Καθημερινά ακούμε για την… βελόνα του ΠΑΣΟΚ που παραμένει ακίνητη. Δημιουργείται, λοιπόν, η εντύπωση ότι οι αντίπαλοι αναμένουν το… ξήλωμα του κόμματος. Είναι γνωστό ότι τα κόμματα υπόκεινται σε μεταλλάξεις, όμως είναι βέβαιο ότι ένα ιστορικό κόμμα με πορεία χρόνων διακυβέρνησης της χώρας δεν εξαφανίζεται όσες αναταράξεις και αν υποστεί. Αυτό, εξάλλου, αποδείχθηκε τις προάλλες με την διαδικασία ανάδειξης συνέδρων του ΠΑΣΟΚ, ενόψει του συνεδρίου του, με την συμμετοχή να αγγίζει τον αριθμό των 175.000, που ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ως φαίνεται, τουλάχιστον, η βελόνα θα κινηθεί!
Το ΠΑΣΟΚ ευτύχησε επί χρόνια να έχει ηγέτες εμπνευσμένους και δυσεύρετους στην εποχή μας. Σήμερα από το ΠΑΣΟΚ – και όχι μόνον – αλλά και ευρύτερα από την ευρωπαϊκή πολιτική, λείπει το όραμα, που συνεγείρει τους πολίτες. Δυστυχώς, η ασκούμενη τα τελευταία χρόνια πολιτική δεν εμπνέει, «δεν αρέσει» όπως είχε πει η αλησμόνητη Μελίνα, και το ΠΑΣΟΚ κλόνισε την εμπιστοσύνη του λαού, η οποία και αποτελούσε το ακατανίκητο όπλο του.
Oμως, ούτε οι αναταράξεις του ΠΑΣΟΚ ούτε ο κατατεμαχισμός του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν το πιο σοβαρό πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα, αλλά το πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει χάσει την αξιοπιστία του. Οι πολίτες έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στα κόμματα και φθάνουν απεγνωσμένα να αναζητούν τη λύση των προβλημάτων τους από μη πολιτικά πρόσωπα, όπως από την κυρία Μαρία Καρυστιανού, μια μάνα που συγκίνησε το πανελλήνιο με το δράμα της απώλειας του παιδιού της, εξαιτίας αυτού ακριβώς του συστήματος. Η πολυσυζητημένη φράση του καθηγητή Ευάγγελου Βενιζέλου «η χώρα είναι μη διακυβερνήσιμη» εκφράζει την σημερινή πολιτική κατάσταση του τόπου. Ο όρος «μη διακυβερνήσιμη» σημαίνει – όπως και ο ίδιος διευκρίνισε – ότι η χώρα δεν έχει τις προϋποθέσεις για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της εποχής, γιατί ο λαός δεν εμπιστεύεται τα κόμματα, δεν υπάρχει καμία συναίνεση, ούτε καν πλαίσιο συζήτησης μεταξύ τους. Και αυτό είναι το κατάντημα της πολιτικής ζωής της χώρας.
Πρώτη υπεύθυνη γι’ αυτό είναι η κυβέρνηση που βαδίζει μόνη της με θράσος και «τραμπική» διάθεση να ρυθμίζει τα πάντα όπως επιθυμεί, αδιαφορώντας ακόμη και για την ανθρώπινη απώλεια στα Τέμπη. Οικονομικές ανισότητες και πολίτες που πένονται, διαφθορά ασύλληπτη με δίκαιο α λα καρτ, νομοσχέδια που εξυπηρετούν τους «ημετέρους», νεκροί στα Τέμπη από λάθη των κυβερνώντων, απόγνωση των αγροτών και κατάλυση της αγροτικής πολιτικής από το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, σκάνδαλο υποκλοπών (Predatorgate) με παρακολούθηση και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και… η ζωή συνεχίζεται!
