Η ζωή δεν ξέρεις ποτέ πως μπορεί να σου τα φέρει -και αυτό το γνώριζε καλά η Μαρινέλλα, που πέθανε σήμερα σε ηλικιά 87 ετών. Άλλες φορές πλούσια και άλλες τσιγγούνικα. Το σημαντικό είναι να είσαι έτοιμος και όταν περάσει το τρένο της ζωής να το αντιληφθείς και να ανέβεις πάνω του. Κι αν όλα προχωρήσουν καλά θα γίνεις και οδηγός.
Η Μαρινέλλα, κατάφερε και έγινε δικαίως η μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού. Ενδεχομένως δεν το γνώριζε όταν μεσούσης της Κατοχής, σε ηλικία τεσσάρων – πέντε χρονών, συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδική ώρα» τραγουδώντας τη «Φλαμουριά» του αυστριακού συνθέτη Φραντς Σούμπερτ. Εκείνη μπορεί να μην γνώριζε τότε αλλά η μοίρα της είχε καθοριστεί. Μουσική… Τραγούδι…Αυτή ήταν η ζωή της, στις δεκαετίες που ακολούθησαν.
Στα δώδεκά της χρόνια διαφήμισε τα καταστήματα Melka της Θεσσαλονίκης και πέντε χρόνια αργότερα συμμετείχε στον θίασο της Μαίρης Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Κάποιο βράδυ, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα που ήξερε απ’ έξω όλα τα τραγούδια, την αντικατέστησε. Τραγούδησε το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο, σε μουσική του Μενέλαου Θεοφανίδη και στίχους του Μίμη Τραϊφόρου, αλλά και το «Μαλαγκένια», γερμανικό τραγούδι της Κατοχής. Αμέσως μετά η Κυριακή Παπαδοπούλου, έγινε η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.
Η Κική Παπαδοπούλου που έγινε Μαρινέλλα
Στα 18 της χρόνια, ενηλικιώθηκε και… βαφτίστηκε Μαρινέλλα από τον λαϊκό συνθέτη, ερμηνευτή και μουσικό Τόλη Χάρμα, με τον οποίο συνεργαζόταν στο κέντρο «Πανόραμα». Η έμπνευση ήταν το ομώνυμο τραγούδι του. «Κορίτσι μου, είναι δυνατό να σε βγάλουμε στο πάλκο ως Κική Παπαδοπούλου; Για τραγουδίστρια σε πήραμε, όχι για δακτυλογράφο», της είπε. Κάπως έτσι κύλησαν τα πράγματα τότε προς τα μέσα / τέλη της δεκαετίας του ΄50 και μέσω του Στέλιου Ζαφειρίου γνώρισε τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Η Μαρινέλλα, σχεδόν σε όλη την ζωή της τραγουδούσε. Αλλά από την άλλη το ρήμα αυτό είναι λίγο για να καταγράψει την ένωση που είχε τόσο με τους στίχους και την μουσική όσο και με τον τρόπο που κινούνταν στην σκηνή. Μοναδική χροιά και έκταση φωνής, εκφραστικότητα στις ερμηνείες της και τρομακτικό γκελ στο κοινό.
Όταν η Μαρινέλλα γνώρισε τον Στέλιο
Ο Αύγουστος του 1957 ήταν σημαδιακός για την μετέπειτα διαδρομή της. Αιτία και αφορμή η σύνδεσή της με τον Στέλιο Καζαντζίδη. Ο τελευταίος, πηγαίνοντας να ακούσει τον δεξιοτέχνημτου μπουζουκιού και συνθέτη Στέλιο Ζαφειρίου, άκουσε την Μαρινέλλα να ερμηνεύει «Το πιο πικρό ψωμί» του Γιώργου Μητσάκη. Όταν η Μαρινέλλα τελείωσε το τραγούδι, ο Ζαφειρίου την σύστησε στον Καζαντζίδη, ο οποίος της επισήμανε, πως τραγουδά το λαϊκό με έναν δικό της τρόπο, λίγο ελαφρύ. Η γνωριμία τους συνεχίστηκε μέσα στη βάρκα του πατέρα της. Και οι δύο αγαπούσαν τη θάλασσα και το ψάρεμα. Εκεί, ο Στέλιος Καζαντζίδης της ζήτησε να γίνει το σεγκόντο του.
Στέλιος Καζαντζίδης και Μαρινέλλα.
Οπερ και εγένετο. Από το «Λουξεμβούργο» της Θεσσαλονίκης όπου έκαναν τις πρώτες τους επιτυχημένες εμφανίσεις, στις 12 Νοεμβρίου του 1957 κατέβηκαν στην Αθήνα, και από εκεί άρχισε η ανοδική τους πορεία. Τα πρώτα κομμάτια που ηχογράφησαν ήταν τα «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ» του Γιώργου Μητσάκη, που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 78′ στροφών το 1957. Το πρώτο ντουέτο με τον Καζαντζίδη που ακούγεται μόνη της η Μαρινέλλα, ήταν το «Τι γυρεύεις από ‘μένα» του Πάνου Πετσά και του Κώστα Βίρβου, το 1957. Ενώ το πρώτο σόλο τραγούδι της Μαρινέλλας ήταν το «Ήρθα πάλι κοντά σου» με β’ φωνή της Γιώτας Λύδια, που κυκλοφόρησε το 1959.
Στέλιος Καζαντζίδης, Μίκης Θεοδωράκης, Μαρινέλλα, Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Το ντουέτο Καζαντζίδης – Μαρινέλλα έμεινε στην ιστορία του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Αξεπέραστο έως και σήμερα. Τότε επικρατούσε πανζουρλισμός στις εμφανίσεις τους, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, όπου υπήρχαν Έλληνες. Οι διφωνίες τους αξεπέραστες ακόμη ενώ, μεταξύ άλλων, ερμήνευσαν τραγούδια των Θεόδωρου Δερβενιώτη, Απόστολου Καλδάρα, Γιάννη Μαρκόπουλου, Βασίλη Τσιτσάνη, Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, Κώστα Βίρβου κ.α.
