Με την άφιξη του USS Tripoli (LHA-7) και την 31η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών να φτάνουν το Σάββατο 28 Μαρτίου στην περιοχή επιχειρήσεων κατά του Ιράν (ΑΟ), ιρανικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του επίσημου πρακτορείου ειδήσεων IRNA, δημοσίευσαν μήνυμα από τον πρόεδρο της ιρανικής Βουλής Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ (τον κατά πολλούς πιο «δεκτικό» και πιο πιθανό διαπραγματευτή του Ιράν με τις ΗΠΑ) με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ημερών από την έναρξη του πολέμου.
Στο μήνυμα, ο Γκαλιμπάφ ανέφερε ότι οι ΗΠΑ, «με έναν κατάλογο 15 σημείων, διατυπώνουν τις επιδιώξεις τους και επιδιώκουν ό,τι απέτυχαν να επιτύχουν στον πόλεμο». Ο Γκαλιμπάφ τόνισε ότι οι ιρανικές δυνάμεις «περιμένουν να εισέλθουν οι Αμερικανοί στρατιώτες στο έδαφος, ώστε να εξαπολύσουν καταιγισμό πυρός εναντίον τους».
«Είμαστε βέβαιοι ότι μπορούμε να τιμωρήσουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες και να τις κάνουμε να μετανιώσουν που σκέφτηκαν ποτέ να επιτεθούν στο Ιράν», κατέληξε.
Εναλλακτική Λύση;
Μπορεί ο πρόεδρος της Ιρανικής βουλής να αναφέρει πως η χώρα του είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει αμερικανικά στρατεύματα, ωστόσο σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρου του Council on Foreign Relations, του πιο επιδραστικού think tank στις ΗΠΑ, η λύση δεν είναι ούτε κατάληψη εδαφών, ούτε καταστροφή των εγκαταστάσεων του νησιού Χάργκ, αλλά πιο απλή: «η επιβολή ναυτικού αποκλεισμού σε δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν ιρανικό πετρέλαιο». Μια τέτοια απόφαση θα ανέβαζε βραχυπρόθεσμα τις τιμές του πετρελαίου αφού «οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι εταίροι τους θα ανακοίνωναν ότι κανένα δεξαμενόπλοιο από το Ιράν δεν θα επιτρέπεται να φτάσει στον προορισμό του σε άλλη χώρα έως ότου το Ιράν υπαναχωρήσει από τις απειλές και τις επιθέσεις του κατά εμπορικών πλοίων που διέρχονται από τα Στενά. Με άλλα λόγια, το Ιράν δεν μπορεί να επιλέγει ποιος λαμβάνει το πετρέλαιο της περιοχής και ποιος όχι.
Η επίτευξη αυτού του στόχου θα απαιτούσε τη δημιουργία μιας αποτελεσματικής αμυντικής γραμμής σε όλο το πλάτος των 200 μιλίων του Κόλπου του Ομάν. Αυτό θα προϋπέθετε πλοία, αεροσκάφη και μη επανδρωμένα συστήματα να περιπολούν πολύ πέραν των Στενών. Θα απαιτούνταν επίσης ένα αεροπλανοφόρο και πρόσβαση σε τοπικές βάσεις. Εμπορικά πλοία που θα αρνούνταν να σταματήσουν στη γραμμή θα τίθενται εκτός λειτουργίας».
Ας φέρουμε στο μυαλό μας τον ναυτικό αποκλεισμό της Κούβας τον Οκτώβριο του 1962
Προς το παρόν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εστιάζουν σε συνεχή πλήγματα εναντίον της στρατιωτικό-βιομηχανικής βάσης του Ιράν. Ας δούμε σε ένα γράφημα πως αυτή είναι δομημένη
Απόβαση:Επιχείρηση Υψηλού Ρίσκου
Αν ωστόσο οι ΗΠΑ αποφασίσουν να χρησιμοποιήσουν τα περί 17.000 στρατεύματα που σχεδιάζουν να φέρουν και ήδη φέρνουν στην περιοχή, τότε τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα. Αντιθέτως.
«Θα εκπλησσόμουν αν αυτό μπορούσε να γίνει χωρίς καθόλου απώλειες ή χωρίς να πληγούν εμπορικά ή πολεμικά πλοία», δήλωσε ο Σέθ Τζόουνς, πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Άμυνας και της Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ, στην Wall Street Journal, αναφερόμενος σε ενδεχόμενες αμφίβιες επιχειρήσεις
Στο ρεπορτάζ η εφημερίδα εξηγεί πως μόλις βρεθούν στο έδαφος, οι αμερικανικές δυνάμεις θα χρειαστεί να αμυνθούν απέναντι σε ένα φάσμα απειλών, από ιρανικούς πυραύλους cruise και βαλλιστικούς πυραύλους έως μη επανδρωμένα συστήματα που εκτοξεύονται από σκάφη ή από την ακτογραμμή. Το νησί Χάργκ, μόλις 16 μίλια από την ηπειρωτική χώρα, θα απαιτούσε ισχυρή αντιαεροπορική άμυνα, πιθανότατα συμπεριλαμβανομένων αντιτορπιλικών εξοπλισμένων με πυραύλους αναχαίτισης ή συνεχή αεροπορική κάλυψη.
