ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ
Μια πολυετής δικαστική και επιχειρηματική μάχη, μάχη ανάμεσα στην Αθηναϊκή Ζυθοποιία και τη Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης έφτασε σε μια ακόμη κρίσιμη καμπή αυτές τις μέρες. Παράλληλα, όμως, η ιστορία αυτής της διαμάχης, ενώ από τα ονόματα των δυο εταιρειών μοιάζει σαν μια αντιπαράθεση «κέντρου» και «επαρχίας», στην πραγματικότητα είναι μια ιστορία για πολλά περισσότερα πράγματα από αυτό. Για τους Έλληνες που επιστρέφουν στη χώρα μας για να δημιουργήσουν, για το «κατεστημένο» που βρίσκουν εμπόδιο στην προσπάθειά τους, για τον στρεβλό ανταγωνισμό που τελικά πληρώνει ο καταναλωτής. Και έχει και τα χαρακτηριστικά μια μάχης Δαυίδ εναντίον Γολιάθ, που πάντοτε συγκινεί.
Ο Δημήτρης Πολιτόπουλος ήταν ένας νέος που έφυγε από την Ελλάδα για σπουδές και για να βρει την τύχη του στις ΗΠΑ. Ως σοβαρός και ευφυής νέος όμως, άκουγε τζαζ και ροκ και θαύμαζε τον Φρανκ Ζάππα και του είχε κάνει εντύπωση κάτι που είχε πει ο μεγάλος αυτός μουσικός, συνθέτης, σκηνοθέτης και άλλα πολλά. «Δεν μπορείς να είσαι πραγματική χώρα αν δεν έχεις μπύρα και μια αεροπορική εταιρεία. Είναι καλό αν έχεις κάποιο είδος ποδοσφαιρικής ομάδας ή μερικά πυρηνικά όπλα, αλλά μια μπύρα είναι το ελάχιστο».
Έτσι, αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα και να φτιάξει μπύρα. Έστησε την επιχείρησή του, την Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης, στην Κομοτηνή, βάζοντας 18 εκ. ευρώ, χωρίς να κατορθώσει να εντάξει την επένδυσή του στον αναπτυξιακό νόμο. Τότε στην Ελλάδα οι Ολλανδοί της Heineken ήταν ουσιαστικά μονοπώλιο, με μερίδιο αγοράς μεγαλύτερο από 90%, κάτι που τους επέτρεπε να πουλάνε την μπύρα ακριβότερα κατά 30% (!) από όσο στην Ολλανδία. Κι εδώ αρχίζει η πιο μεγάλη περιπέτεια. Οι έμποροι αρνούνται να αγοράσουν την νέα μπύρα, δικαιολογούμενοι ότι «κινδυνεύουν τα σπίτια τους», γίνονται σαμποτάζ στα φορτηγά της εταιρείας, προσφέρονται υψηλοί μισθοί σε εργαζόμενους για να αποχωρήσουν, γενικά γίνονται πράγματα που βλέπουμε στις ταινίες.
Απηυδισμένος ο ιδιοκτήτης προσφεύγει το 2003 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού και το 2005 στην Ελληνική. Η υπόθεση κατέληξε σε πρόστιμο ρεκόρ κατά των Ολλανδών, πήρε όμως πολλά χρόνια έως ότου η υπόθεση τελεσιδικήσει στο Διοικητικό Εφετείο και απορριφθούν και οι αναιρέσεις. Και η ελληνική εταιρεία άσκησε αγωγή στην Ολλανδία κατά της μητρικής εταιρείας της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας. Πάνω από 20 χρόνια μετά από την έναρξη της διαμάχης, δικαστήριο του Άμστερνταμ δημοσίευσε πριν λίγες μέρες απόφαση που ορίζει ότι πρέπει να επιδικαστεί αποζημίωση στην Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης και απομένει να οριστεί το ύψος της. Η «Βεργίνα», η ελληνική μπύρα, διεκδικεί ποσό 160 εκ. ευρώ μαζί με τους τόκους, το δικαστήριο εκτίμησε αρχικά ότι το ποσό θα βρίσκεται λίγο πιο πάνω από τα 80 εκ. Σε κάθε περίπτωση είναι η κρίσιμη καμπή σ’ αυτήν την διένεξη των δυο εταιρειών, που λήγει με νίκη της ελληνικής. Γιατί μέχρι τώρα υπήρχαν διαδοχικές δικαστικές επιτυχίες, αλλά η επί 25 χρόνια ζημιά της επιχείρησης του Πολιτόπουλου δεν είχε αποκατασταθεί.