Η μουσική «συνάντηση» με τους Χατζηδάκι και Θεοδωράκη
Το 1960, η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στον ελληνικό κινηματογράφο (συνολικά συμμετείχαν μαζί σε 10 ελληνικές ταινίες), στην ταινία του Ροβήρου Μανθούλη «Η κυρία δήμαρχος». Ερμήνευσαν μαζί τα τραγούδια «Για ‘μας ποτέ μη ξημερώσει» και «Ζιγκουάλα», ενώ η Μαρινέλλα ερμήνευσε σόλο το τραγούδι του Αργύρη Κουνάδη «Αλλάξανε τα πράγματα».
Νίκος Ξανθόπουλου – Μαρινέλλα Περιοδεία 1967
Ευτύχησαν στις αρχές του 1961 να ερμηνεύσουν στο θέατρο «Κεντρικόν», τέσσερα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι («Αθήνα», «Κουρασμένο παλληκάρι», «Ο κυρ Αντώνης», «Το πέλαγο είναι βαθύ») και έξι του Μίκη Θεοδωράκη («Βράχο – βράχο τον καημό μου», «Παράπονο», «Ο μετανάστης», «Καημός», «Σαββατόβραδο» και «Έχω μια αγάπη») από τον κύκλο τραγουδιών «Πολιτεία», σε ποίηση Δημήτρη Χριστοδούλου και Τάσου Λειβαδίτη. Ο δε Μάνος Χατζιδάκις ακούγοντας στις πρόβες την Μαρινέλλα την παρομοίασε με τη Μαρίκα Νίνου. Με τον Μίκη Θεοδωράκη συνεργάστηκαν ξανά το 1962 στο θέατρο «Παρκ», στη θεατρική παράσταση «Όμορφη Πόλη». Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα συναντήθηκαν δισκογραφικά για τελευταία φορά το 1968, ηχογραφώντας έναν κοινό δίσκο 33′ στροφών.
Η μεγάλη σόλο καριέρα
Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 και έχοντας ήδη στο ενεργητικό της την τεράστια επιτυχία – σε όποιο πάλκο κι αν εμφανίζονταν επικρατούσε το αδιαχώρητο – και μετά το τέλος της συνεργασίας της με τον Στέλιο Καζαντζίδη, έστησε την μεγάλη – όπως ακολούθησε – προσωπική της καριέρα. Οι Γιώργος Κατσαρός, Γιώργος Ζαμπέτας, Γιάννης Μαρκόπουλος, Μάνος Λοΐζος, Χρήστος Λεοντής, Άγγελος Σέμπος, και Μίμης Πλέσσας, ήταν από τους πρώτους που στάθηκαν δίπλα της. Ο Γιώργος Κατσαρός της «προσέφερε» την πρώτη της σόλο εμφάνισή της (στην μετά Καζαντζίδη εποχή) προτείνοντάς της να εμφανιστεί στην θεατρική επιθεώρηση του Κώστα Χατζηχρήστου «Άλλος για Υπουργείο» στο θέατρο «Παρκ». Εκεί τραγούδησε δύο νέα τραγούδια του συνθέτη «Απόψε χάνω μια ψυχή» και «Κλείσε τα μάτια σου καρδιά μου», σε στίχους του Πυθαγόρα.
Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, στον «Μουσικό Αύγουστο» που οργάνωσε ο Μίκης Θεοδωράκης στον Λυκαβηττό, η Μαρινέλλα υπό τη διεύθυνση του συνθέτη, τραγούδησε τον κύκλο τραγουδιών «Λιποτάκτες», δίπλα στους Γρηγόρη Μπιθικώτση και Γιάννη Πουλόπουλο.
Οι εμφανίσεις της στα νυχτερινά κέντρα καθώς και οι δεκάδες συνεργασίες της, δεν σταματούν εντούτοις πρέπει να έρθει και η μεγάλη επιτυχία. Αυτή ήταν το «Σταλιά – σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη, που κυκλοφόρησε το 1967. Αρχικά προορίζονταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει στην ταινία «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια». Αρνήθηκε όμως και ζήτησε από τον Ζαμπέτα να το πει εκείνη.
Το 1968 ο Γιάννης Δαλιανίδης προετοίμαζε το κινηματογραφικό του μιούζικαλ «Γοργόνες και Μάγκες» και σκέφτηκε να βάλει τη Μαρινέλλα να τραγουδήσει σε κάποια σκηνή. Ο Μίμης Πλέσσας συμφώνησε με την εκλογή αυτή και της έγραψε ένα τραγούδι μοντέρνο, το «Πες μου πού πας». Όταν όμως άκουσε το τραγούδι ο Δαλιανίδης, έδειξε δυσαρεστημένος.
Ήθελε ένα τραγούδι που να μην το έχει φανταστεί κανείς. Σύμφωνα με μαρτυρία του Μίμη Πλέσσα, ο χρόνος πίεζε, γιατί σε δύο μέρες έπρεπε να γυριστεί η συγκεκριμένη σκηνή. Έτσι λοιπόν αναγκάστηκε να μπει στο στούντιο και να το τραγουδήσει. Το είπε μια φορά, δεν το ξανατραγούδησε δεύτερη, γιατί ήταν άψογο.
Από εκεί και πέρα το τρένο της επιτυχίας και της καταξίωσης δεν σταμάτησε με την Μαρινέλλα να έχει συνεχώς το τιμόνι στα χέρια της.
Η φωνή που γοήτευσε τον Φρανκ Σινάτρα και το διεθνές κοινό
Η Μαρινέλλα δεν ήταν όμως μόνο σπουδαία φωνή αλλά και κορυφαία show woman. Πολύ πριν ανακαλυφθεί ο όρος αυτός στην Ελλάδα. Ως πρώτο όνομα μπορούσε να φέρει την δική της προσωπικότητα και πάνω στη σκηνή. Κατά κάποιον τρόπο πρωτοστάτησε στη δημιουργία ενός άλλου είδους διασκέδασης από αυτό που προσέφεραν μέχρι τότε τα νυχτερινά κέντρα.
