ότι θα κατάφερνε να ενοποιήσει όλους τους κλάδους αυτής της επιστήμης σε ένα ενιαίο οικοδόμημα. Παράλληλα όμως υπήρξε ο λόγος που του προσφέρθηκε το 1940 μια θέση στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών του Πρίνστον, όπου και παρέμεινε ως καθηγητής ως τον θάνατό του το 1978. Η συνεισφορά του Γκέντελ στη θεμελίωση της Μαθηματικής Λογικής αναγνωρίστηκε επανειλημμένως, με σημαντικότερο κατά τη γνώμη μου το βραβείο Αϊνστάιν του Ινστιτούτου που του απονεμήθηκε το 1951 από τον ίδιο τον Αϊνστάιν, ο οποίος ήταν συνάδελφός του σε αυτό το ίδρυμα και στενός φίλος του.  

Οι συνθήκες θανάτου του Γκέντελ ήταν πολύ ασυνήθιστες και αποτέλεσαν την έμπνευση για το θεατρικό έργο «Δέκατη έβδομη νύχτα» του Απόστολου Δοξιάδη. Ο Γκέντελ έπασχε από έλκος του δωδεκαδακτύλου και ακολουθούσε, με δική του πρωτοβουλία, μια πολύ αυστηρή δίαιτα. Σιγά-σιγά άρχισε να πιστεύει ότι τον δηλητηριάζουν και κατέληξε να αρνείται να φάει το φαγητό του. Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, θα έλεγε κανείς, αποτέλεσε το κορυφαίο λογικό παράδοξο υλοποιημένο - και όχι διατυπωμένο - από τον θεμελιωτή της Μαθηματικής Λογικής. Αν δεν έτρωγε, ήταν σίγουρο ότι ο Γκέντελ θα πέθαινε από ασιτία. Αν έτρωγε ίσως να πέθαινε από δηλητηρίαση - αλλά και ίσως όχι. Ο Γκέντελ, πέρα από κάθε λογική, διάλεξε ενσυνείδητα την πρώτη επιλογή - και πέθανε από ασιτία.

Ο κ. Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ.



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Science περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (40)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Απόδειξη ύπαρξης Θεού | 23/07/2017 15:10
    Αν αληθεύει πως μέσω των μαθηματικών αποδείχθηκε η ύπαρξη Θεού γιατί απο πολλούς αμφισβητείται αυτή η ύπαρξη?
    george1001
    απάντηση10
     
     
    Και δε θα ξαναμιλήσω | 13/01/2017 19:10
    Ο θεός δεν προσσεγγίζεται λογικά και γι' αυτό τέτοιου είδους συζητήσεις δεν κάνουν κανένα σοφότερο. Από την άλλη μεριά η γνώση δεν είναι μόνο λογική, πράγμα που σημαίνει ότι αν το ερώτημα περί θεού προσσεγιζόταν διαισθαντικά, δε θα υπήρχε λόγος να τεθεί καν. Είναι σαν να ξυπνάς ξαφνικά από ένα "ξυπνητό λήθαργο" και ν' αναρωτιέσαι πού ήσουν τα προηγούμενα δευτερόλεπτα. Ο καθένας θέλει να συμπυκνώσει τα συναισθήματά του και να τα στοχεύσει σ' ένα κέντρο (για σκοπό που μόνο ο ίδιος ξέρει). Αυτό το κέντρο το ονομάζει θεό κι είναι απόλυτα προσωποποιημένη η αντίληψή του.
    Σπύρος Βλάχος
    απάντηση30
     
     
    Τα χειρότερα και τα καλύτερα μόνο υφίστανται. | 14/07/2016 07:47
    1. Η παιδεραστία είναι η χειρότερη πράξη. 2. Η ιδέα της παιδεραστίας υπάρχει στη σκέψη εγκληματιών. 3. Ένα έγκλημα που υπάρχει τόσο στη σκέψη όσο και στην πραγματικότητα είναι βαρύτερο από ένα έγκλημα που υπάρχει μόνο ως σκέψη. 4. Αν η παιδεραστία υπήρχε μόνο στη σκέψη κάποιων, τότε θα μπορούσαμε να συλλάβουμε την πιθανότητα να εφαρμόσουν τις εγκληματικές προθέσεις τους στην πραγματικότητα. 5. Αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε ένα έγκλημα χειρότερο από την παιδεραστία. 6. Αρα η παιδεραστία υπάρχει στην πραγματικότητα.
    Βαρβογλισμός
    απάντηση52
     
