Υπάρχει ένα σταθερό αφήγημα που επιστρέφει κάθε φορά που σκάει κάποιο σκάνδαλο στην Ελλάδα. Ηδη αυτές τις μέρες το ακούμε από τον ενεργό – και ανανεωμένο λόγω Συνεδρίου – Νίκο Ανδρουλάκη μέχρι τον – έτοιμο για νέο κόμμα – Αλέξη Τσίπρα. Φταίει το «παρακράτος». Εν προκειμένω αυτό που φέρεται να έχει «στήσει» η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Η αλήθεια είναι ότι είναι αρκετά σκοτεινή η αίσθηση του να πιστέψεις ότι λειτουργεί ένα παρακράτος υπό την αιγίδα της κυβέρνησης, λες και μιλάμε για κάποια ΜΚΟ. Με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όμως, δεν μιλάμε για παρακράτος. Μιλάμε για το ίδιο κράτος. Και σίγουρα δεν μιλάμε για ΜΚΟ. Το αντίθετο.
Τρεις δικογραφίες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Αιτήματα άρσης ασυλίας για 11 εν ενεργεία βουλευτές, δύο πρώην υπουργούς και άλλους δύο βουλευτές μπόνους. Ρουσφέτια, απάτες, παράβαση καθήκοντος. Τα αδικήματα αφορούν την περίοδο 2020-2021, δηλαδή τα πρώτα χρόνια της πρώτης θητείας της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Φαινόταν από την αρχή ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ θα είναι σκάνδαλο ολκής, όταν όλοι κοιτούσαμε μάλλον τους λάθους στόχους και υπόπτους. Οτι δεν έγινε για ψιλά, ούτε ήταν για να περνάει η δημοσιογραφική ώρα στις συσκέψεις. Αυτή την εβδομάδα το κατάλαβαν όλοι, μέχρι και στο Μαξίμου.
Δεν είναι πρωτόγνωρο όμως το να σκεπάζει η οσμή ενός σκανδάλου οτιδήποτε άλλο. Τα σκάνδαλα, άλλωστε, είναι η – κρυφή – ζωή αυτής της χώρας. Κάθε κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης παρέσυρε μαζί της υπουργούς που αποδείχτηκαν επιζήμιοι. Κάθε πρωθυπουργός είχε υπουργούς που ήθελαν και το βάζο και το μέλι.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχτισε το brand του πάνω στην έννοια του μάνατζερ. Στον επιτελικό, τον ψύχραιμο ή/και ψυχρό, στον οργανωτικό. Και επί χρόνια αυτό λειτουργούσε ως επιχείρημα: ξέρει τι κάνει, επιλέγει τους ανθρώπους του με κριτήρια, ελέγχει τι συμβαίνει.
Αλλά αν ένας καλός μάνατζερ έχει υπουργούς που εμπλέκονται σε κακουργήματα και το ανακαλύπτει από τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, τι ακριβώς διοικεί;
Το πρόβλημα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι ότι κάποιοι πολιτικοί φέρεται να έκαναν ό,τι έκαναν. Σε κάθε κυβέρνηση υπάρχουν αδύναμοι κρίκοι και αδύναμοι άνθρωποι. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το κράτος, το συγκεκριμένο επί έξι χρόνια, φέρει την ευθύνη για το πώς λειτούργησε ο ΟΠΕΚΕΠΕ.
Κάθε μεγάλο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης έχει το δικό του χρώμα και κόμμα. Μόνο η Siemens είχε τόσο βαθιές ρίζες σε όλες τις πλευρές του συστήματος. Του Κοσκωτά, το Χρηματιστήριο, το Βατοπαίδι, οι τηλεοπτικές άδειες, έχουν όλα τη δική τους πρωθυπουργική υπογραφή. Και ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει τη δική του. Μένει να δούμε αν την ίδια έχουν και οι υποκλοπές.