Στην απονομή χρυσού δίσκου στον τόλη Βοσκόπουλο, αγκαλιά με την κόρη της Μαρινέλλας, Τζωρτζίνα.
Το «ντροπαλό» κορίτσι «πέταξε» την στητή καρέκλα του λαϊκού πάλκου και «μεταμορφώθηκε» σε σταρ. Τουαλέτες, χόρευε, έπαιζε ερμήνευε. Ισως μία άλλου τύπου ποπ σταρ. Τελείως διαφορετική για τα ελληνικά δεδομένα. Παράλληλα πήρε την κατάσταση στα χέρια της. Μεγάλες ορχήστρες, οι καλύτεροι μουσικοί, πρόσεχε τον ήχο, τα φώτα, έφερε τις γαρδένιες – αντί για το σπάσιμο των πιάτων – και επέβαλε όχι μόνο την Κυριακή να είναι ρεπό, αλλά και οι μουσικοί της να πληρώνονται εκείνο το ρεπό.
Το «Στορκ» στην Φιλελλήνων και στην παραλία η Μαρινέλλα ήταν η απόλυτη κυρίαρχος. Ηταν η εποχή της, την οποία έπιασε από τα μαλλιά και σχεδόν ποτέ δεν την άφησε. Θρυλείται ότι ο Φρανκ Σινάτρα, βλέποντας την Μαρινέλλα, είπε πως «Αν αυτή η γυναίκα βρισκόταν στην Αμερική, σε δύο μήνες θα ήταν το πρώτο όνομα».
Στις αρχές της δεκαετία του ΄70, «ανάγκασε» το αμερικανικό περιοδικό Billboard να γράψει – λόγω της εμφάνισής της στο V Festival Internacional da Canção Popular – Parte Internacion στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας – ότι «η Μαρινέλλα από την Ελλάδα κυριαρχεί στη νυχτερινή Αθήνα. Μεταφέρει γοητεία στα τραγούδια της και τη ζεστασιά του ήλιου στη φωνή της».
Μαρινέλλα
Στις 24 Φεβρουαρίου του 1971, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μαρινέλλα (Ένας μύθος)», όπου ηχογράφησε σε δεύτερη εκτέλεση τρία τραγούδια του Χατζιδάκι («Ένας μύθος», «Οδός ονείρων» και «Ο ταχυδρόμος πέθανε»), ενώ συνεργάστηκε με τον Άκη Πάνου, ο οποίος της έγραψε τα τραγούδια «Πυρετός (Κάθε γνωριμία)» και «Κοίτα με στα μάτια». Μεταξύ άλλων συμμετείχε στον δίσκο του Χρήστου Λεοντή «Δώδεκα παρά πέντε» σε στίχους Σώτιας Τσώτου, Τάσου Μιχαηλίδη και Γιάννη Νεγρεπόντη, με τραγούδια που είχαν υπαινιγμούς για την Δικτατορία («Έρημο πουλί», «Έναν καιρό», «Άσπρο μου ρόδο», «Ζωή να σε χαρώ» κ.ά.). Η Χούντα δεν άφησε να παιχτούν στο ραδιόφωνο τα τραγούδια.
Η γαλλική τηλεόραση της έκανε αφιέρωμα με τίτλο «Η βασίλισσα της νύχτας στην Αθήνα . Το 1973 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Αλβανία» σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα, αφιερωμένο στο Έπος του 1940. Το τραγούδι «Μάνα μου κρύψε το σπαθί» θεωρήθηκε αντιστασιακό και απαγορεύτηκε από τη Χούντα. Την ίδια τύχη είχαν λίγο καιρό νωρίτερα και τα τραγούδια «Ντρίγκι, ντρίγκι μάνα μου (Velvet mornings)» και «Πού πάνε εκείνα τα παιδιά (My reason)», οι δυο διεθνείς επιτυχίες του Ντέμη Ρούσου που η Μαρινέλλα τραγούδησε σε ελληνικούς στίχους του Πυθαγόρα και κυκλοφόρησαν σε δίσκο 45′ στροφών, στις 17 Ιανουαρίου.
Από τις πίστες στις μπουάτ παρέα με τον Κώστα Χατζή
Στις 6 Απριλίου του 1974 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην πρώτη της συμμετοχή στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Μπράιτον του Ηνωμένου Βασιλείου με το τραγούδι του Γιώργου Κατσαρού «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου» σε στίχους Πυθαγόρα, το οποίο κατέλαβε την ενδέκατη θέση ανάμεσα σε 17 χώρες.
Με τον Κώστα Χατζή
Και εκεί που η Μαρινέλλα, κυριαρχούσε στις πίστες, φέρνοντας τον προσωπικό της αέρα, αποφάσισε να αλλάξει στυλ. Από την λάμψη στις μπουάτ της Πλάκας και μέσω αυτών η συνεργασία της κυρίως με τον Κώστα Χατζή. Κοινό πρόγραμμα με υλικό στηριγμένο εξ ολοκλήρου σε καινούργιο υλικό, που καταγράφηκε και στη δισκογραφία. Μετά από προετοιμασία 6 μηνών, στις 28 Μαρτίου του 1976, στην πλακιώτικη μπουάτ «Σκορπιός», η Μαρινέλλα και ο Κώστας Χατζής παρουσίασαν το πρόγραμμα «Ρεσιτάλ» με 52 καινούργια τραγούδια του συνθέτη («Τρελός ή παλικάρι», «Γλυκό της νιότης μου πουλί», «Όλος ο κόσμος είσ’ εσύ», «Σ’ αγαπώ», «Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει», «Η αγάπη όλα τα υπομένει» κ.α.).
Ο τριπλός δίσκος που προέκυψε και κυκλοφόρησε το Πάσχα του ’76 έφτασε τις 500.000 αντίτυπα και μέχρι και σήμερα ανήκει στους 10 εμπορικότερους ελληνικούς δίσκους όλων των εποχών. Το υλικό αυτό ήταν η βάση για μια πολύχρονη παρουσία της Μαρινέλλας στην Πλάκα. Με τον Κώστα Χατζή ξανασυνεργάστηκαν το 1980 στον δίσκο «Το ταμ-ταμ» και το 1987 στον δίσκο «Συνάντηση».