     
     
    το Μηδενικό Εύρος της Σημειακής Ανυπαρξίας που μάλιστα ούτε καν ορίστηκε δομικά! | 30/06/2016 20:13
    Η απόδειξη διαχειρίζεται τους όρους "Θεός" και "ύπαρξή" σαν ονόματα μεταβλητών. Δεν αναλύει δομικά το τι είναι Θεός. Αποδεικνύει απλώς ότι υπάρχει ο "χ" που ονομαστικά αναφέρει ως "Θεό". Η χρήση ονόματος σε μεταβλητή δεν προσθέτει ιδιότητες που δεν έχουν αναλυθεί πουθενά! Αυτό λέγεται αντιμαθηματική σκέψη ενός ηλιθίου που κρύβεται πίσω από την φήμη του. Το τραπέζι έχει τέσσερα πόδια, άρα ένας κουτσός στο ένα πόδι γάιδαρος με μακρύ φαλλό είναι τραπέζι. Όμως δεν γίνεται και πάλι ανάλυση του τι είναι το τραπέζι και ο γάιδαρος. Δεν εμπεριέχει καν την πιθανοτική θεωρία, δηλαδή θεωρεί εσφαλμένα ότι υπάρχει απόλυτη έννοια. Οι απόλυτες έννοιες είναι σημεία στον χώρο, εφ' όσον δεν εμπεριέχουν εύρος.
    Άγιος Παΐσιος
    απάντηση66
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ο Θεός είναι Ομοφυλόφιλος | 09/01/2016 17:10
    Άρα πιθανότητα ο Θεός να είναι Ομοφυλόφιλος είναι 1 δηλαδή είναι βέβαιο. Αντίθετα το να μην αποδεχόμαστε την Ομοφυλοφιλική Θεία Φύση Του, αποτελεί μη θέση εφ' όσον βασίζεται σε άρνηση κι όχι σε ουσιαστική θέση.
    Κοσμάς ο Αιτωλός
    απάντηση65
     
     
    Θέσεις-Υποθέσεις-Θεωρίες | 27/12/2015 10:58
    χ=? Το χ έχει είτε την τιμή 1 (υπάρχει Θεός) είτε 0 (δεν υπάρχει Θεός) Η εξίσωση δεν μπορεί να λυθεί Το χ είναι είτε 1 είτε 0 Απουσία αποδείξεων υπεισέρχονται Θέσεις, Υποθέσεις, Θεωρίες Τότε, Λογικά απαιτούνται ενδείξεις Ο άνθρωπος που θεωρεί τις θέσεις του για το θέμα αποδεδειγμένες ώστε να τις δεχτούν όλοι, είναι φανατικός θρησκευόμενος και τέτοιος μπορεί να είναι όντας ένθεος ή άθεος Το θέμα δεν είναι ποιος έχει αποδείξεις αλλά ποιος έχει ενδείξεις και ποιες είναι αυτές Ο ένθεος υποστηρίζει βιωματική εμπειρία η οποία στο πλήθος των μαρτύρων ανάγεται σε ισχυρή ένδειξη, ενώ ο άθεος δεν έχει ενδείξεις αφού το "δεν υπάρχει Θεός" είναι αντι-θεση και όχι θέση υποστηριζόμενη από ενδείξεις.
    mat
    απάντηση100
     
     
    Ευλόγησον | 18/12/2015 03:47
    Είσαι γλυκιά εσύ που το έγραψες. Απέδειξαν ότι δυνητικά υπάρχει ο "χ" κι απλά μετονόμασαν την μεταβλητή "χ" σε "θεό". Η απόδειξη αφορά ''δυνητικότητα. Η απόδειξη δυνητικής ύπαρξης μεταβλητής εχούσης όνομα, δεν την αιτιολογεί δομικά. Δυνητικά με αλλά λόγια υπάρχει χ, Μαρία ή Θεός, σε καμία περίπτωση οι μαθηματικοί δεν απέδειξαν δομικά στοιχεία αυθαίρετα ονοματισμένων μεταβλητών. Τρέχα τώρα γλυκιά μου να πεις το Πάτερ Ημών, γιατί αυτό κατανοεί το τσερβέλο σου μα τον Αραμαίο Δία!
    Ορθόδοξος
    απάντηση74
     
     
     