Σε μια στιγμή που η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης αναπτύσσεται, επεκτείνεται διαρκώς και στον τομέα των μη αλκοολούχων ποτών και υλοποιεί νέες επενδύσεις στην Θράκη, η αποζημίωση αυτή θα παίξει μεγάλο ρόλο στην πορεία της, αλλά θα διαμορφώσει και το τοπίο στην αγορά της μπύρας τα επόμενα χρόνια. Η στήλη κρατάει τη νίκη του ανταγωνισμού, το κέρδος για τον καταναλωτή, αλλά και τη γοητεία της νίκης του ονείρου ενός νεαρού θαυμαστή του Φρανκ Ζάππα και της μικρής, ακριτικής, εταιρείας του, εναντίον ενός πολυεθνικού κολοσσού.
***
Που το πάει ο Μητσοτάκης
Η αποκρυπτογράφηση των κινήσεων του Πρωθυπουργού και του ΚΥΣΕΑ αλλά φυσικά και του υπουργού Εθνικής Άμυνας είναι το νέο σπορ στο οποίο επιδίδονται αμυντικοί συντάκτες και στρατηγικοί αναλυτές. Η χθεσινή δήλωση του Νίκου Δένδια πως ακόμα μια πυροβολαρχία Patriot θα μετακινηθεί για να συμβάλλει στην άμυνα της Βουλγαρίας – μαζί με ζεύγος F-16 – δεν μπορεί να προσδιοριστεί αυστηρά και μόνο με τους όρους της σύγκρουσης στον Περσικό Κόλπο.
Γενικά η Ελλάδα έχει πολλά ανοιχτά μέτωπα στα Βαλκάνια, τον κάθετο διάδρομο, το θέμα Ράμα, την αυξημένη παρουσία της Τουρκίας στο Αιγαίο και η εκτίμηση αρκετών είναι πως οι κινήσεις αυτές αποσκοπούν στο να αναδείξουν το στρατηγικό βάθος της ως χώρας – μέλος του ΝΑΤΟ αλλά και να δείξουν στις ΗΠΑ ότι στηρίζουν, χωρίς ταυτόχρονα να μπαίνουν σε «βαθιά νερά», πέραν της αυτονόητης στήριξης στην Κυπριακή Δημοκρατία.
***
Ο δίαυλος επικοινωνίας Αθήνας – Τεχεράνης
Σε παράλληλο επίπεδο πληθαίνουν οι φωνές στα ανώτερα κλιμάκια της ελληνικής διπλωματίας, αλλά και στην κυβέρνηση, που αναδεικνύουν την ανάγκη η Ελλάδα να διατηρήσει ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με την Τεχεράνη, όταν φυσικά ολοκληρωθεί ο πόλεμος, διότι πλέον οι μόνοι που φαίνεται ότι μπορούν να επικοινωνούν ταυτοχρόνως με το καθεστώς και με τους δυτικούς είναι το Ομάν, ίσως και οι Τούρκοι.