Κώστας Χατζής. Μαρινέλλα
Στις 5 Απριλίου του 1978 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η Μαρινέλλα του σήμερα», σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου, όπου αλλάζει ύφος και κινείται σε περισσότερους μοντέρνους ρυθμούς. Αλλά αυτό δεν μείωσε την εμπορική της επιτυχία. Αρκεί να θυμηθούμε τραγούδια όπως ήταν τα «Να παίζει το τρανζίστορ», «Σήμερα», «Δεν φταίμε εμείς».
Η δεκαετία του ΄80 την βρήκε με τραγούδια όπως τα «Για σένανε μπορώ», «Καρδούλα μου δε σε μαλώνω», «Ξεγελώ τον καθένα», «Τα μεσάνυχτα», με εμφανίσεις στο Zoom της Πλάκας, ενώ το 1986 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Γιάννη Πάριο στη Νεράιδα.
Η μεγάλη ντίβα που ήταν και ακούραστη εργάτρια
Η ποιότητα της Μαρινέλλας αναμφισβήτητη όπως και η ποσότητα των εργασιών της. Δίσκοι, εμφανίσεις, συνεργασίες, περιοδείες και όλα αυτά με τον πήχη πολύ ψηλά. Και πάντα με επιτυχία. Αλλωστε στις προηγούμενες δεκαετίες είχε σφυρηλατήσει τόσο καλά τις σχέσεις της με το κοινό που δεν την άφησε στιγμή μόνη της.
Με τον Ντέμη Ρούσσο
Το 1988, η Μαρινέλλα άλλαξε δισκογραφική εταιρεία ύστερα από 20 χρόνια, και κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο τον δίσκο «Τολμώ» από την MINOS-EMI, ενώ συμμετείχε στον δίσκο του Γιάννη Πάριου «Πιστός» τραγουδώντας μαζί του το τραγούδι του Αλέξη Παπαδημητρίου «Και να που γύρισες», σε στίχους του ερμηνευτή.
Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, ήταν το πρόσωπο που πρωταγωνίστησε στην μετατροπή του ιστορικού κινηματογράφου Rex της οδού Πανεπιστημίου, σε Music Hall. Εγκαινίασε την νέα εποχή του (μαζί της ο Βασίλης Τσιβιλίκας) – με την εικαστική προσφορά του Γιάννη Τσαρούχη – σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή. Η μουσική παράσταση συνεχίστηκε και το 1989, παρουσιάζοντας τον καινούργιο της δίσκο «Είσαι μια θύελλα». Στο πρόγραμμα -αντί του Τσιβιλίκα- προστέθηκε η Δήμητρα Παπαδοπούλου και ο Σταμάτης Φασουλής.
Μαρινέλλα, Σταμάτης Κραουνάκης
Εκεί, μεταξύ των μεγάλων επιτυχιών που ερμήνευσε «Καμιά φορά», «Σήμερα», «Δεν φταίμε εμείς», «Πρώτη μου φορά», «Καλύτερα», «Θα τραγουδήσω», «Τώρα τίποτα», «Μη με ρωτάς», «Μπορεί», «Το χειροκρότημα», «Απ’ το αεροπλάνο», «Σ’ αγαπώ», «Η αγάπη όλα τα υπομένει», «Πάλι θα κλάψω», «Σταλιά – σταλιά», «Τι γλυκό να σ’ αγαπούν», «Μη μου θυμώνεις μάτια μου», «Η νύχτα θέλει έρωτα», «Και μόνο που με κοιτάς», «Πες πως μ’ αντάμωσες» παρουσίασε και τα «χρυσά» άλμπουμ «Τολμώ» και «Είσαι μια θύελλα» παραγωγής του Αχιλλέα Θεοφίλου. Το 1995-96, ακολούθησε και τρίτη παράσταση στο «Ρεξ», σε επιμέλεια του Δημήτρη Παπάζογλου.
Η πορεία της Μαρινέλλας, ασταμάτητη και τις επόμενες δεκαετίες. Πολλή δουλειά και όλα κάτω από την άμεση επίβλεψή της. Δουλειά μυρμηγκιού που φαίνεται σε όλες τις εκφάνσεις της διαδρομής. Ως άψογη επαγγελματίας ήθελε να έχει τον πλήρη έλεγχό της κάθε δουλειάς της. Και τον είχε με κάθε φορά το αποτέλεσμα να είναι πάντα αυτό που ήθελε η ίδια.
Την δεκαετία του ΄90 μεταξύ άλλων κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η Μαρινέλλα τραγουδά μεγάλες κυρίες». Πρόκειται για δισκογραφική δουλειά μέσα από την οποία ερμηνεύει διασκευασμένα επιτυχίες διεθνών καλλιτέχνιδων (λ.χ. Mina, Amalia Rodrigues, Shirley Bassey, Dalida κ.α). Από τη χρονιά αυτή και μετά, η Μαρινέλλα περιόρισε τις εμφανίσεις της στα νυχτερινά κέντρα διότι έχει αλλάξει ο τρόπος διασκέδασης σε αυτά και η ίδια ήταν αντίθεση.
Όταν οι New York Times έγραψαν για τη Μαρινέλλα
Το εύρος των ικανοτήτων της ήταν τέτοιο ώστε το καλοκαίρι του 1995, έπαιξε ως η Κορυφαία του Χορού σε πρόγραμμα με μελοποιημένα χορικά από Τραγωδίες του Ευριπίδη, που μελοποίησαν για παλαιότερες θεατρικές παραστάσεις οι Χρήστος Λεοντής, Σταμάτης Κραουνάκης, Γιώργος Κουρουπός και Μιχάλης Χριστοδουλίδης. Η παράσταση είχε τον τίτλο «Γυναικών πάθη» και παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη και χορογραφίες Ντόρας Τσάτσου. Στις 27 Απριλίου του 1998, η Μαρινέλλα παρουσίασε το πρόγραμμα «Η Μαρινέλλα τραγουδά και θυμάται» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε μουσική επιμέλεια του Λάμπρου Λιάβα, με στόχο την ενίσχυση του Χατζηκυριάκειου Ιδρύματος Παιδικής Προστασίας.