    σκεφτομαι αρα υπαρχω | 24/05/2015 14:28
    υπαρξη του μηδενος ομως υφισταται αρα και υπαρξη της ανυπαρξιας...με φτηνα λογοπαιχνια δεν προσεγγιζεις την λογικη ουτε τον θεο...
    σκεφτομαι αρα υπαρχω-υπαρχεις-υπαρχει
    απάντηση91
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Soli Deo gloria | 30/01/2015 13:44
    Δεν έχετε κάτι από το τίποτα . Είναι λογικό ότι υπάρχει ένας θεός .
    Soli Deo gloria
    απάντηση1010
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    ανθρωπική αρχή | 18/01/2015 21:00
    Διάβασε τι είναι η ανθρωπική αρχή. Σίγουρα το άρθρο το έγραψε Ελληνορθόδοξος. Ο Θεός είναι ανθρωπομορφικό όν. Ανθρωπομορφικός είναι αυτός που φερεται σαν άνθρωπος, αγαπά, μισεί συμβουλεύει - δεν εχει σχέση με μορφή. Αυτή η θεωρία ανήκει σε γενεά αποθανόντων. Ο Ελληνορθόδοξος φιλτράρει λόγια μεγάλων επιστημόνων με σκοπό να αποδείξει την ύπαρξη θεού, όπως ορίζεται απ' την Εβραική Αίρεση του Χριστιανισμού. Οι απόστολοι είναι Εβραίοι κι ο Ιησούς Αραμαιόφωνος Γαλιλαίος. Δεν είναι κακό να είσαι Εβραίος ούτε να θεοποιείς τον Εβραιόπλαστο θεό, απλά ας πάψουν οι Ελληνορθόδοξοι να μισούν τους Χριστοκτόνους κατά Βίβλο Εβραίους.Η ορθολογική ανάλυση δεν εξυπηρετεί σκοπούς αθανασίας.Ανθρωποκεντρικοί μύθοι
    Ελληνορθόδοξος
    απάντηση713
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Μονόκεροι , δράκοι, ξωτικα και θεοί. | 29/12/2014 02:06
    Με την ίδια λογική προσέγγιση μπορούμε να αποδείξουμε την ύπαρξη όλων των φανταστικών οντοτήτων, ακόμα και αυτών που δεν εχουμε φανταστεί ακόμα ☺ Μάλλον ο κ. Βαρβογλης πρέπει να ξεσκονισει και να διαβάσει ξανά το "Problems of philosophy" του Bertrand Russell.
    LS
    απάντηση129
     
     
    ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΩΝ | 06/10/2014 10:12
    "ύπαρξη που υπάρχει μόνον στην σκέψη" => ύπαρξη που δεν υπάρχει χωρις την ανθρώπινη σκέψη => ύπαρξη υπό συνθήκας. Άρα πρέπει να αποδεχθούμε "ύπαρξη της ανυπαρξίας" ..... όπερ άτοπον. ΟΠΕΡ ΑΤΟΠΟΝ. Η ύπαρξη της ανυπαρξίας είναι σοφιστικό εύρημα όπως αποδεικνύει η Ελληνική φιλοσοφία.
    ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ
    απάντηση85
     
     
     
    Γνώθι Σαυτόν | 09/07/2014 16:26
    Δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τα σχόλια αλλά και να κατανοήσω το δημοσιευμένο κείμενο επειδή έχω άγνωστες λέξεις όπως, Τι είναι θεός; Ποιος (ή ποιοι) αποφασίζει(ουν) για τον ορισμό του; Πάνω σε τι στοιχεία (ή ανάγκες ή παρατηρήσεις ή οτιδήποτε άλλο) βασίζεται ο ορισμός του; Ποιες μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να συλεχθούν τα απαραίτητα στοιχεία; Πως ποσοτικοποιούμε την ποιότητα (δηλαδή τον θεό) προκειμένου να διεξάγουμε μαθηματικούς συλλογισμούς;
    Nikos
    απάντηση144
    Απαντήσεις  3 | Εμφάνιση όλων
     
     
    "Είπεν ο άφρων εν τη καρδία αυτού, δεν υπάρχει Θεός". | 06/07/2014 15:49
    «Αφού επέπληξε το θεολόγο για την εμπιστοσύνη του στους μύθους και στα θαύματα, η επιστήμη βρίσκεται στην ανεπιθύμητη θέση να αναγκάζεται να δημιουργήσει μια δική της μυθολογία: δηλαδή την υπόθεση ότι κάτι που δεν μπορεί να αποδειχτεί ότι συμβαίνει σήμερα, παρά τις μεγάλες προσπάθειες, στην πραγματικότητα συνέβη στο πολύ μακρινό παρελθόν».—Loren Eiseley - Το Ατέλειωτο Ταξίδι ([The Immense Journey] Νέα Υόρκη σ. 199.
    Νίκος Λ.
    απάντηση43
     