Στην Αθήνα αντιλαμβάνονται ότι το Ιράν θα συνεχίσει την επόμενη μέρα να είναι μια μεγάλη, πολυπληθής και κομβική χώρα, τόσο σε γεωπολιτικό όσο και σε γεωγραφικό επίπεδο. Δεδομένης της στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ισορροπία που καλείται να τηρήσει η Ελλάδα είναι για ακόμα μια φορά δύσκολη. Πολλοί, όμως, είναι στην Αθήνα αυτοί- μεταξύ τους φυσικά ο υπουργός Εξωτερικών- που υπενθυμίζουν ότι κατά τη διάρκεια σφυροκοπήματος της Γάζας, η χώρα διατήρησε ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας τόσο με το Ισραήλ όσο με την Παλαιστινιακή Αρχή, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τις χώρες του Κόλπου.
***
Παγώνει η επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων για Κυπριακό
Για την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση με αφορμή την αποστολή των φρεγατών και των μαχητικών στην Κύπρο φαντάζομαι τα έχετε διαβάσει τις τελευταίες ώρες στο «Βήμα»- πρόκειται άλλωστε για μια ιστορική επιλογή, τις προεκτάσεις της οποίας είναι βέβαιο ότι θα τις δούμε στο εγγύς μέλλον. Με αφορμή βεβαίως τις εξελίξεις, αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι με το ξέσπασμα του πολέμου σβήνουν ακόμα και οι τελευταίες ισχνές ελπίδες περί της επανεκκίνησης των επίσημων διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό.
Η συζήτηση για τη «στρατιωτικοποίηση» της Κύπρου, έφερε στην επιφάνεια μόνο μία από τις δομικές διαφορές που καταγράφονται εδώ και δεκαετίες στις συζητήσεις και αυτή δεν είναι άλλη από το δίκαιο αίτημα αποχώρησης των παράνομων, κατοχικών στρατευμάτων που διατηρεί η Τουρκία στο νησί. Η πραγματικότητα είναι τόσο στο εν λόγω ζήτημα, όσο και επιμέρους στο εδαφικό και το περιουσιακό, το χάσμα είναι τέτοιο που δεν αιτιολογεί ούτε ψήγμα αισιοδοξίας.
Κρατήστε, επίσης, ότι σε λίγους μήνες ολοκληρώνεται και η θητεία του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος πράγματι ανέβασε μεν ξανά το Κυπριακό ψηλά στην ατζέντα του Οργανισμού, χωρίς όμως επιτυχία. Αφήστε που εν μέσω της κυπριακής προεδρίας για την Ε.Ε. δεν προβλέπονται ιδιαίτερες πρωτοβουλίες.
Να σας επισημάνω, βεβαίως, ότι υπάρχει και η αντίθετη ανάγνωση. Ότι δηλαδή ακριβώς εξαιτίας των επικίνδυνων αναταράξεων στην ευρύτερη περιοχή είναι ευκαιρία να επιλυθεί μια και καλή το Κυπριακό.
***
Η φιλοξενία Μητσοτάκη σε Νατσιό και το καρφί
Με έναν εσπρέσο μονό για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και ένα ποτήρι νερό για τον Δημήτρη Νατσιό συζητήθηκαν οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, στην κατ’ ιδίαν συνάντηση του πρωθυπουργού στο γραφείο του στη Βουλή με τον πρόεδρο της Νίκης. Οι δύο άντρες, μέσα στα 20 λεπτά της συνάντησης τους, βρήκαν και κοινά μεταξύ τους.
Όπως είπε ο Νατσιός και εκείνος έχει δύο κόρες και έναν γιο, ο οποίος μάλιστα παντρεύεται το καλοκαίρι που μας έρχεται. Από εκεί και έπειτα, υπήρχαν και κάποιες εξηγήσεις. Ο Νατσιός φέρεται να ρώτησε τον πρωθυπουργό γιατί τους αποκάλεσε από το βήμα της Ολομέλειας «πατριώτες της φακής».