Με τη μεγάλη Σωτηρία Μπέλου
Την επιτυχία της πρώτης μουσικής παράστασης στο Μέγαρο, ακολούθησε ακόμη μία, τον Σεπτέμβριο του 1999, με τον τίτλο «Με βάρκα… το τραγούδι», που έκανε αρχή στο Θέατρο Γης της Θεσσαλονίκης την 1η Σεπτεμβρίου.
Το 2000, η Μαρινέλλα αποδέχτηκε την πρόταση του σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη να πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου “Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες” του Γιάννη Ξανθούλη. Η Μαρινέλλα υποδύθηκε την Μαρίκα Σουέζ, μια θεατρίνα ενός ιδιότυπου μπουλουκιού, που έδινε παραστάσεις σε λουτροπόλεις εξαθλιωμένες απ’ τους πολέμους, στα χρόνια του Εμφυλίου. Η τηλεοπτική σειρά προβλήθηκε από την ΕΤ-1, ενώ τα τραγούδια της σειράς έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης («Νύχτα θεά», «Ό,τι τραγουδώ», «Ξέχασέ μας» κ.α.).
Με τον Λάκη Παπαδόπουλο
Τον Νοέμβριο του 2002 του ίδιου χρόνου, τραγούδησε με τον Γιώργο Νταλάρα μετά τριάντα και πλέον χρόνια. Το 2003, ήρθε η σειρά των New York Times για να την αποθεώσουν: «Η Μαρινέλλα, εξέχουσα μορφή στην Ελληνική λαϊκή μουσική. Η φωνή της ήταν γήινη και δυνατή, και η παρουσία της αντάξια μιας ντίβας του Θεάτρου σαν χόρευε με βήματα σκερτσόζικα ή εξέφραζε μεγαλοπρεπώς τα πάθη της».
Η θριαμβευτική επιστροφή στις μεγάλες πίστες
Τον χειμώνα του 2005, η Μαρινέλλα κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Τίποτα δεν γίνεται τυχαία» με τραγούδια του Γιώργου Θεοφάνους, ενώ το 2006 αποφάσισε να επιστρέψει στη νυχτερινή διασκέδαση. Βρέθηκε στο «Αθηνών Αρένα» με τον Αντώνη Ρέμο για δυο χρονιές. Τον Νοέμβριο του 2008 εμφανίστηκε στο «Διογένης Studio» με τον Γιάννη Πάριο. Σύμφωνα με την εφημερίδα Το ΒΗΜΑ της Κυριακής (1 Φεβρουαρίου 2009), μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009 παρακολούθησαν το πρόγραμμα τους πάνω από 80.000 θεατές.
Φίλιππος Νικολάου, Μαρινέλλα, Τόλης Βοσκόπουλος.
Το φθινόπωρο του 2009, συμμετείχε σε δυο συναυλίες-αφιερώματα στο Στέλιο Καζαντζίδη -ύστερα από δική της πρωτοβουλία- με τον τίτλο «Η φωνή ζει» (στις 18 Σεπτεμβρίου στο Καλλιμάρμαρο στάδιο της Αθήνας και στις 23 Σεπτεμβρίου στο Καυταντζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης), για τις ανάγκες ανέγερσης ενός ξενώνα για ορφανά και απροστάτευτα παιδιά με ειδικές ανάγκες του σωματείου κοινωνικής μέριμνας «Αρωγή». Δίπλα της οι Γιώργος Νταλάρας, Χάρις Αλεξίου, Δημήτρης Μητροπάνος, Γλυκερία, Πασχάλης Τερζής.
Πάντα ακμαία η Μαρινέλλα, δεν σταματά να παράγει. Τον Απρίλιο του 2010, πρωταγωνίστησε στη μουσικοθεατρική παράσταση «Μαρινέλλα – Το Μιούζικαλ» των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα, σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή και χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.
Η Μαρινέλλα τραγουδά τη «Σονάτα του σεληνόφωτος» κατά τη διάρκεια της γενικής δοκιμής της συναυλίας «Σταύρος Ξαρχάκος – Μαρινέλλα. Η σονάτα του σεληνόφωτος, του Γιάννη Ρίτσου», στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών, τον Ιούλιο του 2015
Η παράσταση παρουσιάστηκε στο Θέατρο Παλλάς, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (από τις 5 Ιανουαρίου 2011) και ολοκληρώθηκε με μια σύντομη καλοκαιρινή περιοδεία το καλοκαίρι του 2011. Ο θεατρολόγος Κώστας Γεωργουσόπουλος έγραψε στα ΝΕΑ πως η Μαρινέλλα «Δεν είναι απλά αυτό που ονομάζουμε ακτινοβολία, επικοινωνιακό τέρας, είναι µια Σειρήνα, σαν τις οµηρικές, που µμπορεί να αναστατώσει και να σαγηνεύσει και τον τυφλό και τον κουφό, τον τυφλό µε τη φωνή, τον κουφό µε το λάλο, κυριολεκτικά, άγαλμα. Ω! ναι, έχουμε κι εμείς την Πιαφ και την Γκάρλαντ και το µμιούζικαλ που της αξίζει.…”».
Η Μαρινέλλα με τον Θανάση Πολυκανδριώτη στο BBC, 1971.
Το 2013-2014 η Μαρινέλλα μαζί με τον Κώστα Χατζή παρουσίασε ξανά το «Ρεσιτάλ», σχεδόν 37 χρόνια μετά την πρώτη τους συνεργασία επί σκηνής, στο Θέατρο Παλλάς (από τις 25 Ιανουαρίου 2013) και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (29 έως 31 Μαρτίου 2013) ενώ πραγματοποίησε και δύο καλοκαιρινές περιοδείες σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και της Κύπρου. (σ.σ. δίσκος «Ρεσιτάλ» είχε ηχογραφηθεί ζωντανά το 1976 και είναι ένας από τους εμπορικούς δίσκους όλων των εποχών στην Ελλάδα).
