Ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται να παρουσιάσει αύριο (28/7) την πρόταση της ΕΛ.Α.Σ. για την τοπική αυτοδιοίκηση.
Από όσα γράφονται στο ρεπορτάζ, δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Για κοινοτυπίες πρόκειται για να μην πω ότι είναι μια καλή αντιγραφή των προτάσεων που κατά καιρούς έχει διατυπώσει, κυρίως, το ΠαΣοΚ.
Με λίγα λόγια, ότι υπάρχει μια ανάγκη ουσιαστικής αποκέντρωσης πόρων και αρμοδιοτήτων που θα αναδείξει τον ουσιαστικό και πρωτεύοντα ρόλο των τοπικών κοινωνιών και των πολιτών τους στις αποφάσεις που λαμβάνονται.
Ότι οι δήμοι θα πρέπει να λειτουργήσουν ως τοπικές κυβερνήσεις και σε γενικές γραμμές να δοθούν στην πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση αρμοδιότητες που θα τους επιτρέψουν να σταματήσουν την ερήμωση της υπαίθρου κλπ. Και φυσικά, να λογοδοτούν στους δημότες τους ως το κέντρο εξουσίας που βρίσκεται πιο κοντά στους πολίτες.
Η ισχυρή τοπική αυτοδιοίκηση, λοιπόν, είναι προϋπόθεση για μια ισχυρή δημοκρατία.
Όλα αυτά είναι και καλά και άγια.
Ειδικά όταν υπάρχει μια κυβέρνηση που θεωρεί τους δήμους κάτι σαν αναγκαίο κακό, που ως αποστολή δεν έχουν να διεκδικούν από την κεντρική εξουσία πόρους και αρμοδιότητες αλλά να μαζεύει τα σκουπίδια. Αυτή είναι η άποψη του επιτελικού κράτους για την αυτοδιοίκηση.
Το θέμα είναι ποια, πραγματικά είναι η άποψη του κ. Τσίπρα για την αυτοδιοίκηση.
Διότι αν θυμάμαι, καλά σε τίποτα από όσα θα παρουσιάσει αύριο, δεν έκανε, όσο κυβερνούσε, μισό βήμα μπροστά. Ούτε αρμοδιότητες μοίρασε, ούτε πόρους. Αυτό που τον ενδιέφερε ήταν οι αρμοί της εξουσίας και ο έλεγχος τους. Πιο συγκεντρωτικός δεν γίνεται.
Δηλαδή, θα μου πείτε, δεν έκανε τίποτα ο Τσίπρας για την αυτοδιοίκηση;
Πώς δεν έκανε; Έκανε και παραέκανε. Όχι ό,τι βόλευε την αυτοδιοίκηση αλλά τον ΣΥΡΙΖΑ.
Εξηγούμαι.
Παντού σε όλη την Ελλάδα, οι αυτοδιοικητικοί συνδυασμοί του ΣΥΡΙΖΑ ήταν τριτοτέταρτοι. Δεν έπαιζαν κανένα απολύτως ρόλο στα πράγματα. Βρισκόταν, κακά τα ψέματα, στο περιθώριο. Ο Τσίπρας αποφάσισε ότι πρέπει να έχουν ρόλο. Τι έκανε λοιπόν;
Άλλαξε το νόμο των δημοτικών εκλογών. Καθιέρωσε την απλή αναλογική. Όχι για να γίνει πιο δημοκρατικό το σύστημα αλλά για να τους δώσει ρόλο. Ήθελες δεν ήθελες, θα έπρεπε να έλθεις σε συνεννόηση μαζί τους.
Δηλαδή ψάξε γύρευε. Κάπως έτσι έγιναν μπάχαλο τα δημοτικά συμβούλια. Όμως, απέκτησαν ρόλο οι φραπετζήδες των τοπικών κοινωνιών. Αυτά ήταν τα πεπραγμένα Τσίπρα στην αυτοδιοίκηση. Ένας εκλογικός νόμος που την διέλυε.
Δεν γνωρίζω αν ο κ. Τσίπρας έχει αλλάξει άποψη.
Αν το rebranding τον οδήγησε στην αναθεώρηση των απόψεων του για την αυτοδιοίκηση. Αν και κατά πόσο πιστεύει πραγματικά ότι θα πρέπει να παραχωρήσει μέρος της μελλοντικής του (;) εξουσίας στις τοπικές κοινωνίες.
Τα έργα και οι ημέρες του στη διακυβέρνηση της χώρας άλλα έδειξαν.