Οι πολίτες αδύναμοι να αντιδράσουν, παρακολουθούν τις εξελίξεις παθητικά και με κίνδυνο να εθιστούν στην «ακανονικότητα» που επικρατεί. Ομως, «εστί Δίκης οφθαλμός» και πρόσφατα, απόφαση του δικαστηρίου δικαίωσε τον Ν. Ανδρουλάκη εκθέτοντας ανεπανόρθωτα την ηγεσία της Δικαιοσύνης αλλά και πλήττοντας το κράτος Δικαίου στη χώρα μας. Η θετική εξέλιξη του δικαστικού αγώνα που ανέλαβε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και από πολλούς αμφισβητείτο αποτελεί μια προσωπική του νίκη χάρη στους άξιους και τολμηρούς δικαστικούς, που άνοιξαν τον δρόμο για την Δικαιοσύνη.
Η πορεία των κομμάτων της αντιπολίτευσης είναι ρευστή και αμφίβολη. Η αριστερά αντιπολίτευση κατατεμαχίζεται και ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργός κατεβαίνει, ως φαίνεται, στις εκλογές με νέο κόμμα. Η σύνθεση μιας ενιαίας προοδευτικής παράταξης παραμένει ουτοπία σε αυτόν τον τόπο. Τα ακροδεξιά κόμματα σημειώνουν άνοδο εξαιτίας της ανυπαρξίας ικανών αρχηγών των προοδευτικών παρατάξεων, και το κυβερνών κόμμα παραμένει σταθερό και αμέριμνο.
Το ΠΑΣΟΚ έχει πρόεδρο τον Νίκο Ανδρουλάκη εκλεγμένο, αμετακίνητο, τουλάχιστον μέχρι τις προσεχείς εκλογές, και με απόσταση στα ποσοστά επιτυχίας κατά τις εκλογές συνέδρων, νικητή των εσωκομματικών εκλογών έναντι των ανταγωνιστών συντρόφων του. Ομως, οι ανταγωνιστές του, υψηλόβαθμα στελέχη του κόμματος, διαφωνούν έντονα με την πολιτική του. Επομένως, για να διατηρήσει το ΠΑΣΟΚ την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης – αν θέλουμε, βέβαια, να είμαστε ρεαλιστές – θα πρέπει να θελήσουν όλοι να ενώσουν τις αντιθέσεις τους. Αναμφισβήτητα δύσκολο, αλλά απολύτως αναγκαίο.
Οι απόψεις, βέβαια, ικανών νέων στελεχών θα πρέπει να εκφράζονται και να εισακούγονται εφόσον εξυπηρετούν τους στόχους του κόμματος, αλλά και οι συμβουλές παλαιών στελεχών – μεντόρων σήμερα – δεν πρέπει να περιφρονούνται.
Είναι, εξάλλου, φανερή η απογοήτευση ικανών στελεχών, που είτε προσέφυγαν σε άλλα κόμματα και ιδιαίτερα στοκυβερνών, όπου οι υπηρεσίες τους αναγνωρίστηκαν και ανταμείφθηκαν, είτε άλλων, που απογοητευμένα απομακρύνθηκαν. Η θεωρία «ενός ανδρός αρχή» ουδέποτε οδήγησε σε θετικά αποτελέσματα.
Το ΠΑΣΟΚ για να κερδίσει και πάλι την εμπιστοσύνη του λαού, θα πρέπει να ανατρέξει στις ρίζες του, στην ιδεολογία και την Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη: εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική απελευθέρωση και δημοκρατική διαδικασία.
Μέσα στο θολό πολιτικό τοπίο με αδυναμία πρόβλεψης της πορείας των επόμενων εκλογών, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ενδυναμώσει τη θέση του. Ο στόχος «πρώτη θέση έστω και με μια ψήφο διαφορά» φαίνεται ότι δεν είναι εφικτός, όμως, η θέση μιας ισχυρής αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορεί να εξασφαλίσει πρωταγωνιστικό ρόλο για το κόμμα στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας. Το ΠΑΣΟΚ το οφείλει στην ιστορία του και… τρίτη θέση δεν του αξίζει!
Η κυρία Στέλλα Πριόβολου είναι ομότιμη καθηγήτρια, πρόεδρος Σώματος Ομοτίμων Καθηγητών ΕΚΠΑ, έφορος Σχολών Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.