Μαρινέλλα, η διαχρονική Ελληνίδα σταρ
Τον Ιανουάριο του 2014 πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ «Η Μαρινέλλα συναντά τη Βέμπο» στο Θέατρο Badminton. Το 2015, ο Σταύρος Ξαρχάκος συνέθεσε ένα νέο μουσικό έργο για τη φωνή της Μαρινέλλας, μελοποιώντας την περίφημη “Σονάτα του σεληνόφωτος” του Γιάννη Ρίτσου. Παρουσιάστηκε στον χώρο της Πειραιώς 260 σε σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη. (σ.σ. Φεστιβάλ Αθηνών). Το 2016 μαζί με τον Τάκη Ζαχαράτο παρουσίασε τη μουσικοθεατρική παράσταση «Μαρινέλλα – Ζαχαράτος στον Καθρέφτη του Παλλάς» στο Θέατρο Παλλάς, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, κείμενα Γιάννη Ξανθούλη, μουσική Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και χορογραφίες Δημήτρη Παπάζογλου
Στις 3 και 17 Φεβρουαρίου 2020 παρουσίασε τη μουσική παράσταση «Μαρινέλλα – Ο Μύθος» στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος) με τη συνοδεία της «Φιλαρμόνιας» Ορχήστρας Αθηνών, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη, ερμηνεύοντας επιτυχίες από την εξηντάχρονη πορεία της («Όμορφη πόλη», «Στα περβόλια», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Ό,τι τραγουδώ», «Έλα γι’ απόψε», «Άνοιξε πέτρα», «Τ’ αθάνατο νερό» κ.α.). Μέρος των εσόδων από τις δύο συναυλίες διατέθηκαν για τους σκοπούς του Σωματείου «ΕΛΠΙΔΑ – Σύλλογος Φίλων Παιδιών με καρκίνο».
Η Μαρινέλλα στη συνέντευξη Τύπου από το Σύλλογο Φίλων Παιδιών με καρκίνο “Ελπίδα” για τις συναυλίες με τίτλο “Η Μαρινέλλα τραγουδά την Ελπίδα”
Η Μαριάννα Βαρδινογιάννη ανακήρυξε τη Μαρινέλλα ως «Καλλιτέχνη για την ΕΛΠΙΔΑ» δια βίου, απονέμοντας της τιμητική πλακέτα για την προσφορά της στο έργο του Συλλόγου.
Η Μαρινέλλα μεγάλωσε μουσικά, ερμηνευτικά, επαγγελματικά, στις δεκαετίες του ΄50, ΄60, ενηλικιώθηκε σε αυτή του ΄70, για να απογειωθεί στις επόμενες τρεις. Κάθε της δράση είχε αξιοπρέπεια, συνείδηση, επαγγελματισμό.
Στο Ηρώδειο με Μιμή Πλέσσα, Δημήτρη Μητροπάνο και Ελευθερία Αρβανιτάκη. Φωτ. Κανελλόπουλος
Κατόρθωσε να αντιλαμβάνεται άμεσα το κλίμα κάθε εποχής και να το μετουσιώνει σε Τέχνη, χάραξε δικούς της δρόμους, που πολλοί άλλοι συνάδελφοί της την ακολούθησαν στην συνέχεια και ήξερε πώς να συντηρεί τον μύθο της. Για αυτό και ήταν η μεγάλη ντίβα του ελληνικού τραγουδιού.
Δέκα τραγούδια της μεγάλης Κυρίας
Σταλιά-σταλιά
Τι να φταίει
Τολμώ
Άνοιξε πέτρα
Σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει
Σήμερα
Ποιος είν’ αυτός
Θά’ θελα να ήσουν
Κι’ ύστερα
Σ’ αγαπώ
Καμιά φορά
Αντίο
Εγώ έχω εσένα κι εσύ εμένα
Η αγάπη όλα τα υπομένει
Δισκογραφία
Στούντιο Άλμπουμ
Το εξώφυλλο του άλμπουμ «Η αγάπη μας», Φεβρουάριος του 1985.
1964: Καζαντζίδης & Μαρινέλλα – Μεγάλες επιτυχίες
1965: Χρυσός δίσκος Καζαντζίδη & Μαρινέλλας
1967: Αναπολώντας με τον Στέλιο Καζαντζίδη και την Μαρινέλλα
1969: Σταλιά – σταλιά
1969: Καζαντζίδης & Μαρινέλλα
1969: Όταν σημάνει Εσπερινός
1969: Μαρινέλλα
1970: Ένα τραγούδι είν’ η ζωή μου
1970: Kazantzidis & Marinella sing Greek songs
1971: Μαρινέλλα (Ένας μύθος)
1972: Αθάνατα Ρεμπέτικα
1973: Αλβανία
1974: Μαρινέλλα για πάντα (Κύπρος)
1974: Μαρινέλλα & Βοσκόπουλος
1974: Μαρινέλλα & Τόλης Βοσκόπουλος – Εγώ και ‘συ
1975: Μαρινέλλα για πάντα
1976: Άλλη μια φορά
1977: Μαρινέλλα & Αθηναίοι
1978: Η Μαρινέλλα του σήμερα
1979: Σ’ αγαπώ
1980: Η Μαρινέλλα σε τραγούδια της Βέμπο
1981: Μαρινέλλα (Για σένανε μπορώ)
1983: Για σένα τον άγνωστο
1984: Μεγάλες στιγμές
1985: Η αγάπη μας
1986: Μια νύχτα
1987: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής – Συνάντηση
1988: Τολμώ
1989: Είσαι μια θύελλα
1990: Λέγε μου «Σ’ αγαπώ»
1991: Καζαντζίδης & Μαρινέλλα – Τα τραγούδια της Αμερικής
1992: Η Μαρινέλλα τραγουδά Μίμη Πλέσσα
1992: Η Μαρινέλλα τραγουδά Μεγάλες Κυρίες
1993: Το ξημέρωμα του έρωτα
1994: Η Μαρινέλλα τραγουδά Χατζηνάσιο
1995: Τα πρώτα μου τραγούδια (1967 – 1970)
