Στις 29 Απριλίου στις 20.30, στον χώρο ΦΙΑΤ (Φαλήρου 97, Κουκάκι), η Ειρήνη Σκυλακάκη θα παρουσιάσει για πρώτη φορά το νέο άλμπουμ της με τίτλο «Shame», το οποίο διαφοροποιείται αισθητά από ό,τι είχε κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα (ακούστε, για παράδειγμα, το υπέροχο «Disconnect» ή το «Dead People» και θα καταλάβετε τι εννοούμε).
To «Shame» κυκλοφόρησε έπειτα από μια αρκετά μεγάλη δημιουργική παύση, μέσα στην οποία γίνατε μητέρα. Υπάρχουν κοινά ανάμεσα στη γέννηση ενός παιδιούκαι σε μια δημιουργική γέννα;
Σίγουρα υπάρχουν πολλά κοινά, αλλά αυτό που ξεχωρίζω είναι ότι όπως με ένα τραγούδι έτσι και με ένα παιδί δεν ξέρεις πού βρισκόταν πριν από τη σύλληψή του. Πουθενά; Παντού;.
Τι ήταν αυτό που σας έκανε να θέλετε να ονομάσετε ένα ολόκληρο άλμπουμ «Shame»;Και πώς προκύπτει το τραγούδι «No Shame» στο τέλος – ως εξορκισμός ή ως συμπέρασμα;
Για πολύ καιρό ήθελα να βγάλω τον τίτλο του άλμπουμ μου «No Shame», αλλά λίγο πριν από την κυκλοφορία του ένιωσα πως δεν ήταν αυτό που ήθελα στ’ αλήθεια να πω, γιατί κατά βάθος αυτό που με ενδιαφέρει είναι να ξεκινήσω μια συζήτηση, όχι να δώσω μια απάντηση. Η ντροπή, όπως την αντιλαμβάνομαι, δεν είναι μόνο άβολη και άσκοπη – όταν, ας πούμε, παρεκκλίνουμε από τον ηθικό μας κώδικα, η ντροπή έρχεται για να μας υπενθυμίσει ότι έχουμε ξεφύγει. Αυτή η ντροπή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη και σημαντική και μακάρι να τη συμβουλευόμασταν περισσότερο, τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο. Η ντροπή στην οποία αναφέρομαι είναι σαν αδελφή της ενοχής, προέρχεται από κοινωνικές συμβάσεις και εξωγενείς παράγοντες και φωλιάζει μέσα μας ασυνείδητα και ύπουλα.
Η μουσική του δίσκου απομακρύνεται αισθητά από τον ήχο με τον οποίο σας είχαμε ταυτίσει. Πόσο φόβο σάς προκάλεσε αυτή η στροφή;
Μου αρέσουν σχεδόν όλα τα είδη μουσικής και χαίρομαι να ενσωματώνω νέους ηχητικούς κόσμους στα τραγούδια μου. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη χαρά μου όταν γράφω – να νιώθω ότι κάνω κάτι καινούργιο. Ο πυρήνας της μουσικής μου παραμένει η τραγουδοποιία, και αισθάνομαι πως οδηγήθηκα σε αυτό το ηχητικό τοπίο με πολύ φυσικό τρόπο. Δεν το βίωσα ως ρίσκο ή ρήξη, αλλά περισσότερο ως μια οργανική εξέλιξη – μια ανάγκη να εκφραστώ μέσα από νέες φόρμες.
Πώς διαχειρίζεστε γενικώς τις αλλαγές; Τι σας κοστίζουν και τι κερδίζετε κάθε φορά;
Οπως όλοι οι άνθρωποι, έχω πολλά πράγματα που θέλω να διορθώσω μέσα μου. Οσον αφορά τη διαχείριση των αλλαγών, νομίζω ότι μεγαλώνοντας τα πηγαίνω καλύτερα. Αυτό έχει προκύψει μέσα από τις δυσκολίες της ζωής, αλλά και από την ανάγκη μου να τη χαρώ. Πιστεύω ότι η ευελιξία και η ικανότητα να προσαρμόζεται κανείς σε διαφορετικά περιβάλλοντα είναι απαραίτητες σε έναν κόσμο που αλλάζει πιο γρήγορα από ποτέ. Κάθε αλλαγή έχει το κόστος της, αλλά τελικά νιώθω ότι αυτό που κερδίζω είναι μια μεγαλύτερη ελευθερία – το να μπορώ να προχωράω χωρίς να μένω στάσιμη.