«Αυτό θα αποτελέσει ευκαιρία να σκοτωθούν Αμερικανοί που θα είναι συγκεντρωμένοι και συσσωρευμένοι», δήλωσε ο Μάρκ Μοντγκόμερι, απόστρατος υποναύαρχος. «Θα είναι εύκολοι στόχοι», καταλήγει η WSJ.
Στο ίδιο μήκος κύματος και οι αντιδράσεις ειδικών στην Washington Post. Παρότι έχει υπάρξει σημαντική δημόσια σεναριολογία σχετικά με το ενδεχόμενο οι αμερικανικές δυνάμεις να καταλάβουν το Χάργκ, μια τέτοια αποστολή ενέχει σημαντικούς κινδύνους, δήλωσε ο Μάικλ Έιζενσταντ, διευθυντής του Προγράμματος Στρατιωτικών και Ασφαλείας Σπουδών στο Washington Institute for Near East Policy.
Ενδέχεται να είναι ασφαλέστερο, ανέφερε, οι αμερικανικές δυνάμεις να ναρκοθετήσουν την περιοχή γύρω από το νησί και να το χρησιμοποιήσουν ως σημείο πίεσης, προκειμένου να εξαναγκάσουν το Ιράν να απομακρύνει τυχόν νάρκες που έχει τοποθετήσει στο Στενό του Ορμούζ.
«Δεν θα ήθελα να βρίσκομαι σε αυτό το μικρό μέρος με την ικανότητα του Ιράν να εξαπολύει καταιγισμό από drones και ενδεχομένως πυροβολικό», δήλωσε ο Έιζενσταντ, απόστρατος αξιωματικός του Στρατού που υπηρέτησε στο Ιράκ, το Ισραήλ και την Ιορδανία.
Μια πιο έξυπνη χερσαία αποστολή, πρόσθεσε, θα μπορούσε να είναι οι αμερικανικές δυνάμεις να «εκκαθαρίσουν» ορισμένες από τις παράκτιες στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν που συνιστούν απειλή για την εμπορική και στρατιωτική ναυσιπλοΐα. Ορισμένες βρίσκονται κοντά στα Στενά του Ορμούζ – μια ζωτικής σημασίας θαλάσσια οδό μεταφοράς πετρελαίου που βρίσκεται πλέον υπό απειλή—ενώ άλλες πιθανόν βρίσκονται πιο βόρεια κατά μήκος της ακτογραμμής.
Συνεχή Πλήγματα
Πάντως τα χτυπήματα εναντίων επίγειων στόχων στο Ιράν συνεχίζονται. Ας σημειωθεί πως οι ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει 850 πυραύλους Τόμαχωκ σύμφωνα με την CENTCOM (αριθμός ρεκόρ) με τα αποθέματα τους να είναι περί τις 3.000
Πηγή: CENTCOM, CSIS
Πολλοί από τους πυραύλους έχουν χρησιμοποιηθεί για να καταστραφούν βάσεις βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν.
Σύμφωνα με την Washington Post, τουλάχιστον 29 βάσεις εκτόξευσης πυραύλων έχουν πληγεί από αεροπορικές επιδρομές, σύμφωνα με απεικονιστικά δεδομένα, υπονομεύοντας σοβαρά την ικανότητα του Ιράν να εκτοξεύει βαλλιστικούς πυραύλους, δήλωσαν ειδικοί στην εφημερίδα. Οι ειδικοί ανέφεραν ότι ο ακριβής αριθμός των βάσεων εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων στο Ιράν δεν είναι γνωστός, αλλά εκτιμάται ότι ανέρχεται περίπου στις 30.
Παράλληλα συνεχίζονται τα πλήγματα ακόμα και σε βάσεις του τακτικού στρατού του Ιράν (Artesh) όπως βλέπουμε στο γράφημα
Τα πλήγματα στις 27 και 28 Μαρτίου τόσο από Ισραηλινές όσο και από Αμερικάνικες δυνάμεις φαίνεται να είναι πιο εστιασμένα.
Σε κάθε περίπτωση η κατάσταση παραμένει ρευστή ενώ μέχρι χθες Κυριακή το καθεστώς του Ιράν έδειχνε αδιάλλακτο. Ιρανός αξιωματούχος παρέμεινε στην δημόσια γραμμή της ηγεσίας ότι οι αμερικανικές προσπάθειες για διπλωματία δεν μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστες, την ώρα που αξιωματούχοι από τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο και την Τουρκία συγκεντρώνονταν στο Πακιστάν με την ελπίδα να βρουν έναν τρόπο να τερματιστεί ο πόλεμος.
«Τη μία στιγμή μιλά για διαπραγματεύσεις και μόλις λίγες ώρες αργότερα αποφασίζει να επιδιώξει τον πόλεμο», δήλωσε ο Εμπραχίμ Ζολφαγαρί, εκπρόσωπος του των Φρουρών της Επανάστασης, αναφερόμενος στον Πρόεδρο Τραμπ σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε.