1996: Τα πρώτα μου τραγούδια no. 2 (1971 – 1974)
1997: Για πρώτη φορά
1997: Τραγούδια από τις 45′ στροφές
2004: Άμμος ήτανε
2005: Τίποτα δεν γίνεται τυχαία
Ζωντανές ηχογραφήσεις
1972: Μια βραδιά με την Μαρινέλλα
1973: Μια βραδιά με την Μαρινέλλα no. 2
1976: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής – Ρεσιτάλ
1980: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής – Το ταμ ταμ
1998: Η Μαρινέλλα τραγουδά και θυμάται
1999: Με βάρκα το τραγούδι
2003: Μαρινέλλα & Γιώργος Νταλάρας – Μαζί
2007: Μαρινέλλα & Αντώνης Ρέμος – Live
Σάουντρακ
1971: Ένα καράβι γεμάτο τραγούδια
1991: Η Παριζιάνα
1995: Η πρόβα του νυφικού
1995: Γοργόνες και μάγκες
2000: Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες
Συμμετοχές
1962: Μίκης Θεοδωράκης – Ελληνική σερενάτα
1963: Κώστας Βίρβος no. 1 – Πίκρες και χαρές
1963: Μίκης Θεοδωράκης no. 1
1963: Holiday in Greece
1965: Stelios Kazantzidis sings
1965: The voice of Stelios Kazantzidis
1965: Στέλιος Καζαντζίδης no. 2
1965: Βασίλης Τσιτσάνης – Συννεφιασμένη Κυριακή
1965: Μάνος Χατζιδάκις – Πρώτη εκτέλεση
1965: Χρήστος Λεοντής – Καταχνιά
1965: Στέλιος Καζαντζίδης no. 3
1965: Τραγούδια της ξενιτιάς
1965: Δώδεκα μεγάλες επιτυχίες του Μίκης Θεοδωράκη
1965: Στέλιος Καζαντζίδης – Τραγουδήστε μαζί μου
1965: Ρετσίνα και μπουζούκι no. 3
1966: Χρήστος Λεοντής – Ανάσταση ονείρων
1968: Kazantzidis
1968: Στέλιος Καζαντζίδης
1970: Στέλιος Καζαντζίδης – Στιγμές
1970: V Festival Internacional Da Canção Popular – Rio (Parte Internacional)
1971: 12 Σύγχρονα λαϊκά χρώματα
1971: Χρήστος Λεοντής – Δώδεκα παρά πέντε
1972: Στέλιος Καζαντζίδης no. 4
1972: Το 13άρι της επιτυχίας
1973: Njihovi uspesi
1974: Eurovision 1974
1974: Μίκης Θεοδωράκης no. 2
1974: Κρυφά Μηνύματα 1967 – 1974
1974: Στέλιος Καζαντζίδης no. 5
1975: Τόλης Βοσκόπουλος – Εγώ τι έχω και τι θα ‘χω
1976: Τόλης Βοσκόπουλος – Σμυρναΐικα και λαϊκά
1976: Το 13άρι της επιτυχίας Νο5
1976: Τόλης Βοσκόπουλος – Όταν τραγουδώ
1976: Στέλιος Καζαντζίδης no. 6 · Μαρινέλλα
1976: Μίκης Θεοδωράκης – Πολιτεία
1976: Επιτυχίες με τους: Νο5
1977: Νάσος Παναγιώτου – Ήλιε μεγάλε
1977: Ο Καζαντζίδης σε Δημοτικά τραγούδια
1977: Δημοτική ανθολογία no. 3
1977: Στέλιος Καζαντζίδης no. 8
1978: Στέλιος Καζαντζίδης – Μοναξιά μου
1978: Τόλης Βοσκόπουλος – Τραγούδα θεατρίνε!
1979: Άκης Πάνου – Άσε με ζωή
1980: Τόλης Βοσκόπουλος – 80
1980: 30 μεγάλες επιτυχίες
1980: Το 13άρι της επιτυχίας Νο9
1981: Γιάννης Καλατζής – Για όλους
1981: Βοσκόπουλος – Καρδιά μου μόνη
1981: Στέλιος Καζαντζίδης 1953-60
1981: Στέλιος Καζαντζίδης 1961-63
1982: Τόλης Βοσκόπουλος – Δεν θέλω να θυμάμαι
1982: Ο Στέλιος Καζαντζίδης τραγουδά Μπάμπη Μπακάλη
1982: Στέλιος Καζαντζίδης – Η μεγαλύτερες επιτυχίες του
1982: Επιτυχίες του σήμερα Νο1
1983: Επιτυχίες του σήμερα Νο2
1983: Γιάννης Σπάρτακος – 50 Χρόνια τραγούδι
1983: Τα 14 χασάπικα του χθες και του σήμερα
1983: 30 Χρυσές επιτυχίες του Μίκης Θεοδωράκη no. 2
1983: 30 Χρόνια Καλδάρας no. 2
1984: Μάνος Χατζιδάκις – 30 Σπάνιες ερμηνείες no. 2
1984: Στέλιος Καζαντζίδης – Ανέκδοτα τραγούδια στις 33′ στροφές
1984: Αντώνης Καλογιάννης – Μικρά ερωτικά
1984: Τα διαλεγμένα
1985: Κώστας Βίρβος – Τέσσερις δεκαετίες
1985: Στέλιος Καζαντζίδης – Μια γυναίκα έφυγε (Ανέκδοτα τραγούδια στις 33′ στροφές)
1985: Στέλιος Καζαντζίδης για πάντα no. 1 (Ιστορικές ηχογραφήσεις 1952 – 1963)
1985: Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Χατζιδάκις – Συναυλίες 1961 (Live)
1985: Ο Μίκης Θεοδωράκης στο Κεντρικόν (Live)
1985: Τα λαϊκά της νύχτας (Athens by night)
1985: Αντώνης Καλογιάννης – Και που λες ευτυχία
1985: Για τα παιδιά (Maxi single)
1986: Στέλιος Καζαντζίδης για πάντα no. 2 (Ιστορικές ηχογραφήσεις 1952 – 1963)
1986: Στέλιος Καζαντζίδης – Τώρα
1987: Τάκης Μπουγάς – Ρινγκ
1987: Μανώλης Χιώτης – Το 10 το καλό
1987: Τα καλύτερα
1988: Ο Γιάννης Μαρκόπουλος στον Ελληνικό κινηματογράφο