     
     
    Αν ισχύει, τότε | 04/07/2014 06:03
    Στην απόδειξη αυτή ο θεός είναι "η υπέρτατη ύπαρξη". ΚΑΘΕ θρησκεία όμως έχει διαφορετικό θεό ως υπέρτατη ύπαρξη. Αν ισχύει λοιπόν, υπάρχουν ΟΛΟΙ αυτοί οι θεοί. Τότε ποιος από αυτούς είναι ο υπέρτατος;
    lolwut
    απάντηση169
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Eμεις δεν θα βρούμε την απάντηση | 03/07/2014 10:32
    Είναι ποτέ δυνατόν ατελή πλάσματα όπως π.χ. τα ποντίκια να καταλάβουν την θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν; Έτσι και ο άνθρωπος αποκλείεται ποτέ να ανακαλύψει την αλήθεια. Φυσικά πρέπει να προσπαθεί. Ίσως κάποτε αν γίνουμε βιονικοί στην μνήμη να καταφέρουμε να λύσουμε τα μυστήρια. Όπως λένε κάποιοι επστήμονες "πως γίνεται κάποιες συγκεντρώσεις ατόμων και μορίων, δηλ. ο άνθρωπος να αναρωτιέται για τα υπόλοιπα άτομα και μόρια του Σύμπαντος;"
    Παν. Τσιρκινίδης
    απάντηση38
     
     
     
    ο Θεός υπάρχει στη σκέψη και στην πραγματικότητα | 01/07/2014 21:34
    Το συμπέρασμα του συλλογισμού του Ανσέλμου του Καντέρμπουρι μπορεί να καταλήξει με την διατύπωση: "'Αρα ο Θεός υπάρχει στη σκέψη και στην πραγματικότητα" Το παραπάνω διαμορφωθέν συμπέρασμα είναι σύμφωνα με τον ισχυρισμό του Πλάτωνα; ότι "μόνον με τη νόηση γνωρίζεται το Αγαθόν, δηλαδή ο Θεός". Επί πλέον για το αυτό συμπέρασμα ισχύει και η ολογραφική αρχή της Φυσικής. Δηλαδή, "το μέγιστον-άπειρον υπάρχει στο ελάχιστον", κατά μία αντίστροφη σχέση. Η οποία ολογραφική αρχή μας επιτρέπει ακόμη το συμπέρασμα: Ό,τι υπάρχει στην πραγματικότητα, υπάρχει και στη σκέψη και αντιστρόφως, σε μία ανάπτυξη και σύμπτυξη της αυτής πραγματικότητας. Λεπτομέρειες στη μελέτη μου "Η Φυσική στη Βιολογία"
    Άρης Διαμαντόπουλος - Δρ Φιλοσοφίας
    απάντηση1512
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    ασάφειες | 01/07/2014 01:46
    Σε ένα πρωτοβάθμιο κατηγορηματικό λογισμό έχουμε εκτός από στοιχειώδεις προτάσεις και τις συνδέσεις αυτλων με λογικούς συνδέσμους (άρνηση, συνεπαγωγή, κ.τ.λ.) προτάσεις της μορφής "για κάθε ... " και "υπάρχει ....". Βέβαια εδώ, εκφράσεις της μορφής "υπάρχει στη σκέψη", "υπάρχει στην πραγματικότητα" και "δεν μπορούμε να φανταστούμε... " με κάνουν να αμφιβάλλω για την επιστημονικότητα του θέματος. Ο Godel ήταν ένας από τους σπουδαιότερους επιστημονες του εικοστού αιώνα (τα θεωρήματα πληρότητας και μη πληρότητας του Godel είναι από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα της μαθηματικής επιστήμης). Ο Godel, θεμελιωτής της λογικής, στο τέλος της ζωής του είχε χάσει τα λογικά του.
    .
    απάντηση86
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Ενδιαφέρον... | 01/07/2014 00:50
    ...άρθρο κ. Βάρβογλη. Μήπως έχετε κάποια links στις σχετικές δημοσιεύσεις;
    Ευχαριστώ
    απάντηση62
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
-