Το Ελληνικό Σχολείο του Μπίλεφελντ δεν είναι ένα συνηθισμένο σχολείο. Είναι κάτι παραπάνω από αίθουσες και βιβλία. Είναι σαν μια γέφυρα που ενώνει δύο κόσμους: την Ελλάδα από την οποία καταγόμαστε και τη Γερμανία όπου ζούμε.
Εδώ στο Μπίλεφελντ, οι Έλληνες έχουμε τις ρίζες μας εδώ και πολλές δεκαετίες. Οι παππούδες μας ήρθαν τη δεκαετία του 1960 και του ’70 για δουλειά, άλλοι ήρθαν αργότερα, στα δύσκολα χρόνια της κρίσης. Και όπου κι αν πήγαν, μαζί τους είχαν την ανάγκη να κρατήσουν ζωντανά τα ελληνικά. Γι’ αυτό ακριβώς φτιάχτηκε και το σχολείο μας: για να μη χαθεί η γλώσσα μας, η ιστορία μας, όλα αυτά που μας κάνουν αυτό που είμαστε.
Στο σχολείο αυτό, δεν ερχόμαστε μόνο για να μάθουμε γραμματική και ορθογραφία. Εδώ μαθαίνουμε να μιλάμε σωστά, να γράφουμε, να διαβάζουμε λογοτεχνία, να γνωρίζουμε τον Όμηρο και τους ήρωες της επανάστασης. Τις γιορτές, όπως την 28η Οκτωβρίου ή την 25η Μαρτίου, τις ζούμε πραγματικά, με συγκίνηση και υπερηφάνεια. Το πιο σημαντικό όμως; Μαθαίνουμε να είμαστε και τα δύο: Έλληνες στην ψυχή και νέοι Ευρωπαίοι στην καθημερινότητά μας.
Για τους γονείς μας, το σχολείο δεν είναι απλά μια επιλογή. Είναι ένας τρόπος να νιώθουν σίγουροι ότι δεν θα αποκοπούμε από την οικογένεια στην Ελλάδα, ότι θα μπορούμε να μιλάμε με τους παππούδες μας, να καταλαβαίνουμε από πού ερχόμαστε. Σε μια χώρα, όπως η Γερμανία, που έχει τόσες διαφορετικές κουλτούρες το να κρατάς τη δική σου ταυτότητα δεν σε κάνει λιγότερο κομμάτι της κοινωνίας. Σε κάνει πιο πλούσιο.
«Στο Ελληνικό Σχολείο του Μπίλεφελντ μαθαίνουμε να είμαστε και τα δύο: Έλληνες στην ψυχή και νέοι Ευρωπαίοι στην καθημερινότητά μας».
Το σχολείο μας, όμως, είναι και κάτι ακόμα: είναι το στέκι μας. Εδώ γνωριζόμαστε, κάνουμε παρέες, ετοιμάζουμε γιορτές και θεατρικά. Οι οικογένειες μαζεύονται, οι φιλίες δένονται, στηρίζει ο ένας τον άλλον. Είναι ωραίο να νιώθεις ότι ανήκεις κάπου.
Ξέρουμε ότι δεν είναι πάντα εύκολο. Υπάρχουν δυσκολίες, γραφειοκρατία, οικονομικά προβλήματα. Αλλά αξίζει τον κόπο. Κάθε φορά που ένα παιδί μαθαίνει να γράφει «πατρίδα» ή ένας έφηβος ανακαλύπτει την ιστορία των προγόνων του, κάτι σημαντικό κερδίζεται. Κερδίζεται η μνήμη, η ταυτότητα, η συνέχεια.
Το Ελληνικό Σχολείο του Μπίλεφελντ είναι η απόδειξη ότι μπορείς να φύγεις από τον τόπο σου, αλλά να μη χαθείς. Μπορείς να γίνεις κομμάτι μιας άλλης χώρας, χωρίς να ξεχάσεις ποιος είσαι. Και αυτό, τελικά, είναι που μετράει.
