Ο δορυφόρος του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης είχε μόλις περάσει σε τροχιά, όταν ξημέρωνε η Κυριακή 22 Ιουνίου 2025, γράφοντας μια νέα σελίδα στην ιστορία της ελληνικής πανεπιστημιακής έρευνας.
Το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΔΠΘ στην Ξάνθη ολοκλήρωσε με επιτυχία την εκτόξευση του δορυφόρου DUTHSat-2 (Democritus University of Thrace Satellite 2) από τη βάση Vandenberg Space Force Base των ΗΠΑ, έπειτα από συνεργασία με την αμερικανική εταιρεία αεροδιαστημικής τεχνολογίας SpaceX. Στην ομάδα της εθνικής αποστολής ανήκαν μηχανικοί, προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές.
Αυτά τα άτομα, προσηλωμένα στον στόχο τους, αφιέρωσαν χρόνο, γνώση και αφοσίωση στο έργο με κοινό στόχο να δουν το εγχείρημά τους να φτάνει κυριολεκτικά… ψηλά. Ανάμεσα σε αυτούς και ο τεταρτοετής φοιτητής και Κατερινιώτης Απόστολος Τσαφαράς.

Το έργο υλοποιήθηκε χάρη στη συνεργασία της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) και τη χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αποδεικνύοντας πως όταν η θεσμική υποστήριξη συναντά την ακαδημαϊκή γνώση μπορούν να γεννηθούν αξιοθαύμαστα έργα.
Ο δορυφόρος αυτός με διαστάσεις 10 x 20 x 30 εκατοστά και μάζας περίπου 10 κιλών ανήκει στην κατηγορία των νανοδορυφόρων. Παρά το μικρό του μέγεθος ο νανοδορυφόρος έχει κατασκευαστεί για να υπηρετεί έναν μεγάλο σκοπό. Αυτός δεν είναι άλλος από την ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων και εσκεμμένων απορρίψεων αποβλήτων πλοίων – που αντιπροσωπεύουν άνω του 70% της συνολικής θαλάσσιας ρύπανσης από πετρέλαιο – και την αναφορά παρόμοιων συμβάντων σε πραγματικό χρόνο, μέσω της διαρκούς επιτήρησης του ελληνικού θαλάσσιου περιβάλλοντος.
Μαζί με τον DUTHSat-2 απογειώθηκαν και οι προσπάθειες και οι κόποι των φοιτητών που συνέβαλαν στην κατασκευή του. Ο Απόστολος τιμήθηκε για τη συμβολή του από τον δήμαρχο της πόλης μας, Ιωάννη Ντούμο.
Ας δούμε όμως τι είπε στο «Βήμα της Κατερίνης» για τη συμμετοχή σε αυτό το πρωτοποριακό εγχείρημα.
Πώς μάθατε για την πρωτοβουλία και τι σας έκανε να πιστέψετε ότι θα θέλατε να είστε μέρος της;
«Για το εγχείρημα αυτό έμαθα από έναν φίλο μου που ήταν ήδη μέλος της ομάδας. Η αγάπη που είχα από μικρός για το Διάστημα και η ευκαιρία να αποκτήσω πιο πρακτικές εμπειρίες (hands on experience) με οδήγησαν να θέλω να γίνω μέρος της ομάδας».
Ποιος ήταν ο ρόλος και οι αρμοδιότητές σας στο εγχείρημα αυτό και πώς θα περιγράφατε με λίγα λόγια τη διαδικασία;
«Ο ρόλος μου σε αυτό το εγχείρημα ήταν η κατασκευή του σταθμού εδάφους μέσω του οποίου γίνεται η επικοινωνία με τον δορυφόρο. Η διαδικασία ήταν αρκετά απαιτητική διότι χρειαζόταν μεγάλη ακρίβεια κατά τη διάρκεια της κατασκευής, προκειμένου να μην επιβαρύνεται η επικοινωνία με τον δορυφόρο. Επίσης ήταν μια αρκετά χρονοβόρα διαδικασία με αποτέλεσμα να “θυσιαστούν” πολλές ώρες, ακόμα και εκτός του ωραρίου του πανεπιστημίου».