«Δεν εννοούσα εσάς» ανταπάντησε ο πρωθυπουργός κλείνοντας έτσι τον κύκλο της …οσπριάδας. Πάντως, το ενδιαφέρον είναι ότι αργότερα στελέχη της κυβέρνησης έλεγαν με νόημα ότι ο Νατσιός ήταν από τους αρχηγούς που αποδέχθηκαν την πρόσκληση για συνάντηση και ενημέρωση, σε αντίθεση με άλλους… Να και το «καρφί».
***
Ο Νικήτας ντύθηκε πάλι γιατρός!
Ο Νικήτας Κακλαμάνης φόρεσε ξανά την ιατρική του ποδιά. Με αφορμή την έναρξη του προγράμματος για τις προληπτικές εξετάσεις, ο πρόεδρος της Βουλής επισκέφθηκε τις γυναικείες φυλακές του Κορυδαλλού, όπου περισσότερες από 95 γυναίκες αιτήθηκαν γυναικολογικές εξετάσεις στο πλαίσιο του προγράμματος του υπουργείου Υγείας.
Ο κ. Κακλαμάνης ευχαρίστησε τις γυναίκες που έγιναν, όπως είπε, η αιτία να ξανά φορέσει την άσπρη ποδιά και προέτρεψε όλες τις γυναίκες να κάνουν το τεστ για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. «Το δικαίωμα στην πρόληψη το έχετε όλες οι γυναίκες» είπε υπογραμμίζοντας ότι ακόμα και μια να βρούμε και να σώσουμε είναι μεγάλη υπόθεση. Μια ομολογουμένως υψηλού συμβολισμού κίνηση.
***
Η κινητικότητα των πρώην
Μέσα στον χαμό των ημερών, εμείς συνεχίζουμε στα ωραία τα δικά μας. Μπορεί να μην έχουν πιά την θέση που θα είχαν σε άλλους καιρούς αλλά συμβαίνουν και θα σας τα πω εγώ από εδώ. Ο Αλέξης Τσίπρας δίνει την δική του μάχη στην Θεσσαλονίκη και συνεχίζει σήμερα Σάββατο την περιοδεία του στην Κοζάνη.
Ο Κώστας Καραμανλής είναι κι αυτός βόρεια. Μιλάει σήμερα στην Ξάνθη για το πάγωμα της Mercosur, τη μείωση του ενεργειακού κόστους και τη νέα ΚΑΠ. Δεν ξέρω ποιος θα συγκινήσει τα πλήθη περισσότερο, αλλά κάποτε αλληλοϋποστηρίζονταν.
***
Από τον Ναπολέοντα στον Νερούδα
Τι ήθελε να πει ο ποιητής; Διότι ασφαλώς και δεν ήταν τυχαία η πολιτική σκηνογραφία του πρόσφατου τηλεοπτικού διαγγέλματος του Εμανουέλ Μακρόν προς τον γαλλικό λαό. Ασφαλώς δεν βρέθηκαν κατά τύχη πάνω στο γραφείο του, την ώρα του διαγγέλματος, ένα μολυβένιο στρατιωτάκι και ένα βιβλίο.
Το μεν στρατιωτάκι ήταν ένας οπλίτης που πυροβολεί, της εποχής του Ναπολέοντα. Κατανοητό. Ως προς το βιβλίο οι προσεκτικοί παρατηρητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν μια ανθολογία ποιημάτων του Παμπλο Νερουντα, της περιόδου 1925-1935. Ήταν δηλαδή την εποχή που ο ποιητής ήταν πρόξενος στη Μαδρίτη και στην Βαρκελώνη, βλέποντας με τα μάτια του την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη.
Λίγο αργότερα, το 1938, με απόφαση του Λαϊκού Μετώπου της Χιλής, μετατέθηκε στο Παρίσι. Κάτι ήθελε λοιπόν να μας πει, αν όχι ο ποιητής, σίγουρα οι σύμβουλοι επικοινωνίας του προέδρου.
***