1988: Γιάννης Πάριος – Πιστός
1988: Πάρτα όλα
1988: Όλα για δύο
1989: ΜΙΝΟΣ ’90 – Τα σουξέ είναι εδώ
1989: 30 χρόνια Κολούμπια
1990: Όλα μέσα
1990: Κλήσεις, προκλήσεις, προσκλήσεις
1990: Στέλιος Καζαντζίδης – Ανέκδοτα τραγούδια στις 33′ στροφές nο. 3
1990: Γρανίτα από σουξέ
1990: Πρώτα απ’ όλα
1991: Επιτυχίες 20 αστέρων
1991: Λόττο στα σουξέ
1992: Ραντεβού με τις επιτυχίες
1993: Σαν παλιό σινεμά
1995: Εν πλω (Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας)
1995: Χρυσή δισκοθήκη 1974
1995: Χρυσή δισκοθήκη 1976
1995: Χρυσή δισκοθήκη 1988
1995: Χρυσή δισκοθήκη 1989
1995: Χρυσή δισκοθήκη 1990
1995: Τα πρώτα απ’ όλα
1996: Μπάμπης Μπακάλης – Μεγάλες επιτυχίες
1996: Λευκά Χριστούγεννα
1996: Στέλιος Καζαντζίδης – Τραγούδια από τις 45′ στροφές
1997: Γιώργος Ζαμπέτας – Τραγούδια από τις 45′ στροφές
1997: Στέλιος Καζαντζίδης – Τραγούδια από τις 45′ στροφές no. 2
2000: Στέλιος Καζαντζίδης – Τραγούδια από τις 45′ στροφές no. 3
2002: Ο Στέλιος Καζαντζίδης τραγουδά Μανώλη Χιώτη
2002: Μίμης Πλέσσας – Ιωβηλαίον (Live)
2004: Μίκης Θεοδωράκης – Φως (The Official ATHENS 2004 Olympic Game Greek Album)
2005: Αντώνης Ρέμος – Σαν άνεμος
2006: Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ – Αφιέρωμα στην Βίκυ Μοσχολιού (Live)
2006: Στέλιος Καζαντζίδης – Τα κινηματογραφικά
2006: 40 Χρόνια Δημήτρης Μητροπάνος
2008: Μάνος Χατζιδάκις – 100 τραγούδια (Ηχογραφήσεις 1955 – 1972)
2008: Θα πιω απόψε το φεγγάρι – Αφιέρωμα στον Λευτέρη Παπαδόπουλο (Live)
2008: Μπάμπης Μπακάλης – 40 Μεγάλες επιτυχίες
2008: Χρονικό του λαϊκού τραγουδιού 1958
2010: Στέλιος Καζαντζίδης – Λαϊκό τραγούδι (National Geographic)
2012: Νατάσα Θεοδωρίδου – Απέναντι
2014: Γιώργος Θεοφάνους – Τραγουδώ το νησί μου (Live)
2015: Λάκης Παπαδόπουλος – Παιχνίδια αγάπης
2015: Γιώργος Θεοφάνους – Χοές
Συλλογές
1974: Τα ωραιότερα τραγούδια μου
1976: Πορτραίτα
1978: Τα πρώτα μου τραγούδια
1980: Πορτραίτο
1982: 15 Χρόνια Μαρινέλλα
1987: 14 Από τα ωραιότερα τραγούδια μου
1988: Marinella for ever
1988: Μια βραδιά με την Μαρινέλλα (1972 – 1973)
1988: Για πάντα (Τα ερωτικά)
1992: Μαρινέλλα & Αντώνη Καλογιάννης – Συναισθήματα
1993: Χρυσές επιτυχίες
1993: Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα – Οι μεγάλες ερμηνείες
1993: Μαρινέλλα & Τόλης Βοσκόπουλος – Εγώ κι’ εσύ (Όλες οι μεγάλες επιτυχίες)
1994: Τα ερωτικά
1995: Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα – Οι μεγάλες επιτυχίες
1996: Η Μαρινέλλα τραγουδά Γιώργο Ζαμπέτα και Άκη Πάνου
1996: Η Μαρινέλλα τραγουδά Μίμη Πλέσσα και Γιάννη Σπανό
1996: Τα 45άρια της Μαρινέλλας
1996: Η μεγάλη κυρία του Ελληνικού τραγουδιού
1996: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής – Συνάντηση για ρεσιτάλ
1997: Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα – Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ
1997: Μαρινέλλα & Τόλης Βοσκόπουλος – Μ’ έμαθες ν’ αγαπώ
1997: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής – Ρεσιτάλ για δυο (1976 – 1980)
1997: Η φωνή και ο μύθος – 30 Χρόνια τραγούδι (1967 – 1997)
1998: Η Μαρινέλλα σε απρόβλεπτες ερμηνείες
1998: Τα αγαπημένα (Δίφωνο)
1999: Τα τραγούδια μου (Diva)
2000: Τα μεγάλα τραγούδια
2001: Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής – Τα τραγούδια του αιώνα
2001: Μαρινέλλα (Delta club)
2001: Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της
2002: Χρυσά τραγούδια
2003: Μαρινέλλα – Μια αγκαλιά τραγούδια
2005: Εγώ (The very best of EMI years) 1957 – 1995
2005: Μαρινέλλα (Digitally remastered)
2006: Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα – Αστέρια του Ελληνικού τραγουδιού
2006: Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα – Οι τελευταίες κοινές ηχογραφήσεις
2006: Στη σκηνή
2006: Τα λόγια είναι περιττά – 50 χρόνια τραγούδι (1956 – 2006)
2007: Τραγούδια από τον κινηματογράφο και το θέατρο
2008: Η φωνή και ο μύθος
2009: Τα τραγούδια μιας ζωής