Υπήρξαν ποτέ ενδοιασμοί, αμφιβολίες, δυσκολίες ή στιγμές απαισιοδοξίας κατά την κατασκευή ή την εκτόξευση;
«Κατά τη διάρκεια της κατασκευής του σταθμού εδάφους ήρθαμε αντιμέτωποι με κάποιες δυσκολίες που, ενώ πιστεύαμε ότι είχαν λυθεί, ξαφνικά επανεμφανίζονταν. Επίσης κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης υπήρχε άγχος εάν όλα θα πάνε καλά και δεν θα πήγαινε στράφι ο κόπος της ομάδας».
Ποια οφέλη θα λέγατε ότι αποκομίσατε από τη διαδικασία;
«Τα οφέλη που εισέπραξα από αυτήν τη διαδικασία είναι πολλά. Πιο συγκεκριμένα, είχα την ευκαιρία να εφαρμόσω στην πράξη τις θεωρητικές γνώσεις που έλαβα από τα μαθήματα κατά τη διάρκεια της πορείας μου στη σχολή. Ακόμη, έλαβα γνώσεις που θα μου είναι ευεργετικές στο μέλλον που δεν θα είχα αλλιώς την ευκαιρία να τις λάβω».
Τι σας εντυπωσίασε περισσότερο και πού έχετε στρέψει τις βλέψεις σας για το μέλλον;
«Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο είναι ότι ένα πανεπιστήμιο στην άκρη της Ελλάδας, που είναι παραγκωνισμένο από τους περισσότερους, έφερε σε πέρας μια αποστολή τέτοιου βεληνεκούς. Στο κοντινό μέλλον ευελπιστώ να συνεχίσω τις σπουδές μου πάνω στην επιστήμη του ηλεκτρολόγου μηχανικού και μηχανικού υπολογιστών, ακολουθώντας κάποια διδακτορική διατριβή».
Τι μήνυμα θα στέλνατε σε νέους που σκέφτονται να ασχοληθούν με την επιστήμη του ηλεκτρολόγου μηχανικού και μηχανικού υπολογιστών και τους κλάδους της;
«Η επιστήμη του ηλεκτρολόγου μηχανικού και μηχανικού υπολογιστών σαφώς και είναι από τις πιο απαιτητικές, αυτό όμως δεν πρέπει να αποθαρρύνει τους νέους, αφού είναι μια από τις επιστήμες του μέλλοντος. Είναι εξαιρετικά δημιουργική, διευρύνει τους πνευματικούς ορίζοντες, καθώς κανείς αποκτάει έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο σκέψης ακόμα και στην καθημερινότητά του και έχει άμεση επαγγελματική αποκατάσταση. Εάν κάποιος λατρεύει τα μαθηματικά, τη φυσική και του αρέσει να ανακαλύπτει πώς λειτουργεί κάτι, θα πρότεινα ανεπιφύλακτα να ασχοληθεί με την επιστήμη αυτή».
Ο δρόμος προς την καινοτομία
Ο DUTHSat-2 φέροντας την ελληνική σημαία εγκαινιάζει την ελληνική παρουσία στην αεροδιαστημική τεχνολογία, σηματοδοτεί την πρόοδο στις θετικές επιστήμες και γεννά ελπίδες για έναν ακαδημαϊκό χώρο που επενδύει στους νέους φοιτητές και τους προσφέρει πραγματικά πολύτιμες ευκαιρίες εξέλιξης.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ταυτίσει την επιστημονική πρόοδο με τη σταδιοδρομία σε χώρες του εξωτερικού. Ωστόσο, μέσα από αυτό το πρωτοποριακό εγχείρημα, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης μάς αποδεικνύει ότι η Ελλάδα μπορεί – και πρέπει – να κάνει ουσιαστικά βήματα προόδου στον επιστημονικό τομέα, στηριζόμενη στη γνώση και το ανθρώπινο δυναμικό της. Φιλομαθείς και δημιουργικοί νέοι, όπως ο Απόστολος Τσαφαράς, αφήνουν το αποτύπωμά τους στην ηλεκτρολογική μηχανική και αποτελούν φωτεινά «αστέρια» που θα μας δείξουν τον δρόμο για ένα καινοτόμο μέλλον.
Αξίζουν, πράγματι, θερμά συγχαρητήρια στον Απόστολο για την ακούραστη προσπάθειά του και την ουσιαστική συμβολή του σε αυτό το υψηλής επιστημονικής αξίας έργο και του ευχόμαστε μια λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία, γεμάτη επιτυχίες και διακρίσεις.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στην εφημερίδα TO BHMA της Κατερίνης που κυκλοφόρησε με «Το Βήμα της Κυριακής» στις 22 Φεβρουαρίου 2026.