Υπογράφετε παράλληλα τη μουσική και τον ηχητικό σχεδιασμό της παράστασης «Bacon» στο Ανεσις, που σκηνοθετεί η Εμιλυ Λουίζου. Τι υπάρχει στη μουσική για τοθέατρο που δεν υπάρχει στον δικό σας δίσκο;
Στο θέατρο η μουσική υπηρετεί τη δραματουργία της παράστασης και αντλεί ερεθίσματα από τη σκηνοθεσία, το ίδιο το έργο και τους ηθοποιούς. Ενα κομμάτι που μπορεί να φτιάχνω μόνη μου στο σπίτι και να με ενθουσιάζει, στην πρόβα μπορεί να ακούγεται παράταιρο. Η μουσική στο θέατρο συμβάλλει στη δημιουργία ενός κόσμου που διαμορφώνεται διαρκώς μέσα από τις πρόβες – μέσα από μια κοινή συμφωνία ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους και σε μία ιστορία.
Εχει, λοιπόν, συχνά μια διαφορετική διάσταση από αυτή των δίσκων μου, όπου η αφήγηση και ο συνολικός σχεδιασμός βρίσκονται εξ ολοκλήρου στα χέρια μου. Το ενδιαφέρον είναι ότι, σε μακροχρόνιες συνεργασίες όπως αυτή με την Εμιλυ Λουίζου, αυτές οι γραμμές αρχίζουν να θολώνουν. Με έναν τρόπο μεγαλώνουμε μαζί μέσα από όσα δημιουργούμε – και αυτό είναι κάτι που με συναρπάζει.
Ερχεται την προσεχή Τετάρτη το live στη ΦΙΑΤ – η πρώτη ζωντανή παρουσίαση του δίσκου…
Αυτό που θα παρουσιάσουμε κινείται σε μια διαφορετική κατεύθυνση από ό,τι έχουμε κάνει μέχρι τώρα. Σε παραγωγή της Fine! Records και της Frontstage, ετοιμάζουμε μια συναυλία που είναι ταυτόχρονα και εμπειρία – ένα οπτικοακουστικό πάντρεμα songwriting και rave. Οταν ξεκινήσαμε να σκεφτόμαστε τον χώρο μαζί με την ομάδα μου, συμφωνήσαμε ότι ένα πιο βιομηχανικό περιβάλλον ταιριάζει περισσότερο στον ήχο του δίσκου.
Θέλαμε ο κόσμος να μη βλέπει απλώς μια σκηνή από απόσταση, αλλά να βρίσκεται μέσα στο live – γι’ αυτό και καταλήξαμε σε ένα 360 στήσιμο. Νιώθω πολύ τυχερή και ευγνώμων που μου δίνεται η ευκαιρία να κάνω αυτή τη νέα αρχή με μια τέτοια ομάδα. Από την μπάντα με την οποία θα βρεθούμε στη σκηνή, μέχρι τους χορευτές, τα φώτα και το συνολικό στήσιμο του χώρου, είναι μια συλλογική δουλειά που με ενθουσιάζει. Μετράω ήδη τις μέρες και τις ώρες – και ανυπομονώ να το μοιραστούμε από κοντά.
Πώς αντιμετωπίζετε ένα κομμάτι που γράψατε πριν από χρόνια όταν πλέον το ερμηνεύει μια άλλη εκδοχή του εαυτού σας;
Με αγάπη και τρυφερότητα. Κάθε τραγούδι σε αυτό το σετ είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου. Για να μπορέσουμε όμως να τα φέρουμε στο τώρα, δουλεύουμε εδώ και αρκετούς μήνες με τον Κώστα Ekelon, ενορχηστρώνοντάς τα εκ νέου, ώστε να συναντούν τον νέο ήχο χωρίς να χάνουν αυτό που τα καθόρισε την εποχή που γράφτηκαν. Είναι μια απαιτητική άσκηση και, ταυτόχρονα, ένα ουσιαστικό στοίχημα.
Την ίδια βραδιά θα είναι και η Εύα Θεοτοκάτου στα decks. Πώς προκύπτει αυτή η συνεργασία;
Χαίρομαι πάρα πολύ που θα είναι η Εύα Θεοτοκάτου στα decks – είμαι μεγάλη φαν της και νιώθω ότι οι κόσμοι μας θα συναντηθούν με πολύ όμορφο τρόπο. Αυτή η συνεργασία προκύπτει οργανικά, τόσο από την club energy που έχει ο δίσκος όσο και από μια κοινή ευαισθησία που αισθάνομαι ότι μοιραζόμαστε. Με ενδιαφέρει πολύ αυτή η συνάντηση των τραγουδιών μου με την clubbing κουλτούρα, το πώς μπορούν να υπάρξουν και να μεταμορφωθούν μέσα σε ένα πιο σωματικό, συλλογικό περιβάλλον.
Είναι ολοφάνερο ότι έχετε δώσει μεγάλη έμφαση και στην οπτική διάσταση αυτής της κυκλοφορίας. Από ποιους καλλιτέχνες αντλείτε εσείς και οι συνεργάτες σας έμπνευση;
Νομίζω πως η FKA Twigs βρίσκεται στην κορυφή της λίστας μας. Υπάρχει κάτι στη συνολική της προσέγγιση που μας εμπνέει βαθιά.
