Στα «ΝΕΑ» της τελευταίας εβδομάδας του 2025 (27/28-12) δημοσιεύθηκε ένα αφιέρωμα που απεικονίζει την ελληνική επιχειρηματική δραστηριότητα σε αριθμούς. Αξίζει να τους δούμε:
• 2% περίπου υπήρξε ο ρυθμός με τον οποίο κινήθηκε η ελληνική οικονομία το 2025. Μια επίδοση κάπως υψηλότερη από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Η ιδιωτική κατανάλωση παραμένει ο βασικός μοχλός, αλλά με σημάδια κόπωσης. Το 2026 δεν προδιαγράφεται ως χρονιά έκρηξης. Η αντοχή και η σωστή στόχευση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από τη γενικευμένη επέκταση.
• Το 30% έως 40% του συνολικού κόστους παραγωγής αντιστοιχεί στην ενέργεια για ορισμένους βιομηχανικούς κλάδους. Το ενεργειακό κόστος παραμένει δομικό πρόβλημα για πολλές επιχειρήσεις. Το 2026 δεν θα αντιμετωπιστεί απλώς η λειτουργική δαπάνη, αλλά ως παράγοντας στρατηγικής που επηρεάζει επενδύσεις, τιμολόγηση και ανταγωνιστικότητα.
• Το 9% περίπου του ΑΕΠ προέρχεται από τη μεταποίηση στην Ελλάδα, ποσοστό χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά σταθερό. Το 2026 οι επενδύσεις θα κατευθυνθούν κυρίως σε εκσυγχρονισμό και όχι σε αύξηση δυναμικότητας. Ζητούμενο θα είναι η αντοχή και όχι η επέκταση.
• Το 40% και πλέον του ΑΕΠ αντιστοιχεί πια σε εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών. Η εξωστρέφεια θα λειτουργήσει ως βασικός πυλώνας δραστηριότητας, αλλά θα αυξήσει και την έκθεση σε διεθνείς διακυμάνσεις.
• Το 99% τουλάχιστον των επιχειρήσεων είναι μικρές και μεσαίες και απασχολούν περισσότερους από 8 στους 10 εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα. Το 2026 οι μικρομεσαίες θα κινηθούν σε περιβάλλον περιορισμένων περιθωρίων: ακριβότερη ενέργεια, αυξημένες μισθολογικές απαιτήσεις και αυστηρότεροι έλεγχοι. Είναι οι πρώτες που πιέζονται να οργανωθούν καλύτερα, να ψηφιοποιηθούν και να βελτιώσουν την παραγωγικότητά τους.
• 900 και πλέον startups είναι εγγεγραμμένες στο Elevate Greece, πράγμα που δείχνει ότι το οικοσύστημα καινοτομίας αποκτά μέγεθος, αλλά όχι βάθος. Το 2026 η καινοτομία θα κριθεί λιγότερο από τις ιδέες και περισσότερο από τη δυνατότητα εφαρμογής τους στην παραγωγή και στις υπηρεσίες.
• Σε 6% και άνω διαμορφώνονται τα επιτόκια νέων επιχειρηματικών δανείων για πολλές μικρές επιχειρήσεις, καθιστώντας το κόστος χρήματος βασικό παράγοντα για τις επενδυτικές αποφάσεις. Ο δανεισμός για τις επιχειρήσεις δεν αποτελεί πλέον αυτονόητη λύση, αλλά μέρος ενός ευρύτερου μείγματος, που περιλαμβάνει τα ίδια κεφάλαια, ευρωπαϊκά εργαλεία και συγχρηματοδοτούμενα σχήματα. Το 2026 η πρόσβαση σε κεφάλαια δεν θα κρίνεται μόνο από το ύψος των επιτοκίων, αλλά και από την ποιότητα του επιχειρηματικού σχεδίου και τη συνολική εικόνα αξιοπιστίας των επιχειρήσεων.
• Οκτώ στους δέκα εργοδότες δηλώνουν δυσκολία εύρεσης κατάλληλου προσωπικού σε συγκεκριμένες ειδικότητες. Η ανεργία μειώνεται, αλλά οι ελλείψεις δεξιοτήτων αυξάνονται ιδιαίτερα σε τεχνικά και ψηφιακά επαγγέλματα. Το 2026 η εργασία γίνεται παράγοντας ανταγωνιστικότητας: Οποιος επενδύει σε δεξιότητες και οργάνωση κερδίζει χρόνο και ποιότητα. Οποιος όχι αντιμετωπίζει καθυστερήσεις και αυξημένο κόστος.
• Τέλος, μόλις 34% των ελληνικών επιχειρήσεων διαθέτουν βασικό επίπεδο ψηφιακής έντασης, έναντι άνω του 55% στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Επιχειρήσεις χωρίς ψηφιακά συστήματα λειτουργούν με μεγαλύτερο διοικητικό κόστος και λιγότερη πληροφόρηση. Η ψηφιοποίηση παύει πια να είναι «έργο πληροφορικής» και γίνεται εργαλείο επιβίωσης, ιδιαίτερα για τις μικρές και μεσαίες μονάδες.
Αγαπητοί αναγνώστες, καλή χρονιά και με καλύτερες οικονομικές επιδόσεις.
